Bokt.nl

Citaat:

Kay leefde gewoon verder, maar altijd mistte er nog een ding. Shannon. Iedereen mistte haar nog iedere dag.

Toen ze met zijn allen in het hooi zaten, zaten Shannon en Kay wel heel dicht op elkaar, dus snel gingen Stefanie en Anissa lachend de hooiopslag uit. Shannon voelde de warmte van Kay. Er leek alsof er miljoenen vlinders door haar hoofd vlogen. Zo zaten ze een half uur bijna naast elkaar. Een van de laatste keren.
Kay en Shannon reden samen door het bos met Sjors en Kevin. Eigenlijk deden ze alles samen, paarden verzorgen, soms wat paarden in de wei zetten en met de 2 oude pony´s wandelen….
Dat was verleden tijd. Kay boog zich weer verder over zijn wiskunde terwijl er een traan op schrift viel. Snel veegde hij hem weg, maar Roy, zijn beste vriend die naast hem zal zag het. Hij liep snel even naar de leraar en vroeg of ze naar de wc mochten. De leraar begreep het wel en Roy liep met Kay de klas uit. Kom op jongen, denk er nou niet te veel aan! De conciërge liep door de gang. Kay, wat is er jongen? Mis je Shannon nog steeds zo? Kom maar even mee naar het hok. Daar kregen ze allebei een glas cola van de conciërge en zou even tegen de leraar voor wiskunde zeggen dat Kay en Roy deze les even niet terugkwamen. Hij nam gelijk de spullen van hun mee.
Die middag na school fietste Kay naar de manege en liep dit keer zijn eigen paard voorbij, en liep naar Sjors. Die poetste hij uitgebreid en vroeg aan Max of hij op Sjors mocht buitenrijden. Ja tuurlijk jongen!
Toen hij had opgezadeld reed hij weg. Hij genoot er even van alleen te zijn, met het paard van Shannon. Na ruim anderhalf uur rijden galoppeerde hij terug. Toen hij op het zandpad was spoorde hij Sjors aan. Vol in rengalop. Ruim een kwartier van de manege weg stapte hij. Tot hij weer de oude man zag staan. Jongen. Zei hij. Je moet weten dat Shannon nu met je meerijd. Op haar eigen Sjors. Dit is Sjors niet. Deze lijkt er alleen op. Maar er zit toch Shannon in. Meneer! Hoe weet u dit allemaal over Shannon en Sjors? Sommige mensen weten alles… sommige niks. Antwoordde hij wazig. Shannon mist je, en is bij je. Toen liep hij verder het bos in, en Kay stapte beduusd door. Hoe hij alles wist van Shannon. Dat was gewoon wonderlijk. Toen hij op de manege aankwam en had afgezadeld verzorgde hij Sjors netjes en fietste terug naar huis. Ten hij thuis zat herinnerde hij zich alles uit zijn coma weer. Dat Shannon vaak aan zijn bed heeft gestaan en heeft geroepen dat hij mee moest komen, naar de hemel… Hij wilde niet gaan en is zo gelukkig bijgekomen. Had hij niet beter mee kunnen gaan? Bedenkt hij zich nu. Dan was hij bij Shannon geweest nu. Alweer liepen er tranen over zijn wangen, het was zo lang geleden maar toch. Snel sprong hij onder de douche, dan konden zijn ouders niet zien dat hij gehuild had.

Here I am, this is me
There's no where else on earth I'd rather be
Here I am, it's just me and you
Tonight we make our dreams come true

It's a new world, it's a new start
It's alive with the beating of young hearts
It's a new day, it's a new plan
I've been waiting for you
Here I am

Verder gaan met leven moest toch. Dan misschien zonder Shannon maar toch. Het dagelijkse leven ging toch door. Kay ging nog wel veel om met Stefanie en Anissa.
Tot Stefanie en Anissa op een dag bij Kay in de kamer zaten. Het raam ging ineens open. Shannon, ben je daar? Vroeg Stefanie rillend. Er gebeurde niks. Shannon, als je nu hier bent laat dan iets van je merken. En weer viel haar foto van de muur. Shannon, het is goed zo, we weten nu dat je hier bent! Zei Kay zachtjes. Ze liepen naar buiten, ze wilden met hun paarden gaan wandelen. Kay had de meiden verteld dat in het bos die man er ook was. Misschien zien we hem straks ook wel, ik wil echt meer weten over Shannon. Ze liepen een uurtje en wilden toen omdraaien. En voor hen, op het pad stond weer die man. Meneer! Riep Stefanie. De man keek op. Kan u alsjeblieft wat meer over Shannon vertellen?? Waarom ze anorexia had enzo.
Shannon had anorexia omdat ze dacht dat ze dik was. Dat denkt iedereen met anorexia. Ze wilde gewoon als anderen zijn en in een gewone wereld leven. Ze zag niet dat ze dood aan het gaan was met haar 27,8 kilo. Vlak voor haar dood in het ziekenhuis is er nog wat gebeurt. Ze heeft een ding gezegd: Ik haal Sjors op.
Hoe weet u dat allemaal? Vroeg Kay. Dat heb ik al eerder gezegd…. Sommige mensen weten alles, sommige niks. Shannon was een bijzonder meisje. Soms als ze vrolijk was kon ze zo omspringen tot kwaad of shagerijnig. Oke, heel erg bedankt voor de informatie over haar! Zei Anissa.
Die middag belde ze aan bij het oude huis van Shannon. Haar moeder deed open. Mevrouw, wij hadden eigenlijk een vraagje. Begon Shannon. Komen jullie maar even binnen hoor, willen jullie wat te drinken? Nee hoeft niet, antwoordde ze alle drie. Nou, wij zijn dus nu al drie keer een man tegen gekomen die alles van Shannon wist. Maar wij vroegen ons af of hij misschien ooit Shannon heeft gekend? Het was een oudere man met lang haar, een baard en een bruin hoedje op. Shannons moeder wist even niks te zeggen. Opa… dat is haar opa die 10 jaar geleden is gestorven. Shannon heeft altijd gezegd dat hij bij haar was maar we hebben haar niet geloofd…. Oh wat stom, wat kon hij allemaal vertellen over haar? Dat Shannon heel snel kon veranderen en dat ze anorexia had omdat ze als andere meiden wou zijn en gewoon wilde leven, en dat ze nu nog bij ons is. En vlak voor dat ze dood ging had gezegd dat ze Sjors op zou halen, dat heeft ze gedaan want Kay had Sjors vast. En toen zagen we eigenlijk Shannon voor ons staan en ze nam Sjors mee, en even later lag hij dood naast ons. Shannons moeder knikte. Dat verhaal had ik al gehoord…. Kay ging verder. En later zagen we haar met Sjors terugkomen naar de manege en ze gaf hem aan ons,en we dachten dat dat Sjors was maar volgens die oude man was dat Sjors niet…. Ze zaten er nog een kwartier te praten enzo, maar moesten toen naar huis.
Dagen vlogen voorbij. Iedereen wilde graag dat Shannon terug kwam. Kon dat maar. Nee, Shannon was dood.


Altijd bij elkaar m'n armen om je heen.
M'n aller grootste liefde, dat wist ik echt meteen.
De allerlaatste weken, de dagen gingen snel.
Dichtbij komt het afscheid, moeilijk wordt het wel.

Zeg dat je niet hoeft te gaan schat.
Dat je aan mij echt genoeg had
Zeg dat je niet hoeft te gaan schat.
Ga schat, want je moet, ik weet je moet.

Als het even kon dan, bleef ik nog een
nacht bij jou.
Als het even kon dan, bleef ik nog een nacht bij jou.
Dan zou ik zeggen, dat ik op je wacht.
En dat de toekomst naar ons lacht.
Dan zou ik zeggen voor de zoveelste keer,
Ik wil geen ander nooit meer.

Eigenlijk had Kay nergens meer zoveel plezier in dat als hij eerst had. Mét Shannon. Paardrijden doet hij nog steeds, maar met Shannon was het wel veel leuker. Van zijn ouders mocht Kay ook SjorsII hebben. Dat wilde hij nooit maar nu bedacht hij dat hij dan toch “iets” van Shannon had. Kay haalde eerst zijn Kevin uit de stal om te rijden, daarmee dressuurde hij wat, en sprong wat hindernissen in de bak. Daarna zadelde hij SjorsII op. Kay voelde meteen dat hij een springpaard onder zich had, en sprong daarom ook wat hoger. Ineens stond SjorsII stil. Hij keek geconcentreerd naar het midden van de bak. Kay kon drijven en tikken maar het hielp niks. Ineens verscheen Shannon daar…

hanny_jelke schreef:

weer een heel mooi stuk.
je bent nu iniedergeval tegug gegaan over het overleden paard sjors, en het nieuw paard sjorsII
heel netjes. de punten waar ik zo op kan komen zijn al genoemd dus onodig om nog eeens te zeggen.
ik volg dit in iedergeval.
en meid doe iets met je schrijf talent.
ik vind het heel knap.

hanny_jelke schreef:

LovesFayala schreef:

bedankt!!
even offtopic, ik zie net dat jou zoon op dezelfde dag jarig is als ik

ik ben bezig met het volgende deel!

oh dus dat is grappig.
maar hoop dat je ook 26-08 bedoelt.
die datum in me onder schrift is de datum dat hij zich voor het eerst omdaaide.
zijn tante is ook op de zelfde dag jarig

ilsse schreef:

Shannon was een bijzonder meisje. Soms als ze vrolijk was kon ze zo omspringen tot kwaad of shagerijnig. Oke, heel erg bedankt voor de informatie over haar! Zei Anissa.
Die middag belde ze aan bij het oude huis van Shannon. Haar moeder deed open. Mevrouw, wij hadden eigenlijk een vraagje, begon Shannon.

(Shannon is er toch niet meer? )