[VER] Een leven lang paarden!
Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 05-11-25 16:29
Witte paarden brengen geluk!
En dat deed ze, onze Pebbles...
Vanaf het allereerste moment was Sam verkocht en hoe hard ik probeerde om haar interesse voor het valkje aan te wakkeren, liep ze telkens weer terug naar de stal van mijn nachtmerrie hahaha, want wit en merrie waren 2 dingen die ik nooit zou kiezen!
En tijdens het proefrijden in de manegeles werd de knoop doorgehakt, de schimmel moest het worden!
Sam wilde onder geen beding nog proefrijden op de valk, en eerlijk is eerlijk, die viel in beweging ook erg tegen dus ik besloot mee te gaan in de keuze van Sam, tot groot verdriet van de manege-meisjes daar want het schimmeltje, toen nog Emmelie, was erg geliefd.
Eenmaal thuis werd ze omgedoopt tot Pebbles.
Pebbles had een lelijk hoestje, en is in Utrecht onderzocht waar bleek dat ze een behoorlijk ernstige longaandoening had, ze was dampig (tegenwoordig copd).
Een behoorlijke teleurstelling maar terugbrengen was absoluut geen optie voor Sam, dus we zouden er het beste van maken...
Destijds was het verzekeren van een paard vrij nieuw, maar Pebbles was wel verzekerd en werd afgekeurd als rijpony.
Ze kreeg ook een grote A op haar schouder gebrandmerkt.
Met een buitenstal, nat hooi of kuilgras en op zaagsel hebben we haar heel lang stabiel kunnen houden.
Maar slechte longen of niet, Pebbles was een enorm hete pony en Sam heeft er heel wat keren naast gelegen.
Zo braaf als ze was op de manege, zo pittig was ze als privé pony.
Omdat Pebbles zo heet was en flink kon bokken werd ze zo nu en dan bijgereden door een stalgenootje, maar Sam vond dat vreselijk want het was háár pony!
Toendertijd had je caps met een slap elastiekje onder je kaak, en later kwamen er kinbeschermers die je als een soort harnasje over je cap kon bevestigen.
Het was geen gezicht en het zat ook niet heel comfortabel maar het werkte...
Ze kreeg net wat meer vertouwen en kon Pebbles d'r gekke buien beter handelen.
Al snel begonnen de wedstrijdjes met Pebbles, eerst dressuur en later ook springen.
Ze hadden in de dressuur vaak de snelste tijd hahaha, want Pebbles bleef een driftig ding en vooral de galop ging erg hard!
Coming soon....
Deel 2: Kampioen!
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 16-11-25 15:11
Een veulentje... en vervolgens Kampioen!
Als je dan een leuke merrie heb staan, is het toch wel verleidelijk om er ook een veulentje bij te fokken.
We kozen voor de iets grotere, mooie donkerbruine hengst Oosting Edison.
Pebbles was in 1x keer drachtig en zo kon het aftellen beginnen!
Na 11 maanden waren alle tekenen van een naderende geboorte daar, en dus maakten we ons klaar voor een nacht waken.
Op een paar balen stro maakten we het onszelf zo gemakkkelijk mogelijk: dekentje mee, warme chocomel in een thermosfles en wat broodjes om de nacht door te komen.
Om het uur even in de stal spieken of er al wat te zien was, maar Pebbles kon ons behoorlijk foppen!
Als het veulen geboren zou zijn mocht Sam een dagje geoorloofd spijbelen van mij, maar helaas was er om 7.30u in de ochtend nog steeds geen veulen...
Sam moest helaas dus gewoon naar school, om een kwartiertje later alweer opgehaald te worden door mij: Pebbles had in de maximaal 20 minuutjes dat er niemand op stal was het veulen ter wereld gebracht!
Alles was goed gegaan, een mooi groot voskleurig merrieveulen.
Er kon maar 1 naam passend zijn voor een merrieveulen, een eervolle verwijzing naar Pebbles' eerste naam: Emmelie.
Zowel Pebbles als Emmelie gingen dat jaar ook mee op ponykamp.
Vervolgens hebben we een fijn huisje gezocht voor Emmelie en hebben we jaren later nog contact gehad met de eigenaresse, die vertelde dat ze was uitgegroeid tot een blonde vos en dat ze heel veel plezier met elkaar hadden.
Inmiddels was Sam wat groter en Pebbles wat wijzer, en groeiden ze samen uit tot een prachtige eenheid.
De prijzen op wedstrijden vlogen hun om de oren: ze wonnen de wisselbeker van de rijvereniging 3x en mochten deze beker behouden.
Ze werden provinciaal kampioen en daarnaast nog vele 1e prijzen t/m het M1 dressuur!
Daar liepen ze wel vast op de heetheid van Pebbles, de galop kregen ze niet genoeg verzameld...
Maar hun avontuur stopte hier niet, ze gingen springlessen volgen op de vereniging en ook wedstrijden starten.
Pebbles was alleen niet heel betrouwbaar: ze sprong alles of ze sprong niets hahaha!
Maar als ze wel sprong, was de 1e prijs zo goed als gegarandeerd...
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 19-11-25 15:36
Hoofd-stuk?...
Pebbles was erg slim en vond zichzelf vooral erg grappig, soms tot grote ergernis van de volwassenen...
Maar Sam wilde geen kwaad woord horen over haar oogappeltje!
Zo was er die keer dat ik haar op de wasplaats zette, het hoofdstel afdeed en Pebbles haar kans schoon zag om te ontsnappen...
Ik hoopte dat ze zou stoppen bij het gras, maar ze had hele andere plannen: in volle galop ging ze richting de snelweg!
Pebbles bedacht gelukkig om het park in te rennen ipv de snelweg op, maar wat ging ze hard!
Onderweg kwamen wat helpende stalgenoten politie tegen, en nadat ze vlug de situatie uit hadden gelegd mochten ze instappen en zo werd de achtervolging met een politiewagen, inclusief zwaailicht, vervolgd.
Pebbles werd gevangen, werd gewassen en liep de volgende dag 3 winstpunten in 1 proef!
Pebbles had het tot kunst verheven om, als ze op wedstrijd moest, zich enorm goor te maken en ik was nogal van het "wat wit is, moet wit blijven"...
Dus toen ze compleet gewassen en de benen in het krijt, stralend wit, besloot om met 4 benen in de mestput te springen werd ik wel een beetje gek.
Sam kon het allemaal niks schelen, Pebbles was nu eenmaal Pebbles
Over de mestput gesproken: Pebbles stond vanwege haar longaandoening op zaagsel en dit kon toendertijd niet in de normale mestput maar mocht in de gierput waar een loopplank overheen lag.
Ik gooide de kruiwagen leeg en ipv achteruit terug te lopen, draaide ik, stapte naast de loopplank en zakte tot aan m'n broekrand in de gierput!
Met een koude slang de meeste viezigheid afgespoeld, en toen nog naar huis..
We woonden 7 hoog in een flat, je kan jezelf wel indenken hoe het geroken heeft in de auto én in de lift!
Peb had daarnaast ook een angst, althans als haar pet verkeerd stond, voor dingen laag boven haar hoofd.
Toen we 's avonds in het donker stonden te prullen met een pony die ab-so-luut niet d'r stal in wilde, was ik het zat en gaf d'r een schop onder d'r kont en scheurde mijn enkelbanden.
Kleinigheidje blijf je houden!
En ik heb haar met slecht weer ook eens in de trailer gezet, omdat ze weer eens weigerde haar stal in te gaan...
Over de trailer gesproken-> vervolg in de reacties!
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 01-12-25 16:21
Een opvolger voor Pebbles...
Omdat Sam inmiddels echt te groot werd voor Pebbles, en ze met haar voeten de balken uit de lepels tikte tijdens het springen werd het toch echt tijd voor een maatje groter.
Wederom via Alex een paardgefokte E pony gevonden, met springafstamming (ik meen een Grannus*Le Mexico).
Alex gaf hem mee met de woorden "kijk maar wat je ermee kunt, anders breng je hem maar terug".
Dit paardje, door Sam Mister Mexx gedoopt, was ontzettend lief in de omgang.
Helaas vertoonde hij tijdens het zadelmak maken serieus staakgedrag waardoor we naar de kliniek zijn gereden en helaas waren de foto's zo slecht dat er maar 1 eerlijke optie was en hebben we hem af te laten maken.
Intussen bleef ik wel contact houden met Alex en die wist een leuke, halve Gelderse, vos te staan bij een zadelmakmaker.
Deze vos, Nimble, was pas afgespeend van zijn moeder toen hij bij de trainer kwam.
Omdat de moeder een afstammeling van Ahoy was, die echt bekend stond om zijn brave nakomelingen (zie hoofdstuk 14) verwachtte we geen problemen.
Kwamen wij even van de koude kermis thuis hahaha!
Al bij de eerste kennismaking trapte hij me toen ik z'n box in stapte, maar ach, jongigheid...
Ook de eerste kennismaking tussen Sam en Nimble verliep niet soepel, hij maaide met z'n voorbeen en raakte Sam op d'r bovenbeen.
Het was absoluut geen liefde op het eerste gezicht.
De trainer gaf aan dat hij wel wat haver kon gebruiken, want hij was aartslui (behalve als hij rottigheid uit kon halen)...
Eenmaal thuis had de trainer zeker niet gelogen, dit paard was echt onnoemelijk lui!
Ook begonnen we kennis te maken met zijn grappen, zo sprong hij regelmatig uit de bak (om vervolgens op de gladde platen van de mesthoop onderuit te gaan).
Hij ontsnapte uit z'n stal en stond dan tussen de schapen, die in dezelfde loods stonden, en vond het erg grappig om de schapen op te tillen.
Hij heeft een kip vermoord die per ongelijk in z'n stal terecht was gekomen, stond geregeld met zijn voor- of achterbenen in de kruiwagen, wilde niet laden op de trailer, vocht met andere paarden in de wei en dit waren alleen nog de eerste maanden dat we hem hadden...
- Rocamor
-
- Berichten: 12425
- Geregistreerd: 21-11-02
Re: [VER] Een leven lang paarden!
Geplaatst: 01-12-25 20:13
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-25 16:29
Naughty Nimble...
Een verhuizing naar een kleinschalige stal zou hem misschien wel goed doen, en zo kwamen we bij iemand aan huis te staan aan de Charloisse Lagedijk.
Die stal was heel veilig en er was goed nagedacht over de omgeving van de paarden, maar toch wist hij zichzelf in de problemen te werken.
Zo bleef hij met z'n halster achter een mini pinnetje hangen op de poetsplaats, en bleef trekken tot het halster klapte en hij op z'n rug lag.
Sam had weinig interesse waardoor ik wat vaker ging rijden.
Zo ook die keer dat ik met een stalgenoot een buitenrit ging maken, lekker ontspannen aan een los tegeltje en bijna op het eind van de rit mocht hij op een grasveldje langs de dijk wat grazen.
So far, so good maar als een duveltje uit een doosje sprong hij al bokkend de dijk op!
Ondanks z'n rare streken reed Sam wel wedstrijden.
Echter was hij met losrijden nogal onbetrouwbaar, en kon soms ineens met 4 benen de lucht in springen zonder reden.
Zo ook die ene keer dat hij weer zo'n luchtsprong maakt en 3 passen kreupel was...
Later bleek dat hij een knieband in z'n voorbeen had gescheurd, dit was behandeld op de kliniek waarbij hij in het verband stond.
Maar Nimble zou Nimble niet zijn als hij het verband er niet in no time af had getrokken.
Ergens in bijten of aan trekken was zijn grote hobby zeker tijdens deze boxrust.
Zo stond Sam met haar rug naar de stal en kon hij net bij haar capuchon die hij door de tralies z'n stal in trok, waardoor Sam bijna gekeeld werd!
Na deze blessure mocht hij een zomer op de wei, waar wij elke dag een emmertje brok kwamen brengen.
Als hij vond dat we niet snel genoeg waren sprong hij over de draad, rende op ons af met z'n oren plat, draaide om en sloeg het emmertje uit onze handen.
Pas dan was hij tevreden!
Dit paard had talent te over, maar z'n karakter niet echt mee.
Zijn laatste wedstrijd in het M1 sloot hij af met een knaller: op X halthouden en groeten, en Nimble stond op zijn achterbenen!
De jury was er niet van gecharmeerd, we waren een schande voor de jury in het algemeen want hierom lachen was respectloos naar de jury...tja
Uiteindelijk verkocht voor recreatie, maar ook daar bleef hij een clown!
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-25 14:57
In memoriam: Maximo!
Nimble werd in training gezet bij Evert in Ridderkerk want hij was voor Sam echt niet te doen qua rijden én in de omgang...
Op deze stal huurde een vrouw enkele boxen voor haar wedstrijdpaarden, en haar oudere wedstrijdpony.
Deze pony, Maximo, had al een enorme erelijst op zijn naam staan en had onder andere EK gelopen!
Hij was met semi pensioen, maar daar wilde deze oude rot in het vak nog niets van weten.
Nadat zijn eigenaresse Sam had zien rijden, ging het balletje rollen en mocht Sam hem op gaan pakken en zelfs wedstrijden starten.
Dit ging fantastisch, Maximo bloeide helemaal op en ze wonnen de ene na de andere prijs.
Maximo wist precies wat hij moest doen, en was beledigd als er tijdens de prijsuitreiking geen oranje rozet aan zijn hoofdstel werd gespeld.
We lachten daar eerst om, maar het was écht waar, bij elke andere kleur rozet schudde hij net zo lang totdat de rozet op de grond lag!
Sam heeft met dit uitzonderlijke dier haar ponytijd geweldig mooi af kunnen sluiten.
We zijn Maximo én zijn eigenaresse nog steeds dankbaar voor deze prachtige kans ❤️
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-25 14:58
Doorstap misstap... Kan de beste overkomen!
Na de mooie afsluiting van de ponytijd en de verhuizing van Rotterdam naar Roosendaal, werd het ook tijd voor een nieuw paard.
Bonte rijpaarden waren in die tijd veelgevraagd, en zoiets hadden we nog niet gehad dus gingen we kijken bij koffievos-bonte ruin van 2,5jr in Moerstraten.
Wij waren nog helemaal niet bekend in deze omgeving, én hadden wel goede ervaringen met handelsstallen.
De bonte ruin was zeer recent gecastreerd én stond voor op ijzers, waardoor ik al wat vragen had...
In die tijd hadden de paarden nog geen paspoort met bijbehorende chip, dus een eventueel afstammingspapier kon simpel verduisterd worden.
Het paard was wat slap achter maar beviel verder goed, en de prijs was laag genoeg waardoor we de gok wel durfden te nemen.
De dame die het paard verkocht vond mijn kritische vragen niet heel tof en ons vermoeden was dat dit paard voor de Gelderse hengstenkeuring was aangeboden.
Ze noemde mij daarop met een schunnig lachje "te bijdehand"...
Eenmaal thuis hebben we behoorlijk wat gedokterd met een ontstoken zaadstreng en de slapte van de achterhand bleef helaas.
Hij was in de omgang ontzettend lief, onder het zadel braaf maar hij kon echt niet galopperen in de bak, en dat was toch wel noodzakelijk voor Sam die graag verder wilde in de dressuur.
Na enkele maanden trainen hebben we hem verkocht als recreatiepaard.
Volgend hoofdstuk:
Een gegeven paard niet in de bek kijken...
Laatst bijgewerkt door Polly op 07-12-25 17:01, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: plaatsnaam aangepast op verzoek plaatser
Reden: plaatsnaam aangepast op verzoek plaatser
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 11-12-25 15:36
Een "gegeven" paard niet in de bek kijken...
Na de bonte doorstap-misstap viel Sam ook nog eens ongelukkig van een andere pony waarbij ze een humerusfractuur opliep, wat in eerste instantie werd aangezien voor een ontwrichte schouder...
De pijn werd niet veel minder na het zetten bij de huisartsenpost, en achteraf bleek d'r bovenarm dus gebroken.
Ik heb hier soms nog nachtmerries van!
We zouden dat weekend ook naar Ameland vertrekken om op Ijslanders te rijden.
Dat feest ging dus niet door, en Sam d'r zelfvertrouwen had ook een flinke deuk opgelopen.
Eenmaal hersteld van de breuk kriebelde het wel weer om te gaan rijden, maar een jong paard was nu geen optie en bij toeval wist de staleigenaresse een 14 jarige ruin waar ze iemand voor zochten om hem weer in conditie te brengen.
En zo kwam Vollie, stamboeknaam Evoltaire/sportnaam springen Aladdin en veel later gaven wij hem de sportnaam Expert, op ons pad.
Hij had al Z1 dressuur gelopen en 1.10m gesprongen, maar stond nu al langere tijd op rust ivm longproblemen en veranderen van interesses van zijn toenmalige eigenaresse.
Vollie was een heel lief paard, wel erg simpel en wij zouden hem nooit gekozen hebben, maar soms moet je het gewoon doen met wat op je pad komt...
We kregen de vrije hand om te doen en laten wat we wilden met hem, en zo had Sam al snel weer genoeg vertrouwen om wedstrijden te starten.
Vollie moest wel een keer verkocht worden, en wij hadden de 1e keus maar besloten hem niet over te nemen vanwege o.a zijn leeftijd (toen 15jr)
Uiteraard kwamen er andere kopers, maar Sam had nog een selectie voor de Nederlandse Kampioenschappen staan, en die mocht ze in goed overleg met de nieuwe eigenaren nog starten.
Toch wel onverwacht werden Sam en Vollie geselecteerd voor het NK in de klasse M2, welke ze helaas niet meer mochten rijden gezien de tijd die er overheen ging tussen de aankoop/selectie en datum van het NK.
En zo kwam er bitterzoet einde aan dit tijdperk...
Maar jong geleerd is oud gedaan: het verhaal van Sam en Vollie is nog niet klaar!
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-25 13:46
Funny fails
"LAAT JE VALLEN!"
Sam was nog heel klein toen ze een pony uit mocht stappen van een stalgenootje, en mijn nieuwe paard stond in de paddock naast de bak.
Ik liet de pony een ogenblikje los om met een bos sleutels te rammelen, daar gaan die tuigers altijd zo leuk van dansen
De pony vond dat niet zo grappig, vloog de bak in en rende recht op de omheining af!
Ik kon niet anders dan naar Sam roepen dat ze zich moest laten vallen, wat ze dan ook direct deed en als een baksteen, full face het zand in
"Voeten naar het bit en.."
Sam ging met een vriendinnetje, die stage liep op de manege, een buitenrit maken.
Dat vriendinnetje liet zien wat ze in een les hadden gedaan: voeten naar het bit en in dameszit, waarbij je dus je rechterbeen over het hoofd van de pony moest gooien.
Ze was alleen niet heel lenig, en ze schopte het dier tégen z'n hoofd, die zich kapot schrok en een pirouette draaide en zo het vriendinnetje op de grond liet belanden
"Uit de wei halen..."
Ik haalde met Sam mijn tuigpaard uit de wei, gaf haar een voetje om op z'n rug te gaan zitten en zo naar stal te stappen.
Het leek me ook leuk om een stukje te draven, maar vergat even dat ik een regenjas aan had
Zoals een echt tuigpaard betaamt, worden ze nogal enthousiast van geluidjes...
Zo enthousiast dat ik hem niet meer bij kon houden en hem dus los moest laten, met Sam op z'n rug die niks anders had dan een pluk manen om vast te houden.
Gelukkig stopte het paard voor de ingang van stal, die qua hoogte berekend was op een paard, niet op een paard+ruiter.
"Karma"
Aangezien ik nogal eens ondoordachte dingen deed waar Sam vaak onbedoeld de dupe van was hahaha, kon het niet uitblijven dat karma z'n werk deed!
Met datzelfde paard, zo'n beetje de braafste van alle paarden die ik gehad heb, ging ik een buitenrit maken met Sam en haar toenmalige paard.
Sam was nog bezig met opzadelen dus ik ging vast naar buiten om op te stappen en daar te wachten.
Terwijl ik nog een keer aansingel en m'n teugels dus los had gelaten, bedacht dit paard terug naar stal te gaan...
Ik bleef aan de dakgoot boven de stalopening hangen, waar het paard nog harder van schrok en mij achterliet!
- Elisa2
-
- Berichten: 47861
- Geregistreerd: 31-08-04
Re: [VER] Een leven lang paarden!
Geplaatst: 20-12-25 09:20
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Re: [VER] Een leven lang paarden!
Geplaatst door de TopicStarter : 20-12-25 17:18
- Rocamor
-
- Berichten: 12425
- Geregistreerd: 21-11-02
Re: [VER] Een leven lang paarden!
Geplaatst: 20-12-25 17:25
- jokari
-
- Berichten: 9134
- Geregistreerd: 06-06-04
- Woonplaats: thuis
Re: [VER] Een leven lang paarden!
Geplaatst: 21-12-25 13:56
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 31-12-25 15:20
Funny (and painful) fails deel 2
"Muisjes voeren, en dan niet de verdovende gele korreltjes"
We hadden een voerton met een houten deksel, die in een vrij donker hoekje stond.
Nietsvermoedend pakt Sam een schep muesli en geeft dit aan Tim, maar toen ze de schep terug wilde leggen in de voerton zag ze allemaal klein roze ongedierte krioelen, een nest babymuisjes waarvan er ook een paar in de voerbak waren beland
"Manen trekken"
Vroeger trokken we de manen, om ze uit te dunnen zodat je mooie smalle knotjes kon maken.
Tim kon dit niet verdragen, maar hij was ingeschreven voor een jonge paarden competitie waarbij hij uiteraard ingevlochten moest zijn.
We hadden hem wat verdoving gegeven, en terwijl de verdoving inwerkte, ging ik even testen of hij al suf genoeg was: ik stond naast hem, trok met mijn hand aan z'n manen en hij zette zijn gigantische voet bovenop de mijne..
Suf was hij wel, dus hem van mijn voet krijgen was een behoorlijke klus
Sam was nogal pissig, totdat ze mijn voet zag
In het ziekenhuis bleek dat alles kapot was in m'n voet, behalve de botjes.
Sam heeft vervolgens de manen van Tim maar geknipt, alleen waren ze zo kort dat er geen fatsoenlijke vlechtjes meer gemaakt konden worden
"Bak slepen"
Scottie had voor de kar gestaan dus hij was wel wat gewend.
Ter afwisseling knoopte Sam een keer een tractorbandje achter hem om de bak te slepen.
Dit ging super goed, ze kon zelfs draven!
Dit wilde ik natuurlijk ook wel even proberen, maar mijn coördinatie en snelheid was toen al niet heel goed blijkbaar!
Stappen ging super, dus ook maar een rondje draven dan.
Sam waarschuwde al, maar ik was eigenwijs.
Scottie ging steeds harder, waardoor ik struikelde en moest hem loslaten: het werd één grote chaos en een kabaal van jewelste met een losgebroken paard en een zware band die achter hem aan tegen de houten wanden beukte
"Dorst"
Nadat ik een uurtje op Scottie had gereden, had ik behoorlijk dorst.
De toenmalige vriend van Sam gaf mij een flesje water, en maakte een grappige opmerking waarop ik het flesje naar hem richtte en erin kneep: Scottie schrok zich te pletter, sprong naar voren en ik lag er vlot naast
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 31-12-25 15:20
Ruwe diamant...
Nadat Vollie (hoofdstuk 33) verkocht was, en Sam fulltime in de paarden ging werken waren we op zoek naar een jong dier.
Liefst goed aan de maat, 4 witte benen en een bles.
In deze zoektocht vonden we de 1,5jr Tim, een Impuls*Wilhelmus, hij voldeed aan alle eisen maar had wel een lelijke kop.
Verder was hij ook niet echt knap, maar zat wel degelijk in elkaar en was dus een echte ruwe diamant.
Hij was gigantisch lief én hij kon heel fijn lopen, waardoor we tot koop over zijn gegaan.
Vrij snel toen wij hem gekocht hadden, troffen we hem volledig bezweet en op 3 benen aan op stal.
Hij had met zijn voet vastgezeten in de watertank die op het land stond, en deze tank ook omgetrokken.
Toen hij eindelijk te vervoeren was, hebben we foto's laten maken en bleek hij de bovenste punt van het hoefbeen gebroken te hebben.
Hier was niks aan te doen, behalve hopen dat de chip weer vast zou groeien en op een ijzertje zetten wanneer hij in het werk zou komen.
Toen hij 3jr was, leek hij in orde en zijn we hem zadelmak gaan maken.
Hij was ontzettend lief en braaf!
En gelukkig maar, want hij was toen al zo'n 1.75m hoog...
Hij ging dat jaar ook mee op vakantie waar ik ook nog een kort buitenritje met hem heb gemaakt.
Op de wei kon hij weleens raar doen, dan stond hij met z'n hoofd naar beneden en draaide kleine rondjes.
In het verdere doorrijden kwam er weleens een bokje, en zo ging het heel langzaam van kwaad naar erger.
Tijdens het uitmesten van zijn stal trof Sam regelmatig 1 van zijn voorijzers aan, hij trok ze zelf af!
Met deze klachten gingen we terug naar de kliniek, waarbij er eerst foto's gemaakt werden van zijn voeten om daarna verder te zoeken.
De dierenarts kwam naar buiten, zakte neer op een bankje met zijn hoofd in z'n handen, duidelijk zéér aangeslagen...
Alles wat kapot kon zijn in de voeten van een paard was kapot, hij had o.a : hoefkatrolontsteking, OCD, lage overhoef en zware artrose.
We hebben niet verder gezocht naar de eventuele halsproblemen, dit paard was absoluut niet te redden.
We hebben veel te vroeg afscheid moeten nemen van dit veelbelovende jonge paard...
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-26 17:00
Living the dream...
Waar de meeste jonge paardenmeisjes van dromen, werken met paarden, kreeg Sam deze kans toen ze 15 jaar was en compleet vastgelopen op school...
Deze man, toen nog jongen, en ik reden in de jaren '80 samen bij de rijvereniging Mazeppa in Barendrecht.
Van het één kwam het ander, zo kwam deze jongen mijn paard scheren en hij kwam mij helpen met rijden van Valiant (hoofdstuk 10).
Zoals het vaker gaat in het leven, verloren we elkaar wat uit het oog.
Ruim 20jr later, toen wij in Roosendaal kwamen wonen, ontdekten we via via dat deze man een eigen sportstal runde bij Den Goubergh waar hij echte toppaarden had staan, o.a Grand Prix paarden die hij zelf had opgeleid!
We zijn daar eens gaan kijken, hebben gezellig gekletst en herinneringen opgehaald en zo kwam van het één het ander en kon Sam aan de gang als groom.
Op haar 1e officiële werkdag vloog er 's ochtends een stoeptegel door het huiskamerraam, maar dat is een hoofdstuk voor het 18+ verhaal wat ook nog in de maak is...
Al snel mocht Sam de paarden onder het zadel uitstappen en zo groeide ze in het "echte" werk waarbij ze de jonge paarden mocht rijden en ook uitbrengen op concours.
Daarnaast mocht ze soms ook op 1 van zijn absolute toppaarden rijden, waar ze kon proeven van de piaffe, passage en wissels om de pas!
Sam zat in een enorme luxepositie, waarbij ze de beschikking had over 2 wedstrijdpaarden welke vervoerd werden in een mega luxe vrachtwagen (inclusief uitschuifbare living) en mocht ze ook regelmatig meerijden in de lessen van Jo Willems, een waar icoon in de dressuurwereld.
De paarden die Sam reed verschilden als dag en nacht:
Foto 1: prachtige grote merrie van 1.78m, zeer bang voor andere paarden en leek soms moeilijk te leren.
Foto 2: klein merrietje, beetje saai, ongelooflijk braaf en een mega snelle leerling!
Dit was het ook het eerste paard waar Sam Z dressuur mee heeft gereden.
Maar als deze 2 paarden in dezelfde klasse liepen, won de grote merrie 9 vd 10 keer...
Sam heeft gigantisch veel gewonnen met deze paarden, zo werd ze o.a kampioen tijdens de (nog steeds bestaande) Oud Beijerlandse Dressuurdagen en kreeg een uitnodiging voor het Rabo Talentenplan.
Ook op Den Goubergh werden toen leuke dressuurwedstrijden georganiseerd waaronder de "zomerdagen".
Dit duurde 2 weken waar de ene week werd gesprongen en de andere week dressuur werd gereden.
Deze thuiswedstrijd lieten we natuurlijk niet gaan, zo begon Sam begin van de week in het L1 en behaalde zoveel winstpunten dat ze binnen die week het L1 en L2 uitgereden had en M1 startte.
En toen kwamen meerdere brieven van de KNHS binnen: volgens hun administratie was Sam te snel gepromoveerd...
Dit was niet zo, maar ze konden de resultaten gewoon niet zo snel verwerken als dat Sam de winstpunten binnen harkte
Het was een gouden tijd!
- Elisa2
-
- Berichten: 47861
- Geregistreerd: 31-08-04
Re: [VER] Een leven lang paarden!
Geplaatst: 02-01-26 17:50
- Rocamor
-
- Berichten: 12425
- Geregistreerd: 21-11-02
Re: [VER] Een leven lang paarden!
Geplaatst: 02-01-26 17:51
Heb je zelf ook nog info uit die tijd op je boktgeschiedenis staan?
- different1
- Berichten: 4062
- Geregistreerd: 12-10-10
Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-26 15:23
Puur geluk en intens verdriet...
Na een blessure van Sam stopte daar het avontuur van een professionele carrière in de paardensport, maar de hobby bleef.
Er stond een 5 jarig tuigpaard te koop in het hoge noorden, volgens de advertentie met extra beweging.
Na een telefoontje hebben we de trailer aangekoppeld en zijn dit paard op gaan halen, zonder proefrit en zonder hem een keer eerder gezien te hebben (foto 1+2).
Hij had al 5 eigenaren gehad in 2jr tijd, maar Sam kon er in het begin prima mee overweg.
Dat veranderde helaas snel toen ze meedeed aan bepaalde vereniginslessen, waarbij ze hem niet op haar eigen manier mocht losrijden van de instructrice, en binnen 3 lessen was dit paard volledig in de staak.
Achteraf enorme spijt van de lessen, maar helaas konden we de tijd niet terugdraaien.
Het toeval wilde dat Sam op internet aan het struinen was, en daar ineens een oude bekende te koop werd aangeboden: Vollie!(hoofdstuk 33)
We hebben altijd een beetje spijt gehad dat we hem eerder toch niet gekocht hadden, maar we kregen een 2e kans die we achter mekaar met beide handen aangrepen!
Bij bezichtiging viel zijn algehele conditie wat tegen, maar dit paard verdiende sowieso een goed pensioen dus we namen hem toch mee met het idee nog wat buitenritjes te rijden en verder lekker op de wei te staan.
Zo had Sam een tijdje 2 paarden staan waarmee ze lekker kon rijden, maar toen de tuiger zo staakte was ze toch aardig bang geworden van hem en Vollie was oud&vertrouwd.
Zijn enorme will to please en het plezier wat Sam weer met hem had, deed ons besluiten om het tuigpaard aan 1 van zijn eerste eigenaren terug te verkopen.
Nu kreeg Vollie alle aandacht die hij verdiende, en hij bloeide enorm op!
Hij ging zo goed en had er weer zoveel zin in, dat we besloten om weer wedstrijden te starten.
Zo werd dit het 2e paard waarmee Sam Z dressuur reed, en was het voor Vollie al de 3e keer in het Z nadat hij, voor z'n dressuurcarrière, ook nog 1.10m had gesprongen.
We doopten hem hierom om naar "Expert" als wedstrijdnaam.
Toen Sam en Vollie allebei 20jr waren wonnen ze de reguliere proef op Indoor Brabant, met de beste proef die ze ooit hadden gereden.
We hadden nooit verwacht dat ze zouden winnen en daardoor 'savonds een Kür mochten rijden, waardoor we geen stal hadden gehuurd en Vollie enkele uren op de trailer heeft moeten staan. Hij was dan ook best moe en Sam heeft hem voorzichtig de Kür door geloodst, wat alsnog goed genoeg was voor een 2e plaats!
Het was wel ongelooflijk zuur dat er een professionele fotograaf aanwezig was tijdens de proeven, maar dat de harde schijf van zijn pc was gecrasht...
Vervolgens reden Sam en Vollie dezelfde Kür nog eens op Den Goubergh, de selectie voor Indoor Brabant.
Ook hier werden ze 2e en hadden ze hun plek voor Indoor Brabant weten te verzekeren!
Dit zou dé grande finale zijn voor Vollie, hierna zou hij dan echt met pensioen mogen bij ons.
Dit paard had zo verschrikkelijk veel gegeven, dat het voor ons een heel mooi symboliek zou zijn om zijn carrière op het allerhoogste punt te beëindigen.
Maar geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar...
Vollie kreeg koliek, en na 4 dagen op de kliniek werden we midden in de nacht gebeld dat het foute boel was en we geen andere keuze meer hadden dan hem in te laten slapen...
Sam was ontroostbaar en heeft een week op bed gelegen, maar verdriet en geluk liggen dicht bij elkaar: meer hierover in hoofdstuk 39