Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-05-07 13:49

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 14-05-07 13:49

Leuk stuk idd, ik ook!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-05-07 16:04

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 14-05-07 16:04

Dank jullie wel. Ik moet even kijken wanneer het volgende stuk komt. Want woensdag heb ik mijn eerste examen!
En dan gaat dat gedoe dus nog 2 weken door Knipoog

Dus ik kan niet zeggen wanneer een nieuw stuk komt.
Maar Ik schrijf het zeker weten Lachen

!

**Geplaatst**: 15-05-07 12:19

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 12:19

hoi,
ik wil niet vervelend doen hoor maar het is eigenlijk best wel erg lastig als je elke keer voordat er een nieuw stukje komt 2 weken of langer moet wachten... nu moet je niet gaat schrijven ipv leren voor je examens maar k wil even duidelijk maken dat het erg vervelend is:S
maar je laatste stuk was wel heel leuk!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-05-07 12:22

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 15-05-07 12:22

In het begin was dit ook niet het geval. Alleen de laatste weken is het erg druk ivm examens en die gaan toch ECHT VOOR. Het spijt me, maar kan daar niets aan doen.

Aangezien het morgen al begint. zal je toch weer moeten wachten.

**Geplaatst**: 15-05-07 14:52

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 14:52

Niet zeuren, koop dan maar een boek.
Ze doet toch haar best.

**Geplaatst**: 15-05-07 16:28

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 16:28

@ didoo,
ik bedoel het ook niet vervelend hoor, staat er ook duidelijk!
en natuurlijk gaan haar examens voor dat lijkt me logisch!
en ik lees al veel boeken whahaa!

**Geplaatst**: 15-05-07 19:59

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 19:59

beauty_fan schreef:
@ didoo,
ik bedoel het ook niet vervelend hoor, staat er ook duidelijk!
en natuurlijk gaan haar examens voor dat lijkt me logisch!
en ik lees al veel boeken whahaa!

Waarom zeg je het dan? Knipoog

Daar heeft ze toch niets aan.
Het is een nutteloze opmerking...

**Geplaatst**: 15-05-07 20:18

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 20:18

wat jij nu zegt is ook een nutteloze opmerking, heb ik ook niks aan Bloos

**Geplaatst**: 15-05-07 20:19

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 20:19

geduld is een schone zaak Vork

**Geplaatst**: 15-05-07 20:41

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 20:41

Precieees, ik wijs je derop.. niet nutteloos. Maar verder geen discussie daarover

**Geplaatst**: 15-05-07 20:45

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 20:45

@ beauty_fan: De TS zit vlak vóór haar examens en heeft dus ook aangegeven dat het even kan duren dat ze een stuk plaatst. Een nieuw stuk schrijven, ook al is het maar 1500 woorden, kan heel veel tijd in beslag nemen. Het is logisch dat ze die tijd aan haar leerwerk besteedt ipv een nieuw stuk verhaal omdat de lezers hier zo nodig een nieuw (misschien wel afgeraffeld) stuk willen.
Wat jij nou doet met jou post is dat je haar aan het 'pushen' bent tot het schrijven van een nieuw stuk.

Wees blij dat ze meld dat ze voorlopig geen tijd heeft om te schrijven, er zijn genoeg schrijfsters hier op bokt die dat niet doet en waarvan het minstends 2 maand duurt voordat er een nieuw stuk staat!

En als je niks van deze post begrijpt qua duur hoe lang het duurt voordat je een nieuw stuk hebt geschreven, zeg ik: 'ga je gang, schrijf zelf een verhaal.'

(even voor de duidelijkheid: het examen telt voor de helft van de totaal aantal cijvers mee, dus 50%. TS heeft dus heel wat te winnen (of te verliezen). Heb wat gedult/respect. )

**Geplaatst**: 15-05-07 20:55

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 15-05-07 20:55

Moderatoropmerking:

Lees de post van A_Lette hier boven eens door. Slowchatten of posten over al dan wel of niet nutteloze posts voegt helemaal niets toe. Gelieve deze posts dan ook achterwege te laten.

**Geplaatst**: 19-05-07 19:26

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 19-05-07 19:26

Juist ja.. Geduld is een schone zaak Vork

Even een vraagje..
Wanneer denk je dat er weer een nieuw stukje zal staan? Weet ik wanneer ik ong. weer moet kijken Clown

Veel succes met je examens!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-07 13:02

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-07 13:02

Dank je

Ik ga vandaag proberen een stukje te typen.. heb toch geen zin om te leren Clown

dus vandaag hoop ik weer wat te hebben !!

**Geplaatst**: 27-05-07 13:11

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 27-05-07 13:11

leuk

wij wachten wel af Tong uitsteken

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-07 14:50

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-07 14:50

Nou ik heb dus een nieuw stuk..
Hoop dat jullie het leuk vinden.
het gaat wat sneller dan de rest, dit komt omdat je natuurlijk niet elke dag/ moment kan vertellen over wat er nu gebeurt omdat dat te saai is.
dus het is zeg maar in delen geschreven.. Of hoe je dat zegt.
Nouja iig hier het nieuwe stuk en ben benieuwd wat jullie er van vinden...

Ik wilde er tegenin gaan, maar mijn vader zei het zo nadrukkelijk dat ik het niet deed. Mijn moeder en Denise bleven achter, Denise had haar verhaal toch al gedaan. Ik was alleen ondervraagd, maar nu moest ik toch nog het hele verhaal gaan vertellen. Het zat eigenlijk raar in elkaar.
Even later zaten we in de auto op weg naar het bureau, niet ver hier vandaan. Mijn vader gaf me een brief. “Van Jason, hij wilde graag dat je het zou begrijpen. Ik heb het niet gelezen.” Ik knikte en stopte de brief in mijn zak. Later zou ik het lezen, nadat ik bij het politiebureau weg was!

Op het politiebureau zaten ze al op mij te wachten. Toen ik binnen kwam werd ik naar een kamertje geleid.
Mijn vader mocht niet mee en bleef wachten in de kamer ernaast.
Toen ik binnen kwam zag er een vrouw zitten, die duidelijk op mij aan het wachten was.
Ze stelde zich voor als Jantina. Het was nog een jonge vrouw en ze zag er heel erg vriendelijk uit. Ze leek me aardig..

Meteen liep ik naar de stoel die er eenzaam stond en ik ging zitten toen Jantina het gesprek begon. “Je weet waarom we hier zijn. Ik hoopte dat je mij het verhaal zou kunnen vertellen van wat je is overkomen de afgelopen 4 maanden. Van het begin tot eind in details.” Ze keek me afwachtend aan.
“Oké, maar dat gaat lang duren.” Ik keek haar bedenkelijk aan.
“Dat is niet erg. Ik zal wat eten en drinken laten komen, beetje onpasselijk, maar anders is het hier straks niet te doen.” Ik grinnikte even. Ja laten we gaan picknicken dacht ik in mezelf.
Toen alles er stond begon ik mijn verhaal.
Ik vertelde van de eerste dag, toen ik ontvoerd werd, de mannen die me ontvoerden, van Jason die erbij was en me erin had geluisd, maar ook hoe spijt hij had en me vertelde waarom hij het had gedaan, hoe we samen waren ontsnapt, van Denise die ik had ontmoet en van hoe het daarvandaan verder ging. Alles, maar dan ook alles vertelde ik.
Aan het eind zuchtte ik diep. Al wist ik niet hoelang we hier gezeten hadden, maar het was lang! Eigenlijk was ik er ook wel moe van geworden.
De vrouw keek mij aan en glimlachte. “Je hebt veel meegemaakt! Dit gaan we gebruiken voor Jasons rechtzaak, al moet ik eerst kijken of het klopt.”
“Pardon?! Natuurlijk klopt het! Ik zit hier geen onzin te verkondigen.” Zei ik beledigd.
“Nee, jij niet, maar Jason misschien wel. Hij kan gelogen hebben tegen je.” Glimlachte Jantina vriendelijk.
Daar had ik nog niet aan gedacht. Misschien had Jason gelogen! Was het helemaal niet waar! Ik keek haar verschrikt aan.
“Rustig maar. Misschien had hij gelijk, we gaan dit onderzoeken.” Het was even stil en ze schreef iets op. “Hier heb je mijn nummer. Bel me als je iets kwijt wil. Ik denk niet dat hij zo is, maar je weet maar nooit. Ik ga op zoek naar zijn familie en achtergrond. Zodra ik iets weet bel ik je. We hebben je nummer.” Ze gaf me een hand. “Dank je wel.” Mompelde ik alleen.
Toen ik de deur uitliep, voelde ik haar ogen in mijn rug branden. Ik wist dat ze ook niet kon geloven dat hij dat zou doen, maar het was haar werk. Je merkte het aan haar houding. Toch voelde ik me niet helemaal lekker, straks was het allemaal niet waar wat hij allemaal vertelde!

Eenmaal thuis ging ik naar mijn kamer. Denise was met mijn moeder gaan winkelen. Gelukkig maar, want ik wilde haar even niet om mij heen. Al was ze een schat!
Ik had gewoon even tijd nodig om na te denken.
Opeens dacht ik aan de brief. Jasons brief. De Jason die misschien de waarheid niet sprak! Ik wilde de brief niet lezen, straks had hij al die tijd gelogen en in die brief weer. Wat had het dan allemaal voor zin?
Toch werd ik nieuwsgierig en ik haalde de brief tevoorschijn. Mijn ogen vlogen over de regels...

Lieve Liesbeth,

Je zal vast wel velen vragen hebben. Waarom ik geen advocaat wil, waarom ik je hulp niet wil. Enzovoort. Allereerst wil ik je zeggen dat er niets veranderd is tussen jou en mij. Ik hou nog steeds van je, maar het kan op dit moment gewoon niet.
Jij moet je weer gaan instaleren in Nederland. Je moet (ja MOET) je examens dit jaar gaan halen. Dit kan je er dan nog niet bij hebben. Ze denken dat ik je gebrainwashed heb ofzo. Zolang ze dit denken zullen mensen je niet normaal aankijken, dan denken ze dat je gek geworden bent. Dit kan ik je niet aandoen. Jij moet je leven weer oppakken, ik weet dat je veranderd bent. Ik hoop dan ook dat je zo zal blijven.
Over dat ik geen advocaat wil.. Zelf weet ik dat onschuldig ben. Tenminste, zover dat kan. Ik wil niet een advocaat die dit moet bewijzen! Ik wil het zelf doen en ik hoop dat het allemaal goed komt. Als ik toch schuldig bevonden word, dan zal ik het wel verdiend hebben.
Ik hoop dat je dit allemaal zult begrijpen en als ik vrij kom zal ik je proberen op te zoeken.
Ik hou van je en het gaat helemaal goed komen,

Liefs Jason.

Met tranen in mijn ogen keek ik naar zijn naam. Waarom moest hij nou altijd zo verstandig zijn! Ik wilde hem blijven zien, dit kon niet. Nu wist ik zeker dat hij niet loog, dat kon niet. Het klonk zo oprecht!
Nog een tijd bleef ik erover nadenken. Opeens wist ik wat ik moest doen, zijn ouders zoeken! Ik ging op mijn bed liggen en bedacht me hoe ik het aan moest pakken.
Terwijl ik dat dacht viel ik langzaam in slaap.

Het was al 2 weken later. Vrienden van vroeger hadden me op komen zoeken, ze vonden dat ik veranderd was en ik weer de oude moest worden. Dit zou toch niet gebeuren dacht ik bij mezelf, maar oké.
Ze wilden me mee uit nemen, maar ik had geen zin.
Omdat ik zoveel gemist had zou ik thuis school krijgen en een apart examen zou worden opgesteld.
Mijn plan was ik nog steeds niet vergeten, maar ik moest een manier vinden hoe ik zijn ouders kon vinden.

Jantina had me nog steeds niet gebeld. Misschien moest ik haar maar een keer bellen. Toen hakte ik de knoop door en pakte mijn mobiel erbij om haar te bellen. Op dat moment ging mijn telefoon af.

“Hallo.”
“hallo met Jantina. Ik heb informatie voor je.”
“Vertel..” Ik voelde mezelf onzeker voelen.
“Het klopt wat Jason zei. Zijn ouders hebben hem net bezocht, het was heel emotioneel.”
Ik zuchtte opgelucht, maar voelde me niet blij. Ik vond het niet leuk dat ik daar niet bij kon zijn, waarom mochten zij wel komen en ik niet?! AL snapte ik het wel en gunde ik het ze ook. Ik moest niet aan mezelf denken, maar aan hem.
“Heb je misschien hun adres. Zou ik die mogen?”
Het was even stil toen hoorde ik haar weer praten.
“Sorry die kan ik niet zomaar geven, maar als je wil kan ik wel je nummer geven. Ze weten wie je bent en ze kunnen dan zelf beslissen of ze je willen spreken.”
Ik knikte en bedacht me dat ze dat niet kon zien.
“Oké is goed. Bedankt en tot ziens.”
Ik klikte haar weg, zuchtte diep en hoopte op het beste. Toen zag ik dat ik al te laat was voor mijn werk.
Sinds een paar dagen werkte ik bij een bakkerij. Ik wilde niet op geld van mijn ouders blijven teren en had besloten om zelf geld te verdienen. Ook wilde ik op mezelf wonen, maar hier had ik wel mijn ouders bij nodig. Zij wilde me gelukkig graag helpen, dus ondertussen was ik ook flink op zoek naar een huisje.

Zo vloog er weer een week voorbij. Er gebeurde niets boeiends en ik had er wel een klap van opgevangen. Toch begon ik te wennen aan het idee zonder Jason te zijn en voor mezelf te zorgen.

Tot op een dag ik gebeld werd.
“Hallo.”
“hallo met Marijke.”
Marijke kende ik een Marijke?
“Ik ben de moeder van Jason.” Mijn adem stokte. Ze zochten contact!
“Hallo.” Kwam er moeizaam uit.
“Je zal wel een beetje geschokt zijn zo te horen. Maar ik wilde graag een keer met je afspreken. Je uitnodigen hier en met je praten.”
“Ja is goed. Dat zou ik graag willen.”

Na een uur hing ik pas op. Ik zou de volgende dag naar hun toe gaan. Ze woonden aan de andere kant van Nederland, dus ik had wel even te rijden.
IK zou ze graag allerlei dingen willen vragen. Over Jason, maar ook over hun zelf.
En ik moest nog zo lang wachten, waarschijnlijk zou ik ook niet kunnen slapen vannacht in ieder geval slecht!
Opeens ging de bel en ik deed open.
“Denise!” Glimlachte ik. “Je weet dat je achterom hoort te komen.” Ze begon te lachen. “Sorry had ik geen zin in.” “Luiwammes.” Mompelde ik en ze trok een wenkbrauw op. “Gemeen je weet dat ik zulk soort dingen nog niet begrijpen kan!” Nu grinnikte ik. Ja ze ging erg vooruit met haar Nederlands, ze wilde dit graag leren en het ging dan ook super goed al. Oké je merkte wel dat ze niet van hier kwam, maar we gingen elkaar wel steeds beter begrijpen. De zinnen begonnen ook zelfs beter te worden!
Ze zou als het allemaal goedgekeurd werd door de rechter door mijn ouders geadopteerd worden. Mijn ouders vonden het super leuk, maar Denise zelf ook. Ze had eindelijk een thuis, ze voelde zichzelf hier dan ook al thuis!

De volgende dag vertrok ik al vroeg naar de ouders van Jason. Ik was heel zenuwachtig maar ik had er wel zin in. Ik moest lang rijden, maar dan had ik ook wat. Voor het huis van de ouders van Jason zette ik mijn auto neer en haalde even diep adem. Nu zou het gaan gebeuren. Ik stapte uit en deed mijn auto op slot, langzaam liep ik naar de deur. Maar voordat ik kon aanbellen deed er een vrouw open. Ze zag er vrolijk uit en begroette me dan ook zo. “Welkom. We zijn zo blij dat je er bent. We hebben zoveel vragen en jij vast ook!” Ik knikte en glimlachte even.
“Ik ben blij dat ik mocht komen.” Ja nu zou het echt gaan gebeuren, eindelijk!

**Geplaatst**: 27-05-07 19:14

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 27-05-07 19:14

Goed stuk,
dat je grote sprongen maakt is eigenlijk niet storend.

Citaat:
Vrienden van vroeger hadden me op komen zoeken,

Dit is wel een beetje een rare zin.
Ik zou eerder iets schrijven als, Vrienden van vroeger waren me op komen zoeken.
Of vrienden van vroeger kwamen me opzoeken

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-07 19:16

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-07 19:16

Je hebt helemaal gelijk Lachen

Is idd erg vage zin, ga hem even veranderen Knipoog

**Geplaatst**: 27-05-07 19:24

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 27-05-07 19:24

Citaat:
Maar ik wilde graag een keer met je afspreken. Je uitnodigen hier en met je praten.”
“Ja is goed. Dat zou ik graag willen.”

Je uitnodigen hier -> je hier uitnodigen

Citaat:
ze wilde dit graag leren en het ging dan ook super goed al.

-> al ging het dan ook al super goed

Verder -> me - mij
En de zinnen die gezegd worden kun je aan het begin van de zin zetten... Voorbeeldje:

Citaat:
Denise!” Glimlachte ik.
“Je weet dat je achterom hoort te komen.” Ze begon te lachen.
“Sorry had ik geen zin in.”
“Luiwammes.” Mompelde ik en ze trok een wenkbrauw op.
“Gemeen je weet dat ik zulk soort dingen nog niet begrijpen kan!”

Verder goed stuk! Ik zou die korte zinnen tussendoor misschien nog iets uitgebreider hebben, maar of dat mogelijk is weet ik zelf ook niet Bloos

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-07 19:25

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-07 19:25

A_lette schreef:
Citaat:
Maar ik wilde graag een keer met je afspreken. Je uitnodigen hier en met je praten.”
“Ja is goed. Dat zou ik graag willen.”

Je uitnodigen hier -> je hier uitnodigen
Citaat:
ze wilde dit graag leren en het ging dan ook super goed al.
-> al ging het dan ook al super goed

Verder -> me - mij
En de zinnen die gezegd worden kun je aan het begin van de zin zetten... Voorbeeldje:
Citaat:
Denise!” Glimlachte ik.
“Je weet dat je achterom hoort te komen.” Ze begon te lachen.
“Sorry had ik geen zin in.”
“Luiwammes.” Mompelde ik en ze trok een wenkbrauw op.
“Gemeen je weet dat ik zulk soort dingen nog niet begrijpen kan!”

Verder goed stuk! Ik zou die korte zinnen tussendoor misschien nog iets uitgebreider hebben, maar of dat mogelijk is weet ik zelf ook niet

dank je.. ik moet echt weer een beetje inkomen Clown

Maar goed dat je het zegt ik zal er even naar kijken Knipoog

**Geplaatst**: 28-05-07 20:47

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 28-05-07 20:47

Leuk stukje weer!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-06-07 12:09

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 06-06-07 12:09

dankje didoo..
Ik ben op vakantie geweest na mijn examens.. dat had ik volgens mij ook vermeld dus nu ga ik weer lekker doortypen.. morgen of overmorgen komt een nieuw stukje Knipoog

**Geplaatst**: 06-06-07 16:41

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 06-06-07 16:41

Heb het hele verhaal gelezen en blijf het volgen! ga zo door Lachen

**Geplaatst**: 06-06-07 19:33

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 06-06-07 19:33

Leuk stukje weer Haha!

Kan niet wachten tot het volgende stuk Lachen

**Geplaatst**: 07-06-07 18:05

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 07-06-07 18:05

Je bent er zeker een tijdje uitgeweest.
Gingen je examens wel goed?

Goede come back trouwens Lachen

Nomineer dit bericht ×