Bokt.nl

Citaat:

Hand in hand lopen we het pandje uit. De wind is frisser geworden, en steviger gaan waaien. De winkelstraten lijken langzaam leeg te lopen. Het voelt prettig, hoe Peter mijn hand vast houd. Zijn grote sterke hand om de mijne. Veilig, dat is het juiste woord. Bij hem voel ik me veilig.

We lopen terug naar zijn auto, en hij blijft bij me staan. Zijn handen strelen over mijn koude wangen. “Wil je echt naar het strand? Volgens mij word het echt enorm koud vandaag.” Ik zie zijn twinkeling in zijn ogen. Twijfelend kijk ik naar hem terug. “Hmm..” Mompel ik. Voor ik mijn zin kan beginnen, voel ik zijn lippen op de mijne. Fijn, hoe hij mij onderbreekt. Even neem ik afstand, door mijn hoofd naar achteren te bewegen. “Nee, zullen we dat laten zitten? We kunnen wel iets anders doen toch?” Hij begrijpt mijn hint, en lijk mij begripvol aan te kijken. “Wat zou je willen doen?” Ik zie hem denken, zijn voorhoofd fronst. Na een paar stille seconden, na een paar blikken samen te hebben verwisseld, komt hij met een paar ideeen. “We kunnen ook kijken of er een leuke film draait in de bioscoop. Lijkt je dat wat?” Ik knik, en geef hem vlug een kusje. “Dat lijkt me leuk.” Ik probeer te lachen, maar voel een koude rilling over mijn huid trekken. De wind begint harder te waaien, en de wolken laten regendruppels vallen. “Nou, vlug de auto in dan.” Peter opent het portier voor me, en laat me galant binnen. Een fractie later zit hij naast me. Hij start de auto, en doet zijn gordel om. “Op naar de bioscoop!” Peter rijdt langzaam weg, en de radio laat weer muziek horen.

Het is een korte rit, naar de bioscoop. We rijden een dichtbij zijnde parkeergarage in. Het is niet heel vol, en we vinden al snel een plekje die dichtbij de deur is, die ons naar boven leidt. “Waar heb je zin in, een enge horror, of een vrouwen-film?” Ineens heb ik nergens zin meer in.