[VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 26-02-11 01:25

Ik heb me best weer gedaan, nu lekker na bedje. Reactie altijd welkom positief of negatief. Veel lees plezier!


We waren er helemaal klaar voor. Zelfs onze kleren die we aan hadden leken een beetje op elkaar. Lekker kinderachtig maar aan de andere kant, in die leeftijd zaten we ook nog wel. Toen even bedenken waar we onze drugs gingen verstoppen maar gelukkig kunnen vrouwen Bh’s aan.

Eenmaal aangekomen bij de Hi-Lite kwamen we de eerste bekenden al tegen. Lekker als van oudst met andere mensen gaan hakken en helemaal van de kaart zijn. Voor de deur stonden we nog een beetje te grappen met zijn alle nu we nog redelijk nuchter waren. Toch voel je een beetje de spanning als je daar in de rij staat te wachten en weet dat je gefouilleerd gaat worden en drugs bij je hebt. Dan ben je en je drugs kwijt, je mag niet naar binnen, politie erbij en dan zou je ook nog het bericht naar je ouders krijgen. Wij waren aan de beurt en de rest was al door gelopen naar binnen. Ik eerst en niks aan de hand. Yes ik was binnen. Kijk om en zie dat Stefny ook zonder enige problemen door mocht lopen. Toch wel grappig dat je als eerste met drugs binnen komt en dan ook nog eens geen problemen krijgt omdat je niet oud genoeg bent.

Het eerste wat we doen als we binnen zijn is kijken waar de rest allemaal heen is. “Meis zullen we meteen even na de wc gaan?” zeg ik tegen Stefny. Zonder iets te zeggen loopt ze achter me aan na de wc en sluiten ons zelf op in een hokje. We doen de deksel van de wc na beneden en hurken ervoor. Ik pak een sealtje pep uit mijn bh en zoek twee pasjes. Ik leg een pasje op de deksel van de wc en maak het sealtje open. Snel maar zorgvuldig gooi ik een gedeelte van de inhoud van het sealtje op het pasje neer. Met het andere pasje begin in de klont pep fijn te maken. Af en toe kijken Stefny en ik elkaar aan en lachen erbij. Snel ga ik weer door en maak twee lijnen nadat het fijn zat is. Eentje voor mij en eentje voor Stefny. We komen overeind en kijken elkaar aan. “K u t, hoe gaan we het nu op snuiven?” we beginnen onze zakken leeg te halen en hopen dat we iets vinden. Met onze handen vol met onder andere sigaretten en een hoop briefgeld staan we elkaar weer aan te kijken. “S h i t, we hebben echt niks.” Tegelijkertijd beginnen we stom te lachen omdat we dus allemaal briefgeld in onze handen hebben. Stefny begint snel een briefje op te rollen zodat we een mooi buisje hadden om de lijnen mee op te snuiven. “Op ons!”

Vanuit de wc zijn we door gelopen naar de rest en zijn als een stel idioten aan het hakken binnen in de zaal. Alles wordt weer vreemder en regelmatig komt er weer iemand met een camera langs en elke keer besluiten we om weer op de foto te gaan. De avond is geweldig en er hangt een goede sfeer. We gaan steeds harder en hebben een XTC pilletje gekregen van een van onze vrienden die we vervolgens door de helft hebben gebeten en hebben gedeeld.

De ideale situatie elk uur even een flinke lijn na binnen en van de XTC zijn we net een beetje extra aan het stuiteren. Je ziet steeds meer bekende binnen en je begint steeds sneller en doller te hakken. We genieten van de muziek en de vrienden om ons heen. Iedereen is aardig tegen elkaar we hakken door de hele zaal heen en zijn samen een. De een die langs komt is nog vager als de ander die voorbij komt gestuiterd.

Helaas was dit niet een van de grote feesten tot ’s morgens vroeg. Het is afgelopen en beginnen onze tocht na huis toe. Mijn ouders liggen op bed en we zitten beneden op de bank. Wat zullen we toch eens gaan doen?

Eerst besluiten we om Nico te bellen een van de jongens die net ook samen met ons op het feestje was en ook met zijn vrienden ergens nog na aan het feesten is. Samen hangen we aan de telefoon en zeggen hoe lief en schattig Nico wel niet is. Hij is helemaal het einde en we komen tijdens onze lieve woorden ook niet meer bij van het lachen. Het mooiste is dat Nico inderdaad nog lekker bij zijn vrienden zit en zijn telefoon op luidspreker heeft staan hoewel ik en Stefny ons belachelijk maken met de woorden die nergens op slaan. We bedenken en zeggen van alles zonder ook maar over een woord na te denken voordat we het zeggen. Het enige wat ik me kan bedenken is dat wij heel lief deden en Nico en de rest heel hard moeten hebben gelachen dus wij hebben hun in ieder geval wel vermaakt in de tijd dat we aan het bellen waren met hem. Na een hele tijd hangen we op en bedenken wat leuk is om te gaan doen. Want slapen zou in ieder geval geen optie zijn op het moment.

Geen idee hoezo maar we besluiten om een DVD te gaan kijken. En wat voor een, we zetten Dombo op. Mijn ogen kunnen niet naar het scherm van de tv blijven kijken. Ondertussen maak ik een filmpje van Stefny die vanaf dat moment de benaming heks heeft gekregen omdat ze echt een spits gezichtje heeft als ze er flink aan zit. Me ogen blijven nog steeds langs heel de muur heen glijden als ik probeer om naar de DVD te kijken. Ineens zie ik een spin op de muur en vlieg overeind. Ik weet het zeker en loop er na toe, hoewel ik als de dood ben voor die beesten. Stefny kijkt me behoorlijk vreemd aan want er zit helemaal geen spin. Als ik dichterbij kom zie ik hem niet meer maar hij zou vast wel weggelopen zijn?

Op het moment dat we even na de film kijken zien we Dombo die van het water heeft gedronken waar een fles wijn in is gevallen. Wij zo vaag van de drugs en Dombo die zat is. Met als gevolg een hoop roze olifantjes die over het beeldscherm heen gaan met nog het een en ander aan vage beelden in verschillende kleuren. Weer gaat die blik van ons na elkaar toe waardoor we vervolgens niet meer bij komen van het lachen.

Ondertussen hebben we het ons gemakkelijk gemaakt met een CD hoesje, twee sealtjes, opgerold briefgeld en pasjes op tafel om door te kunnen snuiven. Er ligt nog een lijntje op het CD hoesje als we ineens de voordeur horen. Het eerste wat ik me bedenk me ouders en dat was ook het geen wat Stefny bedacht. Ik schrik me helemaal kapot. Het gevoel aan je hart van de schrik blijf ik voelen in die paar seconden die we hebben om het CD hoesje, de sealtjes, het opgerolde briefgeld en de pasje die op tafel liggen op moeten ruimen. We horen de stappen in de gang als we het briefgeld en de pasjes weg hebben. Stefny pakt het CD hoesje met de lijn vast en ik gebaar dat ze het onder de bank moet schuiven. Op het moment dat ik rijk naar de sealtjes gaat de deur open….

Mijn zus staat in de deur opening en kijkt mij en Stefny stom aan. “Wat zijn jullie nou weer aan het doen?” naast haar staat Eus die net zo verbaast kijkt als mijn zus. Het gevoel van schrik heb ik nog steeds als ik Stefny aan kijk en we een soort van telepathische gedachten wisselen. Ik leg de sealtjes op tafel en zeg: “Ik dacht dat jullie ons pap en mam waren maar dat kan helemaal niet want die liggen allang op bed.” Het is namelijk al 05:00 uur. Ondertussen leg ik de sealtjes terug op tafel en beginnen we de rest ook weer tevoorschijn te halen. Eus kijkt over de tafel heen en je ziet hem bedenken dat die dit niet verwacht had van ons. Ik begin te lachen hoewel het schrik gevoel er nog steeds is.

Rond 07:00 uur ruimen we de rommel die we gemaakt hebben op. Mijn zus ligt allang op bed en wij moeten ook eens gaan want mijn ouders kunnen elk moment opstaan. Alles wordt weer zorgvuldig door ons weg gestopt, schoongemaakt en opgeruimd zodat niemand verder een idee heeft wat er zich die nacht heeft afgespeeld in de woonkamer waar we elk moment betrapt hadden kunnen worden.

Zachtjes gaan we naar boven en kleden ons uit. We kruipen tegen elkaar aan in mijn eenpersoonsbed en geven elkaar een knuffel en bedenken ons hoe leuk de avond was. Vervolgens liggen we stil te wachten tot het weer tijd is om geloofwaardig te hebben uitgeslapen en het dus tijd zou zijn voor ons om uit bed te gaan komen na een lange nacht van stappen. Mijn ouders hebben geen idee dat we geen oog hebben dicht gedaan en wat wij allemaal hebben gedaan die nacht behalve nuchter naar een feestje gaan in hun gedachten.

Janiniie
Berichten: 2141
Geregistreerd: 08-12-07

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-02-11 13:52

Oke, ik vind dit dus wel een boeiend & geloofwaardig verhaal.

Ik vind het zelfs intressant, en dan niet het drugsgebruik, maar hoe TS het beschrijft & omschrijft.
Wat ze voelde, wat ze dacht, hoe raar bepaalde gedachtens waren.

Ik hoop op een vervolgstuk!

moeshie

Berichten: 1155
Geregistreerd: 17-06-04

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-02-11 15:03

Echt heel boeiend en interessant om te lezen TS!
Ik ben benieuwd naar het vervolg!

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 27-02-11 11:00

Nina leuk om telezen dat je het soort schrijven waardeerd. En als het goed is komen er nog wel 30 vervolg stukken als het aan mij ligt of zelfs meer.

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 27-02-11 11:03

Moeshie ik hoop dat ik ook jou kan blijven boeien en je mee blijft lezen.

Wildgirl

Berichten: 11914
Geregistreerd: 14-11-03
Woonplaats: Zuid oost Drenthe

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-11 17:07

Als ik het zo lees dan krijg ik sterk het idee dat je het zelf eigenlijk maar al te mooi vond.
Of misschien wel vind.....als je zo over deze zaken kunt praten dan geeft het imo wel aan dat je het niet als een negatief iets ziet.
Heb je er ooit bij stil gestaan wat dit met je familie,vrienden/omgeving doet en gedaan heeft?
Persoonlijk zou ik zeggen, wordt volwassen en idealiseer je drugsgebruik niet zo.
Blijkbaar nog nooit contact gehad met échte junks en échte dealers waar je met 2 sterke kerels, of 20, echt niet veilig bent....

Nils

Berichten: 2019
Geregistreerd: 17-09-05
Woonplaats: Westerhaar-vriezenveensewijk

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-11 18:17

ik heb met interesse jouw verhaal gelezen en ik zie een hoop herkenningspunten...
ben benieuwd naar de rest!

wildgirl vanwaar jouw ''aparte'' reactie??

_l_amanda_l_

Berichten: 6066
Geregistreerd: 31-01-08
Woonplaats: op de grens van Friesland en Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-11 18:30

Wildgirl schreef:
Als ik het zo lees dan krijg ik sterk het idee dat je het zelf eigenlijk maar al te mooi vond.
Of misschien wel vind.....als je zo over deze zaken kunt praten dan geeft het imo wel aan dat je het niet als een negatief iets ziet.
Heb je er ooit bij stil gestaan wat dit met je familie,vrienden/omgeving doet en gedaan heeft?
Persoonlijk zou ik zeggen, wordt volwassen en idealiseer je drugsgebruik niet zo.


Als je het hele topic had gelezen had je kunnen lezen wat TS er nu van vindt en met dit verhaal wil bereiken ;)
Maarja, ieder zn mening ;)

Vind het weer een mooi vervolg TS! Al heb ik wel het idee dat je dezer wat meer in "vertelvorm" hebt geschreven, wat netter e.d. Vind ik jammer, dat warrige, "hyperactieve" van de eerste stukken maakte het juist zo interessant! :D
(kan ook zijn dat ik nu aan je schrijfstijl gewend ben en het me niet meer opvalt, kan ook :')
Ben benieuwd naar het vervolg!

Talsha

Berichten: 2573
Geregistreerd: 26-02-04
Woonplaats: Boeskoolstedke

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-11 19:39

Mijn reactie was wat laat, omdat mijn laptop kapot is ;) . Zit momenteel bij een vriend op de pc :)

Ik vond het weer een mooi stuk om te lezen :) . Hoop dat mijn laptop het weer doet op het moment dat er een vervolg komt :)

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 27-02-11 22:40

Wildgirl schreef:
Als ik het zo lees dan krijg ik sterk het idee dat je het zelf eigenlijk maar al te mooi vond.
Of misschien wel vind.....als je zo over deze zaken kunt praten dan geeft het imo wel aan dat je het niet als een negatief iets ziet.
Heb je er ooit bij stil gestaan wat dit met je familie,vrienden/omgeving doet en gedaan heeft?
Persoonlijk zou ik zeggen, wordt volwassen en idealiseer je drugsgebruik niet zo.
Blijkbaar nog nooit contact gehad met échte junks en échte dealers waar je met 2 sterke kerels, of 20, echt niet veilig bent....


Misschien is het verstandig heel het topic te lezen daar staat genoeg info in om er meer van teweten. Maar ik zou je netjes antwoord geven op al je punten.

Om te beginnen ik vond het ook mooi en ik vind het nu nog steeds mooi als ik aan die tijd terug denk. Ik heb in die tijd vrienden voor het leven gemaakt die ik nu nog steeds dagelijks spreek. Daarbij halen we ook dagelijks herinneringen op uit die tijd en heel gek denk jij dan misschien maar we lachen er elke keer nog net zo hard om. Dit zijn mensen die mij steunen en waar ik echt van op aan kan.

Wat het met de mensen om mij heen heeft gedaan nou ik was meestal met dezelfde mensen die mensen die ik in mijn verhalen beschrijf en dus ook vaak een hoofdrol hebben zoals Stefny en Larissa. Mijn familie hmm ik ben nooit het lievertje geweest en ik denk dat ze het ook wel rustig vonden dat ik zoveel weg was en me gedeisd hield in die tijd. Omgeving tjha school die had het wel door en ik zat op een meisjes school een school waar meiden kwamen die nergens meer heen konden. Die waren ook heel wat gewend. Daarbij heb ik die school super afgesloten.

Om tegen mij te zeggen dat ik volwassen moet worden vind ik wel een beetje vreemd eigenlijk want tjha je kent mij niet?? Je mag natuurlijk altijd een keer kennis komen maken dan weet je waar je het over hebt. Ik kan nu wel dingen gaan roepen maar als jij mij niet kent zou je het niet weten of geloven denk ik dan.

En de echte junkies nou gelukkig ken ik er maar een paar die ik bij de dealer leerde kennen. Blij dat ik geen verslaafde was en verstandig bleef denken zo goed als mogelijk als je drugs gebruikt.


Als je verder nog opmerkingen hebt? Laat maar komen....

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 27-02-11 22:51

Nils leuk dat je mee leest en dingen herkend. Ik probeer elke keer toch weer binnen twee weken een nieuw stuk te posten al hoewel het niet altijd lukt ivm drukte van dingen.

Amanda Hmm misschien ben ik er onbewust een beetje op gaan letten. Wil het aparte warrige er eigenlijk wel in houden. Misschien dat dit stuk iets minder raar in me hoofd zit omdat ik toen niet zo vaag was als die keren die ik hiervoor vertelde.. Ga het allemaal even door lezen achter elkaar dat ik eens kan kijken of ik in het volgende stuk weer op me oude stijl terug ga vallen mocht het te duidelijk worden ha ha ;) Super dat je nog mee leest trouwens!

Talsha Dat verklaard. Verwacht deze week geen tijd te hebben voor een nieuw stuk omdat ik met mijn paard naar de kliniek moet enzo dus met een beetje geluk heb jij je laptop alweer terug. Mooi dat ook jij het nog leuk vind en het verhaal nog steeds volgt.


Om iedereen een beetje nieuwschierig te maken. Wil in het volgende stuk waarschijnlijk vertellen hoe de situatie was om me heen me vrienden wat ik verder deed hoe het thuis een beetje verliep op school enzo om een beetje een verhaal lijn op te gaan bouwen tussen door. :D Ow en Stefny wil in principe ook een keer een stukkie tikken om haar kant van het verhaal te lezen misschien leuk voor jullie en mezelf om te zien hoe zij het heeft beleefd.

Nu ga ik lekker slapen want gaat niet zo lekker met mij momenteel en kwam alleen even online op me lappie omdat ik met mijn telefoon niet zo makkelijk kon reageren op wildgirl.

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 10-03-11 01:10

Sorry mensen dat ik jullie laat wachten. vannacht goed slapen na een zware carnaval en deze week nog een nieuw stuk posten.

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-11 21:17

Vind het zo vervelend om weer te moeten posten zonder stuk...

Sorry voor de meelezers maar ik zit momenteel niet echt lekker in me vel. Ben nu even in een nog dieper dal beland en druk bezig eruit te klimmen. Straks ga ik ook toch nog proberen om een stuk erbij te tikken maar ik kan eigenlijk niks beloven helaas ligt er een beetje aan hoe ik me voel.

Irma_Maandag

Berichten: 2215
Geregistreerd: 20-12-05
Woonplaats: Gelderland

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-03-11 21:27

Vraag aan je TS: wanneer heb je voor het laatst gebruikt? (En dan bedoel ik niet een jointje) Dit, omdat je schrijft dat je uit ervaringen (uit het verleden) put....

Succes met klimmen ;)

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-11 21:54

Met genoegen beantwoord ik je vraag Irma. Ik heb vorig jaar met pasen voor het laatst iets gebruikt. Ik heb toen pure MDMA op. (dit zit ook in xtc pillen) Ik kan je ook vertellen dat ik al ong 4 jaar ben gestopt in die tijd heb ik nog 2 keer gebruikt.

En dank je wel, is niks zo in het duister. Ook denk ik nu veel aan de tijd terug die ik hier beschrijf met een betere kijk op het leven dan hoe ik me nu voel. Maar even door zetten en geen stapje terug vallen in het leven.

Irma_Maandag

Berichten: 2215
Geregistreerd: 20-12-05
Woonplaats: Gelderland

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-03-11 21:57

Oké, dank voor je antwoord. Ik vraag het je tevens omdat ik inderdaad het idee krijg dat je ervan geniet om deze herinneringen op te halen. (Al zijn ze dus niet heel recent, en hoeft dat op zich geen issue te zijn.)
Ik moet zeggen dat ik de mening van WildGirl wel deel.

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Re: [VER] Een kijkje aan de andere kant. Het verhaal van, over..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-11 22:01

Dan hoop ik dat mijn antwoord op WildGirl ook een antwoord voor jou is?

Ik heb geweldige tijden gehad toen en dat kan niemand me af nemen. Goede vrienden aan over gehouden en heb absoluut niks tegen drugs zit nu nog wel eens bij mensen die gebruiken heel de nacht nuchter het slappe gel u l aan te horen.
Momenteel heb ik een hele eenzame tijd in me leven omdat ik niet zo veel om me heen heb en vooral moet investeren en heel moeilijk vooruit kan kijken omdat ik het erg zwaar heb. Gelukkig heb ik goede vrienden die me proberen te helpen dus terug na de drugs. Geen denken aan!

Munnie

Berichten: 2316
Geregistreerd: 14-09-07
Woonplaats: Uden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 16-03-11 22:25

Voor een beetje meer duidelijkheid achter het verhaal hier een soort ander verhaaltje. Ook om een beetje voor me zelf te denken wat ik mis en juist helemaal niet nu ik het zelf een beetje lastig heb. Ik hoop dat jullie zulke stukken ook kunnen waarderen en met net zoveel plezier lezen. Ben benieuwd!



Helaas denk je aan de mindere tijden in je leven wel eens terug aan tijden die toen heel leuk waren maar ook weer heel erg verkeerd. Zo was de tijd van drugs voor mij een hele goede tijd. Ik ben echt een sociaal wezen en heb het liefste heel de dag mensen om me heen.

Mijn leven was altijd gezellig even me ding doen met me paard school en daarna heel de dag buiten ik deed waar ik zin in had en dat alles deed ik altijd samen met één of meer mensen aan mijn zijden. Niks maakt meer uit hoe of wat je denkt niet van ow ik moet morgen iets gaan doen dus ik kan beter niet heel de nacht wakker zijn en vaag gaan doen. Ik had heel de dag de tijd voor mijn vrienden, iedereen om me heen was me maatje en je kent zo veel mensen omdat iedereen wel aardig en gezellig is als je drugs op hebt.

Toch waren we met zijn drietjes een voor een personen die het niet makkelijk hadden. We hadden ook allemaal tegenslagen in het leven. We konden en kunnen nu nog steeds altijd bij elkaar aan kloppen als we weer eens problemen hadden. We zouden nooit over elkaar oordelen of banketstaaf want we deelde echt alles met elkaar van problemen toch de leukste en raarste ervaringen. Misschien was drugs ook wel een hele goede uitlaatklep voor ons.

Als sociaal persoon kan je je toch niks beters voor stellen dan dagen lang dag en nacht bij mensen zijn die je dierbaar zijn. We gingen overal heen werden we niet gebracht dan gingen we wel op de fiets weet ik waar allemaal na toe. Je voelt nooit die dag die je als nuchter persoon in je leven wel hebt dat het allemaal niet mee zit. Je hebt nooit het idee dat je alleen bent. Nooit denk je eens ik wou dat alles was want in jou ogen is het dan ook allemaal perfect.

Met Larissa samen na school toe als Stefny weer thuis was door de weeks omdat we natuurlijk wel gewoon na school moesten. Ik ’s ochtends naar Larissa toe om samen even een dikke lijn speed te nemen. Larissa vervolgde haar weg na Grave en ik ging door na Nijmegen om naar school te gaan. Stefny was heel de dag in gedachten en geen van ons zou elkaar ook maar een moment vergeten. Misschien was dat dan alleen maar omdat we weer zin hadden in de drugs of omdat we elkaar toen al niet meer konden missen.

Aan de ene kant denkt dat iedereen je door heeft als je heel de dag geen flikker meer waard bent omdat je helemaal naar de klote bent van de drugs en veelste lang wakker bent. Ik had van die dagen dat ik haast niet op me benen kon staan en dan een simpel klusje kreeg en vervolgens vol tegen een muur aan liep omdat het even zwart werd voor mijn ogen. Mensen kijken je raar aan en jij lacht erom omdat je het ook nog werkelijk grappig vind. Ik zat op een school voor van die moeilijke probleem kinderen en had een hoop dingen aan me hoofd. Ergens wisten alle leraren wel waar ik mee bezig was net zoals mijn klasgenootjes. Het onderwerp kwam vaker na boven als je even twee seconden langer in de les bleef omdat je op dat moment nuchter aan het worden was en niet zo snel als de rest. We kregen het vaak over een twee meisjes uit Grave die daar hadden gezeten en ook aan de drugs zaten. Dat hun ook wel eens heel hun gezicht open hadden liggen net zoals ik regelmatig rond liep van het gepulk aan me gezicht als ik heel de nacht wakker was en er helemaal niks meer van snapte.

Thuis was het niet echt een onderwerp waar we het over hadden en ik zei altijd dat ik alleen maar een beetje deed blowen en verder niks. Mijn vader had drugs testen in huis gehaald om me te kunnen verassen met de mededeling om een keer zo een drugstest bij mij te doen. Niet wetend dat die elke dag wel beet zou hebben als die een drugs test bij mij zou doen. Als ik voortaan naar een hakke feestje wou werd er van tevoren al gevraagd of ze dan zo een test bij mij mochten doen waarop ik natuurlijk altijd ja zei want ik wou natuurlijk weer met mijn dinnetjes helemaal los gaan en daarbij ook behoorlijk wat drugs gaan gebruiken. Ik heb wel momenten zitten zweten dat ons pap met die dingen aan kwam lopen en ik vertelde dat ik alleen maar een jointje had gerookt waarna die dus helemaal geen test deed omdat die al wel eens had uitgetest of ze wel werkte nadat ik vol hield dat ik alleen maar een paar hijsen van een joint op had.

Je leeft echt helemaal in een andere wereld die je je als iemand die nooit drugs heeft gebruikt niet voor kan stellen en alleen maar weet hoe het is als je het zelf allemaal mee hebt gemaakt. Nu nog steeds vind ik de gedachtes raar aan die tijd dat ik me zo gelukkig voelde door eigenlijk iets wat super slecht voor je is. Je voelt je altijd beroert krijgt haast geen eten door je strot heen maar toch doe je het elke keer weer en denk je niet na over die momenten dat je je misselijk voelt en lijkt of als ze je wel honderd keer in je maag hebben gestampt en hem daarna binnenste buiten in je maag hebben gestopt.

Als je weer eens pillen op hebt snap je er niks van je verliest alle controle wat ik juist zo vet vond. Daarbij kan je je ineens heel erg ziek voelen op het moment dat je lichaam zich eigenlijk verzetten is tegen de XTC die je zelf in je lichaam hebt gestopt. Het enigste wat jij je bedenkt is dat je even moet kotsen waarna je meteen weer verder gaat met waar je mee bezig was. Je bent helemaal vreemd en weet eigenlijk niet wat je met je eigen aan moet. Volgens mij werken je hersenen niet eens meer helemaal goed en worden die beïnvloed door de drugs.

Als je een beetje geluk had kon je nog een beetje slapen en was je die dag erna toch een klein beetje minder beroerd en kon je makkelijker de dag erna weer verder gaan met alle rommel die je nog hebt om weer helemaal vaag te worden.

Doordat je vaak zo lang wakker bent snappen je hersenen het niet meer en gaan dingen door sturen die helemaal niet zijn of weet ik wat.

Zo waren er van die avonden en nachten dat ik met Maikel in de auto zat en heel de dag aan het snuiven waren waardoor ik dagen lang wakker was. Ik lag dan even een paar uurtjes in bed zodat het natuurlijk voor mijn ouders leek of als ik gewoon later thuis was en een paar uurtjes had geslapen. Ondertussen lag ik in me bed klaar wakker van die woordzoeker puzzels te maken wat echt mijn verslaving was. Altijd had ik ruzie met elke pen die ik vast had omdat ze op een of andere manier allemaal kapot gingen. Ooit lag je gewoon een paar uurtjes voor je uit te kijken om een beetje uit te rusten. Mijn muren van mijn kamer waren helemaal vol geschreven met vage teksten en zinnen die ik er zelf of iemand anders op had geschreven. Je ligt lekker in bed en kijkt naar de ene muur waar een plant staat. Je kijkt en op dat moment lijkt het net of heel die muur aan het bewegen is de plant lijkt in een volle storm te staan en het lijkt of als hij weg waait. Bij je eigen snap je er niks van en bedenkt maar te draaien en na de andere kant te kijken. Me raam met mijn gordijnen, na nog geen twee seconden te kijken beginnen mijn gordijnen te wapperen en begin ik me af te vragen of ik mijn raam open heb staan wat helemaal niet kan.

Je hoofd geeft je zulke rare dingen door wat eigenlijk laat zien dat je lichaam op begint te raken en je daardoor van die rare dingen begint te zien. Maar op dat moment moet je er eigenlijk om lachen en bedenk je maar je dinnetje te bellen om haar te gaan vertellen dat je huis net villa volta van de efteling is geworden omdat alles draait beweegt en raar doet.

Je hangt aan de telefoon en balanceert op dat moment tussen twee werelden in. Je verteld wat je in een soort droom wereld aan het doen bent en zegt hoewel je aan de andere kant aan het bellen bent en ook nog beseft dat je onzin verteld. Waarop mijn woorden altijd waren: “Hu, wat, wat l u l ik nou?” waardoor ik vervolgens door ging met de vage gesprekken die ik met mezelf had en degene aan de andere kant van de telefoon.