Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-08 14:24

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-08 14:24

Hier komen 7 en 8

Hoofdstuk 7

Nog steeds vroeg ik me af hoe ik haar aandacht zou kunnen trekken, ik ging oefenen doormiddel van proberen dingen vast te pakken.
Eerlijk gezegd was ik nu toch wel erg nieuwsgierig wat dat “Witte gedrocht” met mij gedaan had, was ik dood? Of was ik gewoon vervloekt? Ik weet het niet.

Zingend kwam Karin binnen lopen in de kelder en nam plaats aan het bureau, ze keek om haar heen en wachtte af.
Ze slaakte een verveelde zucht “Ondertussen werk ik hier nu al een jaar maar nu weet ik nog steeds niet hoe je heet” zei ze licht verveeld. Ineens keek ze direct mijn richting op, eventjes dacht ik dat ze me eindelijk kon zien, maar helaas, ze slaakte een verveelde zucht en draaide weer om.

“PINGGG” luidde de liftdeur toen hij beneden aan kwam, en er stapte 2 agenten de lift uit.
“Goeden avond jonge dame” zei één meneer met een gigantische snor waar de Kerstman U tegen zegt. “Uhm hallo” zei Karin twijfelend, “Wat kan ik voor jullie doen?” vroeg ze, “Wij komen u een paar vragen stellen mevrouw……” zei de agent met de enorme snor vragend, “Oh ik ben Karin Verbaan” antwoordde ze vlug en stak haar hand uit. “Janssen en Keversma” bromde de gigantische snor. “Nou brand los” zei Karin geamuseerd starend naar die enorme snor op Janssen’s boven lip die wild heen en weer danste als hij zijn mond opendeed. Even dacht ik dat Karin keihard zou lachen, maar gelukkig was dit niet het geval.
“Wij hebben vernomen dat u de laatste bent die meneer Kleefsma heeft gezien toen hij een overleden man beneden kwam brengen?” vroeg hij op dwingende toon.
“Uhm ja ik heb hem wel gezien, maar ik weet niet of ik de laatste ben die hem gezien heeft” zei Karin onzeker, “Hij kwam hier een dooie ehhmm overledene brengen ik liet hem zien welke la leeg was, toen ben ik terug gelopen om mijn dooiuh boek uhh ik bedoel “gastenboek” te pakken om de naam van de overledene in te schrijven” zei ze twijfelend.
“Hmmmmm” bromde gigasnor weer, “Daarna riep ik vanaf hier of hij zijn naam wist, en toen antwoordde hij niet, toen ben ik naar de lijkafdeling gelopen en was hij verdwenen” vervolgde Karin.
“Verdwenen zegt u?” Vroeg SnorJanssen verbaasd, “Hoe bedoeld u verdwenen mevrouw?” “ Tsja Ik weet het niet meneer Janssen, toen ik naar binnen liep zag ik alleen de brancard staan, en het lijk lag gewoon netjes in de vriezer” riep Karin uit. “zouden wij een kijkje mogen nemen in de koelcel mevrouw?” Vroeg Snorpersoon netjes, “Ja natuurlijk, komt u maar mee” twijfelend liep Karin voorop de koelcel in, tot op grote verbazing zagen ze bloedsporen bij het afvoer putje op de grond.

“Keversma! “ Brulde de man met de enorme snor, “ga dat eens nader onderzoeken” beval hij de kleinere man. “Jawel meneer”antwoordde Keversma braaf. “Hoe komt dat daar mevrouw?” vroeg hij aan Karin. “ Ik heb echt geen idee! Toen ik terug liep en de brancard zag staan lag dat er echt nog niet!” riep ze verbaasd, “Is er verder nog iemand hier beneden geweest ?” bromde de man bijna melodieus, “Nee meneer, tenzij het gebeurt moet zijn toen ik naar het toilet ging, maar dat zou ik gehoord hebben want het toilet zit dus achter deze deur” Karin wees naar een smalle deur naast de vriezers.
“Hmm” bromde de grote snorremans weer, “Janssen moet je hier eens komen kijken!”Brulde de kleine Keversma ineens, “Pak je zaklamp en schijn eens omhoog in deze koker” terwijl hij dat zei pakte hij ook zijn eigen lampje en scheen naar boven.
Op dat moment hoorde ze een hoop gekraak, er kwam een grote stofwolk uit de koker, en er viel iets met een harde klap op de grond. Karin slaakte een kreet, en de agenten stapte behendig opzij.
“Nou.. ik denk dat de vermiste verpleger ons gevonden heeft” zei agent Janssen+snor sarcastisch, Karin liep ietsje dichterbij om het beter te kunnen zien, wat ze zag liggen was een verschrompeld lijk , het gezicht van het lijk stond angstig, alsof hij iets gezien had waarvan hij zodanig was geschrokken. “Bel forensische lab maar” Bromde de snor,
“Jawel meneer” riep Keversma kokhalsend uit toen hij gelijk weg rende met telefoon aan zijn oor, om vervolgens over zijn gier te gaan.
Janssen keek Karin aan, en Karin keek verbouwereerd naar het “pruimen-lijk”.

Ik probeerde te schreeuwen, dingen te gooien, langs ze heen te “waaien” maar niets hielp. Ik zag 2 rode ogen in de afzuig koker ik knipperde met mijn ogen en ze waren weg.” Ludo”, gromde ik. “ wij komen elkaar nog wel eens tegen” mompelde ik zachtjes. Op dat moment draaide Karin zich met een ruk om en keek mijn richting op, alsof ze hoorde wat ik zei. Haar mond viel open en wou wat zeggen, ik keek angstig naar haar, omdat ik niet zeker wist of ze mij hoorde, of Ludo had gezien. Tot mijn verbazing gaf ze een knikje, en liep achter de agent aan naar het kantoortje.

“Mevrouw Verbaan, u snapt nu wel dat wij u moeten ondervragen op het bureau niet?” Vroeg de man met de snor streng, “Natuurlijk meneer, maar ik heb nu nog dienst tot vannacht, kan het morgen in de middag? Dan kom ik er zelf heen” Vroeg Karin onzeker. “Maar natuurlijk kan dat mevrouw, kunt u hier uw gegevens invullen, en uw identiteit bewijs inleveren, zodat u het morgen weer terug kunt krijgen als u naar het bureau komt” . Karin vulde braaf de formulieren in en overhandigde haar ID aan de kleine agent. Op dat moment klonk de lift bel en kwamen er allemaal forensische kerels naar buiten rollen met een brancard met daar een zwarte zak op. 2 min later hadden ze het lijk in de zak gepropt en reden in volle haast weer weg.
“Een fijne nacht nog mevrouw” bromde Janssen en liep vervolgens weg.
Karin slaakte een zucht en vroeg haarzelf af waar ze aan begonnen was, toen draaide ze haar om en fluisterde, ik heb je gehoord! Ik weet het zeker!

Dit is nog eens even wat anders dan Dijkwachter

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-08 14:25

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-08 14:25

Hoofdstuk 8

“Ik heb je gehoord!” riep Karin toen iedereen vertrokken was, “Ik ben nu toch wel nieuwsgierig naar wat hier eigenlijk gebeurt is..” mompelde ze. Ik keek naar haar hoe ze in gedachten verzonk, en probeerde na te denken hoe ik in hemelsnaam haar aandacht getrokken had net. Ik weet het niet meer, zal ik het ooit nog doorkrijgen? Of blijf ik het onbewust doen, ik vind dit een vreemde situatie gewoon omdat ik eigenlijk helemaal niet dood ben, want waar is mijn lijk als ik door ben? Al die gedachten spookten door mijn hoofd, wacht, heb ik wel een hoofd? Langzaam werd ik gek van mijn eigen gedachten en liet het er maar bij.

“AHA!” hoorde ik Karin ineens luid roepen, “Ik ga naar boven om te vragen wat er hier gebeurt is vroeger!” opperde Karin semi-intelligent.
Eenmaal boven gekomen sprak ze de eerste beste zuster aan die ze tegen kwam, “Um pardon, zou ik jou iets mogen vragen?” vroeg Karin beleefd.
“Maar natuurlijk kind” antwoordde de zuster vriendelijk, “Weet u misschien wat zich hier heeft afgespeeld vroeger?” vroeg ik nieuwsgierig. “Uhm nou ik weet het niet zeker, maar dit ziekenhuis is vernoemd naar de vrouwen die hun patiënten deden verdwijnen en vermoorden, waarom ze zulke lugubere vrouwen de eer geven om een ziekenhuis naar te noemen weet ik ook niet, maar ik vermoed dat het al zo heette toen de vrouwen nog leefde” ratelde de zuster door Karin keek naar haar schoenen en toen weer naar de zuster, “Misschien kun je wat vinden in de ziekenhuis bibliotheek over het verleden van dit gebouw” beantwoordde de zuster Karin’s beteuterde schoen-staar gezicht. “Oke dankje wel ! ik ga meteen kijken” riep Karin uit en slenterde naar het ziekenhuis bibliotheek.

In de bibliotheek aangekomen zag Karin dat er maar enkele mensen zaten, sommige waren patiënt andere werkte hier. Ze liep zachtjes langs de lezende mensen en vroeg aan de bieb-dude waar ze boeken of kranten artikelen kon vinden over het ziekenhuis, De bibliotheek beheerder ging haar voor naar een bestofte oude ruimte en zette met een knal een verstofte oude kartonnen doos voor haar neus “Zo ik geloof dat alles wat je zoekt hier in zit” klonk de snerpende stem van de medewerker, en voor Karin met haar ogen kon knipperen was hij alweer weggelopen.
Karin opende de oude doos en haalde daar wat oude kranten artikelen uit met op de voorpagina:
5 september 1978 ALWEER EEN ONVERKLAARBARE VERMISSING IN HET WITTE VROUWEN ZIEKENHUIS.
Karin probeerde nieuwsgierig of ze het nog kon lezen, het enigste wat ze nog kon lezen van de bijna weg gevaagde tekst was: “Vermoord op… zonder motief.. vele vermissingen in het afgelopen jaar… iets te maken met..” Meer kon Karin er niet uit lezen, ze legde het krantenknipsel weg en pakte nog een oude krant uit de doos: In de nacht van 4 op 5 september 1988 MAN DOOD GEVONDEN IN AFVAL STORTKOKER IN WITTE VROUWEN ZIEKENHUIS
“Hmm” zei Karin in haarzelf, “In de nacht va 4 op 5 september is het dode lichaam gevonden van de 22 jarige Klaas Heins, hier zijn ze achter gekomen door gebit gegevens, gezien het verdere gezicht van het lichaam zwaar verminkt was konden ze niet op fotos uitmaken wie het kon zijn”. Karin rilde, en legde ook dit knipsel weer aan de kant.
Even later haalde Karin een oude foto tevoorschijn met daarop 4 vrouwen, gekleed in witte gewaden, met een witte verpleegsters muts, achterop stond geschreven: “ De Witte Vrouwen” “Opening van het Witten vrouwen ziekenhuis” “1950”.
“1950 ?” riep Karin verward uit..niet snappend legde ze de foto weg en kwam even later weer met een krantenknipsel tevoorschijn Waarin met dikgedrukte letters stond “ 5 september 1998 2 TIENERS VERMIST EN 1 LICHAAM TERUG GEVONDEN”
“ op 5 september gaven de ouders van de broertjes Jurrian en Duke van der Graaf aan dat hun 2 kinderen van beide 20 jaar zijn vermist, laatst gezien in Witte vrouwen ziekenhuis toen zij op bezoek waren bij hun zieke oma. Later is er dood verpleegkundige in de kelder, waar de lichamen van de overleden patiënten in bewaring gebracht zijn het lichaam terug gevonden van een nog onbekende man/jongen, dit lichaam kan niet geïdentificeerd worden vanwege de verminkingen over het gehele lichaam”
Karin huiverde. Opeens sprong ze op en legde de 3 kranten knipsels naast elkaar, “Oh!!” riep Karin uit, “Die datums!” mompelde ze in haarzelf. De datums waren allen opeenvolgend op 5 september, steeds 10 jaar verder.
Karin pakte de doos en vroeg of ze hem mee mocht nemen naar beneden, om daar verder te lezen, Ze vulde een formulier van uitlening in en liep met de doos naar de lift.

Karin kwam haar kantoortje binnen en plofte neer op haar stoel, opende de doos weer en verspreidde de knipsels over haar bureau. “1978 , 1988 en 1998” mompelde Karin. Ik keek over haar schouder mee, “Zie je dat? “ vroeg Karin mijn richting op, ik probeerde ja te zeggen maar dacht bij mezelf laat maar, ze hoort me toch niet.
Karin ging verder met graaien in de doos terwijl de foto van de “Witte vrouwen” eruit viel, Mijn oog viel op de foto en ik schrok! 1 van die vrouwen was degene die ik die avond heb gezien! Ik sloeg een kreet, niet wetend dat Karin me hoorde, “IEKKK” riep Karin, die haar wild schrok, ze sprong op en schreeuwde “ WIL JE DAT NOOIT MEER DOEN!” verbaas keek ik haar richting op, en wist nu zeker dat ze mij gehoord had. Het volgende moment dook ze weer in de kartonnen doos, en haalde een nieuwere krant eruit, die helemaal onderop lag,
Karin las de tekst hardop op “ op de klaar lichte dag van 5 september 2008 verdween de 22 jarige Bas Verhoeven, niemand heeft hem gezien na hij terug is gevonden in het “Witte vrouwen” ziekenhuis, waar hij bibberend tegen een muur zat, hij is naar huis gestuurd voor ziekteverlof en is daarna nooit meer gesignaleerd, zijn buren hebben hem minstens een jaar niet meer gezien. Er zijn nog geen lichamen gevonden.
Ik schrok me een ongeluk en riep “Dat ben ik!!” Karin scheen het gehoord te hebben, “Bas! Ben jij dat Bas!?” vroeg ze onzeker, Ik riep nog een keer ”ja dat ben ik!” weer hoorde ze me, en zei ook daarna “ ik hoor je Bas! Eindelijk hoor ik je!” Karin legde het krantenknipsel naast de anderen en vroeg of ik nog kon laten zien dat ik er was, “Dat lukt mij helaas nog niet, ik weet ook niet wat er met mij gebeurt is, ineens was ik hier gewoon” zei ik beteuterd.
“Hmm” antwoordde Karin daarna stond ze op en mompelde iets in de richting van “ Ik breng deze doos even terug maar laat de knipsels hier” en de liftdeur sloot achter haar.

*Zucht* dat dijkwachter kan ik nu wel vergeten…

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-08 14:26

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-08 14:26

Storm76 schreef:
Heej Pinky, leuk verhaal! Ik heb al de hoofdstukken in 1 ruk uitgelezen!

hee wijfie! wat leuk dat je meeleest! noiu me 7 en 8 zijn er hoo!

**Geplaatst**: 03-09-08 14:32

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 14:32

Woww. echt goed hoor!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-08 14:33

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-08 14:33

0maris0 schreef:
Woww. echt goed hoor!!

echt!? had juist verwacht dat je zou merken dat het vanaf hoofdstuk 5 minder zou worden omdat ik dan geheel op mezelf moet schrijven

**Geplaatst**: 03-09-08 14:34

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 14:34

ik vind hoofdstuk 7 leuk en 8 word een beetje warrig

en in 7 ben je niet erg consequent in meneer janssen en zijn snor benoemen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-08 14:36

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-08 14:36

Evelli schreef:
ik vind hoofdstuk 7 leuk en 8 word een beetje warrig

en in 7 ben je niet erg consequent in meneer janssen en zijn snor benoemen

ach het was als humor bedoeld,

Dat het warrig is is even de bedoeling Lachen

**Geplaatst**: 03-09-08 14:39

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 14:39

ik vind het niet erg dat je die snor er bij betrekt, dat vind ik wel grappig
maar snorjansen of jansen+snor en nog een paar dat soort dingen, kies dan de leukste die je kan bedenken uit en gebruik die consequent

**Geplaatst**: 03-09-08 14:46

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 14:46

Ik vind 7 en 8 goed, wel een beetje anders maar niet heel storend,

**Geplaatst**: 03-09-08 14:54

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 14:54

Hmmm ik moet zeggen, de 1ste 5 delen hadden allemaal een 'afloop' aan het einde van het hoofdstuk, en dat begin ik te missen.

**Geplaatst**: 03-09-08 15:01

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 15:01

Ik vind het superleuk om te lezen Haha!

Af en toe paar foutjes, maar je bent dyslectisch toch?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-08 15:59

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-08 15:59

Jukurensha schreef:
Ik vind het superleuk om te lezen

Af en toe paar foutjes, maar je bent dyslectisch toch?

ja

staat in me onderschrift

**Geplaatst**: 03-09-08 17:42

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 17:42

Tjee Pinky, het is echt retespannend!!!
Ik kan niet wachten tot de rest komt!! Haha!

**Geplaatst**: 03-09-08 18:13

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 18:13

Ik vind het echt leuk zeg

**Geplaatst**: 03-09-08 20:02

Re: [Verhaal] Nachtboek van een lijkwachter

Geplaatst: 03-09-08 20:02

Zoals in de regels van Uit de Kunst te lezen is, moet een verhaal in delen minstens 1500 woorden per plaatsing bevatten. Dit is hier na te lezen: Mireille @ [UK] Welkom op [UK] - De regels!
Omdat dat hier niet het geval is plaats ik een slotje.

Nomineer dit bericht ×