Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-04-08 20:34

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 25-04-08 20:34

Er mooi verhaal! Net of het echt is, gewoon gevoelens neer zetten! Er knap van je!.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-08 18:55

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-08 18:55

Twee weken later…
“Inge!” Werd er geschreeuwd vanaf de beneden verdieping. “Inge! Wakker worden! Er is bezoek!” Inge werd langzaam wakker. Kijkend naar haar plafond, werd ze nog een keer geroepen. Zuchtend stond ze op, trok snel een jogging broek aan, en een vest. “Ik kom al!” Maar Inge was al te laat. “Peter? Wat doe jij hier?” Inge keek verbaasd naar de deuropening, waar Peter stond. “Goeie morgen…” Zei hij. Hij liep de kamer binnen en bekeek alles eens goed. “Jeetje, ben je een snoeper?” Zei hij, met een knipoog. Inge schoof onzeker met haar voeten over de grond.
“Ja, klopt. Maar wat doe je hier?” Vroeg ze nogmaals. Peter liep haar kant op. “Ik kom voor jou.” Hij stak zijn handen uit, richting de rits van Inge’s vest. Inge zette een stap naar achter. “We zijn nu zeg maar, vriend en vriendin he. Een setje.” Hij zette zachtjes een stapje naar voren. “Ja omdat jij Alice jaloers wilt maken.” Inge deed een stap op zei, en ging naar haar bed. “Als je het niet erg vind, ga jij gezellig naar mijn moeder, en dan kleed ik me om.” En Inge gebaarde naar de deur. “Okee, kom je zo? Alice gaat naar de bioscoop met die stakker. Schiet je wel op?” Peter sloot de deur.
Inge voelde zich niet prettig in haar eigen kamer. Ze pakte een simpele broek, leuk shirtje, en schoon ondergoed. Ze legde haar hand op de deurkruk, en deed de deur open. “Peter! Sta je me te begluren?” Inge duwde de jongen opzij. “Ga nou naar beneden! Ik kom zo!” Peter zuchtte. “Schiet dan op! Oh nee niet die broek trouwens! Die is niet mooi, veels te strak.” En hij liep haar kamer binnen, richting haar kleding kast.
Hij trok de kast open en bekeek de bijna lege kast. “Jeetje! Ik dacht dat meisjes altijd veel kleding hadden?” Hij pakte een paar shirtjes, en bekeek ze goed. “Deze moet je aan doen, ik wil hem eens zien.” Maar Inge had zich al opgesloten in de douche. Ze kleedde zich snel om en liep de kamer binnen. “Ga nou eens weg!” “Nee, trek dit shirt is aan, ik wil Alice wel gek maken hoor.” Inge bedacht ineens, wat haar zus haar had verteld. Peter is een leuke jongen, maar hij gebruikt haar alleen maar.
Met tegen zin, drukte ze die gedachte weg en pakte het shirt aan dat Peter zo graag om haar lijf wou hebben. Ze liep langs hem, richting de douche. “Nee doe hier maar, scheelt weer tijd.” Zei hij. Hij gaf een knipoog. “Zeg, je schaamt je toch niet voor mij? Ik mag je wel zoenen enzo, maar niks zien?” Hij pakte snel de deurkruk en deed de deur dicht. “Kom op, preutse, gewoon omkleden. Ik kijk heus niet.” Inge werd boos. “Ga nou me kamer uit!”
Peter begon te lachen. “Schijtluis…” En hij liep de kamer toch maar uit.
Nu voelde Inge helemaal niet op haar gemak, zelfs niet in haar eigen huis! Ze wisselde maar snel het shirtje om, en deed snel een parfum op. “Ik ben al klaar…” Ze deed de deur open en betrapte Peter. “Nog 1 waarschuwing hoor!” Ze had nu helemaal geen zin meer om naar de bios te gaan. Ze moest nog zelf betalen ook!
Inge besloot maar geen brood te eten. Ze leek toch dik in deze broek, na al die snoeperij, van het verdriet. “Tot vanmiddag mam!” Schreeuwde ze, toen ze de achter deur dicht wou doen. “Doei lieverd!” Hoorde ze. Inge liep achter Peter aan. Met tranen in haar ogen. Ze had hem zo anders verwacht… Deze hele dag trouwens.

Eenmaal in de bioscoop aan gekomen, begon het gezeur. “Inge, doe je wel eens make-up op?” Peter keek haar eens aan. “Niet verkeerd bedoeld hoor, maar dan zie je er wat beter uit.” En hij keek verder naar haar. “Sport je trouwens ook wel eens?” Inge kon hem wel slaan! Hoe durfde hij dat te vragen? Net op dat moment kwam Alice binnen. Inge zag het als eerst, maar het leek wel als of peter het voelde. Hij draaide zich om. “Okee je weet het he? We zijn een stel!” Hij gaf haar snel een kus op de mond, om het echt te laten lijken. “Hej Alice!” Zei Inge, zo als gepland. De af gelopen twee weken, moest ze van Peter vriendinnen met haar worden. Echt afschuwelijk, als je haar verleden weet. Maar ze deed het voor Peter. Door hem, vergat ze de pijn die ze thuis van de scheiding mee kreeg. Maar ook voor de aandacht deed ze mee. Zo was ze niet alleen.
Alice kwam naar haar toe, in tranen. Zo te zien was er wat gebeurd. Peter vond het maar al te interessant en ging dicht achter Inge staan, pakte haar bij haar heupen vast. “Wat is er gebeurd?” Vroeg Inge. Alice begon weer te huilen. “Die rotzak heeft het uit gemaakt. Hij bekende verliefd te zijn op een ander!” Ze liep naar Inge toe, en droogde haar tranen af, aan haar truitje. “Sinds wanneer?” Vroeg inge. Alice deed een stapje naar achteren. “Gister avond…” Peter liet Inge spontaan los. “Jeetje.” Zei hij.
”Wat een rot streek! Kom maar bij ons zitten, we gaan naar Saw4.”
Zo gezegt, zo gedaan. Inge zat naast Peter, met aan de andere kant, een muur. Alice, zat dicht bij Peter, met een hand op zijn schoot. Terwijl Peter haar hand streelde, begon Inge harder aan haar zus te denken. De film was flop, geen film voor haar. “Peter?” Fluisterde ze. “Ik word hier misselijk van, zullen we naar huis?” Peter draaide zijn hoofd om. “En wie moet alice dan weg brengen?” Hij keek boos naar Inge. “Ik begrijp het al, ik ga wel in m’n eentje!” Inge stond op, en voelde een hand op haar bil. “Bedank je wel lieverd.” Zei hij, toen ze voor hem liep. Inge was blij dat ze verlost was. Maar voelde zich wel vies. Hij zat steeds aan haar, als Alice er bij was. Of als ze alleen waren… Het voelde in ieder geval niet vertrouwd. Ze liep de zaal uit, net in een moordscène. Inge voelde zich alleen en liep de bioscoop helemaal uit. Eenmaal buiten, sprongen de tranen in haar ogen. Hoe kon ze het tot zo ver laten komen? Waarom geloofde ze hem nog?

Nadenkend zat Inge niet veel later in de trein. Met opgedroogde tranen keek ze naar buiten, naar de mooie weilanden, de helder blauwe lucht. Ze had niet door dat er een jongen tegen over haar kwam zitten. Verdronken in haar gedachten, werd ze ruw weer op aarde gezet. “Jonge dame, heeft u een kaartje?” Vroeg de conducteur. Hij legde zijn hand op haar schouder, waardoor Inge besefte wat hij aan haar vroeg. “Oh sorry.” En ze pakte haar kaartje. De vriendelijke man keek haar aan, maar zei niets van haar rode ogen. “Bedankt.” En hij liep weg.
Inge zag nu pas dat er een jongen tegen over haar zat. Geen lelijke jongen om te zien hoor, maar ze was veels te onzeker over zichzelf. Ze begon te twijfelen. ‘Ziet hij mijn buik niet? Heeft Peter eigenlijk gelijk? Ben ik echt knapper met make-up?’ Ze keek voorzichtig naar de jongen tegen over haar. Hij was naar buiten aan het kijken.
Inge begon hem eens te bekijken. Het was een licht getinte jongen, met een oorbelletje in zijn linkeroorlel. Een klein zilver ringetje was het. Verder had hij donker bruin haar, met een mooie glanzende gloed. Zijn gezicht keek vriendelijk en zijn ogen… Waren plots op haar gericht. Inge voelde zichzelf ontzettend rood worden. Snel keek ze naar haar voeten. Maar ze was al te laat. “Hoi” Zei zijn vriendelijke stem. Hier kon Inge echt niet onderuit komen. Ze mompelde gedag terug. “Waar brengt de trein jou heen?” Inge hield ineens haar buik in, in de hoop dat hij het niet zag. “Ik stap er in Heerenveen uit. En jij dan?” De jongen kreeg een glimlach op zijn gezicht. “Ik toevallig ook.” Inge voelde zich nog onzekerder. Waarom overkwam haar dit? Met een lach die ze er echt hard uitprobeerde te persen, keek ze recht in zijn mooie donker bruine ogen. Zulke mooie ogen, die haar kriebels in haar buik opleverden. Snel keek ze toch maar naar buiten. Plotseling kreeg ze een smsje. “Vrienden?” Grapte de jongen. Inge deed alsof ze niks had gehoord. Ze opende haar telefoon en drukte op het smsje.
“He Inge. Srry vn d biosc. Alice s heul verdrietig, n heeft steun ndg. Thnks 4 alles! Xxx Peet.”
Inge slikte, haar ogen begonnen tranen te laten vallen. Alles, alles is voorbij. Hoe stom is ze bezig geweest? Peter heeft haar alleen maar voor Alice gebruikt. De jongen keek nog steeds naar Inge. “Slecht nieuws?” Vroeg hij. Inge keek hem aan, en knikte. “We zijn bijna in Heerenveen…” Jammerde hij. Hij leek wel erg met haar mee te leven. Inge keek weer weg en pakte haar spullen. “Tot de volgende keer.” Ze stond op en liep alvast naar de deuren toe.

*PB'en mag altijd, voor alle complimenten en alles. Zo weet ik dat het word gelezen, en zal ik eerder weer plaatsen.*

**Geplaatst**: 28-04-08 19:26

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 28-04-08 19:26

Heee, leuk, een nieuw stukje. Let nog op kleine foutjes he... Namen met hoofdletter. Ohja, als iemand iets zegt, hoort dit op een nieuwe regel.
Bijv:
Hoe stom is ze bezig geweest? Peter heeft haar alleen maar voor Alice gebruikt. De jongen keek nog steeds naar Inge. “Slecht nieuws?” Vroeg hij.
moet zijn:
Hoe stom is ze bezig geweest? Peter heeft haar alleen maar voor Alice gebruikt. De jongen keek nog steeds naar Inge.
“Slecht nieuws?” vroeg hij.
Ook moet die 'vroeg' zonder hoofdletter!!! Verder, mooi stukje. Lachen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-04-08 08:08

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 29-04-08 08:08

Ja, ik heb hier en daar soms een stomme fout. Maar ach Tong uitsteken

k ben er wel hard mee bezig hoor Knipoog

bedankt voor je reactie en commentaar Haha!

**Geplaatst**: 29-04-08 09:11

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 29-04-08 09:11

Ik vind het echt een heel mooi verhaal Haha!

**Geplaatst**: 29-04-08 09:28

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 29-04-08 09:28

leuk verhaal

**Geplaatst**: 29-04-08 14:08

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 29-04-08 14:08

Mag ik nog iets zeggen? Bloos

Wat ben ik toch een zeurderd xD maar ik zag ook een paar keer in je verhaal dit staan:
'Hej' dat kan absoluut niet he xD geen msn taal :p Dat wordt Hé, of Hee ofzo...

**Geplaatst**: 02-05-08 12:21

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 02-05-08 12:21

Wanneer komt het vervolg weer?? Tong uitsteken

**Geplaatst**: 02-05-08 15:47

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 02-05-08 15:47

Ik ga hier even een stipje zetten!

Vind het erg leuk om te lezen! Haha!

**Geplaatst**: 06-05-08 22:54

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 06-05-08 22:54

ik zet hier ook even een stipje!
het is spannend om te lezen! Haha!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-05-08 08:32

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 07-05-08 08:32

Thijs zat thuis ongeduldig te wachten op Alice. Steeds keek hij op zijn telefoon of hij een sms van haar had ontvangen. “Waarom belt ze of sms ze nou niet?” Dacht hij hard op in zijn hoofd. Hij stond op en liep richting de keuken. “Mam?”
“Ja lieverd?”
“Ik blijf thuis hoor, Alice laat niks van zich horen. Ze stikt er maar in.”
“Wacht nou maar af joh. Misschien is ze op MSN? Of heeft ze het erg druk?”
Thijs gaf zijn moeder een kus op haar wang. “Ik ga even op Internet dan hoor.” En hij liep naar boven.
Zijn kamer had een mooie stijl. Bruine muren, een groot tweepersoonsbed wat netjes was opgemaakt, een groot bureau met een Apple computer er op. Hij drukte de Apple aan en ging zitten. Zodra de computer klaar was met opstarten, melde hij zich aan op MSN. Een aantal vrienden begonnen gauw een gesprek met hem, waar hij totaal geen zin in had. Hij keek de lijst door. Tot zijn grote verbazing was Alice online. Hij opende een gesprek met haar.

Super_Thijs(H) zegt:
Hej Meis.Ben je daar?

Hij wachtte, maar werd erg ongeduldig. Na vier minuten berichte hij haar weer.

Super_Thijs(H) zegt:
Ik dacht dat wij naar de bioscoop zouden gaan?

Plotseling na een aantal seconden zag hij dat Alice wat aan het intikken was.

Alissjuhh(L) Her Boy’ke zegt:
Heej lieverd, alles goed? (K)(L) Ja sorry, mijn moeder werd plotseling ziek, waardoor mijn nieuwe mobiel is onder gespuugd. Hij is nu aan het drogen.
Super_Thijs(H) zegt:
Had je me niet kunnen bellen? Ik wacht al de hele middag op jou smsje of telefoontje.
Allissjuhh(L) Her Boy’ke zegt:
Oh lieverd toch, je moet nooit op mij wachten als ik te laat kom hoor. Maar we hadden toch bij de bioscoop afgesproken, want daar was ik op tijd hoor? Dus ik was niet te laat.

Thijs dacht eens na, had hij hier wel zin in? In dit domme gedoe? Ze hadden dan wel verkering, zo als zij het noemde, maar ze had altijd smoesjes om ergens onder uit te komen als ze niet was komen opdagen. Dit was al de vierde keer in twee maanden tijd. Thijs zuchtte eens flink. En besloot antwoord te geven aan Alice die ongeduldig al een aantal keer zijn aandacht vroeg.

Allissjuhh(L) Her Boy’ke zegt:
Hallo? Nu heb je al drie minuten tijd gehad om na te denken? Hallo? Ben je er nog?
Allissjuhh(L) Her Boy’ke zegt:
Jemig man! Wat ben je chagrijnig!
Allissjuhh(L) Her Boy’ke zegt:
Nou? Hier heb ik echt geen zin in hoor! Ik heb wel meer te doen vandaag.
Super_Thijs(H) zegt:
Ja, hoe moet ik dit nou uit leggen? Ik heb je gewoon verkeerd begrepen hoor. En ik ben niet chagrijnig!
Allissjuhh(L) Her Boy’ke zegt:
Oh dat dacht ik. Maar ik moet gaan, want ik ben niet alleen. Peter is hier namelijk ook. Het is uit met dat ene vage wijf. Ze was vet raar bij de bioscoop joh! Ze wou per se dat jij er ook was, ze flipte toen ik daar alleen aan kwam. Je had haar moeten zien. Ze was echt in tranen. En had het in de zaal uitgemaakt omdat er alleen naast hem nog plek was, en daar zat ik dus. Maar ze was vet jaloers!
Super_Thijs(H) zegt:
Pardon? Peter is nu bij jou? :S
Allissjuhh(L) Her Boy’ke zegt:
Jaa, dat zeg ik toch? Omdat dat vette varken het had uitgemaakt. Maar ik moet nu gaan! We gaan film zien. Doei Lieverd (L) sms je me nog?

Voor Thijs kon antwoorden, was Alice al offline. Hij las haar berichtjes nog even na. Hij snapte de hele situatie niet meer. Alice was niet alleen, dat ene meisje, hoe heette ze ook alweer? Had het uitgemaakt met Peter. Alice was alleen bij de bioscoop, en Peter ook omdat zijn vriendin, nou ja, ex, het had uitgemaakt? En ze waren nu samen thuis bij Alice, en gingen film kijken.
Hoe heette dat meisje ook al weer? Ingrid? Nee. Daisy? Nee ook niet!
Thijs stoof naar beneden zonder de computer af te sluiten. “Mam, hebben wij nog mijn oude klassenfoto’s?”
Zijn moeder stond in de keuken en draaide zich om. “Hoezo? Ze liggen in de kast hoor, maar waarom wil je ze hebben? Je vindt ze altijd zo vreselijk?” “Ik wil even iets nakijken als het kan.”
Hij liep naar de kast die zijn moeder bedoelde en pakte een oude schoenendoos met alle foto’s. ‘Eerste klas, tweede klas, derde klas, examenjaar…’ Zei hij in zich zelf. “Basisschool! Hebbes.” Hij pakte het stapeltje foto’s uit de doos en pakte de groepsfoto van groep 8. Hij bekeek iedereen, maar kon het ene meisje niet vinden. Groep zeven dan? Weer keek hij de foto na. ‘Hier ook niet? Waar ken ik haar dan van?’ Dacht hij. ‘Misschien de eerste klas?’ Hij legde het stapeltje aan de kant van de basisschool en pakte de eerste klassenfoto er uit van de middelbare. “Haha, mam? Heb je dit gezien?” Thijs begon hard te lachen. Hier staat Simon er nog op! Hahaha!” Thijs grijnsde naar zijn moeder, terwijl zij de foto bekeek. Zijn moeder begon ook hard te lachen. Simon was haar exvriend, het was al een tijd uit. Maar Thijs vond het altijd vreselijk om die man thuis te zien. Maar op foto’s? Dat vond hij wel erg leuk! Thijs keek ondertussen weer op de foto. Zijn ogen, vlogen over de voorste rij, de tweede rij, en bleef hangen op de tweede rij. Daar zat Alice nog bij hem in de klas. Het was geen verkeerd meisje om te zien, alleen vreselijk bot tegen andere meisjes die er niet zo goed uitzagen als haar.
Hij legde de foto aan de kant, terwijl zijn ogen op een andere waren gericht. ‘Dat is haar toch?’ Hij pakte de klassenfoto uit het vierde leerjaar, en bekeek het meisje eens goed. ‘Ja dit is dr.’ Hij draaide de foto om en las de namen van de leerlingen uit de klas. Dit deed hij altijd, want hij wou niemand proberen te vergeten waarmee hij in een klas had gezeten.
‘Kim, Ruben, Inge, Chyntia, Harry, Gijs, Kevin, Stefanie.’ Thijs Keek nog eens op de foto. ‘Tweede rij, is goed. Zesde van links.’ Hij draaide de foto nog eens om, en las de namen nogmaals. ‘Stefanie, Kevin, Gijs, Harry, Chyntia en Inge. Ja, dat is haar!’ Hij draaide nog een keer de foto om, en bekeek het meisje nu van top tot teen. ‘Jeetje wat is die veranderd zeg.’ Dacht ie in zichzelf. Thijs sprong op en liep weer richting boven naar zijn computer.

“Wacht eens!” Schreeuwde de jongen naar Inge. “Ik loop wel mee, het is niet verantwoord om een verdrietig meisje alleen door Heerenveen te laten lopen. Er lopen soms nog wel eens gekken rond, weetje?” Inge liep hard door, het perron af. Ze wou hem niet horen. Ze kende hem niet eens, wat moest hij van haar?
Haar tranen kon ze niet meer tegen houden, alles was echt voor niets. Snikkend liep ze richting een bus die op het punt van vertrekken stond.
De jongen rende achter haar aan, maar haalde het net niet. De bus trok op, en reed weg voor zijn neus. Daar stond hij dan, verslagen. Hij liet zijn schouders hangen, en liep richting zijn fiets.

Inge opende het smsje weer en las hem opnieuw.
“He Inge. Srry vn d biosc. Alice s heul verdrietig, n heeft steun ndg. Thnks 4 alles! Xxx Peet.”
Ze drukte op een toets van haar mobieltje, en besloot hem te antwoorden.
“ Hej Peter, je hebt nu wat je hebben wilt zker?”
Nee, dat ging ze hem niet versturen.
“Hej Peet, veel plezier nu he? Is het nu over tussen ons? XX Inge”
Ze las haar bericht nog eens na, en drukte op verzenden. Maar ze had er al heel snel spijt van. De bus stopte bij een halte en de chauffeur vertelde Inge dat dit de laatste halte was. Inge bedankte de man, en liep de bus uit.
“SMS!” Hoorde Inge ineens van uit haar broekzak. Ze pakte haar mobiel weer en zag in het schermpje de naam Peter staan. Ze had antwoord.
Ze opende de sms en las het bericht:
“Hej Thnks nog e! T was gespeeld he van ons. Weet je toch skatje? Zeg jy von die gast toch leuk? Vn Alic? Hys egt dom! Maakt ie t uit met zo’n wyf! Btr! XX”
Inge had liever dit bericht niet willen lezen. Ze deed snel haar mobiel weg in haar zak en liep richting het huis van haar vader. Hopelijk was hij thuis en kon hij haar troosten. Ze liep langzaam de goede richting op, toen haar telefoon weer afging. “SMS!” Riep het mobieltje.

Graag ontvang ik PB's voor de leuke berichten en complimenten. Om dit topic schoon te houden raad ik het je dus aan om mij te PB'en. Heb je een tip voor mij om het verhaal nog beter te maken? Of een idee om het beter te laten verlopen? Dan mag het in dit topic worden gezegt. Wil je een stipje op dit topic? Probeer er een tip bij te schrijven.

Bedankt voor het lezen Knipoog

**Geplaatst**: 14-05-08 15:02

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 14-05-08 15:02

EngeltjeS schreef:
melde hij zich aan op MSN.

melde = meldde

Citaat:
Hij wachtte, maar werd erg ongeduldig. Na vier minuten berichte hij haar weer.

berichte = berichtte dan :p maar is dat wel een woord? Sigaar

Citaat:
Hij pakte het stapeltje foto’s uit de doos en pakte de groepsfoto van groep 8.

8 uitschrijven. acht wordt het.
Leuk stuk, je omschrijft de kamer goed, probeer dit bij alle stukken te doen!! Lachen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-05-08 16:16

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 14-05-08 16:16

xxxdonja, heel erg bedankt voor je aanvullende commentaar Haha!

even een mededeling naar iedere lezer!!!
vanaf 19 mei zit ik in duitsland voor stage, ik weet niet of ik internet heb daar, waardoor een nieuw stuk na 27 JUNI komt... Sorry voor het ongemak...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-05-08 18:06

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 16-05-08 18:06

vanavond komt er een nieuw stuk, en waarschijnlijk het laatste tot 28 Juni.

PB's zijn altijd toe gestaan, ik kan er nooit genoegvan krijgen!

**Geplaatst**: 16-05-08 18:37

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 16-05-08 18:37

Devica het is geweldig Lachen

over de fouten lees ik zelfs heen Tong uitsteken

**Geplaatst**: 16-05-08 19:32

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 16-05-08 19:32

Oehhh!!
Kan niet wachten! Haha!

**Geplaatst**: 16-05-08 20:04

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 16-05-08 20:04

Brrrrr dan pas :'( dat ga ik echt missen :'(

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-05-08 21:28

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 16-05-08 21:28

Helaas komt morgen het vervolg, vertraging Tong uitsteken

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-05-08 07:47

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 17-05-08 07:47

Ze twijfelde, wel kijken van wie de sms was of niet? Wat zou ze nou doen?
Het mobieltje riep wederom “SMS!”. Dat deed haar mobieltje altijd, als ze na 2 minuten niet had gekeken.
Inge pakte zuchtend weer haar mobieltje en opende de nieuw komende SMS. Hopend dat het niet van Peter ofzo, daar had ze echt geen behoefte aan nu.
“Hej lieverd, kom je vanavond thuis? Of ga je naar papa toe? Laat je me het weten? Kusje Mama.”
Inge voelde zich ontzettend betrapt. Kon haar moeder haar via Google Earth vinden en zien dat ze naar haar vader toe liep? Inge kreeg spontaan kriebels over haar hele lichaam. Het idee alleen al…

“Hoi mam, ik weet niet hoe laat ik thuis ben…”
Inge las haar berichtje nog eens, waarna ze het wiste. Ze besloot haar moeder maar niet te smsen. Misschien kwam ze wel vroeg thuis, dan had ze voor niks gesmst. Ze stopte haar mobieltje weer terug in haar broekzak.
‘Waar was het huis ook al weer van haar vader?’

Inge liep een aantal straten door, zonder het huis te kunnen vinden. “Sint Jan Straat?” Las ze van het straatnaam bordje. Ze schudde nee, verkeerde straat. Stug liep ze door. “Joh. Postmalaan?” Daar leek de straatnaam van haar vader wel op! Ze liep die kant op, opzoek naar een herkenbaar stukje van haar vader. De lange laan leek geen einde te hebben, zo lang was hij.
Er stonden een aantal vrijstaande huizen aan de linkerkant, met mooie en verzorgde grasmatten die als tuin dienden. Enkele huizen, hadden er een mooi hek omheen, of een aantal planten bij geplaatst. Aan de rechter kant, stonden ook huizen, die elkaar overlapten. De garages stonden tegen elkaar gemetseld, waar voor er mooie auto’s voor stonden geparkeerd.
Sloffend liep Inge verder. De mooie mercedes van haar vader kon ze ook nergens vinden. Vreemd, hij woonde hier toch ergens? Ze liep de Joh. Postmalaan uit, tot ze plotseling ergens geklopt hoorde. Inge draaide zich om, kijkend naar een aantal huizen, om te zien waar het geluid vandaan kwam. Links, niks. Rechts dan? Nee ook geen teken van leven te zien. Inge wou zich nogmaals omdraaien, de straat uit, tot er ineens een voordeur open ging. Een mollige vrouw, met blonde haren, en een streng brilletje kwam de deur uit rennen. “Hej meisje?” Riep ze. Inge hoorde het niet. “Hoe heette dat kind okalweer?” Vroeg de vrouw fluisterend tegen zich zelf. “Daisy” Riep ze nog harder. Nog geen reactie. De vrouw schopte haar klompen uit en rende van haar erf af, en begon nog harder te schreeuwen. “Heej jij daar!” Ineens draaide Inge zich om. Wie schreeuwde nou toch zo hard? Ze had gedacht dat dit een nette en rustige woonwijk was. Inge zag de blonde, mollige vrouw staan, zonder schoenen aan haar voeten. De vrouw lachte, ze had gelijk. Stom dat Richard er niet was, maar een geluk dat Natasja een foto van haar zusje bij hun had bezorgd. Nu wist de vrouw het zeker. “Inge?” Vroeg ze heel hard. Inge keek vreemd op. Hoe wist die vrouw haar naam? Ze liep in de richting van de aparte vrouw, maar wel was ze op haar hoede. De vrouw kwam haar kant ook op, iets sneller als Inge liep ze. “Hallo!” Zei ze ontzettend vrolijk. Inge kreeg hier de kriebels, een wild vreemde, die haar naam wist en ook nog ontzettend gek deed? Had ze haar medicijnen wel gehad? Of nog erger, straks was dit een seriemoordenaar, alleen in de vrouwelijke versie. Ineens schoot er iets anders in Inge haar hoofd. Misschien was dit de collega van haar vader, waar mee hij was vreemd gegaan?
“Hallo Inge, leuk je hier te zien!” De vrouw was dicht bij Inge en gebaarde haar hand om kennis te maken. “Ik ben Wendy. Misschien ken je me al?” De vrouw grinnikte. Of nee, ze knorde bijna. Inge’s gevoelens werden bevestigd. Alleen had ze een heel andere vrouw in haar gedachten gehad. Een slanker model in ieder geval. Eerlijk gezegd ook een brunette, zo als haar moeder… Inge schudde zachtjes in de vreemde hand, terwijl Wendy vrolijk en hard in haar hand kneep. Inge rukte zich los. “Hoi? Waar moet ik je van kennen?” Inge keek Wendy vreemd aan. “Oh heeft je vader niks verteld?” Ze keek ineens sip naar de grond. “Nou kind, kom maar eens naar binnen, dan drinken we gezellig een glas fris.” Inge knikte, maar was erg in de war van dit moment. “Cool!” Probeerde Wendy jeugdig te zeggen, wat totaal mislukte. Wendy hield de deur open voor de nieuweling. “Als je hier meteen naar links gaat, kom je op ons terrasje. Rechts is de woonkamer. Ik weet niet waar je het liefste zit?” Probeerde Wendy zo vriendelijk mogelijk uit te leggen.
Inge keek eerst eens naar links, het terrasje. Het zag er erg luxe uit. Mooi donker houten stoelen, met een mooi kussen er op met een streep patroon wat in de richting van het hout mee liep. Voor de stoelen stond er een massief donkere, ook houten, tafel. Het grote meubelstuk nam veel ruimte in beslag over het hele terras. Maar zo had iemand anders een andere mening over, bedacht Inge. Ze keek eens verder op het terras. Grote potten met flinke planten, stonden geplaatst in iedere hoek. Hier en daar nog een kandelaar aan de schutting met kaarsjes, misschien voor een romantisch effect?
“Mooi he?” Vroeg Wendy plotseling. “Maar het is nu best fris buiten, we kunnen wel binnen zitten?” En ze haakte Inge’s arm aan die van haar. Inge liet zich zelf mee slepen. Blijkbaar was Wendy het niet helemaal eens met het terras, want het weer viel hartstikke mee. Zo slecht was het nog niet.
Ze kwam aan in de woonkamer. Een stuk kleiner dan het terras, maar bijna het zelfde ingericht. Alles was heel donker, behalve de licht beige muren. Er stonden vier stoelen aan een kleine maar ook een massieve tafel. Inge keek richting het raam. Leuke beige gordijnen, die bijna tot de grond hingen. Links van het raam, stond een donker bruine leren bank, bezet door drie grote katten. “Oh je ziet de poesjes al? Die zijn zo lief!” Probeerde Wendy de stilte te verbreken. Inge liep naar de grote behaarde katten, maar werd afgeschrikt door het gespin van de middelste. “Ik pak even wat te drinken hoor lieverd!”
Aan de andere kant van de kamer stond een kleine piano, met enkele foto’s er opgeplaatst. Meteen herkende ze de foto met haar zus, met zich zelf. Alleen klopte de foto niet helemaal. Er miste iets? Inge keek naar op de foto, naar zichzelf, en zag een onbekende arm om haar middel geslagen. De arm droeg een mooie armband, die haar moeder ook droeg vroeger. Was het niet haar moeder? Ja, dat was haar moeder wel! Ineens kreeg ze de herinneringen voor zich in haar gedachten. De foto was gemaakt toen ze voor de laatste keer op vakantie naar Frankrijk waren geweest. Jeetje, wat was dat lang geleden!
Wendy kwam de kamer weer ingelopen. “Ik heb maar een lekker koekje er bij gepakt hoor, dat kan je wel hebben toch?” Wendy wees naar een vrijstaande stoel aan de tafel, waar Inge op mocht zitten. Ze liep naar de stoel en ging zitten. “Leuk huis.” Zei Inge. Maar diep in haar gedachten was ze nog steeds bij die foto. Waarom was haar moeder weg geknipt?
Wendy zette het glas fris voor Inge neer. “Dank je wel! Je vader komt pas om vijf uur, hij moest nog even wat werk afmaken. Maar hij vind het vast heel leuk als je blijft eten.”
Twijfelend stemde Inge er mee in. Ze wou toch even haar vader zien? Of tenminste even haar hart bij hem luchten? Inge werd rustiger, haar vader had ze al zo lang niet meer gezien of gesproken. Hij had het telkens te druk, of ze voelde zich zelf ongemakkelijk aan de telefoon. De twijfels zakten rustig weg.

Ander half uur later…
“Neem nog maar een koekje hoor. Ze mogen op, we hebben nog meer namelijk.” Wendy drong Inge aan om nog een koekje te nemen. Maar Inge had helemaal geen trek meer in een koekje. Ze had al twee mergpijpen gehad, en drie biscuits. Dat was bij haar thuis normaal voor drie dagen geweest.
Inge pakte het biscuittje aan, maar beloofde zich zelf dat dit de laatste was.
Maar na dit biscuittje kwam er nog een. Inge pakte dit koekje niet aan, ze zat prop vol. “Uhm… Sorry maar ik ga weer naar huis.” Zei ze snel. In de hoop dat Wendy niet tegen haar in zou gaan. “Oh maar je vader komt zo hoor.” Inge bedankte Wendy, keek nog even naar de foto die op de piano stond. “Hoe komt u aan deze foto?” Vroeg Inge nog even snel. Wendy keek naar de foto. “Van je zus volgens mij. Leuk he? Daarom herkende ik je!” Inge bedankte Wendy nogmaals. “Wanneer kom je weer?” Hoorde Inge toen ze de tuin uit liep. “Ik vond het in ieder geval gezellig hoor!”

**Geplaatst**: 17-05-08 09:33

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 17-05-08 09:33

Mmm, ik moet eerlijk zeggen dat ik dit stuk toch weer wat minder vind. Het komt op mij vrij rommelig over en er zit geen spanning in.

Maar goed, t verhaal blijft wel leuk hoor! Knipoog

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-05-08 10:00

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 17-05-08 10:00

@ nanne, kan kloppen ja. Weinig spanning, maar ik ben momenteel ontzettend druk...

sorry hiervoor

**Geplaatst**: 17-05-08 10:36

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 17-05-08 10:36

Geeft niet hoor! Vind t leuk om te lezen en dat is belangrijk!
Knipoog

**Geplaatst**: 17-05-08 12:50

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 17-05-08 12:50

EngeltjeS schreef:
“Hej meisje?” Riep ze.

Hej = Hey

Citaat:
“Heej jij daar!”

Heej = Heey

Citaat:
De vrouw kwam haar kant ook op, iets sneller als Inge liep ze.

Deze zin vind 'k niet zo lekker lopen. Ik zou hem iets aanpassen.

Citaat:
Inge keek eerst eens naar links, het terrasje. Het zag er erg luxe uit. Mooi donker houten stoelen, met een mooi kussen er op met een streep patroon wat in de richting van het hout mee liep. Voor de stoelen stond er een massief donkere, ook houten, tafel. Het grote meubelstuk nam veel ruimte in beslag over het hele terras. Maar zo had iemand anders een andere mening over, bedacht Inge. Ze keek eens verder op het terras. Grote potten met flinke planten, stonden geplaatst in iedere hoek. Hier en daar nog een kandelaar aan de schutting met kaarsjes, misschien voor een romantisch effect?

Goed stuk! Je omschrijft mooi hoe het eruit ziet.

Citaat:
Ander half uur later…

Dit vind ik dan weer helemaal niks... Bloos

Je kunt het ook zo zeggen: Een anderhalf uur later, zaten Inge en Wendy nog steeds in de kamer, wachend op haar vader.

Ik vind het best een goed stuk hoor, ik zou wel af en toe enteren, en dit moet als iemand iets heeft gezegd. Lachen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-05-08 14:42

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst door de TopicStarter : 17-05-08 14:42

Bedankt xxxdonja! hier kan ik zeker weer iets mee Haha!

**Geplaatst**: 18-05-08 16:32

Re: [VER] Het gevecht

Geplaatst: 18-05-08 16:32

Alsje :p ik hoop niet dat je denkt dat ik je wil afkraken ofzo hoor Bloos

Nomineer dit bericht ×