Bokt.nl

Deel 6

Ze sprong op van de bank toen ze de banden van een auto over het grind hoorde knarsen. Er was sinds het plotseling onderbroken feest niemand meer langs gekomen. En dat noemden zich nou échte vrienden. Niet dat ze behoefte had gehad aan gezelschap. Altijd had ze genoeg gehad aan één vriendin: Karlijn. Nu had ze in een avond álles verloren. Haar beste vriendin én haar vriend.
Ze snoof toen ze de glimmende grijze bmw herkende. Voorheen zou haar hart een sprongetje hebben gemaakt bij het zien van deze wagen. Deze keer voelde ze een intense haat met een golf van onzekerheid. Wat zou hij willen? Ze zag hoe hij het portier achter zich dicht sloeg en naar de grote voordeur liep. Ieder moment kon nu de bel gaan. Ze had nog niet eens bedacht wat ze zou doen. Hem laten staan en doen alsof ze niet thuis was? Of toch opendoen? Wat zou ze dan moeten zeggen? Wat moet je zeggen tegen iemand die je hart heeft gebroken?
Ze schrok van de bel die door het huis echöde. Ze had het verwacht, maar het geluid joeg haar angst aan. Ze wist wie er achter de deur stond. Ze bleef radeloos staan. Open doen? Laten staan? Open doen? Laten staan?
Weer klonk diezelfde bel. Deze keer langer, alsof hij haar dwong de deur open te doen. Ze rilde en bewoog zich langzaam in de richting van de gevreesde deur. Ze legde haar hand op de deurknop. Hij voelde ijskoud in haar handpalm aan, alsof hij wilde zeggen: ''Ga weg! Doe niet open!'' De bel rinkelde weer. Ze sprong geschrokken achteruit, maar herstelde zich al snel. Met een koele blik, wat op dat moment onmogelijk leek, opende ze de deur tot op een kier. Zijn gezicht verscheen met zijn brede charmante glimlach. Ze smolt van binnen, maar ze wist dat ze nu sterk moest zijn.
''Ja?'' Vroeg ze koeltjes. ''Sana.'' Verzuchtte Dylan met een gemaakte onschuldige glimlach. ''Kom je je excuses aanbieden?'' Het klonk niet echt als een vraag, eerder als een conclusie die ze trok. ''In dat geval kun je beter opsodemieteren.'' Ging ze verder toen hij nog niets zei en glimlachte poeslief. Ze wilde deur sluiten.
''Nee wacht!'' Hij zette zijn voet tussen de deur. Zijn peperdure Prada schoenen knelde nu tussen de zware deur. Even kreeg ze medelijden met het voortuin dat zich tussen haar deur bevond. Ze richtte haar blik weer op hem. Nog steeds koeltjes. ''Zou je nu je voet van mijn drempel willen halen? Je bevuilt het.'' Bitchie kaatste ze de woorden in zijn richting. Aan zijn blik te zien had hij dit duidelijk niet verwacht. Maar hij liet de glimmende schoen tussen de deur staan. ''Je wilt toch niet dat ik je voet verbrijzel?'' Snauwde ze toen hij zich niet verroerde. ''Maar liefie...'' Verder kwam hij niet. ''Ik ben je liefie niet! Misschien heeft Karlijn nog plek voor je.'' Oei een harde afwijzing. Goed bedacht! Prees ze zichzelf.
Hij zuchtte en probeerde opnieuw te beginnen. ''Sana, het is allemaal zo wazig. Ik hou van je.'' Oke hij ging duidelijk niet op haar bitchie woorden in. Zijn 'hou van je' kwam er zo..zo. Er waren geen woorden voor, maar diep in haar hart wist ze dat ze ze niet moest geloven. ''Het zijn enkel woorden, aan elkaar geplakte letters die uiteindelijk een leugen vormen. Ik hecht geen waarde meer aan woorden. Ze hebben mij al eens bedrogen.'' Wijze woorden, al zei ze het zelf. Of ze er zelf ook in geloofde was een bijzaak. Nu ging het erom dat hij zag dat ze sterk in haar schoenen stond. Zonder Karlijn én zonder hem. In werkelijkheid was ze een klein hopeloos gevalletje die niets meer betekende.
''Hoe moet ik het dan bewijzen? Je weet dat ik van je hou schat. Diep in hart weet je dat.'' Begon hij weer, zijn ogen smekend. Werden zijn ogen nou waterig? Dat kon niet! Deze jongen had geen gevoel.
''Je had niks hoeven te bewijzen als je niets had misdaan. Nu geloof ik je niet meer. Nogal begrijpelijk vind je ook niet?'' Ze keek hem recht aan. Voor het eerst in het gesprek toonde ze een sprankje emotie. ''Ik heb je pijn gedaan en dat weet ik. Het is een fout die ik niet meer kan herstellen. Ik voel me zo schuldig liefie.'' Hij haalde zijn voet weg van de drempel alsof hij verwachtte dat ze de deur nu toch niet meer zou sluiten.
''Ik wou dat ik je kon geloven.'' Haar ogen werden nat en alles om haar heen werd wazig. Ze sloot de voordeur. Ze had de kracht gehad om de deur voor zijn neus te sluiten. Ze zakte op de grond en snikte zachtjes. Het was niet eerlijk. Het leven was oneerlijk. Toen ze de kracht in haar benen terug voelde komen wreef ze haar tranen weg en stond op. Ze streek haar zwarte broek schoon en liep terug naar de plek waar ze de hele middag al had gezeten.
Ze wist dat hij het hier niet bij zou laten. Maar ze hoopte dat hij haar wel eventjes met rust liet.
Ze dacht na over de jaren die zij en Karlijn al hadden versleten. 5 jaar waren ze samen een eenheid geweest. Ze vulde de lege delen van elkaar. Ze hadden geen geheimen, lachten samen om de domste dingen en bespraken alles uitgebreid. Karlijn was een open boek voor haar, alleen had één hoofdstuk een totaal onverwachtse wendig gekregen. Dat Karlijn met iemand zoent was niet zo spectaculair. Dat deed ze wel vaker. Als ze op de ene uitgekeken was, vond ze wel weer een ander. Maar ze had niet verwcht dat Karlijn vreemd zou gaan met háár vriend. Ze had een van de onbeschreven meidenregels verbroken. Samen hadden ze nog een onbeschreven regel verbroken. Ze hadden een jongen tussen hun in laten komen.
Bliep, bliep! Sana schrok op uit haar gedachte. Ze drukte het geluid van haar telefoon uit. Het was duidelijk dat ze een smsje had. Dat hoefde geen 10 keer herhaald te worden door een irritant gepiep. Ze drukte op het envolpje dat verschenen was op haar beeldscherm. Wie zou het zijn?

Als het moet blijf ik hier
de hele avond staan.
Ik hou van je!

xxx Dylan.

Ze sidderde bij zijn woorden. Zou het? Zou hij blijven staan? Ze zou hem kunnen testen. Er verscheen een grijns op haar lippen. Als hij van haar hield zou hij het maar moeten bewijzen. Ze ging zitten op de vensterbank. Natuurlijk zodat hij haar niet kon zien. Met een zelfgezet kopje thee en een sigaret keek ze vol leedvermaak naar buiten. Helemaal in dure kleding gestoken leunde hij tegen de motorkap van de auto aan. Af en toe richtte hij zijn blik naar boven toe. Alsof hij verwachtte dat ze voor het raam zou staan te kijken. Dat deed ze ook, maar dat zag hij niet. Zou hij daar écht blijven staan?
Af en toe stond ze op om haar kopje te vullen met verse dampende thee of om de lampen aan te doen toen het begon te schemeren. Ze hoorde een auto starten toen ze een blik tomatensoep aan het verwarmen was. Ze vloog naar het raam. Hij was in de auto gaan zitten en had de auto gestart om de verwarming aan te kunnen zetten. Stilletjes hoopte ze ook dat hij zou blijven. Dan zou hij van haar houden, toch? Ze at haar soep en zuchtte toen. Het zag er niet naar uit dat hij weg zou gaan. Hij wist dat ze vroeg of laat naar buiten zou komen. Als ze nu naar hem toe zou gaan zou hij winnen. Of zou het helemaal geen spelletje zijn en viel er niets te winnen?

Met zijn handen nonchalant achter zijn hoofd gevouwen zat hij in zijn wagen. Hij luisterde naar wat muziek en lachtte om de slechte grappen van de man op de radio. Hij had heel zijn verhaal al klaar voor als ze naar buiten zou komen, wat nu niet lang meer zou duren. Hij had juist haar uitgekozen omdat ze zwak was. Hij had haar en Karlijn uit elkaar gedreven. Hij had nu de macht over hun beide. Toen Karlijn zich die avond aan hem had overgegeven, had ze zich voor altijd aan hem over gegeven. Ze was nu zijn bezit. Een ding zoals zijn huis en zijn auto. Alleen was zij dan in zijn ogen veel minder waard. Als hij zin zou hebben zou hij haar dwingen. Hij zou haar met zijn woorden de grond in boren en haar net zo ruw nemen als hij zelf wilde. Met Sana zou hij 'de liefde bedrijven' al had hij zelf niet eens door dat daar échte liefde voor nodig was. Hij zou het beschrijven als rustig en lief voor haar zijn. Lieve woordjes in haar oor te fluisteren en haar een beetje vermaken. Eigenlijk kon je het hem ook niet kwalijk nemen. Hij was immers ook nog nooit verliefd geweest. Nu was het gewoon een gevoelloze zak en dat wist hij zelf donders goed. Hij genoot ervan om macht te hebben. Ookal dwong hij iemand zodat hij zich machtig kon voelen. Hij was verslaafd aan het gevoel. Alleen dat kon hem bevredigen.
Hij keek weer naar de bovenste rij ramen. Ze was sterker geworden, maar ze zou nooit sterk genoeg zijn. Nu zou zij denken dar hij echt van haar hield. Dat hij alles voor haar over had, omdat hij in haar voortuin op haar wachtte. Eigenlijk had hij niks beters te doen, Hij hoopte alleen vurig dat ze snel zou komen. Hij had zin in seks en viel hier niets te halen dan wipte hij wel even langs bij Angela. Wat was het leven toch goed!

**Geplaatst**: 30-12-07 19:37

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst: 30-12-07 19:37

Oh. Wat een arrogante zak. Vork

Heel goed weer geschreven, je schrijft zo makkelijk. Haha!

**Geplaatst**: 30-12-07 19:37

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst: 30-12-07 19:37

Goed stuk weer!

**Geplaatst**: 30-12-07 19:39

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst: 30-12-07 19:39

HAhaha angela mijn naam Nagelbijten / Gniffelen

Lekker dan.. Ben ik een ne*kpaal Tong uitsteken

Erg leuk weer

Wacht af op het volgende deel Haha!

**Geplaatst**: 30-12-07 19:42

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst: 30-12-07 19:42

Goed stuk weer Lachen

**Geplaatst**: 30-12-07 19:46

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst: 30-12-07 19:46

idd weer goed stuk! Ben nu al benieuwd hoe het verder gaat Nagelbijten / Gniffelen

Ik vind dat ze niet naar hem toe moet gaan! Ze moet sterk zijn! Tong uitsteken

Laatst bijgewerkt door Naomi_unique op 30-12-07 19:46, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 30-12-07 19:46

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst: 30-12-07 19:46

leuk deel, ben benieuwt naar het nieuwe! Haha!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-12-07 20:03

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst door de TopicStarter : 30-12-07 20:03

Wow! Zo snel nieuwe reacties!

Wat denken jullie?
Worden Sana en Karlijn weer vriendinnen zoals vroeger?
En neemt Sana Dylan weer terug?

Ben benieuwd Tong uitsteken

**Geplaatst**: 30-12-07 20:18

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst: 30-12-07 20:18

Leuk verhaal Haha!

Ik blijf het zeker volgen Lachen

**Geplaatst**: 30-12-07 20:21

Re: [VER] Meidendingen

Geplaatst: 30-12-07 20:21

victorielove schreef:
Wow! Zo snel nieuwe reacties!

Wat denken jullie?
Worden Sana en Karlijn weer vriendinnen zoals vroeger? Jaaa.
En neemt Sana Dylan weer terug? Neeee.

Ben benieuwd