Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-01-26 15:26

Re: [VER] Een leven lang paarden!

Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-26 15:26

@Elisa2: hahaha ja dat klopt idd

@rocamor: idd, promoveren met 5 punten.
Ik heb met de grote merrie ook weleens af moeten groeten of tegen een verliespunten aangemeten als ze weer eens ging rennen

Ik geloof niet dat ik toen al op Bokt zat eigenlijk...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-01-26 17:39

Geplaatst door de TopicStarter : 15-01-26 17:39

Ik plaats hier geen foto's omdat we o.a juist meer volgers op Insta willen krijgen, maar deze kon ik jullie niet onthouden

Toen was gelukkig nog heel gewoon... en de zadels ook

De gouden canvasdeken, over de pasvorm valt nog wel wat te zeggen (vnl de buiksingels)
Maar wél een oranje lintje aan het hoofdstel, met de afschuwelijk lelijke frontriem die destijds zo in de mode waren $_/-\o_$
Afbeelding

En links de hoofdrolspeler van de laatste 2 alinea's uit hoofdstuk 34: funny fails
Op de 2 foto's rechts zie je hoe laag het deurtje was

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-01-26 18:35

Geplaatst door de TopicStarter : 15-01-26 18:35

We hebben nog een paar verhalen te gaan, met hier en daar nog een blunder

Iedereen die hier meeleest en/of gereageerd heeft, bedankt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-26 16:23

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-26 16:23

Hoofdstuk 39 komt eraan, maar eerst...
Nog wat funny fails :')

"Vergeetachtig"
Ruim 30jr geleden had ik een nogal druk en chaotisch leven met o.a 3 banen, een paard, pony voor Sam, mannen

Dat ik daardoor weleens wat vergat, is natuurlijk niet zo gek...
Maar je kind én hond op de rijvereniging vergeten is wel van iets andere orde _O-

Ze hadden er gelukkig geen trauma van opgelopen en zijn netjes thuisgebracht door stalgenoten.

"Springpaard"
Nimble (hoofdstuk 30) kon erg goed springen, zo sprong hij regelmatig de bak uit en tijdens een door het KWPN georganiseerde dag waarbij ze jonge paarden beoordeelden op hun springkwaliteiten, nam hij na het lijntje hindernissen ook een sprong over het Heras-hekwerk waarmee de baan was afgezet...

Toen Sam wat ouder was, werden we lid van een rijvereniging met binnenbak waar zowel dressuur- als springlessen werden georganiseerd.
Tijdens een les, waar ze nog aan het opwarmen waren en er dus wat kruisjes werden gesprongen, moesten ze het lijntje ook vanaf de andere kant nemen.
Nimble kijkt, stopt, en besluit dan schuin naar links over de staander te springen!
Sam was hier niet op berekend, en zou er aan de linkerkant af zijn gevallen maar haar rechtervoet bleef vasthaken in de stijgbeugel...
Daar ging Nimble, met Sam als een soort aapje hangend aan z'n nek, rechterbeen over het zadel vast in de beugel en d'r linkerbeen onder z'n buik ~~}>

Godzijdank kreeg ze hem een hoek in gestuurd waar ze geholpen kon worden, maar de springcarrière was wel gelijk over.

"Schedelbreuk"
We namen ons zadel destijds altijd mee naar huis, zo ook toen we 's avonds vermoeid terugkwamen van een wedstrijd.
Trailer afgekoppeld, auto op z'n plek en Sam pakt het zadel uit de kofferbak, maar was iets minder snel dan ik dacht...
Met behoorlijke kracht duw ik de klep dicht, althans, dat was het idee ware het niet dat Sam de klep opving met haar achterhoofd

Ze heeft wel even sterretjes gezien en ik heb me nog maanden schuldig gevoeld!

**Geplaatst**: 17-01-26 17:14

Re: [VER] Een leven lang paarden!

Geplaatst: 17-01-26 17:14

Oef, hahaha... Foutje bedankt!

Wat een avonturen weer, het leest heel vermakelijk en in bij sommige dingen ook herkenbaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-26 17:20

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-26 17:20

Als je niet naar je moeder luistert...
Funny fails met Black

Meestal zitten we wel op 1 lijn wat betreft de aankoop van een paard, behalve bij Black.
Hij was mooi, maar mijn hart ging er niet sneller van kloppen en ik zag er iets aan bij bezichtigen.
Maar Sam was verliefd, dus hij ging mee naar huis als opvolger voor Special (hoofdstuk 39, is in de maak).

Hij was nog hengst, en het is belangrijk dat beide ballen indalen dus dat check je regelmatig bij een jonkie.
Hij was super braaf, en toen Sam vroeg of ik ook even wilde checken dacht ik niet na en dook met m'n hoofd onder z'n buik...
Hij schrok zich het apenlazerus, maakte een pirouette en vloog terug de wei in.
De toon was direct gezet!

Zo ook toen we Special en Black tijdelijk aan huis hadden staan in België.
Black hing best wel aan Spec, en om hem wat zelfverzekerder te maken gingen we een stukje wandelen en lieten we Spec thuis.
Heerlijk ondoordacht hadden we alleen een halster+touwtje omgedaan en liep ik op teenslippertjes

Het ging hartstikke goed, tot we langs een kudde dikbilkoeien kwamen die gezellig naar het draad kwamen gerend!
Black was in blinde paniek en wilde niet meer voor- of achteruit.
Zo kwamen we natuurlijk niet thuis, dus ik pak z'n halster aan de rechterkant, in de hoop dat we hem zo vooruit konden krijgen.
Maar Black besloot rondjes rond Sam te draaien, waarbij hij op m'n slipper ging staan, me omver kegelde en ook nog m'n kuit flink raakte :wow:

Sam is met Black aan de hand over een greppeltje gesprongen en dwars door het maïsveld naar huis gelopen, ik er mankend en op 1 slipper achteraan hobbelend Y;(

Black heeft een korte periode op een ijzer gestaan, omdat dat heurt als ze aan het werk gaan.
Hij trapte ze om de haverklap af, dus dat was snel bekeken.
Maar niet voordat ik Black, altijd braaf bij een ander, terug in de wei wilde zetten...
Ik had de stroomdraad los gemaakt en op de grond gelegd, wat uiteraard ging tikken en hij weigerde de wei in te gaan.
Er was genoeg ruimte tussen mij en de draad op de grond, maar blijkbaar was ik nog steeds het aller engst want na wat druk van mijn kant, stapte hij zo op de stroomdraad 8)7

Tussen ons is het nooit meer goed gekomen!

**Geplaatst**: 17-01-26 17:45

Geplaatst: 17-01-26 17:45

Heel leuk om te lezen Different ( of Sam, kunnen we je ook zo noemen?)
Ik weet niet hoe oud je moeder is maar ik herken heel veel van haar verhalen uit die tijd. Ik woonde ook in de stad, (Den Haag) maar die was nog niet zo groot als nu en aan het einde van onze straat was een landje en daar stonden een paar paardjes. Er was ook een (zigeuner)kampje dus ik ga ervan uit dat de eigenaar daar woonde. De eigenaar vond het prima dat erop gereden werd en er hingen wat hoofdstelletjes met roestige bitten. En af en toe waren er wat grotere meiden (die overigens wel vriendelijk waren) en vroegen of ik ook wilde rijden. Ik denk dat ik een jaar of 6 was, maar ik vond die roestige bitten zielig, dus ik hield me vooral bezig met aaien en borstelen als die meiden er dan waren. En zo is het virus geboren.
Ik was er echt elke dag te vinden. Vergat dan soms ook wel eens de tijd en dan kwamen mn ouders me daar zoeken. Dat kun je nu ook echt in deze tijd niet meer bedenken.
Eens stukje later nog (zat nog steeds op de langere school) ging ik vaker naar een land waar best veel paarden op stonden. Ging met een vriendinnetje mee. Daar had een vrouw een groepje ijslanders en daar mocht je op rijden. Hingen dan ook alleen maar hoofstelletjes (geen roestige bitten) dus ging allemaal zadelloos. Ik herinner me nog een ritje in volle gallop langs de Escamplaan naar de UIthof (waar je een groot groengebied had). Zitten kon ik nauwelijks en het gleed alle kanten op. Geweldige tijd gehad. En hoe makkelijk het in die tijd ook ging. Toen was ik natuurlijk verliefd op IJsjes.
Paar jaar later werd alles opgedoekt want op het land moest een woonwijk verrijzen. Ik kon toen nog 1 van de IJsjes kopen, maar mijn ouders wilden dat natuurlijk helemaal niet

Mijn ouders hadden niet zoveel geld en 3 kinderen dus mijn paardwensen werden ook niet echt vervuld. Maar als we op vakantie gingen mocht ik altijd wel een keertje rijden. Nou, dat zou ik niemand aanraden. Ik zou les krijgen met een meisje dat daar vast leste en heel bang was. En ik kreeg een "kwaadaardige" schimmel onder mn kont die alleen maar hard bokte en ik verschillende malen gelanceerd werd. Na een paar weken kreeg ik uitstralingspijn en werd er (op mn 12e) een iets verschoven rugwervel geconstateerd. Een jeugdhernia. Ik mocht een jaar lang niks risicovols' doen.
Maar ja, bloed kruipt... Ik ben op mijn 16e gaan werken en lessen op de manege (eerst 1x, 2x 3x per week) want ja, toen kon het zelf betalen. Op mn 23e getrouwd en toen kwam er al snel een eigen paard. In de loop der jaren verschillende paarden gehad. Ze bleven helaas niet allemaal heel en je eerste aankoop is niet altijd je beste.
Ik heb het paardenvirus ook doorgegeven aan mijn dochter en we hebben nu samen 4 paarden (een fokmerrie, een veulen, 1 sportpaard op Z2 niveau en een jonkie op L2 niveau). En nog een veulen op komst.
Het paardenvirus gaat nooit meer verdwijnen vrees ik

**Geplaatst**: 17-01-26 17:55

Geplaatst: 17-01-26 17:55

PS; De verhalen zijn leuk genoeg om te bundelen en uit te brengen vind ik.
Maar er mag nog wel wat "omheen" geschreven worden. Want de verhaaltjes zijn wel heel kort.
Maar ik vind het verhalen die heel herkenbaar uit een tijd komen waar het allemaal op 1 of andere manier makkelijker ging of zo. (En natuurlijk geen cap op je hoofd). Heel leuk om te lezen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-26 18:45

Re: [VER] Een leven lang paarden!

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-26 18:45

Wat leuk dat er toch steeds wat meer reacties komen

En heel leuk dat jullie ook veel herkenning vinden in de verhalen van vroeger!

Babootje: m'n moeder is 64.
En dank voor het delen van jouw verhaal,ik kan het me zo voorstellen hoe dat toen ging.
En dank voor je compliment, we willen er idd nog wat meer omheen schrijven en het dan hopelijk in boekvorm uitbrengen, lijkt ons zo leuk

**Geplaatst**: 17-01-26 19:15

Geplaatst: 17-01-26 19:15

different1 schreef:
Wat leuk dat er toch steeds wat meer reacties komen
En heel leuk dat jullie ook veel herkenning vinden in de verhalen van vroeger!

Babootje: m'n moeder is 64.
En dank voor het delen van jouw verhaal,ik kan het me zo voorstellen hoe dat toen ging.
En dank voor je compliment, we willen er idd nog wat meer omheen schrijven en het dan hopelijk in boekvorm uitbrengen, lijkt ons zo leuk

Ik ben 63. Dus qua tijd klopt dat wel zo’n beetje

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-26 14:53

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-26 14:53

Hoofdstuk 39:
Nachtdier...

Sam had Scottie en bij mij ging het ook weer kriebelen om een eigen paard te hebben.
Ik zag deze 7 jarige Kowalski hengst(Pedro) op marktplaats staan, en ik vond hem wel interessant.
Sam vond er niks aan, veel te weinig wit voor mij :')

Toch gingen we kijken, hij hoefde niet veel te kosten maar was wel nog hengst, onbeleerd en had gedekt dus er zaten wel wat haken en ogen aan.

Eenmaal op het adres aangekomen, stond de hengst in z'n uppie op stal en de merries met veulens stonden op de wei.
'Savonds werden ze gewisseld, en stond de hengst dus in de nacht buiten.
Dit was het eerste paard wat ik in Euro's betaalde, en ik wilde er maximaal 2000,- gulden voor geven dus dat was even een rekensommetje.

Onderweg belde ik een veearts waar ik wel een potje bij kon breken, dat ik een hengst had gekocht die gecastreerd moest worden.
De veearts gaf aan dat ik hem wel gelijk kon brengen, dus zo gezegd zo gedaan.
Ook hadden we hem omgedoopt naar "Prins".
Eenmaal thuis was hij nog een aantal weken behoorlijk hengst, inclusief steigeren naar mij en vechten met andere ruinen...

Het zadelmak maken ging ook niet heel simpel, hij bleef bokken op de singel en stijgbeugels.
Nadat Sam een rotdag had op wedstrijd met Scottie, had ze nog wat adrenaline en is ze op Prins gaan zitten: hij heeft bij ons nooit meer een stap verkeerd gezet!
Binnen een week reden we al in het bos en door het dorp.
Hij was heel stoer, eigenlijk een perfect politiepaard maar helaas echt veel te klein.
Sam heeft nog officieel met hem gestart maar strandde in het M1, omdat hij heel heet was en toen nog verplicht een spoortje gedragen moest worden.
Ook voor een parcourtje springen draaide hij z'n hoef niet om.
Na wat omzwervingen, waar hij niet zo braaf was

, is hij weer bij de stalhouder in Rucphen terecht gekomen en is daar tot zijn dood gebleven.
Dit was gewoon zijn thuis, zijn plek

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-26 14:54

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-26 14:54

Hoofdstuk 40:
1 april!!

Prins bleef naar andere ruinen wel wat dominant, en tijdens de stoeipartijen had hij weleens wat lakschade.
Op een gegeven moment zat er bloed aan z'n halster, en bij nadere inspectie had hij een behoorlijk gat bij zijn onderkaak.
In overleg met de dierenarts leek het verstandig om een foto te laten maken.
We zadelden Prins en Special (volgend hoofdstuk) op en gingen onder de man naar de kliniek, hadden de paarden gelijk beweging gehad.
Eenmaal op de kliniek ging het hoofdstel af en werd er een noodhalster gemaakt van een simpel touw.
Op de foto zag de veearts 3 spijkertjes ter hoogte van de kieswortels.
Iedereen was verbaasd en ook wel lichtelijk geschokt, want wat moet dat paard een pijn hebben gehad...

Een andere dierenarts werd erbij geroepen, want dit hadden ze zo nog nooit gezien.
Deze dierenarts twijfelde, want het kon eigenlijk gewoon niet zo zijn dat dit paard pas na zoveel jaar hier last van kreeg.
Ze besloten de foto nog een keer over te doen, en toen waren de spijkertjes ineens verplaatst!
Vervolgens het touw op de foto gezet en ja hoor, daar zaten de spijkertjes/punaises in verwerkt.

De veearts schaamde zich kapot en wij hebben hier enorm om kunnen lachen, zeker omdat het ook nog eens 1 april was!
Achteraf heeft Prins waarschijnlijk een klap tegen zijn kaak gehad tijdens een van de stoeipartijen.
Maar deze 1 april vergeten we nooit meer! _O-

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-01-26 18:17

Geplaatst door de TopicStarter : 26-01-26 18:17

Nog een kort filmpje gemaakt, dan hebben jullie nog meer een beeld bij wie wij zijn

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-03-26 16:32

Geplaatst door de TopicStarter : 01-03-26 16:32

~°♡°~ Tranen zijn woorden die over je wangen rollen wat je mond niet kan zeggen, als je hart kapot gaat van verdriet ~°♡°~

Wegens moeilijke en heel verdrietige omstandigheden in ons privéleven, ligt het schrijven van de verhalen helaas even stil...
Voor nu zijn we vooral heel dankbaar voor alle volgers die er nog zijn en de leuke reacties op onze verhalen

We hopen het snel weer op te kunnen pakken want er komen echt nog wat leuke verhalen aan!
Maar we moeten onze tijd en energie nu richten op de gezondheid van Noortje en op de spaarzame tijd met andere dierbaren, het leven is kort...

**Geplaatst**: 01-03-26 17:10

Re: [VER] Een leven lang paarden!

Geplaatst: 01-03-26 17:10

Heel veel kracht gewenst Different, ook voor je moeder en de overige mensen die het nodig hebben

**Geplaatst**: Vandaag, 08:28

Re: [VER] Een leven lang paarden!

Geplaatst: Vandaag, 08:28

veel sterkte!!

Nomineer dit bericht ×