Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-07-06 09:40

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst: 14-07-06 09:40

aaaaaaaaaaaaaah weer zo'n mooi stuk Haha!

nu moet ik echt gaan maar ik wilde even kijken of er al een stuk bij was en dat MOEST ik ff lezen Haha!

doooeg

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-07-06 18:29

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst door de TopicStarter : 14-07-06 18:29

Evaa_ schreef:
Weer een leuk stuk! !
Alleen wat betend cliffhanger! ?

Dan is er zeg maar een soort open eind, dan mag je nog zelf gaan in vullen wat er gaat gebeuren wie wat heeft gedaan etc. Knipoog

Bij soaps hebben ze dat ook, bij GTST zie bv nu dat Ludo wordt doodgeschoten, maar wie heeft dat gedaan en is hij dood? Dat weet je dan niet Knipoog

En dat ga ik dus ook proberen als ik 2 weken op vakantie ga Lachen

Chrissetje schreef:
Leuk verhaal!
Alleen zou het ook zonder quote mogen?

Ik doe dat eigenlijk omdat het dan gemakkelijker te lezen is Lachen

Zal even kijken of ik het ook niet anders kan doen Knipoog

geluksvogel schreef:
aaaaaaaaaaaaaah weer zo'n mooi stuk nu moet ik echt gaan maar ik wilde even kijken of er al een stuk bij was en dat MOEST ik ff lezen doooeg

Veel plezier Lachen

Wel even zeggen als je terug ben hoe het is geweest Cool

**Geplaatst**: 22-07-06 22:13

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst: 22-07-06 22:13

zijn de 2 weken al voorbij:P

**Geplaatst**: 23-07-06 18:05

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst: 23-07-06 18:05

super verhaall

**Geplaatst**: 24-07-06 15:38

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst: 24-07-06 15:38

wohw wat spannend Haha!

**Geplaatst**: 24-07-06 18:36

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst: 24-07-06 18:36

Wat een onwijs leuk verhaal Haha!

Ga het zeker volgen Haha!

**Geplaatst**: 24-07-06 21:12

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst: 24-07-06 21:12

Wanneer weer een nieuw stuk? Clown

**Geplaatst**: 26-07-06 11:04

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst: 26-07-06 11:04

tja, ik wil ook wel een nieuw stuk Haha!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-08-06 22:12

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst door de TopicStarter : 07-08-06 22:12

Oeps sorry sorry sorry sorry, ik ben zoooo slim Tong uitsteken

Ik was het een beetje "vergeten" Bloos

Ben eergister thuis gekomen en eerst was me computer weg, toen ik hem weer had was hij zóó sloom en werd ik boos op hem Vork

, gister ben ik heel de dag weg geweest, naar het strand en daar ook nog een strandrit gemaakt Cool

Maar morgen komt met een beetje geluk een nieuw stukje Pling

**Geplaatst**: 07-08-06 23:09

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst: 07-08-06 23:09

leuk hoor gaa dit volgen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-06 19:02

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-06 19:02

Heb een klein stukje weten te typen maar loop een beetje "vast" maar ik zal het proberen Knipoog

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-08-06 22:01

Re: [verhaal] Pesten Titel kan nog veranderen!

Geplaatst door de TopicStarter : 11-08-06 22:01

Nieuw stuk!:

Ik knarsetanden op de fiets. Zal hij het echt zo bedoelde? Vast niet, hij was tenslotte ook maar 15. Hoogstens me in me kaar slaan. Ja vast. Geloof je het zelf? Ik moet oppassen. Ik slingerde een beetje. Huilen stond me nader dan het lachen en ik dacht diep na. Er moest toch iets zijn? Hij hield me overal in de gaten. Maar hoe? Hoe kan hij dat allemaal weten? Hoe wist hij dat ik bij Christiaan was geweest? O, dat is makkelijk. Hij moet me vast met hem zien wegfietsen. En hij heeft vast gezien dat ik door Aafke werd afgezet. Maar hoe wist hij het van de paarden? Hij zou me toch niet gevolgd zijn? Nee, dat kan niet! Dan zou ik hem toch wel hebben gezien? Argh! Het was niet meer normaal.
Ik pleurde me fiets voor het huis neer. Ik was het zat! Wat kon ik doen? Naar de politie gaan? En dan, zeggen dat hij me van die briefjes stuurde? Die zouden alleen maar lachen en dat wel meer “pubers” zulke briefjes sturen. Ze zouden me niet serieus nemen. Neem ik mezelf wel serieus?
Ik voelde even in me zakken. oliebol! Waar waren me sleutels? Ik keek even rond maar zag ze niet. O nee! Zou ik ze bij Aafke hebben verloren? Nou ja, gelukkig hebben we een reserve sleutel. Ik vraag het morgen wel even aan Christiaan. Ik pakte de sleutel onder de bloempot vandaan en stak hem in het slot. Hé! Wacht eens even, de deur was al open. Ik opende voorzichtig de deur. Me ma liet toch meestal de achterdeur op slot? Omdat alleen ik die gebruikte en alleen ik de sleutels ervan had. Ik schopte me schoenen uit en liep naar de woonkamer. “Halloooo? Is er iemand thuis?” Schreeuwde ik door het huis en haalde me schouders op. Niet dus. Ik keek even op de tafel en zag een briefje:
Schat,
Ik ben even wat boodschapjes halen,
De achterdeur expres open gelaten omdat je, je sleutels kwijt ben
Kus
Was ik me sleutels kwijt? Ja nu, maar dat kon zij toch niet weten? Misschien liggen ze bij Kelly en heeft die een sms gestuurd of gebeld? Nou ja zal wel. Ik heb niet veel zin om er achter te aan te gaan.
Ineens hoorde ik boven me gestommel. Ik schrok me dood. O nee! Heeft Tim me sleutels? Ik liep voorzichtig naar de trap en liep omhoog. Oké, kalm. Het is vast niets. Misschien een vogel ofzo? Geloof je het zelf? Nee maar goed. Misschien werd ik er wat kalmer van. Of dacht ik dat ik er wat kalmer van wat. Whatever. Ik opende de deur van me ouders hun kamer. Niets aan de hand. Gelukkig. Weer hoorde ik wat gestommel, net alsof er wat viel. oliebol! Het kwam uit mijn kamer. Ik rende naar me deur en rukte me open. Me sieradendoosjes waren op de grond gevallen. Alles lag er tussen. Ineens hoorde ik een geklagelijk gemiauw. O nee! Niet weer. Ik keek even rond en zag een rode kater op de grond liggen. Hij lag vast tussen me kast en me bureau.
“Sssst rustig maar beesie.” Mompelde ik terwijl ik hem probeerde te bevrijden. “Hebbes!” Ik pakte hem op. “Stom ding, je liet me schrikken hoor! Waarom komen jullie nou ook elke keer door het raam naar binnen?” Ik liep met de kater tussen me armen naar me raam en sloot het. Me vader moest er nog steeds een hor in zetten. Daarna liep ik met de kater naar beneden en gooide hem via de achterdeur weer naar buiten. “En nou niet meer binnen komen hé?” Sprak ik hem streng toe en hij miauwde zachtjes terwijl hij wegliep.
Ik duwde de deur dicht en liep weer naar boven. Al me sieraden lagen op de grond. Ik stopte alles weer in de doosjes en zette het weer op me kast. Daarna liet ik me op me bed vallen. Die stomme kat had me goed te pakken gehad. Wat was ik bang. Ik dacht echt dat er minstens een dief binnen was. En dan echt alleen maar door z’n rare kat. En ze kwam tegenwoordig wel vaker binnen. Ik had toch het geluid moeten herkennen? Wat was ik toch eigenlijk heel stom ook!
Ik keek naar het witte plafond en droomde een beetje weg. Als Tim er nou niet zou zijn geweest zou ik nu nog wel bij Kelly hangen. Dan zouden we samen misschien wel de stad in gaan en allemaal kleren hebben gekocht. Al hoe wel. Als Tim er niet zou zijn geweest zou ik niet met Christiaan mee zijn gegaan naar de paarden. En dan zou ik ook nooit Aafke hebben ontmoet. Ik moet toch maar een keer terug gaan en me excuses aan bieden. Ik was ook wel heel snel weg. Wat zullen ze wel niet denken? Kan ik Aafke gelijk vragen over me sleutels. Ja! Dat is wat ik morgen ga doen na schooltijd. Christiaan wil vast wel even weer met me mee fietsen.
“Roooobin?” Schreeuwde ineens een stem door het huis. Ik zucht. Me rustige momentje was over. Me ma was thuis. Ik sprong van me bed af en liep de trap af naar beneden. “Jaaa-aaah?” Zuchte ik toen ik de deur van de kamer open deed. “O! Daar ben je. Heb je, je sleutel al gevonden?” Ik schudde me hoofd. “Hmmm, school had gebeld.” Ik zuchtte weer. Daar begon het al! “Over dat je ziek naar huis was gegaan samen met ene Christiaan?” Ik knikte. “Maar je was niet hier.” Ze begon de boodschappen uit te laden. Het was weer zover. Ze begon altijd gouw iets te doen als ze boos werd. Het was een soort tik van haar. Als ze boos werd ging ze gouw wat doen zodat ze daar haar woede op af kon reageren. Soms werd het zelfs zo erg dat ze weleens iets kapot maakt. Zoals die keer met de lamp. Toen was ze aan het stoffen en me broer was de vorige dag laat thuis gekomen. Pissig dat ze was! Hij kwam beneden en ze begon gelijk te tieren. En ze was zo druk in de weer met de lamp dat ineens het glas brak. Ze had de hard gedrukt met de doek. Gelukkig kon ze er zelf wel om lachen.
“Waar was je heen?” Klonk het ineens dreigend. Goed. Hoe ging ik dit uitleggen? Ja sorry ma maar ik ben met Christiaan mee geweest naar zijn tante omdat ik me ineens weer goed voelde? Ja dag. Dat geloof ze niet. Goed dan maar een smoesje. “Nou, toen we bijna bij Christiaan’s huis waren raakte ineens zijn band lek. En ik was wel een beetje opgeknapt maar hij zag helemaal groen en geel dus ik bood aan om zijn fiets wel even naar de fietsenmaker te brengen. En dat vond hij goed maar de fietsenmaker zit helemaal aan het eind van het dorp, dat weet je toch?” Me moeder knikte en ze werd ook al wat rustiger. “Nou dus ik daarnaar toe gelopen met de 2 fietsen. Was hij dicht.” Ik draaide even met me ogen om het effectiever te maken. “Dus kon ik weer helemaal terug. En toen ik thuis kwam, was jij weg én ik was me sleutel kwijt. Ik denk dat ik die onderweg ben verloren.” Goed, het laatste stukje was niet gelogen. Ik keek even naar het plafond en volgde een vlieg. Zou me moeder me geloven? “Wil je dan, alsjeblieft, de volgende keer even bellen? Ik was best wel ongerust! Waarom denk je dat je een mobiel heb gehad?” “Om jou te bellen. Maar ik was het gewoon even vergeten, oké? Ik heb barstende koppijn nou. Mag ik een aspirientje?” Gos! Wat kon dat mens zeuren zeg! Ik kreeg er inderdaad hoofdpijn van.
Me moeder pakte een doosje aspirientjes uit een kastje en gaf het aan mij. “Ga maar naar boven even op je bed liggen, neem er maar 1 en over een uurtje kan je er nog 1 nemen. Over 1½ ongeveer gaan we eten, denk je dat je mee kan eten?” Ik knikte en nam het doosje aan en verdween weer naar boven. Nu was ik vergeten over het raam te zeggen! Nou ja. Zou er bij het eten wel van komen. Ik liep de badkamer in en pakte een beker en vulde die voor de helft met water. Daarna liep ik weer naar me kamer en pakte het doosje, opende het en drukte er een aspirientje uit. Voorzichtig slikte ik het door met het water en ging op me bed liggen. Phoef! Voor me gevoel heb ik al een hele dag achter de rug. Als ik nou maar even kon slapen…
“ROBIN! ROBIN! DIT IS AL DE 3DE KEER DAT IK JE ROEP!” Ik schrok wakker! Waar was ik? Ik keek even versuft rond. O. In me kamer. Hoe laat was het? Half 8! Dan zou me moeder zeker al vanaf 7 uur me hebben staan roepen. Dat ik het niet merkte! Sliep ik zo diep? Dat heb ik nog nooit meegemaakt. “ROBIN?” Argh! Me hoofd. Ik nam nog snel een aspirientje en vloog naar beneden. Ik opende de deur en schoof aan tafel. “Sorry sorry sorry sorry! Maar ik sliep zo diep dat ik je niet heb gehoord.” Me moeder zuchtte. “Is al goed, je bent ook een beetje ziekjes. Er heeft trouwens een jongen voor je gebeld.” “Wie?” Vroeg ik nieuwsgierig. Wie zou mij moeten bellen? Christiaan misschien dat hij me sleutels heeft. “O, ene Tim. Hij vroeg of je hem terug wou bellen.”

En wat vinden jullie ervan? Vindt het eerste stukje zelf niet echt maar naarmaten ik veder typte wordt het toch beter Lachen

!