Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-08-08 17:18

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 04-08-08 17:18

yeah (H) i really like it

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-08-08 19:41

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-08 19:41

7

Als ik de volgende ochtend wakker word duurt het even voordat ik doorheb waar ik ook alweer ben want dit is niet mijn eigen kamer. Pas dan herinner ik het me allemaal weer en krijg spontaan een glimlach op mijn gezicht. Ik pak mijn telefoon en zie dat het pas acht uur is. Ik draai me nog een keertje om en slaap weer verder. Twee uur later maakt Wietse me wakker met de woorden. Hé slaapkop wakker worden joh het is al bijna middag. Ik schrik en denk dat hij het meent. Gelukkig is het pas 10 uur.
Ik zeg; “Geef me een kwartiertje dan ben ik klaar!”. En inderdaad een kwartiertje later zitten we samen aan de keukentafel in de grote woonkeuken. Wietse’s moeder is naar de bakker geweest die ochtend dus zitten we lekker te smullen van de verse broodjes als ze binnenkomt. Ik zie dat ze even schrikt als ze mij ziet zitten in plaats van Wietse’s nieuwe vriendin. Wietse ziet het niet en eet onverstoorbaar verder.

Het is intussen 11 uur en ik zeg dat ik maar eens moet gaan. Ik wil graag de tijd nemen voor Sjaak, omdat ik hem nogal verwaarloosd heb de laatste weken. Dus zit ik 10 minuten later op de fiets richting stal.
Als ik aankom zie ik dat Sjaak op de wei staat met zijn vriendjes, de bofkont. Ik besluit dat hij nog even lekker mag blijven staan en ga zijn stal maar uitmesten. Even later staat één van mijn stalgenoten naast me in de stal van Sjaak. Ik schik, ik had haar niet aan horen komen.
Ze vraagt; “Wat is er nou allemaal gebeurd, Lot. Ik snap het geloof ik niet helemaal meer.” Ik moet lachen en vertel haar het hele verhaal. Ze vertelt me dat ze het heel erg jammer voor me vind maar dat ze zeker denkt dat ik een vriend voor het leven heb aan Wietse. En daar ben ik zelf ook heel zeker van.
Intussen ben ik klaar met Sjaak zijn stal en vertrek ik met zijn halster naar de wei. Daar aangekomen gaat het eigenwijze hoofd van hem meteen omhoog als hij zijn naam hoort. Dat is nou het hoofdje waar ik op gevallen ben die avond dat ik op internet naar een paard aan het zoeken was. Heel even word het me allemaal teveel en barst in huilen uit. Ik klem me stevig om de nek van Sjaak. Na een tijdje maakt hij zich los uit mijn houdgreep en duwt zijn neus tegen mijn gezicht alsof hij wil zeggen; “Kom baasje, we gaan wat doen.” Ik zeg dat hij gelijk heeft en neem hem mee naar de stal.
Een half uur later zit ik erop, terwijl ik aan het losstappen ben aan een lang teugeltje gaat mijn telefoon. Ik zie op mijn schermpje dat het Thomas is. Hij is een beetje boos, alwéér, ik heb alweer heel lang niets van me laten horen. Ik vertel hem dat ik nog op mijn paard zit maar dat als ik klaar ben op stal en ik thuis gedoucht heb we wat leuks gaan doen op mijn kosten. Dat laat hij zich geen twee keer zeggen en we hangen op.
Het rijden gaat aardig, maar toch niet helemaal naar mijn zin. Ik moet Sjaak een paar keer goed op zijn plek zetten, hij probeert er steeds maar tussenuit te knijpen. Stiekem moet ik er om lachen maar toch moeten we serieus blijven we hebben namelijk komend weekend wedstrijd.

Om 3 uur sta ik gedoucht en wel bij Thomas op de stoep. Ik vraag hem wat hij wil doen, hij zegt dat hij graag naar het winkelcentrum wil en daarna even op een terrasje zitten of zoiets. Ik stem toe, daar heb ik ook wel zin in. We fietsen er samen heen, meteen voelt het allemaal weer zo geweldig goed. Na 10 jaar hebben we nog steeds dezelfde humor en lachen we veel.
We hebben geluk dat het koopavond is en we blijven in het winkelcentrum totdat we eruit gezet moeten worden. Op de terugweg bedenk ik me dat ik me misschien toch moet verontschuldigen tegenover Thomas. Ik ben niet echt gezellig geweest tegen hem en we hebben elkaar ook veel te lang niet gezien.
Nog geen twee tellen later denk ik er niet meer aan, omdat we alweer bijna met onze fietssturen in elkaar haken omdat we niet opletten. Daarna stikken we bijna van het lachen, wat een lol. Mensen die langsfietsen vragen zich vast af of we dronken zijn of zoiets.

Het is zondag, en ik heb wedstrijd. Net als altijd ben ik stik zenuwachtig en Sjaak maakt daar weer dankbaar gebruik van. Vandaag is zo’n dag dat alles mis moet gaan op de één of andere manier. Als ik op stal komt is Sjaak enorm vies, dat word dus nog even snel een extra keertje wassen. Na het wassen kom ik erachter dat mijn pektouw op is. Toevallig ligt er nog een rolletje van een stalgenoot die al naar de wedstrijd is. Ze vind het vast niet erg als ik even een paar meter leen.
Vijf minuten later dan geplant gaan Sjaak en ik op pad naar de manege. Onderweg rijden mijn ouders me al voorbij. Als ik bijna op de manege ben komt mijn beste vriendin ook aangefietst. Ik geef haar gelijk mijn startgeld en het paspoort van Sjaak zodat ze ons kan melden. Dan kan ik meteen doorrijden de losrijbaan in.
Meteen merk ik dat Sjaak graag wil werken, hij is fijn te rijden en ik kan hem er net iets meer doorheen rijden en net iets feller laten worden. Nadat ik zelf de laatste puntjes op de i heb gezet geef ik hem lange teugel en besluit te wachten totdat ik de ring in moet.
Op dat moment hoor ik een vertrouwde stem tussen de mensen die staan te kijken naar het losrijden. Ja hoor, het is Wietse. Hij zei; “Ja, ik kan het niet maken om niet naar dat geweldige paard en jou te komen kijken hoor!”. Even later zie ik dat hij zijn vriendin meegenomen heeft. Dat drukte mij weer even met mijn neus op de feiten, ja het word nooit meer zoals bij de vorige wedstrijd. Niet meer zo gezellig, zo knus en zo perfect.
Liesbeth, mijn beste vriendin, zegt dat ik nu maar mijn jasje aan moet en dat ze de bandages bij Sjaak af gaat doen. Ik moet namelijk binnen nu en vijf minuten de ring in. Snel pak ik Sjaak nog even op en het gevoel is er nog steeds.
Onderweg naar de ring komt Wietse naast me lopen, hij wenst me succes en geeft me een dikke knipoog. Sjaak krijgt een paar klopjes op zijn hals. Als de jury het teken heeft gegeven dat we mogen beginnen gaan we er keihard tegenaan. We zijn in opperste concentratie en rijden een nette proef.
Tussen de twee proeven zit een wachttijd van een kwartier, dat vind ik vervelend ik start liever in één keer door. Maar goed, terug in de losrijbaan geef ik Sjaak maar weer even lange teugel en drink zelf wat water.
Vlak voor mijn proef rij ik Sjaak nog een beetje door, hij doet niet wat ik wil en ik geef hem een tik. Zoals ik al verwachtte was een fikse rodeo het gevolg. Nadat we een rondje door de bak gevlogen zijn met wat gekke bokkesprongen neem ik Sjaak terug. Veel mensen weten dat Sjaak dit soort dingen doet en niemand kijk dan eigenlijk raar op, denk ik.
Na mijn tweede proef komen Wietse en zijn vriendin naar me toe. Ik zie bij allebei de schrik nog in hun ogen staan. “Jeetje Lot, waar deed die gek dat nou voor?” vraagt Wietse. Ik zeg; “Hij was het er niet mee eens dat hij aan het werk moet en dan krijg ik dit ervoor terug.” Wietse moet er toch wel om lachen, zijn vriendin kan er niet echt om lachen. Ze zegt dat ze Sjaak een mooi paard vind en dat ze eigenlijk niet snapt waarom ik hem Sjaak noem. Omdat er toch Upperclass op de lijst staat. Ik vertel haar dat ik Upperclass een rotnaam vind en dat, dat zijn stamboeknaam is. Zolang als ik Sjaak heb noem ik hem al Sjaak en het bevalt me prima en het is ook wel een echte Sjaak.

Net als bij de vorige wedstrijd ga ik meteen terug naar stal, Wietse en zijn vriendin gaan mee. Omdat Wietse graag wil laten zien aan zijn vriendin dat hij goed is met paarden, zoals hij dat noemt. Ik zeg; “Nou vriend laat maar zien dan, hier heb je mijn paard, ik fiets wel.” Even kijkt hij me geschrokken aan en denkt dat ik een geintje maak maar als hij ziet dat ik het meen grijnst hij breed en zegt; “Cowboy Wietse, tot uw dienst mevrouw!”. Hij zet mijn cap op zijn hoofd en stijgt op.
Samen met Mandy, zijn vriendin, fiets ik voor hem uit. Ze vraagt; “Zeg Lotte, is Wietse altijd zo bezig met Sjaak?” Ik vertel haar het verhaal over mijn eerste wedstrijd en ik merk dat zij het niet zo leuk vind. Ze vertelt me dat ze niets met paarden heeft eigenlijk. Dan mengt Wietse zich in het gesprek. Hij zegt; “Ik vond paarden ook stom, totdat ik Sjaakie hier leerde kennen.” “Nu ben ik de beste ruiter van de streek en heb ik er een hele grote, hele sterke vriend bij.” Ik val bijna van de fiets van het lachen, Mandy kan er niet om lachen.

Een uurtje later zijn we weer op de manege. We bestellen wat te drinken en ik neem een tosti, ik kan nu eindelijk een hap door mijn keel krijgen. Stomme zenuwen ook. Even later begint de prijsuitreiking. Ik had goede tegenstanders dus verwacht er niet veel van.
Maar wat blijkt, de jury vond toch dat Sjaak en ik wel goed genoeg waren om twee winstpunten te verdienen. Dus ga ik even later terug naar stal met één oranje lintje en één beker. Het andere lintje en de andere beker heb ik meegegeven aan mijn ouders. Zodat ik die thuis op mijn kamer kan zetten.

Als ik aan het einde van de middag thuiskom ben ik doodop. Ik schuif aan bij het avond eten, eet mijn bord leeg, stap nog eens onder de douche en duik mijn bed in. In bed denk ik na over het weekend. En dan bedenk ik me, wat een geweldig weekend en wat een geweldige vrienden ik heb!
Met een gelukkig gevoel val ik in slaap.

**Geplaatst**: 04-08-08 19:48

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 04-08-08 19:48

super tess Haha!

**Geplaatst**: 05-08-08 10:34

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 05-08-08 10:34

Ik heb hem uitgeprint want ik kan hem nu niet opd e pc lezen , maar ik doe er niks mee ofzo hoor.
Mag dat ? Bloos

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-08-08 11:18

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst door de TopicStarter : 05-08-08 11:18

HW; Ja natuurlijk mag dat Lachen

**Geplaatst**: 05-08-08 12:25

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 05-08-08 12:25

Het is simpel maar het blijft wel heel leuk om te lezen Lachen

**Geplaatst**: 05-08-08 15:42

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 05-08-08 15:42

Erg leuk stuk weer Haha!

.

**Geplaatst**: 07-08-08 21:01

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 07-08-08 21:01

zooo ik ben ook benieuwd naar het vervolg Lachen

**Geplaatst**: 09-08-08 12:55

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 09-08-08 12:55

Ben ook benieuwd naar het vervolg, je schrijfstijl leest echt prettig weg. Je wordt meegesleept in het gebeuren, wat in feite het leven van alledag voor iemand kan zijn. Prima gedaan! Haha!

**Geplaatst**: 15-08-08 21:44

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 15-08-08 21:44

Heel leuk verhaal, het leest heel gemakkelijk.

Ik ben benieuwd naar je volgende stuk Haha!

**Geplaatst**: 15-08-08 21:51

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 15-08-08 21:51

Super leuk stuk weer.
Ik wil zo graag een nieuw stuk lezen.

**Geplaatst**: 16-08-08 12:22

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 16-08-08 12:22

duurt lang Schijnheilig

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-08-08 13:54

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst door de TopicStarter : 16-08-08 13:54

't duurt idd lang, ben heel druk met de voorbereidingen van het nieuwe korfbalseizoen, lees 4x per week trainen, en dan ook nog paardrijden.
Maar binnenkort, denk morgen oid, komt er weer wat nieuws Lachen