Tijdens het volleybaltoernooi besteedt Britt gelukkig geen aandacht meer aan me. En ook later na in de kleedkamer laat ze me gelukkig met rust.
Als ik naar mijn fiets loop, voel ik weer een arm om mijn middel. Ik draai me om en kijk in het gezicht van Tony. Eigenlijk wil ik hem wegduwen en vragen hoe het zit tussen hem en Britt. Maar als ik in zijn ogen kijk worden mijn benen slap en kan ik niks meer. ‘Wat ga je vanmiddag doen?’ Tony kijkt me vragend aan. Ik weet even niet wat ik moet zeggen, vraagt hij dit uit intresse of… ‘Ik heb nog geen plannen.’ Voor ik er erg in heb gooi ik het eruit. ‘Ga je met mij mee?’ Ik blijf even stil en zit wat aan de rits van mijn vest te peuteren. ‘Wat wil je gaan doen dan?’ ‘Naar mij thuis, gewoon een beetje chillen enzo?’ Ik bedenk me dat ik eigenlijk niets te verliezen heb, en stem in met zijn idee. Op de fiets zijn we allebei nogal still, vanuit mijn ooghoeken kijk een af en toe naar hem. Hij heeft een spierwitte winterjas aan. Wit vind ik eigenlijk maar een vreemde kleur voor de winter, maar de jas stond hem geweldig. Nogal onverwacht fiets hij links de stoep op, en stopt voor een vrij groot rijtjeshuis. Hij maakt de voordeur open, en als we binnen lopen merk ik dat het erg stil is. ‘Home-alone?’ ‘Jup, pap en mam zijn allebei werken op dinsdagmiddag. Hij hangt zijn tas en jas aan een houten kapstok in de hal, en ik doe hetzelfde. Als we de woonkamer binnen lopen kijk ik mijn ogen uit. Het was een aparte woonkamer hoe je ze niet vaak ziet. Alles was wit en van leer. En de muur aan de achterkant is helemaal van glas. Het zag er allemaal erg duur uit. Tony loopt naar de keuken, en ik ga vast op de bank zitten. Als hij terug komt rent er een klein speels Hondje achter hem aan. Ik heb geen flauw idee wat voor ras het is, maar het zag er erg aandoenlijk uit. Tony komt langs me zitten en neemt het hondje op zijn schoot. ‘Hoe heet hij?’ ‘Hond.’ Ik schiet in de lach, ‘sirieus?’ Tony kijkt beledigt ‘lach je me uit?’ ‘Ik zou niet durven Toon’. Ik kijk in zijn ogen en hij geeft me een snelle knipoog. ‘Tony? Hoe zit het eigenlijk tussen jouw en Britt?’ Ik zie dat hij even twijfelt over wat hij moet zeggen, ‘hoezo?’ Ik leg hem het verhaal uit, over wat er vandaag gebeurde in het kleedlokaal. ‘Typisch iets voor Britt, trek je er maar niets van aan. En als ze je niet met rust laat moet je het zeggen, dan krijgt ze met mij te maken.’ Eigenlijk maakt hij zich er wel heel makkelijk vanaf met dit antwoord, maar mijn hoofd zit allang weer bij zijn mooie blauwe ogen. De hele middag praten we wat over school en over onze nieuwe klas. En natuurlijk hebben we het nog even over Maril en Bart, want die twee zien elkaar echt wel zitten. Als ik op de klok kijk zie ik dat het al zes uur is geweest. Ik sta op en loop naar de kapstok om mijn spullen te pakken. Als ik op mijn fiets wil stappen staat Tony met een beledigd gezicht in de deurpost. ‘Wat is er?’ Er komt een onschuldig lachje op zijn gezicht en hij zegt ‘krijg ik geen knuffel meer voordat je gaat?’ Ik stap van mijn fiets en geef hem een knuffel. Ik was ondertussen al helemaal verliefd geworden op zijn Axe geur. Als ik weg wil lopen pakt hij mijn hand, en hij kust me. Mijn benen worden slap, ik weet het nu echt zeker, ik ben verliefd op Tony. En niet zo’n klein beetje. Ik stap naar achter en zeg dat ik nu echt moet gaan, anders krijg thuis ruzie met papa. Hij geeft nog snel een kusje, en ik fiets weg.