Ik heb net voor school (Nederlands, poëzie project) een gedicht geschreven.
Ons onderwerp is het extreme, mijn deelonderwerp: liefde..
Extreme + Liefde = Extreme liefde --> necrofilie, dat is toch wel erg extreem dacht ik zo

Blijf toch bij mij, zei hij.
Ik maak je vrij,
Vrij van angst en verdriet.
Ik breng je daar, waar je niets meer ziet.
Geen oorlog, haat en nijd
Je voelt je helemaal bevrijd.
De pijn zal maar even duren.
Daarna komt de extase van hete vuren.
Het samen één te worden in genot,
Ook al zegt iedereen, hij is een zot.
Ik zal jou brengen tot grote lust,
Als ik jou tot in de dood toe heb gekust.
Wat vinden jullie ervan? Wat kan ik er nog aan verbeteren? Is mijn eerste echte gedicht ooit. Heb wel sinterklaas gedichten geschreven, maar die vind ik niet echt tellen.
Als jullie nog tips hebben hoor ik die graag.
Groetjes PineApple