Bokt.nl

Citaat:

Het leven op de middelbare school is stukken zwaarden dan de basisschool. In plaats van half negen moest je nu al om 10 over 8 beginnen, en dan ook nog dat gesjouw met die zware tassen. Dag in dag uit was het hetzelfde verhaaltje. Shannon deed niet zo veel aan haar uiterlijk, ze zorgde wel dat haar haar een beetje leuk zat, maar met make-up deed ze niet zoveel. Shannon had twee heel goede vriendinnen in de klas, Stefanie en Anissa. Na school spraken ze bijna altijd af, en het leukste was ook nog dat ze alle drie dezelfde hobby hadden: Paarden. Ze hadden alle drie een eigen pony, Shannon’s paard is een grote zwarte KWPN-er, genaamd Sjors. Stefanie’s pony is een vlotte connemara schimmel, genaamd Snipper, en Anissa had een brede haflinger, die Nico heet. Shannon, Stefanie en Anissa hebben elkaar leren kennen op de manege, waar ook hun paarden staan. Shannon’s paard staat er het langst, ze had hem al sinds ze zeven was, en nu is ze dertien. Shannon heeft altijd al tussen de pony’s geleefd, toen ze twee was zat ze al op de shetlanders van haar opa, en ze rijd nu ook bijzonder goed.
Die middag liepen Stefanie, Shannon en Anissa over straat, het was midden in de zomer dus best warm. Plots kwam er een man naar ze toe. “Hallo, ik ben Tim ter Braak.” Terwijl hij Shannon een visitekaartje gaf. “Ik ben professioneel fotograaf, en ik zoek nog een model voor een paar modetijdschriften.” “Oké?” Stamelde Shannon. Ze wist eigenlijk niet goed wat de bedoeling van deze man nu was. Hij ging verder met zijn verhaal. “Eigenlijk zie ik een perfect model in jou, zou jij zelf er ook interesse in hebben?” Shannon was verbaasd, welke fotograaf zag nu iets in haar? “Uhh, ik moet het denk ik wel overleggen met mijn ouders.” Stamelde ze. “Natuurlijk! Zullen we afspreken dat als je weet of je mag je me belt?” “Is goed!” Zei Shannon toen, terwijl ze het visitekaartje goed opbergte.
Toen de man weg liep wist Shannon niks te zeggen. “Wow, te gek Shannon!” Riep Anissa. Shannon lachte verlegen. “Ik weet eigenlijk nog niet of ik het wel doe…” “Waarom niet? Je bent gek!” Riep Stefanie uit. “Zo’n kans krijg je nooit weer!”
Tijdens het avondeten had Shannon het er over met haar ouders. Hoe langer ze er over na dacht, hoe liever ze het wilde. Van haar ouders mocht het, mits ze goed bleef presteren op school. Gelijk die avond belde Shannon de man op, die dolblij was dat ze wilde, daarna praatte de man nog even met haar ouders aan de telefoon, om een afspraak te maken. Ze spraken af dat hij over 4 dagen kwam om afspraken te maken.
De volgende dag hadden Shannon en Anissa het er over onder wiskunde, Anissa vond het super dat Shannon dat aanbod niet had afgeslagen. Toevallig hoorde de meisjes achter hun dat ook, Kim en Laura. Dat waren de enige twee meisjes die Shannon niet mocht, echt van die meisjes met lagen make-up. “Jij model Shannon?” Vroeg Laura met afschuw. “Daar ben je veel te dik voor.” Zei Kim jaloers. Shannon kreeg er een rotgevoel bij. Zo had ze nog helemaal niet nagedacht. Zou ze echt dik zijn? “Wat een rotopmerking zeg, ben je jaloers ofzo?” zei Anissa. “Ik? Jaloers op haar? Echt niet.”
In de pauze zat Shannon maar stil bij hun groepje. “Je moet je echt niet aantrekken wat Kim en Laura zeggen hoor!” “Nee weet ik…” zei Shannon. Maar ze zat er nog wel mee. Was ze echt dik?
Na school ging ze gelijk op de weegschaal staan. 58 kilo, en hoe lang was ze? 1 meter 70. Was dat niet veel te veel? Ze dacht na wat ze ongeveer per dag at. Was dat niet veel te veel? Vanaf nu zou ze minder gaan eten. Als ze nou als tussendoortjes niks meer at, dat zou dan schelen?
De volgende ochtend hoefde ze pas het tweede te beginnen, dus ontbeet ze alleen. Ze dacht na. Als ze het ontbijt zou overslaan, zou ze misschien wel sneller afvallen.
Op school ging alles weer normaal, zelfde lessen, zelfde leraren, zelfde kinderen. Tussen de middag gooide Shannon haar brood weg, misschien viel ze zo nog wel meer af. Anissa keek haar bedachtzaam aan. Ze besloot maar niets te zeggen.
Dagen gingen door, gewoon hetzelfde. Soms at ze ’s ochtends wel iets, maar vaak ook niets. Anissa had wel door waar ze mee bezig was, maar keek het nog even aan. Toch maakte ze zich wel zorgen om Shannon. Sinds dat model gedoe was ze wel veranderd.
Die middag kwam er een vrouw langs om duidelijke afspraken te maken over het modellenwerk. Er werden duidelijke afspraken gemaakt over wat er wel en niet gebeurde, en tenslotte moesten Shannon en haar ouders een handtekening zetten. Daarna werd nog een beetje gepraat en afgesproken wanneer en waar haar eerste shoot zou zijn. Over een week, die zaterdag. Shannon zou dan worden gefotografeerd voor de C&A catalogus. Toen de man weg was belde Shannon gelijk Anissa en Stefanie op, om ze het goede nieuws te vertellen.
De volgende dag hoefde ze gelukkig maar tot één uur, dus kon Shannon na school gelijk naar Sjors. Ze besloot de grote ruin op te zadelen en een buitenrit te maken. Toen ze Sjors net had gezadeld en de stal uit liep, kwam ze ook Anissa tegen. “Ga je buiten rijden?” “Ja, wil je mee?” “Als je heel even wacht, graag!” Riep ze terwijl ze snel naar de stallen liep. Shannon reed naar de binnenbak zodat Sjors eerst even zijn benen kon strekken.
Ze stapte rustig het manegeterrein af, terwijl ze met elkaar kletste. Nico en Sjors waren vrolijk, tenslotte maakten ze niet zo vaak samen een buitenrit. Na een klein kwartiertje rijden kwamen ze in het bos en draafde ze aan. In de schaduw van het bos was het best lekker koel, het was een vredig gevoel om zo in het bos te draven, terwijl de hoeven van Sjors en Nico regelmatig in de grond stampte.
Die avond liep Shannon met Lex, hun hond, over de hei. Het was flink afgekoeld, en een koude wind waaide door haar vest. Shannon dacht na over alles. Maar vooral over het dik zijn, ze wilde er niet aan denken, maar kreeg het niet uit haar hoofd. Hoeveel was ze nu al afgevallen? Ze zou thuis zichzelf eens gaan wegen. Ze pakte een stok op en gooide hem weg, Lex rende er kwispelend achteraan. Was ze zelf maar een hond. Misschien was dan alles wel stukken makkelijker. Ze rende achter Lex aan, die al een stuk verder het bos in was gerent. Toen ze Lex bijna had ingehaald ging ze weer rustig lopen. Om de hoek kwam nog een hond aangelopen, en er achteraan liep een jongen uit haar klas, Kai. “Hoi!” Riep hij vrolijk terwijl hij dezelfde kant op ging als Shannon. Vrolijk pratend liepen ze door het bos, terwijl Kai merkte dat er iets was met Shannon, ze is zo stil als anders…
Die avond later ging Shannon op de weegschaal staan. Ze is nu in 2 weken 3 kilo afgevallen, dat ging best snel. Maar ze vond zelf dat het sneller kon. Ze besloot minder te gaan eten, nog minder. En meer te gaan bewegen. Als ik elke middag een half uur zou gaan hardlopen, zou dat dan helpen? Dacht ze.
De week kroop voorbij, terwijl Shannon niet kon wachten tot zaterdag. In haar agenda stond zaterdag heel groot omcirkelt met vijf verschillende kleuren markeerstiften, en elke dag kwam het een stukje dichterbij. Hoewel ze er veel zin in had was ze ook wel zenuwachtig. Ze kon zich nog niet echt voorstellen, dat zij misschien ook wel in zo’n catalogus komt te staan. Daar stonden toch alleen maar knappe meiden in?

CRos95 schreef:

Woow het is echt verbeterd! Veel beter dat nu niet gelijk dat anorexia heel duidelijk naar voren komt en veel 'volwassener' geschreven (snap je wat ik bedoel? )

Citaat:

ze is zo stil als anders…

moet denk ik zijn: ze is stiller dan anders

verder heb ik alleen als tip: let op je tijden!
Bij het opsommen van de paarden bijv, zijn de eerste 2 met is en de laatste met had. Dat klopt niet
(dit zijn wel zeurdingetjes, maar als je het uit wilt geven krijg je dat ook over je heen )

rayoow schreef:

beetje offtopic..
maar die naam:
haar naam was Shannon...is toevallig net nu xD
we zetten net de film : Haar naam was Sarah op
.. Maar wel een mooie titel voor het verhaal