Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-07-08 14:25

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 17-07-08 14:25

De kleine foutjes storen me een klein beetje, verder een mooi stuk!

**Geplaatst**: 17-07-08 15:15

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 17-07-08 15:15

ipv hej, zou ik hey, of hé, neerzetten, hej staat een beetje raar.
verder vind ik het een goed verhaal, mooi geschreven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-07-08 15:16

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 17-07-08 15:16

@ dees_daan, ooh dat is een hele goeie!
deze onthoud ik wel! bedankt! Haha!

**Geplaatst**: 17-07-08 15:29

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 17-07-08 15:29

Ik vind het een heel leuk en spannend stuk! Hou ons op de hoogte van de drukker!!

**Geplaatst**: 17-07-08 18:42

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 17-07-08 18:42

zo mooi verhaal hoor!!
hoop niet dat het de laatste hoofdstuken zijn want ben erg benieuwd naar het vervolg!!!

**Geplaatst**: 17-07-08 19:18

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 17-07-08 19:18

Zoo et was veel lezen maar ik kon ook niet ophouden..
ben benieuwd naar het volgende stuk Lachen

hou het zeker bij en let vooral op je spellings fouten ik weet niet of je het eerst met word typt anders moet je even spellings controle doen (f7 boven op je toetsen bord!)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-08-08 18:45

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 12-08-08 18:45

Mensen, houdt dit topic in de gaten! Er komt weer vervolg over Inge!

**Geplaatst**: 13-08-08 09:06

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 13-08-08 09:06

Moderatoropmerking:

Zojuist heb ik een aantal reacties verwijderd als: Ben benieuwd, of Heel mooi.
Dit soort reacties zijn niet onderbouwd, de TS heeft er weinig aan. Hierbij het verzoek om onderbouwd commentaar te plaatsen waar de TS wat aan heeft.

**Geplaatst**: 14-08-08 14:35

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 14-08-08 14:35

Ik ben erg benieuwd naar het vervolg.
Wat mij ook opvalt is je gebruik van hej. Vind ik niet zo netjes staan, zeker niet als je het naar uitgevers wil op sturen.
Verder vind ik het een erg leuk verhaal, heel boeiend geschreven. Het begin ging wel erg snel en was wat onduidelijk, maar de latere stukken zijn duidelijker en rustiger geschreven het ik het idee.
Succes ermee nog!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-08 18:21

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-08 18:21

vanavond: het vervolg!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-08 18:44

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-08 18:44

Thijs voelde zich ongemakkelijk. Misschien was het beter, als hij er niet naar vroeg. Maar aan de andere kant, zij had het toch uitgemaakt? Dat is tenminste wat Alice naar hem had ge-smst. Hij keek Inge aan. “Misschien had ik er niet over moeten beginnen?” Zei hij zachtjes.
Inge keek hem aan, diep in zijn vriendelijke ogen. “Het nieuws gaat sneller dan je denkt he?” Reageerde zij op hem. “Maar om je vraag te beantwoorden, ja het is uit.” Ze keek onzeker naar de grond. Hier wou ze liever niet over praten. Ze had het al zo moeilijk op het moment.
Thijs bleef haar aankijken, haar vermoeide gezicht baarde hem zorgen. “Gaat het wel goed met je?” Vroeg hij. Inge keek omhoog, langs hem heen. “Ja het kan niet beter! Maar ik moet nu gaan, heb nog veel dingen om te doen.” Inge draaide zich om, maar ze kon niet weg lopen. Op een of andere manier, bleef ze staan, wachtend op zijn reactie misschien. Thijs greep zijn kans. “Heb je misschien zin omwat af te spreken?” Inge geloofde haar oren niet, had hij het net echt gevraagd? Langzamerhand, kwamen de oude vlinders weer met brute kracht in leven. Ze wachtte nog even af, hopend dat er wat zou gebeuren. Haar gevoel, had gelijk. Thijs liep om haar heen, zo dat hij weer voor haar stond. Hij herhaalde de vraag. Er was duidelijk een spanning tussen de twee. Inge kon wel huilen, zo blij was ze met de uitnodiging. Thijs had een heel ander gevoel, hij voelde zich afgewezen. Maar op het juiste moment, keek Inge hem aan. “Ja is leuk, wanneer?”
Thijs keek haar meteen aan, recht in haar ogen. Meende ze dit nou werkelijk? Twee paar ogen, lieten elkaar doorschemeren dat er een vonk duidelijk was overgesprongen.

De dag vloog voorbij, voor Inge haar gevoel. De vlinders maakten haar honger gevoel doen stoppen, en haar verdriet leek helemaal verdwenen. De saaie les uren die ze nog moest volgen die dag, leken wel enkele minuten te duren. Kort om, haar dag kon niet meer stuk. De lessen interesseerden haar voor geen meter, haar gedachten waren bij Thijs, zijn mooie en o zo vriendelijke ogen. Ze probeerde het gevoel de hele dag vast te houden, maar ze hield het niet meer vast toen ze thuis kwam.
Haar moeder zat huilend op de bank. Met zwarte kringen om haar ogen, keek ze haar blije dochter aan, die ze vrijwel meteen af zag takelen. “Wat is er met jou?” Vroeg inge geschrokken. Ze had wel een andere binnenkomst verwacht.

Joke hoorde haar dochter niet. Ze was in een totale trans. Hoe snel kon Inge van gevoel veranderen? Ze kwam net drie seconden vrolijk binnen, en ineens stond ze bijna met tranen in haar ogen naar mij te kijken. Inge stelde nog een keer de vraag. Maar dit keer iets anders.
Joke hoorde nu wel wat haar dochter vroeg. Moest ze nu echt eerlijk antwoorden? Inge had het altijd door als er iets mis was, terwijl er werd gelogen… Ze probeerde het maar iets anders te maken, dan de werkelijkheid was. Haar dochter mocht hier niks van weten…
“Met mij is er niks hoor, ik ben alleen heel hard van de trap gevallen. Kijk maar.” Ze trok haar shirt omhoog, en liet een zware striem zien. Haar buik was rood en gezwollen, hier en daar een beetje aan het verkleuren. Haar dochter keek haar nog vreemder aan. ‘oliebol, ze heeft het door!’ Raaste er door Joke’s hoofd. Ineens werd ze benauwd en panisch. Hallucinerend keek ze een andere kant op. Naar het raam. Maar daar begonnen de herinneringen weer, en langzaam kwamen haar tranen weer te voorschijn. Ze wou niet aan de vreselijke momenten denken, die ze keer op keer met Henk mee maakte. Het maakte haar zo verdrietig, maar door de roze bril, deed ze dingen die ze normaal nooit zou doen.

Inge zag dat haar moeder tegen haar loog. Zou ze het haar nogmaals vragen? Of zou ze het hierbij laten? Inge zat in een twee strijd. Zo was haar moeder altijd, in onbekende situatie’s. Vaak loog ze, wat Inge meteen zag. Maar op dit moment, zag Inge dat haar moeder heel verward was en ze leek ook wel een tikkeltje angstig. Ze besloot het maar om hier bij te houden, al hoe wel ze het heel moeilijk vond. “Ik ga koken voor ons.” Zei ze, in een poging om haar moeder te zien lachen. Maar te vergeefs… Ze zag hoe de tranen haar moeder’s gezicht nat maakten. Langzamerhand stortte haar moeder in, voor haar ogen. “Ik wil niet meer verder…” Schreeuwde haar moeder plotseling uit. Ze stond op uit de bank, begon met spullen te gooien en rende snel naar boven. Zonder een antwoord op Inge d’r vraag.

Inmiddels was het twee dagen later. Inge haar moeder kwam alleen s’nachts uit haar kamer, als Inge op haar kamer zat. Hopend dat haar dochter dan sliep. S’Morgens als Inge beneden kwam, stond het hele aanrecht vol met brood, boter, kaas, en ander broodbeleg. Deze ochtend vond Inge het welletjes. Ze liep snel naar boven, en opende de deur van haar moeders slaapkamer. “Mama waar ben je mee bezig?” Fluisterde ze. Terwijl haar ogen door haar moeder’s slaapkamer gingen, hoorde ze een zacht gekreun. “Laat me…” Stammelde haar moeder uit. Inge liet het hier niet bij. Ze keek naar de rode muren, die de kamer kleiner lieten ogen dan het werkelijk was, naar de meubelen die er stonden vol bezaaid met kleding en ander rotzooi. De donkere gordijnen, die zit zaten lieten hier en daar een kleine zonnestraal er doorheen schijnen. Inge probeerde het nog een keer en stelde de vraag op nieuw. Maar dit keer kwam er geen antwoord. Haar moeder was weer in een diepe slaap.
Inge bleef nog even in de kamer, maar na enkele minuten besloot ze weg te gaan.

Het was weekend, zaterdag ochtend half tien. Verward zat Inge naar buiten te kijken, terwijl haar tranen aan het opdrogen waren. Twijfelend over haar moeder, vader en over zichzelf. Hoe moest dit nou verder? Ze was afgelopen nacht lichtelijk in paniek geraakt, toen ze haar moeder weer naar beneden hoorde gaan. Ze wist het echt niet meer, hoe dit nou verder moest gaan.
Zou ze een goede vriendin bellen? Al was het alleen voor wat afleiding. Maar ze besloot toch om thuis te blijven.

Thijs werd wakker, twintig minuten over tien. Zijn moeder stond onderaan de trap, te schreeuwen dat zijn voetbalteam al zonder hem waren vertrokken naar Wanroy. ‘oliebol!’ Dacht ie. Vandaag had ie een belangrijke wedstrijd moeten spelen, maar zo te zien was hij al drie kwartier te laat. Het had nu weinig zin om snel om te kleden, en er heen te racen. Te laat, is te laat. Zo zei zijn trainer altijd. Dus vandaag had Thijs een dagje vrij. Misschien zou Inge wel willen afspreken vandaag. Hij besloot even te wachten, misschien was het toch een slecht idee.
De tafel stond gedekt beneden, voor een persoon tenminste. De andere borden stonden al klaar in de vaatwasser, klaar om gewassen te worden. Thijs schoof aan tafel, pakte een cracker en schaafde daarna een aantal plakjes kaas, om die te combineren met de cracker. Echte honger had hij niet, Inge bleef in zijn hoofd spoken. Hij wou haar zien, horen, en misschien zelfs proeven. Al waren het alleen maar haar lippen… Thijs liet van schrik zijn cracker vallen, toen zijn moeder achter hem stond. “Waar denk jij aan, op deze vroege morgen?”
Thijs probeerde zijn verkleurde wangen te verbergen door zijn handen op zijn voorhoofd te leggen. “Moet je is voelen, vind je het niet te warm?” Maar zijn moeder zag meer, dan dat Thijs wou. “Oeps, betrapt?” Z’n moeder lachte. Ze schoof bij de tafel aan, en keek hem met diep dringende ogen aan. “Vertel…” Thijs had hier geen zin in, maar hij kon nu moeilijk bij zijn moeder weg lopen, want zij had altijd alles sneller door dan hij wou. “Wat moet ik vertellen? Ik heb me alleen verslapen, maar ik baal dat mijn wekker niet ging twee uur geleden. Nu moeten de jongens zonder mij voetballen!” Thijs nam de laatste hap van zijn cracker, terwijl hij zijn moeder aan bleef kijken. Ze knikte. “En waarom dan van die verkleurde rode wangen?” Thijs bloosde nog erger. “Vlinders?” Vroeg zijn moeder. Hij knikte, want hij wist dat ze allang wat door had! “Kom op jongen, je zit hier al zo lang mee. Zet eens de eerste zet, als zij niks doet. Mannen met initiatief zijn de leukste op de hele wereld!” Ze lachte. Thijs besloot zijn mond nog te houden. Zijn moeder kon makkelijk praten, zij had zijn vader nog. Inmiddels al weer drie jaar. Ze waren 4 jaar na zijn geboorte gescheiden, maar door zijn koppelactie van drie jaar geleden, zijn ze weer gelukkig bij elkaar. “Ik betaal de bioscoop voor jullie wel. Als je haar nu op belt, dan regel ik de kaartjes!” Thijs twijfelde. Wou Inge wel mee met hem?
Drie minuten later, belde hij haar toch op.

Inge’s mobieltje schreeuwde het uit. Voor het eerst in drie dagen, liet het ding weer wat horen. Ze rende naar d’r mobieltje, keek naar het scherm. “Onbekend nummer” Ze besloot op te nemen.
“Hallo, met Inge…”
“Hoi Inge, met Thijs. Ik dacht, laat ik haar eens bellen. Heb je zin om vandaag naar de bioscoop te gaan?”

*mijn commentaar: goed middenstuk, het einde is erg afgeraffeld. Wat vind jij??*

**Geplaatst**: 24-08-08 18:25

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 24-08-08 18:25

Leuk verhaal! Vind de spelling in het laatste stuk beter als in een paar stukken ervoor. Komt er nog een nieuw deel?

**Geplaatst**: 24-08-08 18:42

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 24-08-08 18:42

leuk stuk weer Haha!

ben benieuwd hoe het verder gaat.
stuk is weer helder geschreven en makkelijk weg te lezen

**Geplaatst**: 30-08-08 18:26

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 30-08-08 18:26

Leuk stuk, ik heb ze allemaal gelezen!
Vind het mooi geschreven, en ben benieuwd naa rhet nieuwe deel, en de spelling is idd al beter!

**Geplaatst**: 30-08-08 21:47

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 30-08-08 21:47

stipje!

Mooi verhaal!

**Geplaatst**: 18-09-08 20:01

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 18-09-08 20:01

Ik vind het einde niet echt afgeraffeld, eerder wat onduidelijk geschreven.
Vind het verhaal nog steeds erg mooi. Als ik jou was zou ik het einde wel een klein beetje uitbreiden, zodat je meer samenhang krijg tussen de andere delen en het einde van dit stuk.

Is het nog gelukt met de uitgevers? of nog niet op gestuurd?

Nomineer dit bericht ×