Bokt.nl

Citaat:

Die avond kwam haar vader laat thuis. Het was elf uur toen hij binnen kwam en normaal zou Mika dan al op bed liggen. Ze was met moeite wakker gebleven en zat met haar moeder op de bank. ‘Hey pap! Kom er bij zitten.’ Mika zat in kleermakerszit op de bank en wees naar de stoel die ernaast stond. Ze was natuurlijk erg nieuwsgierig over wat haar vader en moeder haar te vertellen hadden. Mika’s moeder knikte lachend naar haar man die gelijk begon te praten. ‘Je mag van je moeder en ik op paardrijles bij de manege.’ Mika sprong op en juichte. ‘Ho even, er zit nog iets aan vast.’ Zei Mika’s moeder. Haar vader ging verder.. ‘ Maandag heb je een gesprek op je nieuwe school, je mag van ons blijven paardrijden als je cijfers wat beter worden.’ Mika vond het allemaal best. Nu kon ze blijven doen waar ze zoveel van hield. Ze wenste haar ouders wel te rusten en liep naar haar kamer om te slapen.

De volgende morgen werd ze al vroeg wakker. Het was al zaterdag en ze moest een maandag alweer naar school. Haar plan was om lekker naar de manege te gaan en ook Elmira weer een bezoekje te brengen. Ze deed haar knalroze pantoffels aan en liep de trap af, graaide haar plastic tas van de keukentafel. Daarna liep ze naar boven om vervolgens te douchen en haar nieuwe outfit aan te doen. Na het douchen wilde ze haar vader laten zien wat ze had gekocht, maar toen ze nog een luid gesnurk hoorde vanuit hun slaapkamer liep ze stilletjes de trap weer af. Ze liep naar de tv en draaide aan het knopje van de radio die ernaast stond. Zachtjes zette ze een zender op en liep naar de keuken om te eten.

Anderhalf uur later komt ze aan op de manege. Genietend van de paardengeur zette ze haar fiets vast en liep naar binnen via de stallen. Ze besloot eerst naar de kantine te gaan en daarna de paarden te begroeten. Eenmaal binnen gekomen wordt ze verwelkomt door Annemarie. Mika schuift aan de bar en besteld een warme chocolade melk. ‘Wat ben jij hier vroeg.’ Zei Annemiek verrast’ Het was dan ook pas 10 uur in de ochtend. ‘Normaal komen de klanten op zaterdag pas om 12 uur.’ Ging ze verder terwijl ze een grote kop met chocolade melk neerzette bij Mika. ‘Ik had vandaag anders toch niets te doen.’ Zei Mika. ‘Ik wilde eigenlijk Elmira proberen te verzorgen.’ Vertelde ze. Annemarie was bezig met de afwas maar keek toen verbaasd op. ‘Je bent de eerste die daar zin in heeft.’ Zei ze. ‘Ik wens je veel succes hoor, maar wees niet teleurgesteld als het niet lukt. Het is nu eenmaal een merrie met een vervelende achtergrond.’ Mika knikte en nam een slok van haar chocolade melk. Toen ze het laatste beetje wegdronk liep ze naar de stallen. Ze had in haar zakken een appel en een paar paardensnoepjes. Het was haar namelijk al opgevallen dat Elmira zich wel laat lokken.

Eenmaal aangekomen bij Elmira gooit ze een paardenbrokje in Stander’s stal. Daarna trekt ze zachtjes en langzaam de staldeur open van Elmira. ‘Hey meisje.’ Fluistert ze zachtjes. ‘Kijk eens wat ik voor je heb.’ Ze pakt de appel uit haar zak en steekt hem naar voren, richting de pony. Tot Mika’s verbazing komt Elmira vol vertrouwen naar voren en hapt er een flinke stuk vanaf. Daarna pakte ze het laatste stukje en eet dit ook op. Ze kijkt even naar Mika en loopt naar haar drinkbak. Mika loopt de staldeur uit en duwt deze een beetje dicht. Ze pakt een paar borstels en loopt weer terug naar Elmira. Ze staat te drinken en Mika loopt weer rustig de stal binnen. Elmira kijkt op en komt nieuwsgierig naar haar toegelopen. Ze snuffelt even aan de borstels en begint dan tussen het stro te zoeken naar iets eetbaars. Voorzichtig legt Mika de borstels op de grond neer en begint de pony met een zachte borstel te poetsen. Heel voorzichtig haalt ze de borstel van de hals naar de kont, Elmira geeft geen kik. Dan pakt Mika een rosborstel en probeert het vuil van de pony af te halen. ‘Geen wonder dat je zo vies bent.’ Zegt Mika. ‘Je laat alle mensen schrikken, maar ik weet wel beter hoor.’ Als ze klaar is met de rosborstel poetst ze al het losse vuil weg met een harde borstel, daarna gaat ze er nog een keer overheen met een zachte en pakt dan een hoevenkrabber. Heel voorzichtig gaat ze naast de pony staan. ‘Voetje?’ Elmira stribbelt even tegen maar na een duwtje tegen haar schouder geeft ze toch haar linker voetje aan. Het duurt even voordat ze al het aangekoekte vuil weg heeft gehaald en met pijn in haar rug staat ze rechtop. Ze doet de andere drie hoefjes ook en dit gaat zonder problemen. Dan geeft ze Elmira nog een snoepje en brengt de spullen weg. Toen ze de deur van de spullen dicht deed hoorde ze Toucha buiten aankomen. Snel liep ze richting de kantine. ‘Ik heb geen zin in ruzie.’ Zegt ze zachtjes.

Eenmaal in de kantine aangekomen ploft ze neer op een barkruk. ‘Zo, jij bent lang weggebleven.’ Zei Annemarie tegen Mika. ‘Ja, Elmira zat ook zo onder de modder, ik was veel langer bezig dan dat ik had gedacht. En dan die hoeven..m’n rug doet nog pijn.’Antwoord Mika. Annemarie kijkt Mika ongelovig aan. ‘Heb je haar echt gepoetst?’ Vraagt ze. ‘En ook haar hoeven uitgekrabd?’ Annemarie slaat haar mond open en duwt hem met één vinger weer terug omhoog. Mika verteld dat het allemaal erg makkelijk ging en dat Elmira helemaal niet angstig is geweest. Toucha kwam dat moment ook binnen en bleef staan om naar het verhaal te luisteren. Nadat Mika klaar was draaide ze zich naar Toucha toe en zij haar gedag. Wat voelde ze zich trots!

Na een lange tien minuten hebben gezeten bestelde ze een cola met een koekje. ‘Annemarie?’ Vroeg Mika. ‘Op welke dagen zou je nog plek hebben voor mij?’ Annemarie keek even in het boek en antwoordde. ‘Ik heb nog wel een plekje op de maandag- of vrijdagavond.’ Ze keek naar Mika. ‘Zou ik dan op de vrijdagavond kunnen komen rijden? Ik mag van mijn ouders voor vast gaan paardrijden.’ Zei Mika met een grote lach op haar gezicht. ‘Dat is goed hoor, vrijdag om half 6, ik zet je erbij.’ Antwoordde Annemarie. Toen Mika’s cola en koek op was zag Toucha dit. ‘Annemaar, mag ik twee cola en nog een zakje chips?’ Annemarie zette het neer en Toucha schoof een cola in de richting van Mika. Mika kon niets anders doen dan verbaasd bedanken en de cola aannemen. Waarom deed ze nu ineens weer aardig? ‘Jammer dat je niet bij mij in de les zit.’ Zei Toucha. Ik rijd altijd op vrijdag middag, want dan moet ik maar een halve dag naar school.’ Vertelde ze. Mika vertelde dat ze maandag een gesprek had op haar nieuwe school en zo praatten ze nog een beetje verder. Toen de klok half twaalf sloeg liep Toucha naar de stallen. Ze ging de kinderen die inmiddels waren aangekomen helpen met opzadelen voor de beginners les. Mika begreep nog steeds niet wat Toucha nu wilde, ze stond op en ging nog even langs Elmira.

‘He daar mooi meisje.’ Zei ze toen ze Elmira’s stal binnen kwam. ‘Wat zie jij er schoon uit.’ Ze pakte een brokje en bracht dit naar Elmira’s mond. De pony nam het gulzig in ontvangst en wist niet hoe gauw ze opzoek moest gaan naar meer. Ze bracht haar hoofdje naar Mika’s handen en probeerde erop te leunen. Mika ging met haar rug tegen de staldeur aanstaan zodat ze niet om zou vallen. Elmira liep nog een stukje naar haar toe en probeerde te kroelen. ‘Zie je wel dat je het kan.’ Fluisterde Mika. ‘Aaaaah, wat lief!’ Hoorde ze een kindje achter haar roepen. Ze riep net iets te hard want Elmira schrok en deinsde weer naar achteren. Toen het meisje weg was probeerde Mika weer naar de pony toe te gaan, deze werd echter weer erg bang en stond te trillen in een hoekje. ‘O, nee toch.. nu moet ik weer opnieuw beginnen.’ Dacht Mika. Ze gooide een extra brokje naar Elmira toe en liep de staldeur uit.

Vanaf hier het nieuwe stuk:

Er was een week voorbij gegaan en het gesprek die ze maandag had met haar inmiddels nieuwe school verliep goed. Ze mocht dinsdag gelijk beginnen en had diezelfde dag al een groot deel van haar boeken mee gekregen. Haar ouders hadden met school afgesproken dat ze om de twee weken even op gesprek konden komen, zodat Mika écht haar best moest blijven doen. Haar ouders waren dan ook heel trots toen ze al haar gemaakte huiswerk liet zien voor de week erna. Nu zaten ze aan tafel voor het avondeten, het was vrijdag en Mika kreeg vandaag haar eerste groepsles op de manege. Ze had haar schoongewassen rijkleding aan en liep naar de keuken om de borden af te wassen. Haar ouders keken haar vol trots na, wat was Mika ook een fijne meid dacht haar moeder.

Na een uurtje op de bank te hebben gezeten pakte Mika haar fiets om naar de manege te gaan. Ze was erg zenuwachtig en had niet veel gegeten, toch had ze er erg veel zin in. Eenmaal aangekomen stalde ze haar fiets en liep ze vol beladen de stal binnen. Ze liep snel door naar de kantine om daar haar spullen neer te leggen, toen ze niemand zag holde ze de stal weer in naar Elmira. ‘Hey mooi meisje.’ Begroette ze de pony. Elmira keek op met haar lieve uitstraling en ging toen weer verder met snuffelen in het stro. Mika liep de stal binnen en stak haar hand naar voren. ‘Kijk eens wat ik hier heb.’ Elmira keek op en probeerde het brokje van Mika’s hand te pakken. Na een paar pogingen lukte het haar en Mika moest grinniken toen ze zag dat de pony er niet genoeg aan had. Ze gooide er nog een toe en liep weer weg naar de kantine.

‘Hey daar hebben we ons nieuwe meisje.’ Zei Annemarie. Mika glimlachte en hees zichzelf op een barkruk. ‘Wil je wat drinken?’ Vroeg ze. ‘Nee dankje.’ Zei Mika. ‘Daar wordt ik misselijk van door de zenuwen.’ Ging ze verder. Annemarie moest lachen en pakte zelf een kop thee. Ze zag Mika al gluren richting het boek en pakte deze op. ‘We zullen eens kijken waar jij op mag rijden.’ Natuurlijk hoopte Mika dat ze op Elmira mocht maar dat zat er niet in. Ze mocht op Meessie, een paard dat helemaal achteraan in de stal stond. Meesie is een braaf paard, dat merkt Elmira gelijk al toen ze opstapte. In de les maakte ze nog kennis met de rest van de groep dat 7 mensen bevatte. Daarna draaide ze het lesje mee en genoot met volle teugen. ‘Oké, opstellen op een lijn en afstappen maar.’ Eenmaal afgestapt liep Mika met Meessie naar stal en zadelde het paard af. Ze liep naar het kraantje om het bit af te spoelen toen iemand haar riep. ‘Hey, meisje?’ Kwam er uit een stal vandaan. Mika keek op maar wist niet zeker of de stem het tegen haar had. Er kwam een meisje de stal uit lopen, hier zat mika ook bij in de les. ‘Je bent bij Meessie het ijzertje vergeten dicht te gooien, ze maakt namelijk zelf de stal open en daarom staat ze helemaal achterin. Minder kans dat ze naar de pony’s wilt loeren.’ Zei het meisje met een brede, vriendelijke lach. Mika bekeek haar in een snelle blik. Het was een mollig meisje met een leuke knalroze rijbroek aan. Daarboven had ze een zwart shirt wat heel leuk stond bij haar zwarte leren rijlaarzen. Ze kwam snel weer uit haar gedachte toen het meisje haar hand uitstak. ‘Ik ben Laura, jij zit nu toch bij ons in de les?’ Vroeg ze. Mika schudde haar hand en vertelde dat ze inderdaad bleef rijden. Ook vertelde ze dat ze helemaal weg was van Elmira en zo kwam ze erachter dat Laura altijd op haar eigen pony rijd. Snel liep Mika naar Meessies stal om het ijzertje te sluiten en vervolgens liepen de twee meiden druk in gesprek naar de kantine. Eenmaal aangekomen bestelden ze een cola en een zakje chips. Mika wilde een slok van haar cola nemen toen ze haar glas per ongeluk naar haar neus bracht, samen barstten ze in lachen uit. Na een kwartiertje gingen ze allebij met een tevreden gevoel naar huis. Mika vond het dan ook heel fijn om aan haar ouders te vertellen dat ze een leuke vriendin had gevonden.

Like_peres schreef:

Er mag wel wat meer leven in komen.
Ben benieuwd naar het volgende stukje en wanneer