Bokt.nl

Citaat:

Hoofdstuk 18.

Als Stephan en ik buiten de poorten van het hotel komen, staan er heel wat taxi’s aan de overkant van de weg. Allemaal toeteren en zwaaien ze naar ons, iets wat hier heel normaal is. De taxichauffeurs willen laten zien dat zij nog beschikbaar zijn om ons ergens heen te brengen. Door al het getoeter en gezwaai, is het lastig om de taxi te vinden waar Xavier in zit. We lopen langzaam de rij af en ik bedenk me dat Xavier zijn taxi er misschien helemaal nog niet is. Net als ik op mijn telefoon wil kijken hoe laat het is, pakt Stephan mij bij mijn arm. “Ik heb hem gevonden!”

“Good evening!” Xavier draait zich vrolijk om als ik de taxi instap. Ik glimlach en groet terug. Stephan neemt naast mij plaats en nog voordat de deur goed en wel dicht is, scheurt de taxi al weg.
Het is normaal een kleine tien minuten rijden naar het stadje, maar door de drukte zijn er nogal wat opstoppingen op de weg. Na ruim een kwartier, zet de taxichauffeur ons netjes af aan het begin van de gezellige promenade.
“Where would you like to go?” vraagt Xavier als we voor de promenade staan. Ik haal mijn schouders op. Ik vind alles in dit stadje gezellig, dus mij maakt het niet zoveel uit. Als we er maar een gezellige avond van maken. “You’re the guide, so please show us some special places!” knipoog ik. Xavier lacht en hij slaat zijn arm om mijn middel. “Okay, let’s go!”

We slenteren gezellig de lange promenade af, langs alle winkeltjes en cafeetjes. Af en toe gaan we een winkeltje binnen, maar ik kan niet echt iets leuks vinden om te kopen.
Ik geniet van Xavier zijn arm om mijn middel en ik kruip dicht tegen hem aan. Hij heeft precies dezelfde geur op als in de vorige vakantie. Xavier geeft mij zachtjes een kus op mijn hoofd. “Would you like to have a drink somewhere?” Ik knik en ik wijs naar een gezellig cafeetje aan het einde van de promenade.
Xavier vraagt aan Stephan of hij het ook een goed idee vindt en tot mijn grote opluchting knikt hij van ja. We lopen het gezellige terrasje op en we nemen plaats op een hoekbank vlakbij een mooie fontein. Xavier schuift meteen tegen mij aan en hij slaat zijn arm weer om me heen. Met een gelukkig gevoel leg ik mijn hoofd op zijn schouders en ik sluit mijn ogen. Zo zou ik wel uren kunnen blijven zitten!

“Would you like something to drink?”
Verstoord kijk ik op naar de ober, die bij het tafeltje is gaan staan. Ik werp een vlugge blik op de kaart, die op het tafeltje ligt. “Coke, please.”
De ober knikt en hij noteert het drankje op zijn kladblokje. Ook Stephan en Xavier bestellen wat te drinken.
“Gaan we morgen nog een excursie doen of was je van plan om op het resort te blijven?” vraagt Stephan, die duidelijk een beetje gepikeerd is over het feit dat Xavier en ik zo tegen elkaar aangekropen zitten. Ik haal mijn schouders op en ik maak me een beetje los uit Xavier zijn greep. “Had jij een leuk idee?”

Op het moment dat Stephan wil gaan praten, komt net de ober aan met de drankjes. Hij zet de grote, tot aan de rand gevulde, glazen voor ons op tafel neer. Xavier pakt zijn glas meteen op en houdt het in de lucht. “Cheers!”
Vrolijk houd ik mijn glas even tegen die van Xavier en vervolgens tegen die van Stephan aan. Daarna drink ik mijn glas met grote slokken half leeg. Van het warme weer krijg je ongemerkt toch veel dorst!

Na een uurtje op het gezellige terrasje gezeten te hebben, vindt Stephan het welletjes en hij geeft aan weer terug richting het hotel te willen. Met tegenzin sta ik op en ik loop achter de twee jongens aan, het terrasje af. Ik kan wel begrijpen dat het voor Stephan niet zo gezellig is als ik constant met Xavier bezig ben. Het lijkt me een goed idee als ik morgen alleen met Xavier of alleen met Stephan op stap ga. Ik kijk opzij naar allebei de jongens. Ik geef toch duidelijk voorkeur aan een uitstapje met de eerste!

Citaat:

Hoofdstuk 19

“Roos, wakker worden! Het is al over tienen!”
Geschrokken schiet ik overeind en ik klap daarbij tegen Stephan aan, die over mij heen gebogen staat.
“We zijn gisteren helemaal vergeten de wekker te zetten” zegt Stephan, terwijl hij met een pijnlijk gezicht over zijn voorhoofd wrijft, waar ik zojuist tegenaan geknald ben.
Ik spring uit bed en ik grijp een paar kledingstukken uit mijn tas. We hadden gisteren besloten om vandaag op een quad te gaan rijden en om half 11 vanmorgen worden we opgehaald bij het hotel. Dat is over precies een half uur.

In de badkamer duw ik mijn blonde krullen in een staart en ik schiet in een leuk zwart T-shirt met een korte broek er onder. Niet echt heel charmant, maar dat hoeft ook niet als ik op een quad ga rijden. Ik smeer snel nog wat mascara op mijn ogen, voor het geval dat we straks onderweg naar de lobby, Xavier tegenkomen. Voor hem wil ik er toch een beetje toonbaar uitzien! Als ik klaar ben, werp ik snel een blik in de spiegel en dan loop ik tevreden de badkamer uit.

“Your name please?”
Stephan geeft bij de bus onze namen op en de chauffeur knikt, terwijl hij de namen aanvinkt. Ik klim de bus in en ik plof op een bankje neer. Stephan gaat naast mij zitten en hij kijkt naar buiten. Ik zie dat zijn mooie blauwe ogen tevreden en vrolijk staan. Heel anders dan gisteravond, toen was hij weinig spraakzaam en hij leek ook niet veel plezier in het uitstapje te hebben.
Ik richt ook mijn blik weer op de dingen die buiten gebeuren en ik zie dat de bus begint te rijden. Op de flyer van de excursie stond dat het maar een kwartiertje rijden is vanaf het hotel, dus dat is gelukkig niet zo lang. Ik kan niet wachten totdat ik met zo’n quad mag rondscheuren!

Bij de plaats van bestemming aangekomen, krijgen we allemaal een helm op en daarna worden de quads verdeeld. Ik zie hoe steeds meer mensen van onze groep naar een vrolijk gekleurde quad toe lopen. Grote mannen alleen en vrouwen vaak met een kind achterop. Hoe meer mensen een quad aangewezen krijgen, hoe zenuwachtiger ik wordt. Er zijn uiteindelijk nog maar 2 quads over, terwijl er nog een jongen en meisje staan te wachten totdat ze een quad toegewezen krijgen. Ik kijk opzij naar Stephan.
“Zouden ze een rekenfout hebben gemaakt met het aantal deelnemers en het aantal quads?” vraag ik ongerust. In mijn gedachten flitst het al rond dat Stephan en ik straks niet meer mee kunnen. Stephan haalt rustig zijn schouders op. “Dat gebeurt wel eens vaker in dit soort landen, ze zullen vast wel een oplossing hebben.”

“You can take that one.”
De gids komt naar ons toe en hij wijst Stephan een van de twee quads aan. Stephan loopt er heen en ik zie hoe hij gaat zitten. Ik grinnik, hij ziet er wel erg stoer uit zo!
Dan zie ik hoe de jongen en het meisje naast mij, naar de andere quad lopen en mijn hart slaat een slag over. Nu ben ik de enige die niet mee kan! Hulpeloos kijk ik naar de gids. Die kijkt mij een beetje verstoord aan en hij wijst naar Stephan. “Please hurry, we don’t have all day!” zegt hij een beetje geïrriteerd. Ik kijk van de gids naar Stephan en dan weer terug. Pas dan begint mij te dagen dat de gids wil dat ik bij Stephan achterop ga.

“Ik moet bij jou achterop”
Ik zie hoe Stephan mij eerst verbaasd aankijkt, maar daarna glimlacht hij. “Je had zeker liever zelf gereden?” Ik knik en ik pak Stephan bij zijn middel. Ik sla mijn been over de quad en ik ga zitten. Stephan start de motor en langzaam maar zeker komt de stoet met quads in beweging.
Eerst rijden we op een normaal tempo, maar niet veel later vliegen we met een rotvaart over de hobbelige weggetjes. Ik moet Stephan goed vasthouden om niet van de quad af te stuiteren. Stephan heeft het duidelijk naar zijn zin, af en toe geeft hij nog extra gas bij om zijn voorganger bijna in te halen.

Al veel te snel hebben we het eindpunt alweer bereikt en met licht trillende benen, stap ik van de quad af. Ik zie dat er van Stephan zijn witte shirt niet veel meer over is en ik kan een lichte grijns niet onderdrukken als hij zichzelf met grote ogen in de spiegel van de quad bekijkt. “Wat ben ik vies zeg!”
Weer grijns ik en ik sla mijn armen om de vieze, maar knappe jongen heen. “Het staat je hartstikke sexy hoor” knipoog ik. Stephan lacht en hij slaat op zijn beurt ook zijn armen om mij heen. Ik kijk Stephan in zijn blauwe ogen en even, heel even, denk ik dat hij zijn hoofd naar mij toe buigt. Maar dan wendt Stephan zijn blik af en hij laat mij weer los. Met grote passen loopt hij zonder wat te zeggen, richting de bus.
Even staar ik beduusd voor me uit. Wat gebeurde er daarnet tussen ons? Wilde Stephan mij zoenen? Voelde ik vlinders in mijn buik toen hij mij omhelsde?
Veel tijd om er over te piekeren heb ik niet, want weer roept de gids mij dat ik moet opschieten. Zuchtend slenter ik naar de bus.

Citaat:

Hoofdstuk 20.

“Wat gaan we vanavond doen?”
Stephan plukt aan zijn stukje kip en hij kijkt mij doordringend aan met zijn felblauwe ogen. Ik sla mijn ogen neer en ik vouw mijn servetje een keer dubbel.
We zitten aan tafel in de gezellige eetzaal van het hotel en we hebben allebei een heerlijke maaltijd achter onze kiezen. Al de hele tijd had ik me er op voorbereid dat deze vraag zou komen en toch weet ik nu niet hoe ik moet reageren.
“Weet je niets te doen?” vraagt Stephan dan. Ik zucht. Ik weet heel goed wat ik wil doen, maar ik durf het Stephan niet te vertellen. Ik wil heel graag naar de Mexicaanse show die in het openluchttheater, drie straten van het hotel verwijdert, wordt opgevoerd. Maar ik wil er niet heen met Stephan. Ik wil er heen met Xavier.

Vanmiddag hadden Stephan en ik niet veel meer tegen elkaar gezegd. Na de omhelzing bij de quads was er een soort spanning tussen ons ontstaan, waardoor de sfeer tussen ons een stuk ongemakkelijker is geworden. Tijdens het eten was de spanning gelukkig weer een beetje minder geworden, totdat Stephan deze vraag stelde.
“Stephan” begin ik zachtjes als ik al mijn moed bij elkaar geschraapt heb. “Ik wilde graag samen met Xavier op stap vanavond.”
Ik zie hoe Stephan zijn gezicht betrekt. “En daar wil je mij niet bij hebben?” zegt hij nors.
Ik zucht en ik vouw mijn servet weer open. Deze reactie van Stephan had ik eigenlijk al verwacht.
“Gisteren leek je het anders ook niet heel erg leuk te vinden” zeg ik zachtjes. Stephan legt zijn bestek op zijn bord en hij schuift kwaad zijn stoel achteruit. “Vind je het heel gek? Je had alleen maar oog voor Xavier, ik zat er maar een beetje bij!”
Ik schuif nu zelf ook mijn stoel achteruit, klaar om op te staan. “Dat is het nou juist, daarom ga ik vanavond alleen met Xavier op stap.”

Stephan staat kwaad op en hij wil de eetzaal uitlopen, maar ik ga in het gangpad staan, zodat hij er niet langs kan. “Ik ben naar Mexico gegaan voor Xavier, Stephan. En dat betekent dus ook dat ik wel wat tijd met hem wil doorbrengen. Alleen.”
Stephan staart mij even aan en loopt dan om mij heen, de eetzaal uit. Ik zucht en ik loop langzaam achter Stephan aan. Ik probeer het me niet teveel aan te trekken, maar onze omhelzing van vanmiddag spookt nog steeds door mijn hoofd. Zuchtend loop ik naar onze hotelkamer. Ik wil heel graag alleen met Xavier naar de show vanavond, maar ik wil Stephan ook niet teleurstellen. En toch wil ik ook niet met ze allebei op stap, want dan wordt ook een van de twee teleurgesteld.
Ik besluit om te proberen de ruzie met Stephan bij te leggen en gewoon met Xavier op stap te gaan. Desnoods ga ik morgen alleen met Stephan het stadje in.

Als ik de hotelkamer binnen loop, zie ik dat Stephan languit op zijn bed ligt. Hij staart nors voor zich uit en hij kijkt niet op of om als ik naast hem op zijn bed ga zitten.
“Stephan” begin ik voorzichtig. Geen reactie. Ik zucht en ik sta op. Stephan is duidelijk behoorlijk kwaad op mij. Ik pak mijn mooiste zomerjurkje uit mijn tas en ik vertrek naar de badkamer om te douchen. Laat Stephan maar even afkoelen. Misschien dat hij straks als ik klaar ben met douchen, wel even met me wil praten.

Na het douchen, schiet ik in het rood met witte zonnejurkje. Ik doe een bijpassende ketting en een paar bijpassende oorbellen aan. Mijn blonde, nog natte krullen steek ik op. Nadat ook mijn ogen opgemaakt zijn, kijk ik goedkeurend in de spiegel. Ik ben duidelijk weer een stuk bruiner geworden vandaag. Ik spuit nog een lekker luchtje op en daarna haal ik diep adem. Nog maar eens kijken of Stephan al met mij wil praten.

“Stephan?”
Ik zie hoe Stephan zijn blauwe ogen groot worden als ik de badkamer uitstap. Even staart hij me aan, maar dan draait hij zijn hoofd weg. Weer ga ik bij hem op bed zitten.
“Sorry van vanavond” zeg ik zacht. “Het moet wel erg vervelend geklonken hebben, alsof ik jou er niet bij wil hebben. Maar zo meende ik het niet.”
Stephan draait zijn hoofd terug en hij kijkt mij aan. “Ik voel me er inderdaad een beetje ongewenst door” zegt hij zachtjes.
Ik zucht en ik pak Stephan zijn hand. “Sorry Stephan, dat was niet mijn bedoeling. Als je graag mee wil vanavond, dan moet je dat gewoon doen.”
Stephan glimlacht wat flauwtjes en hij schudt zijn hoofd. “Nee Roos, ik ga niet mee. Ik wil jouw avond niet verpesten.”
Op mijn beurt schud ik mijn hoofd. “Je kunt mijn avond niet verpesten! Als jij geen leuke avond hebt, dan heb ik dat ook niet!”
Stephan glimlacht en hij pakt mijn hoofd tussen zijn handen. “Ik red me hier wel, ga jij nu maar lekker met Xavier naar die show!” Hij buigt zijn hoofd naar de mijne en zachtjes geeft hij een kus op mijn voorhoofd. Ik voel hoe het bloed naar mijn wangen stijgt en ik draai mijn hoofd snel om. Ik voel de kus op mijn voorhoofd branden. Voorzichtig sta ik op en ik kijk naar Stephan. “Dankjewel” zeg ik met een schorre stem en ik gris mijn telefoon van het bureautje. Met grote stappen loop ik de hotelkamer uit.

Citaat:

Hoofdstuk 21.

Onderweg naar de uitgang van het resort, laat ik de gebeurtenissen van vandaag nog eens versneld in mijn hoofd afspelen. De omhelzing vanmiddag en de kus op mijn voorhoofd van daarnet. Waarschijnlijk bedoelt Stephan het allemaal vriendschappelijk, maar hij brengt mijn hoofd steeds een beetje meer op hol. Steeds als ik aan hem denk, slaat mijn hart een slag over.
Zuchtend laat ik me op een muurtje voor het hotel zakken. Meteen stoppen er een paar taxi’s voor mijn neus en krijg ik de vragen naar mijn hoofd geslingerd of ik mee wil. Geïrriteerd schud ik van nee. Ik ben veel te vroeg, Xavier komt pas over 10 minuten. Ik had eigenlijk gehoopt dat ik rustig zou kunnen nadenken, maar met alle taxi’s om me heen gaat dat niet lukken. Zuchtend sta ik op en ik loop het resort weer op, om daar even op een bankje te gaan zitten.

Ik kijk op mijn telefoon, die ik nog steeds in mijn hand heb, wegens gebrek aan broekzakken. Ik staar naar de foto op het schermpje. Een foto van mij samen met Xavier, gisterochtend door Stephan gemaakt. Ik staar net zo lang naar de foto, totdat het schermpje zwart wordt. Dan schuif ik mijn telefoon dicht. Ik vind Xavier ook nog steeds heel erg leuk. Veel leuker dan Stephan. Maar ook voor Stephan begin ik steeds meer warme gevoelens te krijgen. Of ik dat nu wil of niet.

Om twee minuten voor de afgesproken tijd, loop ik het resort weer af. Gelukkig staat Xavier mij al op te wachten, dus hoef ik niet tussen alle vervelende taxichauffeurs te wachten.
Zodra we de straat uit lopen, slaat Xavier zijn arm om mijn middel. Ik kijk hem verliefd aan in zijn mooie groene ogen en ik krijg als reactie daarop een teder kusje op mijn neus. “You’re the most beautifull girl I’ve ever met” knipoogt Xavier en hij drukt mij nog wat dichter tegen zich aan. Ik steek mijn tong even naar hem uit en dan sla ik ook mijn arm om Xavier zijn middel. Ik probeer me op Xavier zijn heerlijke geur te concentreren en naar zijn verhalen te luisteren. Maar mijn gedachten dwalen steeds af. Niet naar de show die ik straks ga zien, niet naar huis, niet naar Xavier, maar naar de jongen die alleen op een hotelkamer een paar straten verderop zijn vakantie aan het vieren is.