Bokt.nl

Amburtjoz schreef:

Verder
Sloeg ze nou dr boekje toe?

Edit; Oh, je woont in België, dan is het boekje toe waarschijnlijk

Amburtjoz schreef:

Nouja, best Belgisch ( ) Maar dat heb je zelf niet door waarschijnlijk

Citaat:

Ze zuchtte diep, opende de gordijnen en liep de trap af. Er lag een briefje voor haar op tafel:
Mel, ik ben even boodschappen gaan doen. Straks gaan we naar het ziekenhuis, er is bezoek bij Aminthe toegelaten. Maak je een lekker ontbijt. X, mama.Toch nog iets goed aan deze dag, straks zou ze Min terugzien! Merlina at met smaak haar ontbijt op. ‘Nog even op de computer’, dacht ze. Ze duwde de deur van het bureau open en startte de computer op. Ze klikte het icoontje van messenger aan. Je wist nooit of er iemand op zat.

Bart zjg .x. zegt: Hoooi
Mel ღ zegt: Hallo
Het was Amber, een klasgenootje. Eigenlijk vond ze haar niet zo leuk maar goed, het was beter dan niemand.
Bart zjg .x. zegt: ben je nog ziek?
Mel ღ zegt: Nee hoor. Het gaat al veel beter. Maandag kom ik terug naar school.
Bart zjg .x. zegt: Gelukkig
Mel ღ zegt: En jij, moet jij niet naar school?
Bart zjg .x. zegt: Ooh ik?
Bart zjg .x. zegt: Ik spijbel
Mel ღ zegt: Stoer
Het was ironisch bedoelt, maar op msn kwam zoiets natuurlijk anders over.
Bart zjg .x. zegt: Achja dan moesten ze de school maar niet zo saai maken hé .
Bart zjg .x. zegt: Trouwens hoe is het met Aminthe?
Mel ღ zegt: Ken je haar dan?
Bart zjg .x. zegt: Niet echt nee, maar mijn broer wel. Die is smoor op haar!
Merlina kende de broer van Amber. Nuja kennen was veel gezegd. Ze wist hoe hij eruit zag. En dat was verre van slecht. Helmaal niet slecht zelfs. Hij was knap. Heel knap. Voor haar was hij natuurlijk wat te oud, maar Aminthe zou vast en zeker bij hem passen. Hij zat in het 6e en ging dit jaar 18 worden. Wat zou Aminthe blij zijn als ze dit zou horen!
Mel ღ zegt: Echt? Je houdt me toch niet voor de gek?
Bart zjg .x. zegt: Nee hoor. Ik zweer het je. Hij is enorm bezorgd om haar.
Mel ღ zegt: Het gaat wel met haar hoor.
Bart zjg .x. zegt: Hij zal blij zijn dat te horen.
Bart zjg .x. zegt: Maar ik moet ervan door, ik hoor een auto. En mijn moeder mag me hier absoluut niet thuis zien. Doei !

Merlina wou nog “dag” ofzo zeggen, maar Amber was al offline. Begrijpelijk. Welke moeder wilt er nu ontdekken dat haar dochter spijbelt! Merlina schudde met haar hoofd. ‘Het gaat ook helemaal de verkeerde kant op met dat kind’, dacht ze. Ze meldde zich af op messenger en aan op bokt. Even kijken of er nog reacties waren gekomen op het topic dat ze gisteren had geopend. Maar wacht eens! Opeens kreeg Merlina een idee. Als ze nu eens een topic opende op OV (opsporing verzocht) over de pony, dan kon iemand haar misschien wel aan de eigenaar helpen! Merlina’s hart bonkte. Stel je voor dat ze haar zo zou kunnen terugvinden! Met trillende vingers bewoog ze haar muis naar de letters “opsporing verzocht”. Haar hart ging zo wild tekeer dat Merlina dacht dat het langs haar keelgat uit haar lichaam zou springen. Wat als haar plan zou werken? Wat als er iemand zou reageren en haar iets zou vertellen wat haar een enorme sprong vooruit zou kunnen helpen? Al op voorhand ontplofte ze haast van opwinding. Ze klikte het icoontje aan waarop “newtopic” stond. Nu moest ze alleen nog een goede tekst uit haar mouw weten te schudden. Eerst de titel. Oei. Wat moest ze daarin schrijven? Ze wist niet eens de naam van de pony! Dan maar een beschrijving. Merlina begon te typen:

[PG] 4 jarige ponymerrie, valkkleurig

Hallo,

Ik ben op zoek naar een 4 jarige valk-merrie. Schofthoogte weet ik niet precies, een grote D-pony schat ik. Ze was verkocht via marktplaats, maar is teruggegaan naar de eigenaar die haar daarop te koop zette. Ze is enorm hoofdschuw en raakt snel in paniek. Helaas heb ik geen foto en weet ik ook de naam niet.
Is er iemand die misschien denkt te weten wie de eigenaar is? Alle hulp, tips of aanwijzingen zijn welkom.

Heel erg bedankt alvast, Merlina.

Ze herlas het bericht een paar keer en drukte dan op “versturen”. En nu maar hopen dat er iemand zou reageren! Merlina wist ook wel dat die kans niet zo groot zou zijn, want haar omschrijving was nogal vaag. Maar toch was ze nog steeds erg opgewonden. Ze keek nog snel even of er mensen gereageerd hadden op haar topic van gisteren en daarna meldde ze zich af. Ze schakelde de computer uit en liep naar beneden. Haar moeder was intussen thuisgekomen. “Hoi schat” Haar moeder klonk vrolijk. “Dag mama.” Merlina liep naar haar moeder toe en drukte een kus op haar wang. “We gaan zo meteen naar Aminthe. Maak je maar snel klaar.” Eindelijk! Merlina’s hart maakte een vreugdesprongetje. Ze zou Aminthe terugzien!

“3e verdieping kamer 239, mevrouw” klonk het antwoord van een vriendelijke dame aan de infobalie in het ziekenhuis. “Oké bedankt.” Merlina’s moeder knikte naar de vrouw. “Kom meisje.” Ze legde een arm om de rug van Merlina en samen liepen ze naar de lift. Merlina duwde een witte deur open. Voorzichtig stapte ze naar binnen. De kamer was donkerder dan Merlina had verwacht. Ze keep haar ogen fijn om de kamer te bekijken. In de hoek stond een bed. “Hoi”, piepte een stem. De stem van Aminthe. “Hoi terug.” Merlina stotterde een klein beetje. Ze wist niet hoe Aminthe eruit zou zien en daar was ze dan ook bang voor. Hopelijk viel het allemaal wel mee. “Kom wat dichter.”, zei Aminthe. Voorzichtig schuifelde Merlina dichterbij. “Wat leuk dat je komt.” Merlina kon een glimlach onderscheiden op het gezicht van Aminthe. “Hoe gaat het nu met je?” “Het gaat wel. Voor hoever zoiets kan gaan met iemand die een zware hersenschudding heeft. Achja, het gaat al veel beter. De verplegers en verpleegsters zijn ook heel erg vriendelijk. Ik word hier echt goed verzorgd.” Merlina voelde haar ogen vollopen. Het leek alsof messen haar hart doorboorde. Het was enorm pijnlijk voor haar om haar beste vriendin hier zo te zien liggen. “Gelukkig.” Merlina probeerde haar tranen weg te slikken. “He, wat is er meis. Moet je huilen?” Aminthe keek haar bezorgd aan. Merlina begon te snikken. “H-h-het” stotterde Merlina. Ze grabbelde naar de zakdoek in haar broek en veegde zo snel ze kon haar tranen weg. “Sor-r-ry” stamelde ze. “Dat geeft niet hoor.” Aminthe glimlachte. Merlina voelde zich nog maar 2 centimeter groot. Waarom moest ze nu weer beginnen huilen?! Snel begon ze over iets te praten: “Ik heb fantastisch nieuws voor je.” Merlina grijnsde. “Ja?” “Ja! De broer van Amber uit mijn klas is smoor op jou!” “Amber? Wie is Amber?” “Och je weet wel. Dat irritant kind. Donkerbruin haar, blauwe ogen. Denkt dat ze alles beter weet enzo. Je kent haar wel. En haar broer is knap. Heel knap. Ik weet niet hoe hij heet, maar Amber vertelde me daarstraks dat hij smoor op je is. En hij is ook erg bezorg over je.” “Oh, ik weet denk ik wie het is. Je bedoelt Sven toch niet? Dat kan echt niet! Die is veel te knap voor mij!” “Het is echt waar!” “Waaw.” Aminthe zuchtte. Dat kon ze nu echt niet geloven! Merlina en haar vriendin kletsten nog een hele tijd gezellig verder en wanneer haar moeder haar – veel te snel volgens Merlina – opnieuw kwam halen, vond ze het dan ook erg jammer. Toen ze arm in arm met haar moeder naar buiten liep bedacht ze dat Aminthe met geen woord over de pony had gerept. Misschien had ze het nog niet helemaal verwerkt ofzo. Ach, volgende keer zou ze haar vertellen wat ze gedaan had. Ze zou vast helemaal in de wolken zijn! Stel je nu eens voor dat ze de merrie zo echt zouden terugvinden!

De volgende morgen werd Aminthe al vroeg wakker. Misschien stond er al een reactie op bokt! Oh ze hoopte het zo. Ze keek op haar wekker. Half 7. Als ze nu al zou opstaan zouden haar ouders haar vast heel vreemd en bezorgd bekijken. Want wanneer Merlina kon uitslapen deed ze het ook. En lang. Als het van haar afhing tot 3 uur in de namiddag! Zoiets mocht ze wel nooit van haar ouders maar ze bleef altijd slapen tot hoe lang ze mocht. En nu om half 7 opstaan?! Neen, ze moest iets anders verzinnen. Merlina nam een boek uit de kast en begon te lezen. Als ze nu nog een uurtje zou lezen en dan zou opstaan zou het al minder vreemd overkomen wanneer ze zei dat ze “niet meer kon slapen”. Dat deed ze dan ook. Om half 8 precies sloeg ze de lakens van haar af en stapte het bed uit. “Hej meid. Alles goed met je? Je bent al zo vroeg wakker?” Haar moeder stond in de keuken het ontbijt klaar te maken. “Ja prima hoor, ik kon alleen niet meer slapen.” “Oke dan is het goed. Hier drink dit maar op.” Haar moeder overhandigde Merlina een glas met vers fruitsap. Ze keek haar dochter glimlachend aan terwijl die het opdronk. “Ik heb nu nog geen honger mam. Ik ga eerst even op de computer. Binnen een halfuurtje kom ik eten.” “Ja dat is goed.” Merlina zette het lege glas op het aanrecht en liep naar het bureau. Ze klikte op “eigen berichten”. Tot haar grote verbazing zag ze dat haar topic op de 2e plek stond! Haar hart begon sneller te slaan. Dat betekende dat er iemand gereageerd moest hebben! Merlina’s hart bleef sneller en sneller tekeer gaan. Ze kon van opwinding nog amper adem halen. Nu of nooit dacht ze en ze klikte op de link van haar topic…