Bokt.nl

Citaat:

Glimlachend begon ik mijn koffer in te pakken. Het leven was zo slecht nog niet. Ik pakte de beste kleding die ik had en duuwde die in mijn koffer. Vervolgens liep ik naar de badkamer, pakte mijn tandenborstel,douchegel en haarborstel. Daarna keerde ik terug naar mijn kamer en propte dat er nog bij. Ondertussen veranderde ik de muziek naar Green Day en krijste hard met de muziek mee, denkend aan Linda. Zij was 20, ik was 14. Haar vriend was 21. Ik hoopte maar dat hij me aardig vond.

Toen ik eindelijk alles had ingepakt liep ik zachtjes naar beneden. Mijn moeder lag te slapen op de bank met een deken. Voorzichtig liep ik op haar af en legde de deken recht. Haar missen zou ik waarschijnlijk niet. Zachtjes liep ik naar de keuken en sneed een paar plakjes kaas af. Ik zou toch iets moeten eten nu. Opnieuw flauwvallen wilde ik niet, en het afvallen ging juist goed nu. Haastig schonk ik een glas water in en ging aan de keukentafel zitten. Afwezig staarde ik naar binnen en werkte de kaas naar binnen en dronk vervolgens wat van mijn water. Nadat ik mijn glas leeg had en mijn kaas op had stond ik op. Ik liep de kamer binnen en zuchtte toen ik mijn moeder zag. Ze zag er zo hulpeloos uit. Ik voelde me schuldig tegenover haar. Ik kneep mezelf. Waarom verweet ik dit mezelf eigenlijk. Ik pakte een van de flesjes rum die op tafel stond en liep daarmee naar boven. De fles was nog bijna helemaal vol. Ik zette het flesje op mijn salontafeltje en pakte mijn laptop. Deze zou ik ook mee nemen, net als mijn camera. Ik duuwde op het aanknopje en pakte de fles rum. Afwezig staarde ik ernaar. Zou ik een slok nemen? Twijfelend bracht ik de fles naar mijn mond en nam een slok. Het smaakte best goed. Meteen zette ik hem weer weg, vervolgens keek ik naar mijn laptop. Ik opende internet en zocht naar wat fotos van Johnny Depp als Jack Sparrow. Toen ik er een paar gevonden had uit deel 2 sloeg ik ze meteen op. Daarna sloot ik de laptop af en klapte hem weer dicht. Vervolgens opende ik mijn koffer weer en propte hem in een vak er nog bij, net als met mijn camera. Moe plofte ik weer op mijn bed en keek weer naar de rum. Ik schudde mijn hoofd en nam de fles vast. Ik draaide de dop vast en borg hem op.

Ik liep weer naar beneden toen ik de bel hoorde. Vlug opende ik hem toen ik beneden was. Ik keek recht in het gezicht van Dinand. ‘’Eh, hoi’’ groette ik hem, iets verbaasd. ‘’Heey’’ zei hij vrolijk. ‘’Kom binnen’’ zei ik vlug en opende de deur. Twijfelend keek hij me aan. ‘’Eh, is er iets?’’ vroeg ik aarzelend. Hij schudde vlug zijn hoofd en samen liepen we naar boven, naar mijn kamer. ‘’Kan je me als we weer vertrekken uit amerika helpen?’’ ‘’Waarmee?’’ ik zuchte diep. ‘’ik ga naar mijn zus, niemand mag het weten. Als het me lukt kan ik dan voor altijd ik amerika blijven’’ Peinzend keek hij me aan. ‘’Nee’’ zei hij kil. ‘’Waarom niet?’’ bang keek ik hem aan. Waarom wilde hij me niet helpen? ‘’Omdat ik je niet kwijt wil’’ zei hij, met een trilling in zijn stem. Geschrokken staarde ik hem aan. ‘’Je bent me niet kwijt, je ziet me alleen niet, voorlopig. Je raakt me kwijt als ik hier moet blijven, dan raak je me écht kwijt’’ zei ik en zuchtte. Strak keek hij me aan. ‘’Ik help je niet. Echt niet’’ zei hij en stond op. Vervolgens verliet hij mijn kamer. ‘’Fijn, dan niet’’ bromde ik en ging liggen. Voorzichtig sloot ik mijn ogen, en viel in slaap.

Rond etenstijd werd ik wakker en stond meteen op. Vervolgens liep ik mijn kamer uit, naar beneden. In de woonkamer zag ik mijn moeder liggen, nog steeds. Ik zou zo blij zijn als ik hier weg was, echt zo blij. Met een raar gevoel in mijn maag trok ik de koelkast open. ‘’poedersuiker’’ vloekte ik en smeet hem weer dicht. Vlug keek ik op mijn horloge. 6 uur, winkels dicht. Ach, eigenlijk boeide het niet zo. Ik verliet de kamer en liep het gangpad in, om vervolgens naar boven te gaan. Om mijn kamer trok ik sportkleding uit mijn kast en deed die vervolgens aan. Met een zucht verliet ik mijn kamer weer, liep naar beneden en verliet het huis. Buiten trok ik mijn vest dicht en begon te rennen. Eigenlijk was dit best leuk. Dit zou ik vaker moeten doen. Met een grote glimlach op mijn gezicht begon ik in de richting van het park te rennen. Terwijl ik rende keek ik om me heen. Het was druk, overal waren mensen, echt overal. Ik zuchtte en liet me op een bankje in het park ploffen. Ik snakte naar adem. Dit was niet goed. Ik had echt een slechte conditie. Plots merkte ik Dinand op. Ik trok vlug mijn muts van mijn trainingsjack over mijn hoofd en boog me voorover, in de hoop dat hij me niet zag. Maar hij zag me wel en kwam mijn kant uit. Ik zuchtte en deed een poging tot glimlachen, al was dat moeilijk. Hij kwam naast me zitten. ´´He meis.´´ zei hij glimlachen. ´´Eh, hoi´´ ´´Hoe gaat het met je?’’ ‘’Hm, wel oke’’ zei ik en zuchtte. ‘’Wil je me echt niet helpen?’’ vroeg ik voorzichtig. Hij schudde zijn hoofd. ‘’Nee, als je zonodig weg wilt, doe je dat maar alleen’’ mompelde hij en stond op. ‘’Tot morgen’’ hij maakte aanstalten om weg te lopen. Ik greep zijn pols en stond op. ‘’Waarom loop je telkens weg als ik het je vraag?’’ dit was gewoon niet leuk. Hij draaide zich om. ‘’Omdat ik van je houd, omdat ik je niet kwijt wil’’ zei hij en trok mij naar zich toe. Onze hoofden kwamen dicht bij elkaar, en hij zoende me. Twijfelend zoende ik hem terug en legde mijn hoofd op zijn schouder. Hij nam me stevig vast. Na een aantal minuten maakte ik me los van hem. ‘’ik moet gaan, doei’’ zei ik vlug en begon te rennen, richting huis.

Ik opende mijn kleding kast en haalde er een pyama uit en zuiver ondergoed. Vlug maakte ik me weg naar de badkamer en kleedde me uit. Vervolgens draaide ik de kraan aan en ging in de douche staan. Ik genoot van het warme water na het rennen. Mijn gedachte vlogen naar Dinand. Hij had me gezoent, en ik hem. Het was raar, zeer raar. Ik zuchtte. Hij zei dat hij van me hield, maar, waarom had ik het gevoel dat hij dat zei om me hier te houden? Ik stopte met denken en begon me te wassen. Toen ik klaar was draaide ik vlug de kranen uit en stapte de douche uit. Meteen begon ik me af te drogen en trok mijn ondergoed en pyama aan. Ik veegde het geknoeide water nog op en liep toen de badkamer uit, naar beneden. Ik zag dat mijn moeder wakker was en zuchtte. ‘’Hoi mam’’ groette ik haar suf en liep de keuken in. Ik kreeg geen antwoord terug, zoals gewoonlijk. Ze had alleen oog voor haar drank en voor de tv, iets anders interesseerde haar niet. Ik greep me vast aan de keuken tafel toen alles begon te draaien. Toen alles weer normaal was draaide ik me om en keek op de keukenklok. 8 uur was het. Achja, een keertje vroeg naar bed was natuurlijk niet erg. Rustig stapte ik de keuken uit, de gang in en vervolgens naar boven, in de richting van mijn kamer. Eenmaal daar plofte ik op bed en kroop onder de dekens. Haastig zette ik de wekker. Ik had zo’n zin in morgen, dan zouden we eindelijk vertrekken, eindelijk. Ik zou daarna naar Linda kunnen en daar verder kunnen leven. Het was iniedergeval beter dan hier. Ik was erg benieuwd naar haar vriend. Ik ging rechtop zitten en trok mijn knieen op. Natuurlijk had ik het meest zin in de Pirates of the caribbean: dead man’s chest premiére. Ik zou Orlando en Johnny ontmoeten. Vooral het feit dat ik Orlando ging ontmoeten maakte me blij. Even vlogen mijn gedachte weer naar Ninand. Zou hij er voor kunnen zorgen dat ik mee terug moest? Zou hij dat kunnen. Die gedachte alleen al maakte me bang. Wat als hij zei dat hij van me hield omdat hij wilt dat ik hier bleef? Ik schudde zuchtend mijn hoofd en ging weer onder de dekens liggen. Moe staarde ik naar het plafond, mijn ogen sluitend. Na een aantal minuten sliep ik.

Citaat:

Ik werd wakker door mijn wekker om 8 uur. Slaperig sloeg ik hem uit, maar toen ik besefte welke dag het was sprong ik vrolijk uit bed. Vandaag ging ik naar Amerika! Vlug griste ik zuivere kleding uit mijn kaste en liep mijn kamer uit, naar de badkamer. Dit was zó leuk! Vrolijk kleedde ik me uit en draaide de kranen aan. Alles wat de laatste tijd vergat ik even. Vlug stapte ik de douche in en begon me te wassen. Na ongeveer 10 minuutjes stapte ik de douche weer uit en kleedde me aan. Vervolgens ruimde ik de badkamer nog op en liep weer naar mijn kamer. Ik kamde mijn haar goed uit en liet ze voor de eerste keer eens los hangen. Op het moment zag het er goed uit. Voor de zekerheid nam ik een elastiek mee. Haastig deed ik mijn schoenen aan en keek op mijn horloge. Half 9 al! Geschrokken sprong ik op van mijn bed en trok mijn koffer achter me aan, naar beneden. Over een kwartier zou de schoolbus komen. Normaal kwam er nooit een schoolbus, alleen vandaag, omdat die ons naar het vliegtuig zou brengen. Vlug opende ik de voordeur en liep naar buiten. Vervolgens sloot ik hem en liep naar het bushokje in de buurt. Met moeite sleepte ik het koffer achter me aan. ‘’Amerika, here i come’’ mompelde ik zachtjes toen ik de bus zag aankomen. Toen hij stilstond stapte ik vrijwel meteen in en ging naast Dinand zitten. Ik zei geen woord tegen hem, hij ook niet tegen mij. Ik keek naar buiten en legde mijn hoofd tegen het glas. Het was raar, ik zou nooit meer in deze straat komen als alles goed verliep. ‘’Luister Dinand, over gisteren’’ begon ik. Ik hoopte dat hij luisterde, maar ik zag plots dat hij zijn mp3 op had. Onhoorbaar zuchtte ik. ‘’Laatmaar’’ mompelde ik en dacht na. Ik was blij als ik in Amerika was. Misschien zou ik er leuke vrienden maken. Ik keek even vanuit mijn ooghoeken naast me. Ik zag dat hij ook naar mij keek, maar negeerde het. Zachtjes stond ik op en ging achterin de bus zitten met mijn koffer, naast de leraar. Hij keek me een tijdje aan, en ik keek even terug. ‘’Je ziet bleek’’ merkte hij op. Ik haalde mijn schouders op. ‘’Kan’’ mompelde ik en keek weer naar buiten, zonder nog een woord te zeggen.

Op het vliegveld moesten we allemaal dicht bij elkaar blijven. We werden in groepen ingedeeld zoals we met zijn vieren moesten gaan zitten in het vliegtuig. Ik moest met Dinand, Karima en Janneke. Aan die twee had ik echt een hekel. We leverde onze koffers in, die we in Amerika terug zouden krijgen. Vervolgens begeleidde ze ons naar het vliegtuig en kregen een plaats aangewezen. Ik ging aan het raam zitten, naast me kwam Dinand zitten. Gelukkig maar, anders zou het op ruzie uit kunnen lopen. Vlug klikte ik mijn riem vast en sloot mijn ogen. Ik was niet van plan om wakker te blijven, maar Dinand gaf me een por. ‘’Niet in slaap vallen he, anders mis je al het plezier?’’ zei hij vrolijk en glimlachte breeduit naar mij. Ik keek hem verwonderd aan. Was hij wat er gisteren gebeurd was vergeten? ‘’Fijn’’ antwoordde ik geiriteerd. ‘’Zoals,’’ ‘’Gewoon, van alles’’ ‘’Daar heb ik wat aan zeg. Laat me maar met rust, dat is veel leuker’’ antwoordde ik en sloot mijn ogen weer, niet van plan ook nog maar op een ding wat hij zei te reageren. Verward keek hij mijn richting in, maar zei niks. Hij liet me met rust, eindelijk. Ik opende mijn ogen een klein beetje en keek op mijn horloge. Het was 11 uur. Over 10 uur zouden we in Amerika zitten. Met die gedachten sloot ik mijn ogen weer. Ik kon maar niet slapen, maar deed alsof. ‘’Dat mens is gewoon te lui om wakker te blijven’’ zei Karima lachend. ‘’houd je mond ja, ze heeft volgens mij al dagen niks gegeten, dus zo gek is dat niet’’ bromde Dinand en nam mijn hand vast. Ik schrok en opende mijn ogen. ‘’Je bent koud’’ zei hij geschrokken. ‘’Ja, en? Wat boeit dat’’ zei ik en trok zijn hand weg. Hij zuchtte en sloeg een arm om me heen. ‘’Ik wil alleen het beste voor je’’ zei hij zachtjes. Ik schudde mijn hoofd. ‘’Bekijk het maar’’ zei ik onhoorbaar en legde mijn hoofd weer tegen het glas. Daarna sloot ik mijn ogen weer, en viel toch in slaap.

Ruw werd ik wakker geschud door de leraar. ‘’We zijn er’’ zei hij en glimlachte. Ik deed moeite om echt te glimlachen. Mijn nek deed zeer. Voorzichtig stond ik op en liep samen met de leraar naar buiten. Buiten strekte ik me uit. 10 uur zitten was niet niks. Ik keek rond. Wat een drukte was het hier. Afwezig staarde ik naar de grond, en kreeg niet mee met wat de leraar zei. Erg veel boeide het me niet. Toen iedereen begon te lopen, bleef ik staan. Ik schrok op toen Dinand me meetrok. ‘’s,sorry’’ stamelde ik geschrokken en liep haastig mee met de rest.

Ik zuchtte diep en ging op bed zitten. Ik zat opgescheept met Karima en Janneke. Haastig stond ik op en plaatste mijn kleren in een kast. Daarna keek ik op een klein digitaal klokje. Het was 7 p.m . Nog erg vroeg dus. Misschien dat we onze eerste dag op het strand zouden doorbrengen. Ik hoopte het. Voorzichtig verliet ik de kamer en ging naar die van de leraar. Voorzichtig klopte ik op de deur en werd binnen gelaten. ‘’Ehm, ik vroeg me af of we naar het strand gingen?’’ Hij zuchtte. ‘’Ja, dat heb ik iedereen verteld op het vliegveld. Was je er weer eens niet met je gedachte?’’ zei hij en glimlachte. Ik bloosde. Wat was ik stom bezig zeg. Haastig verliet ik de kamer weer en ging naar mijn kamer. Vlug griste ik mijn bikini uit de kast en liep de badkamer binnen. Vlug trok ik mijn bikini onder mijn kleding aan en binnen een mum van tijd was ik klaar. Ik had er echt zin in.

Ik zat in het zand te kijken naar de zee. De rest van de groep zat een stuk verder, of was het water in. ‘’Booh’’ zei iemand en legde 2 handen op mijn schouders. Geschrokken draaide ik me om. Een of andere man keek me geschrokken aan. ‘’Uh, i thought you were someone else.’’ Verontschuldigde hij zich. Ik keek hem een tijdje aan, en hij mij. Hij was eigenlijk best knap. ‘It doesn’t matter’’ zei ik en glimlachte. Nu glimlachte hij ook. ‘’Can i sit next to you?’’ vroeg hij. Vlug knikte ik en maakte plaats op mijn handdoek voor hem. Vanuit mijn ooghoeken zag ik Dinand naar me kijken, en vervolgens naar de jongen. ‘’So, whats your name?’’ vroeg ik. ‘’Cayden,’’ ‘’Nice name’’ zei ik en glimlachte verlegen. ‘’And your name?’’zei hij en grinnikte. ‘’Oh, eh, Keira’’ antwoordde ik. Hoe kon ik nou vergeten mijn eigen naam te zeggen?! ‘’Whats your phone number, so i can cal you.’’ Dacht ik hardop. Hij nam pen en papier uit zijn tas en schreef zijn telefoon nummer op. Misschien kon ik nog contact blijven houden met hem. Hij was erg aardig. Plots begon de leraar te roepen. Ik zuchtte diep. ‘’I need to go, sorry’’ zei ik jammerend en stond op. ‘’Bye’’ zei ik. ‘’Bye’’ Ik raapte mijn spullen bij elkaar en liep naar de rest toe. Nog een keer keek ik om en zuchtte. ‘’Tot nog eens’’ mompelde ik zachtjes en richtte me op de rest. ‘’Wie was dat?’’ vroeg Dinand. ‘’Een leuk iemand’’ antwoordde ik zwijmelend. Hij was wel erg leuk. Ik zag aan zijn gezicht dat hij het niet leuk vond. ‘’Leuk voor je’’ hij probeerde te glimlachen. Met z’n allen liepen we terug naar het hotel.