Bokt.nl

Citaat:

Audrey
Als ze de oprijlaan oprijden zit Audrey al bijna te stuiteren. Ze is helemaal hyperactief geworden van het idee dat ze Geoff weer gaat zien. Ze hadden nog wat moeite met het huis vinden. Ze hadden verwacht dat het gewoon aan de weg zouden staan en hadden in eerste instantie de oprijlaan voor een straat aangezien. Audrey was zo oplettend om een huisnummer te spotten en een poort. Toen kwamen ze erachter dat het geen weg was maar een oprijlaan, en wel de oprijlaan van Geoff zijn huis. Ze rijden tussen de donkere bomen door, het ziet er angstaanjagend uit. Er doemt een huis voor hen op. Als het een huis te noemen is. Een kasteel of paleis zou een betere benaming zijn. ‘Wow,’ stoot Cedro verbaast uit. ‘Gaaf!’ zegt een stomverbaasde Wayne. Ze wisten dat Geoff zijn ouders rijk waren en dat ze in een groot huis woonde, maar dit. Dit overtreft al hun verwachtingen. Als de auto stil staat stappen de vier vlug uit. Audrey laat Gabry uit de auto. De hond springt vrolijk om de vier heen. Audrey zou ook wel mee willen springen. Ze heeft teveel energie. Voordat het viertal de deur heeft kunnen bereiken zwaait deze al open. Geoff staat met een grote glimlach in de deuropening. Gabry herkent hem en springt op hem af. Ze begroeten elkaar uitbundig. Niet veel later zitten ze rond de keukentafel met at te drinken. ‘Ik ben echt zo blij dat jullie er zijn!’ zegt Geoff verrukt. Hij heeft overduidelijk zijn vrienden gemist. ‘De hele buurt is hier zo bekakt en rijk. Het is moeilijk om vrienden te maken aangezien iedereen het te druk heeft met hun ego’ vertelt Geoff. Audrey heeft medelijden met hem. De jongeren blijven nog een poosje praten en besluiten dan om te gaan slapen. Geoff zijn moeder heeft al matrassen klaar gelegd bij Geoff op zijn kamer voor de jongens. Audrey heeft haar eigen plekje in de logeerkamer gekregen. Het had van haar niet gehoeven. Ze is niet vies van de jongens. Gabry mag gelukkig bij haar op de kamer liggen. Ze laat de hond nog even uit en daarna gaan ze met hun alle hun tandenpoetsen. Bij het aanblik van elkaar met tandenborstel en schuim barsten ze in lachen uit. Ze staan nog wat te dollen en gaan dan slapen. Geoff werpt een veelbetekenend blik naar Audrey. Audrey ziet het maar negeert het, dat komt morgen wel. Eenmaal op de logeerkamer ploft ze volkomen uitgeput op het bed neer. Ze weet nog net haar kleren uit te krijgen en de deken over zich heen te trekken. Gabry ligt langs het bed en Audrey kroelt haar wat. Al gauw ligt ze in een diepe slaap.
De volgende ochtend wordt Audrey wakker als zij een zwaar gewicht op zich voelt. Gabry is op het bed geklommen en ligt tegen haar aan. Het gewicht en de warmte van de hond drukken tegen haar aan. Audrey aait de hond en stapt uit bed. Als ze het gordijn opendoet ziet ze een gigantische tuin met zwembad en vijver. De tuin van dit huis is zeker groter als dat van het oude huis. Audrey draait zich om en kijkt de kamer in. Een eenpersoonsbed staat langs de muur. Het is een simpel ijzeren bed met witte lakens. Op een kastje staan een flatscreen tv. Audrey vraagt zich af hoeveel televisies zich in de rest van het huis bevinden. Verder is er niet zoveel in de kamer, op een wastafel met spiegel na. Audrey loopt naar de wastafel en gooit wat koud water in haar gezicht. In de spiegel ziet ze dat haar haren erg in de war zitten. In de tas langs haar bed zit een borstel. Voordat ze haar haren borstelt kleedt Audrey zich aan. Het is erg mooi weer en Audrey kiest voor een short met Allstars en een luchtig shirtje. Ze borstelt haar haren en bindt ze samen in een losse vlecht. Gabry sprint van het bed af en samen gaan ze naar beneden. Van beneden af klinken vrolijke stemmen en Audrey herkent de stem van Don. Audrey loopt op het geluid af en komt in de keuken uit. Rond de keukentafel zitten Don, Justin en hun moeder. ‘Goedemorgen Audrey! Lekker geslapen?’ vraagt de vrouw. Audrey knikt. ‘Ja, echt heerlijk. Wat een mooi huis hebben jullie zeg! Toen ik uit mijn raam keek zag ik echt een gigantische tuin!’. De vrouw lacht een beetje verlegen om het compliment en biedt Audrey thee aan. Niet veel later zit Audrey aan het ontbijt. Samen met de moeder van Geoff, Lilly, zit Audrey te praten over de nieuwe buurt waar de familie in wonen. Lilly heeft al wat nieuwe mensen leren kennen en vindt het wel een fijne buurt. De jongens moeten nog wel erg wennen. ‘Ja, maar er zitten hier wel hele knappe meisjes op school!’ zegt Don. Audrey barst in lachen uit. ‘Het zijn meer barbies die vol make-up zitten,’ zegt Geoff als hij komt binnenlopen.

Becca
Eenmaal in het bos laat Becca de teugels vieren en klakt met haar tong. De gehoorzame pony springt in een ontspannen drafje aan. Samen draven ze een heel stuk door de bomen heen. De zon schijnt door het bladerdak en laat lichte plekken op de grond ontstaan. De bomen aan beide zijde zijn erg dicht, er groeien veel struiken tussenin. Doordat het bos zo dicht is blijft het er heerlijk koel. Samen hobbelen ze tussen de bossen door totdat er plots een vogel laag voor hun weg vliegt. Muski schrikt op en gooit haar hoofd omhoog en wil wegschieten. Becca pakt de teugels weer korter om controle te houden. Muski reageert er goed op. De pony heeft erg veel vertrouwen in Becca. Als de twee bij een open plek langs het meer komen zet Becca Muski op een volte aan het werk. Ze rijden allerlei oefeningen die ze de laatste jaren hebben geleerd toen ze nog les hadden. Op de open plek schijnt de zon fel op hen neer. Door het zware werk begint Muski al gauw te zweten. Ze werken bijna nooit meer zo hard. ‘Het is wel weer genoeg geweest, hè liefje’ zegt Becca na een poosje. Ze zet de pony stil en stijgt af. Ze lopen samen het water in. Muski is dol op water en hapt erin. Ze wordt vrij druk en doet haar been omhoog en laat hem terugvallen in het water. Becca wordt nat gespetterd en springt opzij. ‘Hè, gemenerik’ zegt ze vrolijk. Aan de overkant van het meer ziet ze een groepje jongeren aan het water liggen. De kans is groot dat Valery erbij ligt. Becca leid Muski het water weer uit en in een rustig drafje rijden ze terug. Als ze op een breed pad aankomen spoort Becca de merrie aan en tezamen vliegen ze over het pad. Aan het pad houdt Becca in en ze gaan weer verder in draf. Niet veel later zijn de populieren in hun tuin boven de bomen uit te zien. Deze bomen zijn erg hoog en al van ver te zien. Het zijn wel gevaarlijke bomen als het onweert. Door hun lengte worden ze snel geëlektrocuteerd. Daardoor zijn de laatste vijf jaar al twee van de bomen gesneuveld. De eerste boom was half over de weg heen gevallen en de tweede was blijven hangen in een andere boom. Ryan en haar adoptievader hebben de bomen samen verder afgezaagd en in vervoerbare stukjes gehakt. Samen met Ann heeft Becca de boomstukjes in het hok met haardhout opgestapeld. Het bos om hen heen wordt steeds dunner en de zon schijnt fel door het bladerdek heen. Becca houdt Muski in en in een rustige, ontspannen stap gaan ze verder. Als ze het bos uit zijn ziet Becca dat Heather bij de stal haar pony staat te borstelen. Haar blik dwaalt af naar de wei en daar ziet Becca dat Ann achter haar pony aanrent in hopeloze pogingen haar te vangen. Becca giechelt en besluit haar zo te helpen. De pony is zo koppig en laat zich in geen duizend jaar vangen. ‘Lukt het al een beetje?’ schreeuwt Becca naar Ann toe. De vrouw kijkt verdwaasd op en zwaait naar Becca. ‘Die gemenerik pest mij!’ schreeuwt ze terug. ‘Ik zal je zo komen helpen,’ zegt Becca. Bij de stal aangekomen stijgt ze af. Muski is vrij bezweet. Becca met de singel een gaatje losser en maakt de pony vast aan de ring die aan de muur is bevestigd. In de stal pakt ze gauw een emmer met brokjes. Binnen de kortste keren is Abri gevangen. Ze loopt rustig naast Ann mee naar de stal. ‘Voor voer doet ze echt alles,’ zegt Ann afkeurend. ‘Waarom heb je niet meteen voer gepakt?’ vraagt Becca. ‘Ik wou weten of het echt zo’n vervelend ding was of dat ik haar ook zonder voer kon vangen,’ zegt de vrouw. Bij de stal aangekomen heeft Heather haar pony al bijna geheel opgezadeld. Becca gaat Muski afzadelen en spuit de pony daarna af met de tuinslang. Nu staat Delilah alleen in de wei en dat zal niet lang goed gaan. De pony’s staan liever gezamenlijk dan alleen. Becca gooit Muski de wei in. De merrie gaat direct rollen en haar hele vacht zit onder het zand. Als Becca het tuig gaat opbergen vertrekken Ann en Heather.
Als Becca in het huis komt merkt ze dat het leeg is. Haar vader is bomen aan het kappen bij een vriend van hem en Merel is bij een vriendinnetje spelen. Waar Ryan uithangt weet ze niet, waarschijnlijk bij zijn nieuwe liefde. Liefde. Becca sprint naar boven toe. Haar mobiel ligt op haar bed en het lampje knippert. Ze heeft berichtje! Gauw opent ze het. Afzender is Jason. Becca haar hart gaat wild op en neer in haar borstkas. Becca sluit haar ogen, als ze haar ogen weer opent staat het berichtje nog steeds geopend. “Hé! Ik zou graag iets met je gaan doen. Heb je vandaag of morgen tijd? X” Een kusje! ‘Een kusje!’ schreeuwt Becca door de lege kamer. Huppelend door de kamer vertelt Becca hele verhalen tegen de teddybeer die al jaren een vaste plaats heeft op haar bedeinde. Ze verplaatst zich naar de cd-speler die onder het stof zit. Uit de collectie cd’s zoekt ze de meest foute uit. Aqua past perfect bij haar stemming. Ze spoelt door naar nummer 3. “Hi Barbie, Hi Ken, You wanna go for a ride? Sure Ken,’. De vrolijke klanken schallen door de kamer heen. Becca zingt het hele lied mee terwijl ze fantaseert hoe ze bij Jason in de auto zit.

Audrey
‘Goedemorgen,’ zegt Lilly. Geoff schuift aan en begroet het gezelschap. ‘De jongens liggen nog in een diepe slaap. Ze zijn vast moe omdat ze gister veel hebben moeten rijden,’ vertelt Geoff. ‘Ik heb er geen idee van hoelang we gereden hebben. Na het eten ben ik vrij snel in slaap gevallen en ik werd pas wakker gemaakt toen we er bijna waren,’ vertelt Audrey. ‘Vandaar dat je nu zo opgewekt bent,’ merkt Lilly op. Audrey knikt als bevestiging. Het gesprek gaat weer over de medeleerlingen van die drie broers en alle nieuwe invloeden die ze de laatste tijd hebben gehad. Na een poosje gaan Justin en Don naar buiten. ‘Neem Gabry anders even mee, als jullie willen,’ zegt Audrey. Justin stemt direct in Gabry huppelt achter ze aan naar buiten. ‘Wat zijn jullie van plan te gaan doen dit weekend?’ vraagt Lilly. ‘Ik wil in ieder geval de school van Geoff zien en ik denk dat de jongens ook graag willen footballen,’ zegt Audrey. ‘Ja, ik wil wel eventjes spelen. Ik ben hier nog niet toegelaten tot het team,’ zegt Geoff.
Geoff is al een poos klaar met zijn ontbijt als Siebre en Wayne binnenkomen. Cedro ligt nog te slapen wordt verteld. Audrey besluit om even te gaan douche en Lilly wijst haar de handdoeken aan. De douche is minstens twee meter lang en anderhalve meter breed. Ze voelt zich net een koningin in dit huis. Onder de douche ziet Audrey een hele verzameling aan shampoo en douchegel. Ze herkent de shampoo van Geoff. Ze heeft de shampoo vaak genoeg in zijn kamer zien staan toen ze nog niet verhuisd waren. Ze pakt de tube en doneert een kleine hoeveelheid van de vloeistof op haar hand. Ze masseert het in op haar hoofdhuid en snuift de geur op. De geur komt haar bekend voor. Het is de geur die ze altijd rook als Geoff net had gedoucht, zoals na een wedstrijd. Het voelt vertrouwd en geeft haar een goed gevoel. Ze blijft nog even nagenieten maar gaat dan toch gauw onder de douche uit. Ze wil met Geoff praten. Over haar moeder. Het zit haar ongelofelijk dwars. Op het planchet vindt Audrey de eau de cologne die Geoff altijd op heeft. Ze sprayt een kleine hoeveelheid in haar haren. Ze heeft de gewoonte om parfum nooit op haar lichaam te spuiten, enkel in haar haren. Ze schudt de bos los en haalt haar vingers erdoorheen. Enkele klitten haalt ze eruit. Ze kleedt zich weer aan en gaat naar beneden.

Zodra Cedro wakker was zijn de jongens een potje football gaan spelen met elkaar. De grote tuin is er uitermate geschikt voor. Audrey had geen zin om zich tussen de worstelende jongens te mengen en is met Don het zwembad ingedoken. Justin houdt zich al de gehele ochtend bezig met Gabry.
Op een onverwachts moment plonsen de jongens het zwembad in. Audrey schrikt op en draait zich vlug om. Voordat ze het weet ligt ze over Wayne zijn schouder. ‘Dit is echt de meest fantastische houding die ik ooit heb aangenomen,’ zegt Audrey bijdehand. ‘Toch heb ik je liever niet lang zo liggen,’ en Wayne kiepert Audrey het water in. Als ze weer bovenkomt hapt ze naar lucht en steekt haar tong uit naar Wayne. De jongeren raken in een worsteling met elkaar en proberen elkaar te overtreffen met de meest geweldige lanceringen van hun vrienden. Geoff kijkt enkele keren richting Audrey en geeft haar een snelle knipoog. Audrey zou graag met hem praten maar nu is niet het beste moment daarvoor. Ze hijst zichzelf uit het zwembad en gaat op een ligstoel in de zon liggen. Lilly komt aanlopen met limonade. Audrey drinkt gulzig het glas leeg. Ze is dorstig geworden van het geworstel. Lilly gaat naast Audrey zitten en ze praten een poosje. Plots vraagt Lilly naar Audrey haar moeder. De twee vrouwen hebben elkaar enkele keren gezien bij aangelegenheden op school. Audrey geeft een ontwijkend antwoord. Ze weet op het moment niet goed wat ze met haar moeder aanmoet. Als ze eraan denk is Audrey bang om terug te gaan. Haar moeder zal haar een uitbrander geven over dit ongeoorloofde gedrag en haar waarschijnlijk huisarrest geven. Ze besluit de gedachte aan haar moeder en thuis te verdringen. Geoff hijst zich op de kant en pakt Audrey op uit de ligstoel. Samen met haar springt hij weer het water in. Audrey gilt van de schrik en Lilly loopt lachend weg.

Becca
Al dansend en springend gaat Becca naar onder de douche. Als ze er onderuit komt is ze al een stuk rustiger en besluit ze om Jason een berichtje terug te sturen. “Ik heb altijd tijd. It’s up to you!” is de uiteindelijke versie. Ze heeft het berichtje vele malen veranderd en aangepast. Becca heeft zin om Mayke te bellen met het nieuws maar ze houdt zich in. Mayke is zelf al helemaal in de wolken van Paul. Terwijl Becca de kamer aan het opruimen is wordt ze gebeld. Ze schrikt op en sprint naar haar telefoon. Helaas is het niet Jason maar Bran. ‘Hallo, met Becca’ zegt ze als ze de telefoon opneemt. Bran zegt haar te bellen om te vragen of ze mee naar de stad wil met hem. Hij moet ’s avonds naar een chique diner met zijn ouders en zijn moeder wil dat hij nieuwe kleren koopt. Becca stemt in. Het lijkt haar leuk om Bran aan te kleden. Bran belooft over tien minuten voor de deur te staan. Becca doet snel wat mascara op en raapt haar spullen bijeen. Ann en Heather zijn nog niet terug. Becca laat een briefje op de keukentafel achter en belooft voor het eten thuis te zijn. Buiten gaat ze nog even bij Muski en Delilah kijken. De pony’s staan rustig te grazen en Muski is al helemaal opgedroogd. De pony kijkt op en hinnikt zachtjes als ze Becca ziet. Becca kijkt vertederd toe totdat ze een auto achter zich hoort. Ze kijkt op en ziet Bran zijn jeep voor het huis staan. Ze stapt in en Bran scheurt weg. ‘Kun je niet netjes rijden?’ vraagt Becca pesterig. Bran vat het serieus op en gaat erg netjes rijden. Hij blijft dik onder de maximum snelheid, remt ver van te voren en kijkt overbodig vaak in zijn spiegel. Stilletjes lacht Becca hem uit.

Ze zijn al een heleboel winkels in en uit geweest. Becca wordt herinnerd aan Merel als ze hier loop. Haar zusje kan ook winkel in, winkel uit gaan zonder de moed op te geven. Bran kan maar niet de blouse vinden dat hij zoekt. Becca verwacht dat de blouse gewoon helemaal niet bestaat. ‘Kom, ik denk dat ze hier wel iets hebben,’ en Bran sleurt haar mee de volgende winkel in. Becca dwaalt tussen de rekken door. Af en toe ziet ze een leuk shirtje of een leuke blouse. Alleen ze weet toch al dat Bran het zal afkeuren en neemt niet de moeite om het uit het rek te pakken. Ook in deze winkel vindt Bran niet de blouse die hij zoekt, hoe kan het ook anders. Als ze weer buiten staan sluit Becca een pact met Bran; Becca kiest de winkels en de kleding uit. Bran wil er in eerste instantie niet aan mee werken. Becca dwingt hem er min of meer toe, aangezien hij zo vaak op haar brommer mee mag rijden. Ze verdwijnen een winkel in. Becca pakt een drietal blouses uit het rek en twee spijkerbroeken. Ze stopt het in Bran zijn handen. Terwijl Bran zich in het kleedhokje bevindt zoekt Becca nog een shirt met leuke tekst en een blouse met korte mouwen uit. Personeel komt Becca helpen met het uitzoeken van een outfit voor Bran. De donkere jongen weet erg goed wat Bran goed staat. ‘Het is echt een knappe jongen,’ zegt de jongen tegen haar als Bran weer het pashokje in is gegaan. ‘Ja, ik weet het,’ stemt Becca in. ‘Ben jij zijn vriendin,’ vraagt de jongen. ‘Nee hoor, gewoon een vriendin,’ vertelt Becca. ‘Hij is zeker geen homo?’ vraagt de jongen beteuterd. Becca schrikt ervan. Ze had helemaal niet in de gaten gehad dat de jongen homo was. ‘Nee, sorry,’ zegt Becca na een stilte.
Als de twee later in de auto op weg naar Bran zijn huis zitten verteld Becca over de jongen. Bran voelt zich er ongemakkelijk bij, maar het is nu toch al gebeurd. Op de klok in de auto ziet Becca dat het al aardig laat begint te worden. Ze moet over een half uur thuis zijn voor het eten. Bran zet haar thuis af en bedankt haar voor haar hulp. Ze moet lachen. In het begin liet hij haar hulp niet toe, maar uiteindelijk is hij wel met een stel blouses thuisgekomen die zij heeft uitgezocht. Ze nemen afscheid en Becca loopt naar binnen toe. In de keuken staat Ann een hele stapel pannenkoeken te bakken.

Citaat:

Audrey
Aan het einde van de dag gaan de jongeren met zijn alle naar de stad toe. Geoff weet een leuk tentje waar ze wat kunnen eten en hij heeft hun beloofd later zijn school te laten zien. Ze hebben besloten de auto van Wayne mee te nemen, in de pick-up van Geoff passen maar net drie personen. Gabry is thuis gebleven, bij Don en Justin. Die twee zorgen goed voor de hond en Audrey vertrouwt ze. Audrey zit achter tussen Cedro en Siebre in. Het voelt erg vertrouwd nu ze met z’n vijven op pad zijn. Het eettentje dat Geoff bedoelde is inderdaad erg gezellig. Het is er vrij druk. Er zijn veel gezinnen waarvan de kleine kinderen rondrennen door het gehele restaurant. Audrey heeft al een aantal keer haar adem ingehouden, bang dat een serveerster onder de voet werd gelopen. Doordat het zo druk is moeten ze ook een redelijk lange tijd op hun eten wachten. Het maakt Audrey niets uit. Aan de tafel zijn Wayne en Cedro in een hevige discussie verwikkeld over het motorvermogen van de auto’s van Wayne en Cedro. Audrey kan niet echt meepraten over het onderwerpen, maar de felheid waarmee Wayne en Cedro hun argumenten onderbouwen is uitermate interessant om naar te luisteren. Het eten dat uiteindelijk op de tafel verschijnt is vrij simpel maar smaakt erg goed. Audrey eet door tot alles op is en zit uiteindelijk helemaal vol. Er word geopperd om nog een ijsje te bestellen maar Audrey weigert, er kan werkelijk niets meer bij in haar buik. Ze blijven nog erg lang zitten en uiteindelijk is het te donker om nog langs Geoff zijn school te rijden. Het maakt eigenlijk ook niets uit. In het restaurant hebben ze het erg gezellig gehad en daardoor is de tijd razendsnel verstreken. Helaas is nu het al erg laat, aangezien het de vorige dag ook vrij laat was geworden besluiten ze om nu snel hun bed in te duiken.
Audrey ligt al een poosje in bed naar het plafond te staren als op de deur geklopt wordt; ‘ja?’ klinkt haar stem vragend. De deur gaat langzaam open en Geoff zijn hoofd verschijnt om de hoek. ‘He,’ zegt hij half fluisterend. Audrey gaat schiet omhoog en gaat tegen de muur aanzitten met haar rug. Ze had niet verwacht dat hij langs zou komen, maar als er iemand langs zou komen zou hij wel degene zijn waarvan ze een bezoek het meest verwacht. ‘Ik mis je,’ zegt Geoff nog steeds op de half fluisterende toon. Hij gaat op de bedrand zitten en kijkt haar doordringend aan. Ze weet wat hij nu van haar wil weten. ‘Ja,’ zegt Audrey terwijl ze haar hoofd laat zakken en naar haar handen kijkt. ‘Je hebt met je moeder gepraat?’ vraagt Geoff. Audrey knikt haast onzichtbaar terwijl ze geobsedeerd naar haar handen blijft kijken. Geoff brengt zijn vingers onder haar kin en brengt haar hoofd omhoog. ‘Is het zo erg?’ vraagt hij geschrokken als hij de tranen in Audrey haar ogen ziet. Geoff weet dat Audrey haast nooit huilt. Audrey voelt zich verhinderd door de brok in haar keel en acht zichzelf niet in staat zich te uiten doormiddel van woorden. Audrey valt Geoff om zijn hals. Zijn warme handen legt hij troostend op haar rug terwijl hij daaroverheen heen en weer wrijft. Haar lichaam ligt schokkend tegen hem aan terwijl ze uithuilt. Plots schiet Audrey weer overeind. Met ruwe beweging haalt ze de bovenkant van haar handen over haar ogen heen. ‘Ik moet mij ook niet zo aanstellen,’ zegt ze met een heldere stem. Geoff pakt haar handen vast. ‘Je stelt je niet aan. Ik heb groots respect voor je dat je hier bij mij uithuilt’ zegt hij troostend. Audrey zucht en laat zich tegen de muur achter zich aanvallen. ‘Het is ook zo moeilijk om met mijn moeder te praten,’ zegt ze. ‘Je hebt dus met haar gepraat?’ vraagt Geoff. Audrey knikt. Geoff kijkt haar vragend aan. ‘Het is niet echt praten te noemen,’ zegt Audrey. Geoff houdt zijn mond dicht en wacht af wat Audrey verder gaat vertellen. ‘Ze is heel boos op mij geworden,’ zegt Audrey. Geoff kijkt verbaasd. ‘Wat heb je gedaan dat ze zo boos op je is geworden?’ vraagt hij verbaasd. ‘Toen ik vroeg of ik geadopteerd was leek het of er iets in haar knapte. Ze is tegen mij uitgevallen dat ik niks in haar spullen te zoeken heb,’ vertelde Audrey. Geoff kijkt haar verbaasd aan. ‘Waarom zou ze daarover tegen jou uitvallen. Zij heeft jou geadopteerd en een deel van je verleden achter gehouden,’ zegt Geoff. ‘Ik weet het ook niet. Ik snap er niks meer van,’ zegt Audrey zacht. Geoff trekt haar naar voren en omhelst haar. Zo blijven ze erg lang zitten. Geoff streelt haar rug en Audrey voelt zich opgelucht. ‘Je kunt maar beter gaan slapen, het is al laat,’ zegt Geoff als hij Audrey van zich afduwt. ‘Ja,’ fluistert ze. Ze gaat terug liggen en Geoff trekt de deken over haar heen. ‘Blijf jij bij mij slapen?’ vraagt ze. Geoff knikt en kruipt dan tegen haar aan. Samen vallen ze in slaap.

Becca
‘Eten we pannenkoeken vanavond,’ vraagt Becca terwijl ze het antwoord al weet. ‘Ja, een vriendinnetje van Merel komt hier eten en Ryan zijn vriendinnetje komt ook,’ zegt ze. ‘Interessant. Is het zo serieus dat hij haar mee naar huis neemt?’ vraagt Becca. ‘Ik denk het wel ja, ze zien elkaar ook erg vaak de laatste tijd,’ antwoordt Ann. Becca moet stiekem lachen. Ryan heeft nog nooit echt een vriendin gehad, wel enkele scharrels. Becca heeft eigenlijk ook nog nooit een vriendje gehad. Plots denkt ze weer aan Jason en sprint gauw naar boven. Ze had express haar mobiel thuis gelaten omdat ze er anders om de minuut op zou kijken. Op haar bed ziet ze haar telefoon knipperen. Ze heeft een berichtje! Voor de tweede keer die dag voelt Becca haar hart als een razende te keer gaan. Ze houdt haar adem in als ze het berichtje opent. “Morgen middag? Kun je dan om 1u. naar mijn huis komen? X”. Becca danst en lacht en giebelt. Wow, ze lijkt net een klein kind. Ze gaat zitten en stuurt een berichtje terug “Is goed, waar woon je ook al weer? Xx”. Vanaf beneden klinken stemmen. Becca gaat naar beneden toe en laat haar telefoon achter op haar bed. Beneden staan Merel, Heather en het vriendinnetje van Merel. De drie lopen te fantaseren over hoe ze hun pannenkoek gaan versieren. Becca helpt Ann met het dekken van de tafel. Normaal is het al erg druk als ze met zessen zijn. Nu zijn er nog twee bij en wordt het krap aan de tafel. Becca haalt twee stoelen van buiten en zet deze erbij. De meisjes gaan zitten. Becca loopt naar buiten en roept haar vader die bezig is de paarden te voeren. Samen lopen ze naar binnen toe. Als ze rond de tafel zitten komen ook Ryan en zijn vriendin binnen vallen. Het meisje stelt zich netjes voor als Kate. Als ze zitten te eten bestuurd Becca stiekem de vriendin van Ryan. Ze heeft blonde krullen die tot haar borsten reiken. Als ze haar haren zou stijlen zou het ongelofelijk lang zijn. Haar ogen zijn licht opgemaakt en ze heeft een stralende witte lach. Ze heeft de lengte van een model en ziet er ook zo uit. Becca snapt dat Ryan haar knap vindt en hij zal vast niet de enige jongen zijn die haar knap vind. Ze is erg opgewekt en absoluut niet verlegen. Merel en Heather proberen elkaar te overtreffen met versiering van hun pannenkoek. Het is erg gezellig met zoveel mensen in de knusse keuken. Na het eten helpt Becca met het opruimen van de tafel. De drie kleine meisjes vertrekken naar buiten om slootje te gaan springen. Ryan vraagt of Becca zin heeft om met hem en Kate een rondje te rijden. ‘Willen jullie niet samen?’ vraagt Becca, ze wil geen spelbreker zijn. ‘We kunnen wel een andere keer samen zijn. Ga je mee?’ vraagt hij nogmaals. Becca stemt in en haalt boven gauw een vest. Ze heeft een berichtje van Jason binnen. Hij heeft zijn adres gestuurd. Becca besluit om niks terug te sturen. Enkel zonde van haar geld.

De volgende ochtend word Becca met een bonzend hart wakker. Vandaag gaat ze naar Jason. Merel ligt nog te slapen. Becca laat zich zachtjes op de grond zakken en zoekt schoon ondergoed in de kast. Ze doet langzaam aan de deur open om zo min mogelijk geluid te maken. In de badkamer kleedt ze zich uit en stapt onder de douche. Ze laat hem expres koud staan zodat ze goed wakker wordt. Ze neemt stiekem een beetje van de lekker geurende shampoo van Merel. Ze moet vandaag op haar best voor de dag komen. Als ze onder de douche uitkomt droogt ze zich af en brengt een hydraterende zalf op haar lijf aan. Terug op haar kamer trekt Becca gauw een jurkje aan. Ze kleedt zich later wel verder aan als Merel wakker is. Becca vergeet om schoenen aan te trekken en sluipt stil de trap af. In de keuken hoort ze de klok tikken. Het is pas half acht. Op zondag slapen ze meestal uit. Becca die kon echter niet meer slapen vanwege de zenuwen. Becca gaat aan de keukentafel zitten. Ze heeft nog zeker vijf uur de tijd voordat ze naar Jason moet. Hoe moet ze ooit die tijd doorkomen? Becca gaat alvast de tafel dekken. Buiten schijnt de zon al. Becca loopt naar buiten en schudt haar haren uit. Vanuit de stallen klinkt geschraap van hoeven. Ze zal alvast de paarden buiten zetten. Op het koude beton in het gangpad merkt Becca dat ze geen schoenen aan heeft. Niet zo veilig om dan met paarden te lopen. Becca pakt het halster en touw van Uyon en haalt hem uit zijn stal. Rustig loopt de pony naast haar mee naar de wei. In de wei haalt Becca het halster er weer af en laat de pony los. Uyon draaft achter haar aan terug naar het hek. Hij wacht onrustig op zijn vriendjes en hinnikt schel. Becca pakt vervolgens Delilah uit de stal en laat ook deze los in de wei. De twee pony’s schieten ervandoor over het gras. Becca haalt de laatste twee pony’s uit de wei en ook deze galopperen de wei in. Becca gaat op het hek toe zitten kijken hoe de pony’s allerlei capriolen uit halen om hun vrolijkheid te uiten.


Audrey
Audrey probeert zich uit te rekken maar er is iets wat haar tegen houdt. Ze draait zich om en kijkt in de ogen van Geoff. Ze zijn gesloten, zijn ademhaling gaat rustig, hij is nog in slaap. Zachtjes stapt Audrey uit bed. Uit haar tas pakt ze schoon ondergoed. In de badkamer kleedt ze zich om en borstelt haar haren. Ze sprayt de eau de cologne van Geoff weer in haar haren. Terug in de logeerkamer is Geoff net waker. ‘Goedemorgen,’ fluistert hij. ‘Hoi,’ lacht Audrey hem toe. Geoff slaat de deken van zich af. ‘Ik ga terug naar mijn kamer, ik zie je zo wel in de keuken,’ zegt Geoff en hij loopt de kamer uit. Audrey trekt een luchtig jurkje aan. De temperatuur is erg gestegen de laatste tijd. Op haar blote voeten loopt Audrey de trap af. Als ze beneden komt wordt ze begroet door Gabry. ‘He lieverd,’ begroet ze de hond terwijl ze op haar hurken kroelt met het dier. Audrey staat op en loopt de keuken in, gevolgd door Gabry. De keuken is leeg maar de tafel is al gedekt. Becca loopt erheen en vindt een briefje op tafel. Lilly heeft geschreven dat ze op bezoek is bij de buurvrouw en dat Don mee is. Becca gaat aan de tafel zitten en wil thee inschenken. Ze mist de theepot op tafel. Op het aanrecht staat een waterkoker. Audrey vult hem en zet hem aan. In de kastjes gaat ze opzoek naar thee. Terwijl ze met haar neus in de kastjes zit komen Siebre en Wayne binnenlopen. ‘Zo meisje, op dieventocht?’ vraagt Siebre plagend. Audrey schrikt op en stoot bijna haar hoofd aan het keukendeurtje. ‘Volgende keer graag een waarschuwing vooraf,’ zegt ze. ‘Moet jij ook maar niet overal met je neus inzitten,’ zegt Wayne. Audrey legt uit dat ze de theezakjes zocht. Geoff komt de keuken inlopen en pakt de theezakjes uit één van de aanrechtkastjes. Het theewater kookt ondertussen en Audrey giet de thee op.
Als ze met zijn vijven aan het ontbijt zitten wordt er heel wat afgedold. Geen van de jongens merkt op dat Geoff de nacht bij Audrey heeft doorgebracht. Het is wel zo dat Audrey het beste met Geoff kan opschieten, maar een relatie. Nee, dat ziet ze nog niet gebeuren. Het hoeft van haar ook niet. Ze vindt het zo gezellig genoeg, een relatie zou alles gecompliceerd maken. Na het ontbijt gaan de jongens omstebeurt douchen. Audrey vraag aan Geoff wat een leuke route is om te lopen met Gabry. Hij legt haar uit hoe ze een blokje om kan lopen en Audrey gaat op pad. Ze komt langs een geasfalteerd stukje grond waarop je kunt basketballen en langs grote huizen met nog grotere poorten en waarschijnlijk gigantische alarminstallaties. Gabry trekt hard aan de riem en wil op elk plekje even ruiken en haar geur achterlaten. Audrey geniet van de warme zon op haar huid en de geur van vers gemaaid gras, waarschijnlijk door de tuinman gemaaid.

Die middag gaan de jongens basketballen op het veldje waar Audrey eerder die dag al langs was gekomen. Aangezien ze met vijven zijn speelt Justin ook mee. In de avond maakt Audrey samen met Lilly het avondmaal klaar. Audrey geniet van het gezellige vrouwengeklets met Lilly. Zoiets heeft zij nog nooit met haar moeder gehad, die haalde liever afhaal eten of magnetronmaaltijden die ze dan gauw en in een stilzwijgen opaten. Lilly biedt aan om Audrey haar nagels te lakken in de avond. Audrey lakt haar nagels nooit omdat ze het in haar eentje zou verpesten. Ze neemt het aanbod dankbaar aan.
Niet veel later zit het gezelschap in de eetkamer rond de grote tafel. De tafel in de keuken leent zich maar voor een gezelschap van zes man. Nu ze met zijn alle eten zijn ze met negen man. De vader van Geoff is er ook. Audrey had hem enkel kort gezien toen ze aankwamen vrijdagavond. Wat ze van Geoff heeft begrepen is hij veel bezig met zijn werk. Ook aan tafel is hij niet werkelijk aanwezig. Zijn blik staat wazig en hij houdt zich buiten de conversaties die over en weer gaan. Audrey praat met Don en Justin over de meisjes bij hun op school. Don heeft een meisje op het oog en vraagt Audrey hoe hij haar het beste kan benaderen en versieren. Audrey heeft werkelijk geen idee wat voor tips ze de jongen moet geven. Ze vertelt hem dat hij gewoon zichzelf moet zijn. Het is de meeste voorkomende zin die ze zich kan bedenken. Don heeft het ook door en vraagt haar meer. Justin zegt dat hij rozen voor haar moet kopen. Audrey lacht op zijn opmerking. ‘Koop geen rozen voor haar. Niet in het begin,’ zegt ze tegen Don. ‘Moet ik iets anders voor haar kopen?’ vraagt de jongen. ‘Nee, niks kopen. Dan geef je haar het gevoel dat je haar wil kopen,’ mengt Wayne zich ertussen. Niet veel later is het meisje van Don het gespreksonderwerp en verzinnen ze de meest belachelijke openingszinnen en zogenaamde romantische scènes. Uiteindelijk vertrouwt Don haar toe dat hij zichzelf zal zijn en geen van de geopperde ideeën gaat uitvoeren.


Becca
Becca haar adoptievader komt net naar buiten gelopen als Becca besluit weer naar binnen te gaan. ‘Zo, je hebt de pony’s al buiten gezet,’ zegt hij verbaasd. ‘Ja, ik was vroeg wakker,’ vertelt Becca hem. Samen lopen ze naar binnen waar Becca het theewater opzet. ‘Is mama al wakker?’ vraagt ze. De kinderen noemen Ann van jongs af aan al hun mama. Ze zijn ook een echt gezin, alleen met allemaal andere roots. ‘Ja, ze zal zo wel naar beneden komen,’ wordt verteld. Tegelijkertijd met Ann komt ook Merel naar beneden. Daar is Becca blij mee, dan kan ze straks op haar gemak een kledingcrisis hebben. Merel wil graag afbakbroodjes. De oven wordt voorverwarmd. Becca vraagt Merel om kledingadvies. Het meisje is een ware diva en heeft een goede smaak. Merel oppert allerlei ideeën. Becca vindt geen van alle goed. Het zijn ideeën in de stijl van Merel. Becca houdt meer van blouses, jeans, shorts en shirts met een print. Geen rokjes, pumps of haarbandjes. Merel verandert haar ideeën en nu kan Becca zich er wel in vinden. Merel wil naar boven toe om van alles op Becca uit te proberen. Ann houdt ze tegen en laat ze wachten tot na het ontbijt. Onder het eten zit Merel voluit te praten over leuke ideeën. Plots valt ze stil. ‘Waarvoor moet je er eigenlijk zo leuk uitzien?’ vraagt ze nieuwsgierig. Becca voelt het blik van haar ouders op haar. ‘Ik heb een date,’ zegt Becca zachtjes waarna een grote glimlach haar gezicht opfleurt. ‘Zo,’ zegt haar vader lachend. Merel vuurt een vragenvuur op haar af. Becca stottert en beantwoordt enkele vragen totdat Ann Merel een halt toe roept. Ann geeft, tot Becca haar opluchting, toestemming om te gaan.
Na het ontbijt verdwijnen Merel en Becca naar boven toe. Becca trekt diverse outfits aan. Uiteindelijk heeft ze een afgeknipte spijkerbroek die net boven haar knie eindigt aan met daarboven een zalmkleurig tuniekje dat ze van Merel mag lenen. Merel wil dat Becca teenslippers aandoet. Becca kan met slippers aan echter niet brommer rijden en trekt haar lage, zwarte allstars aan. Merel staat erop dat Becca haar nagels laat lakken. Uit haar nachtkastjes haalt Merel een grote collectie aan nagellak. Becca kiest een donkerpaarse uit en laat Merel haar nagels lakken. Als haar nagels gelakt zijn laat ze haar handen wapperen op de lak sneller te doen opdrogen. Merel haalt oorbellen en een paar armbanden uit een lade en dirigeert Becca om ze om te doen. Daarna vlecht Merel twee kleine vlechtjes voorin in het haar van Becca en zet deze achter vast met een dun elastiekje. ‘Nu ben je klaar,’ zegt ze tevreden. Becca loopt naar de overloop en kijkt in de spiegel. Ze ziet er netjes uit, gelukkig maken de allstars het speelser. Ze loopt naar de badkamer en brengt een luchtig een laagje mascara aan. Ze sprayt wat parfum van Merel in haar haren en gaat naar beneden. Ze heeft nog ruim de tijd.

Becca rijdt de straat van Jason in. Ze heeft de route thuis op de computer opgezocht en goed onthouden. Ze laat haar gas los en let op de huisnummers. Nummer 14, daar woont Jason. Becca parkeert haar brommer voor de deur op de stoep. Ze legt haar helm aan de ketting en checkt snel of haar kleding nog goed zit. Ze loopt naar de voordeur en belt aan. Jason doet open. Later zitten ze in de tuin onder het genot van een drankje te praten. Jason vertelt over zijn leven in Engeland. Zijn vader woont daar nog en hij heeft zijn vader al lange tijd niet meer gezien. ‘Mijn vriendin heb ik ook al lang niet meer gezien. Die woont ook in Engeland,’ vertelt Jason. Becca weet niet wat ze hoort. Het voelt alsof ze geslagen wordt. ‘Je hebt een vriendin?’ vraagt ze terwijl ze moeite moet doen om haar stem normaal te laten klinken. Jason begint te vertellen over zijn vriendin en prijst haar de hemel in. Becca voelt zich banketstaaf en zou het liefst naar huis toe gaan. Jason wil gewoon mensen leren kennen hier en zij heeft dat verkeerd opgevat. Haar verliefdheid lijkt te verdwijnen als sneeuw voor de zon. Ze heeft zich als een klein kind gedragen. Ze volgt Jason zijn verhaal niet meer helemaal en is verzonken in haar eigen gedachten. Jason vraagt haar iets. ‘Wat zei je?’ vraagt ze. Ze wordt uit haar gedachten getrokken. ‘Zullen we even een rondje gaan lopen? Ik ken de stad hier eigenlijk niet echt,’ vraagt hij. Becca stemt in. Naast elkaar lopen ze door de straten heen. Becca laat hem haar school zien, alhoewel hij die al kende. Ze lopen door naar de eettentjes en afhaaltentjes die verderop in de straat zitten. Becca vindt het erg gezellig en Jason zo te merken ook. Ze lachen wat af met elkaar. Uiteindelijk gaan ze weer terug naar Jason zijn huis. Niet veel later besluit Becca naar huis toe te gaan. Ze nemen afscheid en Jason belooft haar nog te bellen.

Citaat:

Audrey
Geoff heeft de nacht weer in zijn eigen bed doorgebracht. Hij heeft geprobeerd Audrey aan te sporen om haar moeder op te bellen. Audrey heeft het genegeerd. Ze durft niet haar moeder op te bellen. Ze is vast woedend. Ze wacht wel tot dinsdagavond of woensdagochtend. Geoff moet dinsdag gewoon naar school toe. Daarom vertrekken ze ook vroeg. Het heeft geen nut om in een leeg huis te blijven rondhangen. Ze hebben nog één dag gezamenlijk. Die dag is net begonnen. Audrey strompelt half slaapdronken de badkamer in.
Na een verfrissende douche ontbijt Audrey in haar eentje. Lilly is naar haar werk toe. Ze werkt in een kinderdagopvang. ‘Hè Gabry,’ roept Audrey de hond. Gabry komt kwispelend aanlopen. Audrey geeft haar een stukje brood. De hond schrokt het gauw naar binnen toe en blijft vervolgens verwachtingsvol naar Audrey kijken. ‘Nee, genoeg,’ zegt Audrey. Gabry gaat vlak langs haar stoel liggen en blijft waakzaam op eventuele kruimels die naar beneden komen gevallen. Audrey ruimt de tafel af en geeft Gabry te eten. De hond schrokt alles even snel naar binnen als met het stukje brood. ‘Je doet net alsof je al dagen niet hebt gegeten,’ praat Audrey tegen de hond. Ze loopt naar de gang toe en pakt de riem van Gabry die ze aan de kapstok heeft gehangen. Ze laat de ketting rinkelen. Het geluid zorgt ervoor dat Gabry aan komt spurten. ‘Zit,’ zegt Audrey. Gabry gaat netjes voor Audrey zitten en krijgt de riem om haar hals. Samen lopen ze de deur uit.

’s Middags verkennen de jongeren de stad. Geoff wijst ze enkele leuke winkels aan. Gabry is mee en dus kan Audrey niet zo gemakkelijk elke winkel in. Ze wisselen telkens om wie er buiten moet blijven wachten. Geoff komt enkele bekenden tegen die bij hem op school zitten. Hij zegt ze gedag. Sommige zeggen iets terug, andere negeren het groepje alsof ze lucht zijn. Audrey is gefascineerd door de verschillen tussen rijk en arm. Ze zegt het tegen Geoff en hij vertelt haar dat er erg veel rijke mensen in de stad wonen. ‘Er is een privé-school en een openbare school,’ vertelt hij. ‘Op de openbare school zitten ik en mijn broertjes. De meeste mensen daar hebben een normaal inkomen en lopen niet naast hun schoenen. De privé-school zit naast onze school. De jongens zoeken altijd ruzie met elkaar en de rijke jongeren scheppen op met een BMW en Rolex,’. Net als Geoff het over BMW’s heeft komt er een cabrio langsgereden met een stel blonde meiden erin. ‘Zoiets dus,’ zegt hij om zijn woorden kracht bij te zetten.
De jongens zijn het shoppen al gauw zat en willen een balspel gaan doen. Geoff neemt ze mee naar zijn school. Wayne haalt gauw de bal uit zijn auto en ze gaan voetballen. Audrey blijft langs de kant zitten en kijkt toe. Een aantal van vijf is geen goed aantal om te delen in twee teams. Audrey ligt achterover in het gras en probeert figuren te ontdekken in de wolken. Ze ziet enkel en alleen wolken. Gabry is tegen haar aan komen liggen. De wolken kunnen Audrey niet bezig houden en ze gaat overeind zitten. Gabry schrikt op en gaat staan. Audrey kroelt de hond. Niet veel later is ze aan het rondrennen en dollen met de hond.

Voor het avondeten zijn de jongeren geëindigd een in snackbar. Geoff werpt Audrey een aantal veelbetekende blikken toe. ‘Wanneer ga je Rebecca opzoeken?’ vraagt Geoff fluisterend. Audrey haalt haar schouders op. ‘Ik heb geen auto,’ zegt ze op een normaal volume. ‘Ik rijd wel,’ mengt Wayne zich ertussen. ‘Weet je waarheen?’ vraagt Audrey. Wayne bekend dat hij het niet weet. ‘Naar mijn zus,’ zegt Audrey. Plots is het stil aan de tafel. Alle blikken zijn op Audrey gericht. ‘Je zus?’ vraagt Siebre. Audrey kijkt Geoff aan. Hij knikt haar bemoedigend toe. ‘Ik ben geadopteerd,’ zegt Audrey terwijl ze met een frietje speelt. ‘Sinds wanneer?’ vraagt Cedro verbaasd. ‘Sinds mijn geboorte,’ zegt Audrey. Ze merkt dat de jongens er niks van snappen. Audrey ademt diep in en laat de lucht direct weer ontsnappen. Ze vertelt het hele verhaal. Van de brief af aan tot de ruzie met haar moeder en de gesprekken met Geoff. ‘Vandaar dat jij laatst dus opeens niet in je bed lag,’ zegt Cedro lachend terwijl hij Geoff aanstoot. ‘Ja, ik vond het al opvallend dat jullie er niks over zeiden,’ zegt Audrey lachend. De jongens hebben allerlei vragen. De meeste kan Audrey nu wel beantwoorden. Het voelt als een hele opluchting het te delen met de jongens. Het gesprek blijft de rest van de avond rond Rebecca en Audrey hangen. De fantasie van de jongens slaat op hol. Die nacht slaapt Audrey heerlijk en droomt ze over Rebecca.

Becca
Als Becca de volgende ochtend wakker wordt heeft ze raar gedroomd. Ze droomde dat ze een tweelingzusje had. Becca schudt het idee van zich af en kleedt zich snel aan. Het schooljaar loopt ten einde en er komen een aantal belangrijke toetsen aan. Ze zal zich goed moeten gaan voorbereiden anders kan ze het jaar overdoen.
Ze haalt Bran op en samen rijden ze naar school toe. Op school volgt Becca braaf haar lessen. Mayke vertelt haar van alles over Paul. De twee zijn elke pauze bij elkaar te vinden. Bran vertelt Becca dat Mayke blij kan zijn met Paul. ‘Ja, alleen nu heeft wel de halve vrouwelijke helft van onze school verdriet,’ zegt Becca sarcastisch. Bran haalt zijn schouders op. ‘Krijg jij straks nog meer aanbidders,’ vervolgt ze lachend terwijl ze hem aanstoot. Bran lacht. ‘Zullen we fanshirts gaan ontwerpen?’ vraagt hij. Becca verzint een hele fanclub voor Bran. Mayke en Paul doen vrolijk mee.

Als Becca aan het eind van de middag weer thuis komt is ze genoodzaakt direct aan school te gaan werken. Ze moet nog een aantal verslagen inleveren voor het einde van de week. Ze is erg goed in dingen uitstellen, maar dat werkt meestal niet in haar voordeel. Becca sluit zich binnenshuis op terwijl Heather en Merel buiten een watergevecht houden. De kreten en het gelach leid Becca af. Niet veel later staat ze buiten in haar bikini en stort zich in het gevecht. Ann laat ze stoppen en zich afdrogen voor het eten. Becca wil graag onder de douche, maar Merel is haar voor. Buiten in de zon laat Becca zich opdrogen. ‘Moet jij geen huiswerk maken?’ vraagt Ann haar. Becca probeert een ontwijkend antwoord te vinden. Het lukt haar niet. Ann haalt Becca haar huiswerk en laat haar aan de tuintafel werken. ‘Ik weet dat het niet leuk is, maar ben blij dat ik zorg dat je maakt,’ zegt ze waarna ze naar binnen verdwijnt. Becca weet dat ze blij kan zijn. Als ze het zelf voor het zeggen had was ze nu aan het paardrijden en zat ze de volgende dag in de problemen. Zuchtend stort Becca zich op het huiswerk.
Ann roept Becca voor het eten. Opgelucht schuift Becca het huiswerk aan de kant en gaat naar binnen toe. Ann complimenteert haar met het gemaakte werk. ‘Moet ik straks nog verder?’ vraagt Becca. ‘Als je het nog niet af hebt lijkt mij dat wel slim,’ zegt haar vader. Becca zucht. ‘Ga jezelf nou niet zielig vinden,’ zegt haar vader streng. Ann begrijpt haar altijd veel beter, alhoewel ze het met haar vader ook heel erg leuk kan hebben. Ze praat met Ann ook over veel meer dingen. Dat is waarschijnlijk omdat Ann een vrouw is en zich beter in haar kan verplaatsen. Het maakt de band met haar vader niet slechter. Ze heeft gewoon aparte dingen om met haar ouders te doen, net als met haar zusjes en broer. Becca kijkt op naar Ryan. Hij was degene die gister veel begrip toonde toen Becca beschaamd vertelde dat Jason een vriendin heeft. Heather opperde dat ze dan maar verkering moest nemen met Bran. Het meisje ziet verkering niet serieus in en voor haar is het voor de lol. Die kleine kinderen hebben met de halve klas al verkering gehad. Becca kan zich herinneren dat ze zo ooit verkering heeft gehad met Jake. Ondertussen is Jake verhuisd en heeft ze nooit meer iets van hem gehoord. Hij is het enige vriendje dat ze ooit heeft gehad. Ze kan zich er niet rot door voelen. Ze is niet zo van de verkering en het hele vriendjes gebeuren. Haar leven is goed met de vrienden die ze heeft.
Na het avondeten stort Becca zich weer op haar huiswerk. Tegenover haar ligt de wei waarin Heather en Merel bezig zijn de pony’s te vangen. Becca moet de neiging onderdrukken ze te helpen. Ze kijkt naar de pogingen van Heather om Delilah te vangen. Ryan komt naar buiten gelopen en kijkt haar aan. ‘Hoor je geen huiswerk te maken,’ zegt hij plagend. ‘Ah, hou je mond,’ zegt Becca terwijl ze zich weer richt op de papieren voor zich. Ryan loopt de schuur in en haalt zijn auto eruit. Becca kijkt nieuwsgierig toe en wil graag opstaan en er heen gaan. Hij gaat zijn auto wassen. Becca denkt eraan dat haar brommer ook wel een wasbeurt kan gebruiken. Ze wil net Ryan roepen als Ann naar buiten loopt. Becca richt zich gauw weer op haar huiswerk. Ann gaat tegenover haar een tijdschrift lezen. Becca kijkt naar de omslag. Ann kijkt over de rand heen. Becca slaakt een zucht en schrijft een aantal zinnen op. Tegen de tijd dat de pony’s binnen staan heeft Becca ook haar huiswerk af. Ze wil haar brommer gaan wassen. Ryan rijdt net zijn auto weer naar binnen. Ann kijkt naar het gemaakt huiswerk en knikt tevreden. ‘Ik ben trots op je. Zolang heb je nog nooit aan je huiswerk gezeten,’ zegt ze. Becca glimlacht en spurt het trapje van de veranda af.
Een halfuur later is Becca doorweekt. Een brommer wassen met Ryan is niet betrouwbaar. Met druipende haren vlucht Becca de badkamer in en springt onder de douche. Ann klopt boos op de deur. Er ligt een nat spoor door het huis heen richting de badkamer.

Audrey
Het is de ochtend om afscheid te nemen. De vader van de jongens is al vroeg naar zijn werk vertrokken. Lilly staat op het punt te vertrekken. Don en Justin moeten vroeg naar school toe. Geoff pas iets later en heeft dus nog even de tijd. Iedereen zit stil zijn ontbijt naar binnen te werken. ‘Je moet je zusje bezoeken,’ zegt Wayne plots. De rest stemt volmondig in. ‘Hoe dan? Ze woont in South Carolina. Dat is niet om de hoek.’ zegt Audrey. ‘We zijn nu al dichterbij South Carolina als wanneer we thuis zijn,’ werpt Cedro tegen. ‘Ja, maar we moeten naar school toe,’ zegt Audrey. ‘Je blijft deze week hier en van het weekend brengt Geoff je naar haar toe,’ zegt Cedro. ‘Ik moet toch ook naar school toe?’ stelt Audrey vragend. De jongens zijn door hun ideeën hun en vallen stil. ‘Moet je perse naar school toe?’ vraagt Geoff. ‘Lijkt mij logisch,’ zegt Audrey slim. ‘Ik zeg: we melden jou ziek, jij blijft hier en gaat van het weekend naar Rebecca toe met Geoff,’ oppert Siebre. Wayne en Cedro stemmen vrij snel in. Geoff twijfelt nog. ‘Ik moet wel naar school. Je bent dan de hele dag alleen,’ zegt hij. Audrey ziet wel wat in het plan. Het zou best fijn zijn als ze een weekje kan relaxen. Het is natuurlijk niet goed om zich daarvoor ziek te melden, zeker niet aan het eind van het jaar. ‘Ik vindt het goed. Maar jullie moeten mij wel up-to-date houden wat betreft proefwerken,’ stemt ze in. Cedro en Wayne geven elkaar een high-five.

Cedro gooit zijn tas als laatste achter in de auto. ‘Nu jij niet meegaat hebben wij wel meer plek,’ zegt hij plagend. De jongens stappen in de auto. ‘Veel succes en doe haar de groetjes van ons,’ zegt Wayne. Audrey moet lachen. ‘Zal ik doen,’ belooft ze. De jongens zwaaien terwijl Wayne de oprit afrijdt. Hij toetert als de auto de bocht omrijdt. ‘Nu moet ik wel haasten om op school te komen,’ zegt Geoff. ‘Je kunt meerijden naar de stad. Dat je wat gaat winkelen,’ zegt Geoff terwijl hij zijn tas inpakt. ‘Gabry kan niet mee de winkels in,’ zegt Audrey. ‘Oh, ja. Dat is waar,’ reageert Geoff. Hij loopt naar de kapstok en pakt zijn jack er vanaf. ‘Ik ben om vier uur weer thuis. Ik zal zo snel mogelijk naar huis komen. Ik kan je tussendoor nog wel bellen,’ zegt Geoff. ‘Is goed. Ik vermaak mij wel in een huis zo groot,’ zegt Audrey geruststellend terwijl ze de deur openhoudt voor Geoff. Ze loopt mee naar buiten en aait Gabry die naast haar meeloopt. Geoff rijdt zijn auto de garage uit en laat de elektrische roldeur weer zakken. ‘Er ligt een sleutel op het kastje in de gang, voor als je weg wilt,’ zegt hij terwijl hij uit het raampje hangt. Audrey knikt. ‘Tot vanmiddag,’ zegt ze. Geoff roept haar gedag en draait de oprit af. ‘Nu gaan wij een feestje bouwen,’ zegt ze tegen Gabry. In de keuken schenkt ze zichzelf een glas drinken in. Ze leunt tegen het aanrecht aan en kijkt de keuken rond. Gabry ligt voor haar voeten. Audrey haar oog valt op de voerbak van Gabry. Ze hoopt dat ze genoeg voer heeft voor op zijn minst een week. In de bijkeuken kijkt ze in de zak met brokken. Gabry staat ondertussen kwispelend naast haar, in afwachting van een brokje. Audrey legt drie brokjes op de vloer. In de zak zit net genoeg voor de avond. ‘We zullen nieuw voer voor je moeten gaan kopen,’ praat Audrey tegen de hond. Ze sluit de zak weer.

Op de computer heeft Audrey een dierenwinkel in de buurt gevonden. Ze heeft de naam van het voer op een briefje opgeschreven en aardig wat geld meegenomen. Normaal nam ze de zakken altijd mee vanuit het asiel en werd het automatisch van haar loon afgetrokken. Vanaf het begin had haar moeder al gezegd dat ze niks wou betalen aan de hond. De dierenarts kosten neemt Audrey ook voor haar eigen rekening. Als er eventueel iets ernstigs mocht gebeuren en ze niet genoeg geld heeft dan zou haar moeder bijspringen.
Met de sleutel op het kastje heeft ze alle deuren hopelijk goed afgesloten. Er stonden ook wat ramen open die ze dicht heeft gemaakt. Toch is ze bang dat er ingebroken kan worden. Als dat gebeurt is ze zeker nog niet jarig. Daarom loopt ze flink door. Ze loopt een gedeelte van de route die ze al vaker heeft gelopen tijdens het uitlaten. Op het geasfalteerde pleintje zijn een aantal jongens aan het basketballen. Ze roepen vunzige dingen naar haar. Audrey negeert het en loopt vlug door. Het verbaast haar dat de jongens niet naar school hoeven. Misschien hebben ze een dag vrij, net als zijzelf. Dan zitten ze niet bij Geoff op school maar op de privé-school. In een dergelijke nette buurt zou je ook nette bewoners verwachten. Alhoewel ook erg gemakkelijk is te ontsporen als je ouders nooit thuis zijn en enkel met hun werk bezig zijn. De jongeren hier hebben vast zat geld om een flink het beest uit te hangen. De dierenwinkel zit in een straat met nog meer winkels. Audrey ziet een bakker, een slager en een kledingboetiekje. Bij de dierenwinkel laat ze Gabry buiten achter. De riem heeft ze vastgemaakt aan een lantarenpaal. Nog nooit eerder heeft ze Gabry buiten laten liggen en ze hoopt dat Gabry niet al te druk raakt.
Audrey heeft een kleine zak voer gekregen van de medewerkster in de winkel. Een grote zak zou ze niet terug kunnen dragen. Op het pleintje is het nu rustig. Eenmaal bij het huis aangekomen zitten alle deuren nog goed dicht.

Becca
’s ochtends is Becca weer vroeg op school. Ze hoefden Bran vandaag niet op te halen omdat hij training heeft na school. Als ze hem wel op haalt blijft ze nog altijd even bij hem thuis zitten. Als ze hem niet ophaalt gaat ze op dezelfde tijd weg en is ze dus te vroeg op school. Haar voetstappen echoën door de lege gang heen. In sommige klaslokalen ziet ze leraren die bezig zijn met de lesstof voorbereiden. ‘Hallo Becca,’ zegt haar leraar geschiedenis als hij langskomt lopen met de tv-kar. Ze groet hem terug. Als ze bij haar kluisje is aangekomen legt ze er de boeken in die ze de eerste uren nog niet nodig heeft. Haar wiskunde boek houdt ze in haar tas. Buiten aan één van de picknicktafels haalt ze het boek uit haar tas en buigt zich over de opdrachten heen. Om nog een beetje plezier te hebben stopt ze de oortjes van haar i-Pod in haar oren. Terwijl ze daar zo zit voelt ze zich een echte nerd. De bril en beugel ontbreekt, hoewel dat ook niet bij elke nerd aanwezig is.
‘Waar denkt jouw vriendin wel niet mee bezig te zijn?’ hoort ze een venijnige stem boven haar. Becca haalt de oordopjes uit haar oren en kijkt in de ogen van Valery. ‘Ik zou het niet weten,’ zegt Becca. Ze heeft nog niet in de gaten waarom Valery hier staat met haar volgelingen. ‘Ze pikt Paul van ons in,’ zegt ze met een boze ondertoon in haar schijnheilig piepstemmetje. ‘Oh, dat,’ zegt Becca luchtig. “Onze Paul”, wat haalt Valery wel niet in haar hoofd. Ze gaat bijna nooit om met Paul. ‘Ja, en doe maar niet alsof jij zo goed bent. Jij moet met je vingers van Bran afblijven. Anders zul je nog wel van mij horen. Wat denk je wel niet om met onze jongens ervandoor te gaan,’ zegt Valery terwijl ze zich ongelofelijk opwindt. Becca voelt zich geïntimideerd door haar maar herstelt zich gauw. Zij gaat meer om met beide jongens en zij weet ook hoe de jongens over Valery denken. ‘Ik denk dat je het nu te hoog in je bol krijgt. Bran is mijn buurjongen en ik geef hem af en toe een lift,’ geeft Becca als weerwoord. Valery lacht minachtend. ‘Je vindt hem leuk. Maar hij vindt jou dus echt niet leuk. Blijft gewoon van hem af en laat de echte jongens aan mij over. Jij mag de losers,’ zegt Valery. ‘Ja, de losers,’ probeert een vriendin van Valery stoer te doen. ‘Ik wil niet minachtend over de losers doen, maar ze zijn gewoon mijn type niet,’ zegt Becca terug. Als Valery oorlog wil, waarom niet? ‘Haal je niks in je hoofd,’ waarschuwt Valery haar terwijl ze met haar vingertje voor Becca haar neus zwaait. Ze recht haar rug en zwaait haar haren over haar schouder al ze zich omdraait. ‘Kom,’ zegt ze kortaf tegen haar vriendinnen. Het clubje verdwijnt de school in.

In de pauze zoekt Becca samen met Mayke de jongens op. Ze laat zich niet afschrikken door Valery. Becca vertelt de jongens over Valery haar uitbarsting van die ochtend. Paul biedt aan om naar Valery toe te gaan en haar de waarheid te vertellen. Becca houdt hem tegen. Valery hoeft niet te weten dat ze het aan de jongens heeft vertelt. Halverwege de pauze gaat Becca haar boeken uit haar kluisje halen. Als ze weer terug de aula inloopt ziet ze Valery naar Mayke kijken. Valery zit tezamen met haar vriendinnen enkele tafels achter de jongens. Becca ziet hoe één meisje iets fluistert in het oor van het andere en ze dan samen giechelend naar Mayke kijken. Het bevalt Becca niets maar ze heeft zich voorgenomen zich niet gek te laten maken door het groepje. Als ze bijna bij de tafels is vangt ze een moordend blik van Valery op. Becca onderdrukt de neiging haar tong uit te steken en om vleiend tegen Bran aan te gaan zitten. In plaats daarvan gaat ze rustig naast Bran zitten. Gelukkig heeft ze geen lessen samen met Valery. Wel deelt ze sommige lessen met enkele vriendinnen van Valery.
Tijdens haar les geschiedenis zit ze samen met twee vriendinnen van Valery. De leraar laat een film zien over de Amish people. Tijdens de film hoort Becca de vriendinnen aan een stuk door smiespelen tegen elkaar. Als Becca achterom kijkt valt het stil, zodra ze weer terug gaat beginnen de meisjes te giechelen. De leraar geeft ze een waarschuwing. Als ze niet ophouden worden ze de les uitgezet. Het wordt stil. Aan het einde van het lesuur floepen de lampen weer aan en staat iedereen met veel rumoer op. ‘Iedereen: denk aan het huiswerk!’ roept de leraar zonder al te veel resultaat.