Bokt.nl

Citaat:

Hoofdstuk 13.

Als we de aankomsthal inlopen, zie ik Xavier meteen staan. Hij staat tegen een paal aangeleund naar de mensen te staren. Hij heeft mij nog niet door. Ik voel mijn hart tekeer gaan en langzaam sluip ik naar hem toe. Op het moment dat ik hem wil laten schrikken, krijgt hij mij in het vizier en hij springt op. “You’re back!”
Ik glimlach en ik laat mijn koffers uit mijn handen vallen. Ik vlieg Xavier om zijn hals. Hij slaat zijn sterke armen om mij heen en ik droom meteen weer helemaal weg. Pas nu besef ik hoe ontzettend ik hem gemist heb. Ik vraag me af hoe dit over een week verder moet, ik kan het niet aan om hem nog eens zo lang niet te zien.

“Roos, zou je niet op je koffer letten?”
Geschrokken maak ik me los uit Xavier zijn greep en ik kijk achterom naar Stephan, die met zowel zijn eigen koffer als met de mijne in zijn handen staat. Beschaamd loop ik naar hem toe om mijn koffer over te pakken.
Dan stel ik de jongens aan elkaar voor. Stephan geeft Xavier vriendelijk een hand, Xavier is iets terughoudender. Hij kijkt mij vragend aan. “Boyfriend?” zegt hij zachtjes. Ik grijns en ik knijp even in zijn handen. “No. No Dutch boyfriend for me.” Knipoog ik. Xavier glimlacht en hij slaat zijn armen weer om mij heen. “I missed you so much” fluistert hij in mijn oor. Ik knik en draai me naar hem om. Xavier kijkt me doordringend aan en nog voordat ik het doorheb, volgt de eerste zoen van deze vakantie.

Als ik na de lange en geweldige zoen mijn ogen weer open, bedenk ik me dat er waarschijnlijk een bus op ons staat te wachten en we nu eigenlijk al een beetje aan de late kant zijn. Ik verontschuldig mij tegenover Xavieren ik pak mijn koffer weer van de grond. Ik kijk naar Stephan, die mij een beetje beduusd aankijkt.
“Zullen we gaan?” vraag ik. Stephan knikt en samen lopen we met onze koffers naar de reisleiders, waar we te horen krijgen in welke bus we moeten stappen.

“Je had die jongen wel erg gemist hè” zegt Stephan als we goed en wel in de bus zitten. Ik staar door het raampje naar buiten en ik knik. Ik had Xavier zeker gemist. Pas nu ik hem weer zag, besefte ik hoe ontzettend erg. Ik staar naar buiten, het krioelt op de parkeerplaats van de mensen met koffers, die op zoek zijn naar de juiste bus. In onze bus is het bijna vol, dus het zal niet lang meer duren voordat we richting het hotel zullen vertrekken.

En inderdaad, een paar minuutjes later gaat de motor van de bus aan en rijden we langzaam tussen alle mensen door, het parkeerterrein af. Ik kijk mijn ogen uit. Alleen de wegen al zijn heel anders dan in Nederland. Ze zijn langgerekt, met een hoge stoep ernaast en overal staan wel bomen of bloemen.
Ik geniet van mijn uitzicht vanuit de bus en ik luister ondertussen naar de reisleider, die wat feitjes over het land vertelt. Hoe dichter we bij het hotel komen, hoe vrolijker ik word. Lekker een week genieten van de zon, de zee, het zwembad, Stephan en Xavier!

Citaat:

Hoofdstuk 14.

Als ik de volgende morgen na een korte nachtrust mijn ogen open, duurt het even voordat het tot me doordringt waar ik ben. Ik knipper met mijn ogen door het felle licht dat door het raam naar binnen schijnt. Ik kijk op mijn mobiel hoe laat het is. Het is nog maar 6 uur in de ochtend. Dat betekent dat ik maar 3 uur heb geslapen vannacht. Ik kon gisteravond maar niet in slaap komen, er spookten zoveel gedachten door mijn hoofd!

Toen we gisteravond in het hotel aankwamen en ingecheckt waren, hadden we onze spullen naar de prachtige, ruime hotelkamer gebracht en daarna waren we wat gaan drinken op het terras. Meteen kwam ik twee obers tegen die ik nog kende van de vorige vakantie, dus dat was erg gezellig. Het is erg leuk dat iedereen zo ontzettend enthousiast reageert op dat ik weer terugben.
We hadden gisteravond tot laat op het terras gezeten en daarna hadden we nog een rondje over het resort gelopen. En toen ik rond een uur of 2 eindelijk in mijn bed lag, kon ik niet meer in slaap komen.

Ik kijk opzij naar Stephan, die op zijn rug ligt, met zijn mond half open. Hij ligt nog heerlijk te slapen. Ik grinnik en ik stap zachtjes mijn bed uit, om mijn camera te pakken. Het ding zit nog ergens onderin in mijn schoudertas, maar na even zoeken heb ik hem gevonden. Stiekem maak ik een close-up foto van Stephan zijn slapende gezicht en dan sluip ik zachtjes het balkon op, om te genieten van het warme ochtendzonnetje en het mooie uitzicht. Ik plof op een plastic stoeltje neer en ik plant mijn voeten op de balustrade van het balkon. Hier zou ik wel uren kunnen zitten!

“Goedemorgen, zit je hier al lang?”
Ik schrik op en ik kijk verdwaasd om me heen. Stephan staat lachend achter me. “Was je in slaap gevallen?” grijnst hij. Met een rood gezicht kijk ik op mijn horloge. Het is half 9. Ik was vanmorgen vroeg dus toch in slaap gevallen toen ik op het balkon was gaan zitten. Stephan pakt ook een stoel en gaat naast me zitten. “Wat een geweldig uitzicht hebben we hè” zucht hij. Ik knik. Het is ondertussen al wat drukker geworden en hier en daar zie ik al wat hotelgasten lopen.
“Zullen wij zo meteen ook maar eens richting het ontbijt gaan?” vraag ik. Stephan knikt en hij staat op. Ik volg zijn voorbeeld en ik loop achter hem aan de hotelkamer in. Stephan vertrekt naar de badkamer en ik duik mijn koffer in, om mijn leukste zomerjurkje tevoorschijn te halen. Nu ik bij Xavier in de buurt ben, wil ik er natuurlijk weer iedere dag tip top uitzien!

Citaat:

Hoofdstuk 15.

In de eetzaal is het al behoorlijk druk. Er lopen heel wat hotelgasten rond met borden vol broodjes, fruit en andere etenswaren. Daartussen loopt het personeel, om alles bij te vullen en de mensen van drinken te voorzien. Een vriendelijke ober wijst ons een gezellig tafeltje aan, vlakbij het raam.
“Zullen we maar eens bij het buffet gaan kijken?” oppert Stephan nadat we allebei een flinke kop thee hebben gekregen. Ik knik en ik loop achter Stephan aan richting het buffet.
Als ik bij de broodjes aankom, kijk ik mijn ogen uit. Er lijkt bijna wel nog meer uitzoek dan de afgelopen keer dat ik hier was! Ik kies een paar heerlijke broodjes uit en daarna loop ik terug naar het tafeltje, om uitgebreid van mijn ontbijt te kunnen genieten.

“Wat heb ik lekker gegeten zeg.” Ik loop samen met Stephan richting het zwembad en ik wrijf nog eens voldaan over mijn buik. Stephan grijnst en knikt. “Het was heerlijk!”
Bij het zwembad aangekomen, zoeken we twee ligbedjes onder een parasol uit en ik leg mijn handdoek er op. Daarna doe ik voorzichtig mijn jurkje uit. Ik vouw het netjes op en leg het terug in mijn tas. Ik hoop niet dat er teveel kreukels in komen, ik wil het jurkje deze vakantie vast nog wel vaker aan. Uit mijn tas haal ik een fles zonnebrandcrème, factor 15. Gelukkig verbrand ik niet zo snel en ik heb ook nooit een hele hoge factor nodig. Ik spuit wat zonnebrandcrème op mijn armen en ik begin driftig te smeren. De meeste mensen vinden zonnebrandcrème lekker ruiken, maar ik vind het vreselijk.

“Moet ik je rug anders even insmeren?”
Stephan kijkt lachend toe hoe ik half in elkaar gevouwen de zonnebrand op mijn eigen rug probeer te smeren. Ik voel dat ik een kleur krijg, maar ik knik. “Dat zou wel handig zijn.”
Stephan pakt de fles zonnebrandcrème van mij over en hij spuit wat op mijn rug. Daarna voel ik hoe zijn zachte handen over mijn schouders en even later ook over mijn rug glijden. Genietend sluit ik mijn ogen, wat kan hij dat goed!
Al veel te snel is Stephan klaar met smeren en ik krijg de fles weer in mijn handen geduwd. “Moet ik jouw rug ook nog insmeren?” vraag ik hoopvol. Maar Stephan schudt zijn hoofd. “Ik verbrand niet zo snel.”
Ik haal mijn schouders op en ik laat me op mijn buik op het ligbedje vallen. Ik zet mijn iPod aan en ik stop de oortjes in mijn oren. Dan sluit ik mijn ogen, om lekker in de zon te doezelen.

Ruim een uur later begin ik het toch wel erg warm te krijgen. Het zonnetje brandt al flink en de temperatuur lijkt met de minuut te stijgen. Ik kijk naar Stephan, die een tijdschrift aan het lezen is. Stiekem bekijk ik hem van top tot teen. Eigenlijk is hij nu nog knapper dan de weken dat hij bij ons thuis was. Tenminste, dit is de eerste keer dat ik hem in zwembroek zie. En dat is zeker niet verkeerd. Ik staar naar zijn platte, maar gespierde buik en ik bedenk me dat hoe bruiner hij wordt, hoe beter het er uit gaat zien!
Stephan moet hebben gevoeld dat ik naar hem kijk, want plotseling heft hij zijn hoofd op en hij kijkt me aan. “Zullen we gaan zwemmen?” stelt hij voor. Ik knik. “Dat wilde ik net voorstellen!”
Ik spring van mijn bedje en ik loop naar het grote zwembad. Ik kan me nog herinneren van vorige keer dat het water erg koud was, dus voorzichtig voel ik met mijn voet in het zwembad. En inderdaad, het water is niet erg warm.
Ik besluit om maar via het trappetje te gaan. Net als ik me wil omdraaien, komt Stephan aangelopen met zijn armen wijd. Hij pakt me beet en met een enorme schreeuw, vergelijkbaar met de oerknal, trekt hij mij mee het water in.

“Idioot die je bent!” roep ik lachend als we in het water liggen. Stephan grijnst en hij komt naar me toe gezwommen. “Je dacht toch niet dat ik je van het trapje af liet gaan, dat is voor oude mensjes!”
Ik steek mijn tong uit en ik duw Stephan zachtjes onder water. Ik voel hoe hij me bij mijn middel pakt en me omhoog tilt. Nog voordat ik het door heb, zit ik op zijn sterke schouders. Met een enorme kracht komt Stephan weer overeind, waardoor ik weer net zo hard achterover het water in val. Lachend draait Stephan zich om. “Je moet wel blijven zitten!” Weer steek ik mijn tong uit. “Laten we eerst maar eens wat te drinken gaan halen” en ik zwem weg, richting de bar in het zwembad.

Citaat:

Hoofdstuk 16.

“Do you like going out with me tonight?”
Ik verslik me bijna in mijn cola als ik de stem van Xavier hoor. Ik had hem al de hele ochtend gezocht, maar ik had hem niet kunnen vinden. Eigenlijk dacht ik dat hij een dagje vrij was, maar nu staat hij opeens achter mij!
Ik zet mijn cola op de bar en ik draai me om, naar de knappe badmeester. Hij heeft zijn witte petje weer op en zijn donkere ogen kijken mij vriendelijk aan.
Ik glimlach en ik knik. “Yes offcourse I like to go out with you tonight!” zeg ik vrolijk. Dan wijs ik naar Stephan, die naast mij zit met een flinke beker bier in zijn hand. Ik vraag aan Xavier of hij het goed vind als Stephan ook mee gaat. Xavier haalt zijn schouders op, maar knikt. Ik merk aan hem dat hij liever alleen met mij was gegaan, maar ik kan Stephan niet zomaar in de steek laten. Ik bedenk van de week nog wel iets om alleen met Xavier te kunnen zijn.

Ik klets nog even wat met Xavier en we spreken een tijd af voor vanavond. Om precies negen uur zal hij met de taxi voor het hotel staan. Xavier kan dan niet uit de taxi komen, omdat het personeel absoluut niet met de gasten mag omgaan buiten het hotel. We moeten dus, net als afgelopen oktober, snel instappen. We gaan gezellig naar het stadje in de buurt, waar je ontzettend leuke souvenirs kunt kopen voor een klein prijsje. Ik ben erg benieuwd wat de avond ons gaat brengen!

Nadat Stephan en ik ons drinken op hebben, besluiten we om maar eens van de glijbaan te gaan. De glijbaan is behoorlijk hoog en we moeten een behoorlijk lange trap beklimmen voordat we boven zijn. Ik kan een zachte “Wauw” niet onderdrukken als ik bovenaan de glijbaan sta. Je hebt vanaf boven een prachtig uitzicht over het resort. Stephan komt naast mij staan en samen zoeken we onze hotelkamer, die niet moeilijk te vinden is omdat ik vanmorgen een roze handdoek over de balustrade had gehangen.
Ondertussen is het wat drukker geworden bovenaan de glijbaan en er staan een paar kinderen ongeduldig op ons te wachten. Stephan grinnikt en hij laat de kinderen voor gaan. De kinderen gaan met zijn vieren op een rijtje zitten en vliegen zo met enorme vaart de glijbaan af. Als Stephan klaar zit om te vertrekken, kijkt hij lachend achterom. “Zullen wij ook samen gaan?” zegt hij uitdagend. Ik grijns en ik ga achter Stephan zitten. Ik sla mijn armen om zijn middel en ik voel hoe Stephan afzet. Met een enorme vaart vliegen we de glijbaan door, om vervolgens met een enorme vloedgolf het zwembad in te plonzen.

“Ik ga weer lekker in het zonnetje liggen”
Na een uurtje rondgezwommen te hebben, ben ik het wel even zat. Stephan knikt en hij zwemt achter mij aan naar de ligbedjes. Ik zet de rugleuning van mijn bedje rechtop en dan plof ik moe maar voldaan neer. Ik zet mijn zonnebril op en ik zet mijn iPod weer aan. Genietend van de muziek volg ik alles wat er aan het zwembad gebeurt. Spelende kinderen, ongeruste ouders, dikke mannen die van de glijbaan af gaan en Xavier die druk bezig is met bedjes neerzetten of kinderen vermaken. Telkens als hij vlak langs mijn bedje komt, krijg ik een knipoog van hem, waardoor de glimlach op mijn gezicht naarmate de dag vordert, breder en breder wordt.

Citaat:

Hoofdstuk 17.

“Stephan, schiet nou toch eens op!”
Geïrriteerd bons ik op de deur van de badkamer. Ik zit nu al ruim een half uur in de hotelkamer te wachten totdat Stephan eindelijk eens klaar is met douchen. Ik had mijn jurkje voor vanavond al lang uitgezocht en alles wat ik mee wil nemen ligt al klaar.
“Nog drie minuten!” Hoor ik Stephan vanuit de badkamer roepen. Ik zucht en ik plof neer op mijn bed. Ik schuif mijn telefoon open en zie tot mijn verbazing dat ik een sms’je van Xavier heb. Even ben ik bang dat hij onze afspraak voor vanavond wil afzeggen, maar als ik het sms’je lees is dat idee meteen weg. Glimlachend kijk ik naar de lieve woordjes op het schermpje. Xavier laat duidelijk merken dat hij erg blij is dat ik weer terug ben.

“Jij kan douchen hoor!”
Ik spring op van mijn bed en ik gris het rode jurkje en mijn toilettas van de tafel. “Eindelijk!” Ik leg mijn spullen op een plekje in de badkamer waar het niet nat kan worden en ik doe de deur zorgvuldig op slot. Daarna doe ik mijn bikini uit en kijk trots in de spiegel. Ik ben vandaag duidelijk een stuk bruiner geworden! Dat belooft veel goeds voor de rest van de vakantie!
Ik pak mijn douchegel en mijn shampoo en stap onder de douche. Het water is niet erg warm, maar dat geeft niet. Het is buiten zo’n 38 graden en dan koelt zo’n koele douche wel lekker af.

Als ik een half uur later helemaal aangekleed en opgemaakt de hotelkamer weer uitkom, zie ik Stephan even met grote ogen naar me staren. “Wat zie je er mooi uit!” brengt hij zachtjes uit. Ik glimlach. Ik voel me wel gevleid dat Stephan zo naar mij kijkt. Hopelijk denkt Xavier er net zo over. Ik had daarnet mijn blonde krullen met veel pijn en moeite opgestoken. Normaal heb ik daar geen zin in, omdat het erg veel tijd kost. Maar speciaal voor vanavond wilde ik er perfect uitzien.
Ik pak mijn handtasje van tafel en ik kijk of ik mijn portemonnee en mijn digitale camera er in heb zitten. Daarna loop ik achter Stephan de trap af, richting de eetzaal.

“What a beautiful lady!”
Zodra we de eetzaal binnenstappen, grijpt een ober meteen mijn hand en hij geeft er een kus op. Daarna trekt hij mij mee naar een romantisch gedekt tafeltje in een hoekje van de eetzaal. “You are very lucky with such a beautifull girl” zegt de ober tegen Stephan en hij schuift mijn stoel voor me aan. Stephan grinnikt en hij knipoogt naar mij. “I know!”

Na het eten gaan we nog even in de lobby zitten om wat te drinken. Het is pas kwart over acht en over drie kwartier komt Xavier pas. Stephan haalt een pakje met spelkaarten uit zijn broekzak en hij kijkt mij vragend aan. Ik knik. “Goed idee van je om kaarten mee te nemen!”
Stephan deelt de spelkaarten uit en even later zitten we gezellig te pesten. Stephan is een kei in vals spelen, dus ik moet hem goed in de gaten houden. Gelukkig kan ik wel een paar keer van hem winnen, maar als de klok in de lobby 9 uur slaat, gaat Stephan er toch met de triomf vandoor.