Bokt.nl

Citaat:

“ Nee hoor, je hoeft niet zo’n bezorgd gezicht te trekken gelijkt. Was gewoon heel apart wel grappig gevoel eigenlijk” zegt Melis wat lachend om mijn gezicht.
Haha nou , maar uh uh hoe uh gaat het nou uh met je uh benen’ zeg ik wat wegkijkend omdat ik haar niet verdrietig wil maken met dat ze haar benen niet kon voelen.

Citaat:

“ Je hoef niet zo schuldig te kijken hoor.Zal het zelf ook wel gevraagd hebben” “Maar even om je vraag te beantwoorden. Ik voel wel iets maar kan ze verder niet echt bewegen.”
“ Maak je er maar niet te druk om.”zeg ik met een grijns. Pff gelukkig neemt Melis het allemaal goed op. “Weet je Melis neem morgen de dvd van joun huis mee hiernaartoe en dan gaan we hem kijken . Ben morgen toch op tijd vrij” “Ja een goed idee lief van je” “ Moet je wel even bellen hé zodat me mams thuis is wanneer je de dvd gaat halen.” “ ja doe ik wel ga nu even mijn moeder bellen zodat ze mij op kan komen halen. “Ja is goed hoor”

Ik loop even weg naar de gang en daar pak ik mijn mobiel. Zoek even in mij telefoonboek naar ‘thuis’ en bel. De telefoon gaat een paar keer over en dan word er opgenomen.
“Hallo pap hoe is het” “Hoi lieverd goed hoor wat kan ik voor je doen?” “Is mama ook thuis?” “ Ja die is thuis wil je haar even spreken?” “Ja , eigenlijk wel.” “Oké ik roep der wel effe voor je momentje” “Hallo” “ Hoi mam met mij” “Hai lieverd hoe is het nu met Melis en jou?” “Met mij is het nu wel goed hoor en met Melis ook wel” “Gelukkig maar, ik denk dat je belt om te vragen of ik je op kom halen of niet?” “Ja klopt helemaal”Zeg ik ietwat grinnikend. “Oke dat dacht ik nou ik vertrek binnen 5 minuten dus ben er met een half uurtje ong.” “Oke tot zo doegie” “Doei” En er word weer opgehangen aan de andere kant van de lijn. Snel kijk ik even op mijn mobiel hoelang dit gesprek weer heeft geduurd. Mm 1.40 minuut dat valt nog wel weer mee. Ik klop even. En kreeg gelijk antwoord. Dan loop ik de kamer weer in. “ Nou Melis je zit nog een halfuur met mij opgescheept.” “ Ah nee dat meen je niet” Krijg ik lachend als antwoord terug. “Hmm maar nu even serieus” “Suus als jij zit te hmmen dan zit je ergens mee dus is wat is e?” “Uhm tja wil alleen effe zeggen dat ik je een super vriendin vind.” “Gekkie maar dankjewel.” “Mam wat ben je stil zeg.” “Ach valt toch wel mee. Ben gewoon even aan het denken” “Oke dan is het goed.” Er valt een stilte en dan word er op de deur geklopt. “Kom maar binnen” en dan stapt mijn mams door de deur. “Hallo Melissa” We praten even en dan vertrekken we op weg naar huis. “Nou tot morgen Melis bel je wel even”
Als mijn moeder en ik in de auto zitten dan word er gepraat. “Melissa doet er nu wel redelijk rustig onder hé?” “Ja best wel misschien iets te of niet?” “Ach ik weet het niet hoor. Maar laten we ons er maar niet te druk over maken dat is niet goed voor je.” “Ja laten we dat maar doen ja.” Zeg ik een beetje afwezig.
“Trouwens weet je dat er een jongen voor je aan de deur is geweest.?” “Nee wie dan?” “ Nou hij kwam van het politiebureau en had daar jullie adressen opgevraagd om jullie te bedanken.” “Dus het is die jongen van gisternacht?”
“Nou dat denk ik eigenlijk wel.” “En wat heb je hem gezegd dan?” “Nou dat je er niet was”
“Hij zei dat hij nog een nachtje op het politiebureau bleef. En jou en Melis graag wou bedanken.” “Ohw oke misschien moeten we maar even langs het politiebureau gaan.”
“Ja als je dat wilt kunnen we dat wel even doen, heb je ook wat afleiding. “Ja ja laten we dat maar doen.”
Goh wist eigenlijk niet wat ik van hem moest denken. Maar dit is wel leuk dat hij langs is geweest om ons te komen bedanken. Ons? Of misschien mij? Zou ik nou te hard van stapel lopen?. Vind ik hem toch wel een beetje leuk?. Nee, nee dat kan niet. Nou misschien toch wel een beetje anders zou ik niet over hem denken. Toch? Ik schrik op uit mijn gedachten als mijn moeder zegt dat we er zijn. Ze zet de auto aan de zijkant van het gebouw neer en we stappen uit. “Zo laten we naar binnen gaan dan komen we vast snel te weten wat die jongen wou.”
“Laten we dat doen.” Zo lopen we naar de voorkant van het gebouw en gaan naar binnen.
“Hallo dames waarmee kan ik jullie helpen?” “Nou” begint mijn moeder “Gisternacht heeft mijn dochter met een vriendin en diens moeder hier een jongen heen gebracht die hier is blijven slapen. “Ja ja dat klopt helemaal.”
“Wij zouden die jongen graag even willen spreken.” “Ah ja dat kan loopt u maar even met mij mee.” Wij lopen achter de agent aan door een paar gangetjes en dan zijn we bij wat cellen met wat bedden. “Hier is het ik zal jullie we even allen laten.”
“Ah hallo mevrouw en Suus” “Hoi Martin” “Ik uhm wil je graag bedanken voor wat je gisternacht voor mij heb gedaan.Je vriendin ook maar die is er niet.” “Ja dat klopt”
“Ik heb voor jou en je vriendin een bos bloemen gekocht als bedankje” Hij geeft mij de bloemen aan en kijkt wat beschaamd naar beneden. “Dank dankjewel. Ze zijn heel mooi.”
“Ik heb eigenlijk wel een vraagje aan je Martin” “Ja en dat is?” “Nou waarom blijf je hier nog een nachtje wil en niet naar huis? En waar woon je?” Martin begint te vertellen en wat hij vertelt weet ik eigenlijk niet of ik had wou had willen horen.

Citaat:

“Ik heb eigenlijk wel een vraagje aan je Martin” “Ja en dat is?” “Nou waarom blijf je hier nog een nachtje wil en niet naar huis? En waar woon je?” Martin begint te vertellen en wat hij vertelt weet ik eigenlijk niet of ik had wou had willen horen.

Citaat:

“Zo wat een verhaal zeg.” Hoor ik mijn moeder zeggen. “ Misschien hebben wij wel een oplossing voor je. Wacht hier maar even dan ga ik even met Suus praten.”
“Suus? Ga je even mee?.” “Ja ja mam kom al.” We lopen weer door alle gangen terug naar de ingang. “Dag dames gaan jullie weer?” “Nee hoor we gaan even allen wat bespreken.”
“Oke dan” We lopen de ingang uit en gaan even de hoek om. “Zo suus dat was wel een verhaal he van die jongen?.” “Ja echt ben blij dat ik het niet heb meegemaakt zeg.”
“Ja maar het is nu bijna kerst en we kunnen die jongen toch niet op straat laten staan.”
“ Nee maar wat dan?. We kunnen hem toch niet zo in huis nemen we kennen die hele jongen niet?” “ Ja dat is ook wel zo, maar hij kan moeilijk op het politiebureau blijven en als we niks doen zit hij weer op straat. Straks gebeurd er iets en dat zitten wij van hadden we nou maar iets gedaan, zo iets wil ik niet op mijn geweten hebben hoor.” “Nee ik ook niet” Ik laat mijn gedachten kraken net zoals mijn moeder om te bedenken hoe we Martin kunnen helpen.
Dan schiet het me ineens te binnen dat we een soort van tuinhuis/schuurtje in de tuin hebben staan. “Mam ik heb een ideetje.” “Ja? Wat dan?.” “Nou we hebben toch een soort van tuinhuisje in de achtertuin staan. “ “Hmm volgens mij weet ik wel waar jij heen wilt.”
“Ja we kunnen Martin toch daarin laten wonen?. En dan kan hij met ons mee eten.”
“Ja dat is een goed idee. Laten we hem dat vorstellen” “ Ja mam dat zou hij vast fijn vinden.”
“Wat heb ik toch een slimme dochter.” “Haha wist ik al hoor mam”, nou kom dan gaan we”
We lopen weer naar binnen en groeten de politieman even. Voor de zoveelste keer deze dag lopen we alle gangetjes weer door totdat we bij Martin zijn gekomen.
“Zo Martin” Begint mijn moeder. “We hebben denk ik wel een oplossing voor jou.” Martin’s gezicht staat verrast en verklapt ook iets van opluchting. “Mijn moeder gaat verder. “Mijn lieve dochter kwam met het idee dat wij nog een tuinhuisje, in de achtertuin hebben staan.”
“ We hebben besloten dat jij daar zolang in mag wonen als je dat wilt.”
Nu kijkt Martin nog verbaasder “Maar maar dddat is geweldig! Ohw dankjulliewel.”
“Graag gedaan hoor. We komen vanavond wel even terug dan kan je meekomen. Eerst moet alles nog in orde worden gemaakt.” “Oke nog steeds heel erg bedankt.”
We gaan weer weg. Buiten aangekomen stappen we de auto in en rijden we terug naar huis.
“Mam?”
“Ja wat is er?”
“Wat zou papa er van vinden?”
“Tja dat weet ik ook nog niet lieverd. Daar zullen we zo achter komen”
Als we thuis zijn loop ik snel door naar binnen en zie ik dat mijn broer ook al thuis is.
“Ik ga even Melis bellen hoor.” Ik pak de telefoon en ren direct door naar boven. Neem twee treden tegelijk en toets ook al het nummer in. Tuut tuut tuut gaat de telefoon over “Met melissa” Word er dan opgenomen. “He met mij.” “He bel je nu alweer das snel”
“ Ja ja je moet de groetjes hebben van Martin.” “Wat aardig van hem. “ “Ik heb een heel verhaal over hem maar dat is moelijk te vertellen over de telefoon. Zal het je morgen allemaal wel vertellen” “Oke is goed maar je maakt me nu wel erg nieuwsgierig hoor.”
“ Hoeft niet hoor. Maar wees voorbereid.”
“Nu ben ik nog nieuwsgieriger. “ Ik zie Melis al voor me op haar bed zitten te bedenken wat allemaal kan zijn haha moet stiekempjes toch wel even lachen.
“Ik hoor je lachen, wat is er zo grappig” “Oh niks maar zie je morgen wel.”
“Keej bay bay.” Ik hang op den loop weer naar beneden.
Beneden stap ik de deur binnen en zie ik mijn vader raar kijken.
Hmm moeder zal al wel het een en ander met vader hebben bepraat denk ik.
Zou het wel goed vinden. Maar zijn gezicht verraad niks. “Suus kom je er even bij” Roept mijn vander. “” kom eraan” “We zullen toch allemaal samen de beslissing moeten maken.
Want zo makkelijk is het niet.” Wat zal vader hebben besloten?

Citaat:

Hmm moeder zal al wel het een en ander met vader hebben bepraat denk ik.
Zou het wel goed vinden. Maar zijn gezicht verraad niks. “Suus kom je er even bij” Roept mijn vander. “” kom eraan” “We zullen toch allemaal samen de beslissing moeten maken.
Want zo makkelijk is het niet.” Wat zal vader hebben besloten?

Citaat:

Die avond nog zat ik weer met mijn moeder in de auto op weg naar het politiebureau.
Mijn vader was nog best twijfelig. Kan het best begrijpen hoor maar toch.
Het was echt zo van “Nou ik hoop dat ik de goede keuze heb gemaakt”
“Maar als er iets verdacht gebeurd dan gaat hij zo het tuinhuisje uit. Als jullie dat maar weten.” Maar ja we kunnen hem nu goed nieuws gaan brengen. Ik was best opgewonden doen pap dit deed beslissen Volgens mij vind ik hem echt een beetje leuk.
‘Ohw Suus trek je er niet te veel van aan’ zegt een stemmetje in mijn hoofd.
“Suus waar zit je met je gedachten’ hoor ik ineens mijn moeder zeggen.
“uh uh wat bedoel je wat is er.” Zegt ik beetje schrikkerig. Werd zo uit mijn gedachten gehaald. “ Nou ik heb je al een paar keer iets gevraagd maar krijg steeds geen reactie.”
“Ohw eh wat vroeg je dan?” “Nou nu waar je was” zegt ze dan met ene knipoog.
“Maar mam je had een andere vraag.” Zeg ik op een ietwat geïrriteerde toon.
“Och ja kind das waar ook. Weet je al wanneer Melissa weer naar huis toe mag?”
“ Nee mam dat weet ik nog niet ben zelf ook wel heel erg benieuwd.” “Oke nou dat was war ik eventjes wou weten suus.” “ Ok mam” mijn moeder draait haar hoofd dan weer op de weg en ik zie dat we er al weer bijna zijn,