volgende stuk, wordt veel duidelijk wat betreft ´Jorrit´ geloof ik 
DEEL 4
Isa is al een aardig eind op weg als haar ouders thuis komen, Youri rent meteen naar de deur. 'Mama. Papa!' Youri gilt enthousiast. 'Hallo lieverd.' 'Hee pap en mam, ik ben bijna klaar met mijn huiswerk, echt super flauw al zoveel huiswerk!' Linda en Henk gaan tegenover Isa zitten, in de auto hebbenze al afgesproken dat ze het meteen gaan vertellen. 'Haha, kijk niet zo ernstig hoor, ik ga dit jaar echt mijn best doen!' 'Mooi zo, maar we willen het eigenlijk eventjes ergens over hebben..' Linda slikt en blijft in haar woorden steken. Henk neemt het over: 'Isa, we vinden dat het de laatste tijd niet zo goed met je gaat, je komt nogal eh..' Ook Henk blijft steken. 'Treurig en in jezelf gekeerd over' Linda maakt het snel af voor ze zich bedenkt. 'Huh wat praten jullie raar, dat is helemaal niet zo, ik voel me gewoon goed hoor!' Isa klinkt verontwaardigt. 'Ja dat kan jij misschien wel zo ervaren maar wij denken er toch anders over..' 'We zijn net bij een pschycholoog geweest, daar ben je al eerder geweest, Marielle.''Bedoel je die, die .. zij bemoeide zich met alles, ze trok je hele verleden uit je hart, ik ga niet nog een keer naar haar toe.' 'Isa wees nou eens redelijk,zou het niet fijn zijn om weer eens goed te praten?' Linda klinkt voorzichtig en kiest haar
woorden zorgvuldig uit, want een vereerd woord en.. 'Nee! En bemoei je er gewoon niet mee oké?' 'Jawel, je gaat er gewoon naar toe, anders..' Henk verliest zijn geduld, snel grijpt Linda in. 'Henk! Als ze niet wilt gaat ze niet, nu nog niet in ieder geval.' 'Nooit, nooit, nooit! Echt niett hoor, ik ga nog liever dood dan dat ik naar Marielle ga, Wat zijn jullie voor een ouders!' Isa stampt naar boven en ploft op haar bed neer. Haar ouders praten meteen ernstig en geírriteerd verder'Henk, je moest rustig blijven, we kunnen haar niet dwingen!' 'Jawel, ze moet daar naartoe, je ziet het toch zelf ook wel? Ze gaat helemaal kapot zo.' 'Je hebt gelijk, maar we kunnen het beter even laten zakken.. Intussen denkt Isa diep na, het is gek maar ze kan geen duidelijk beeld van Jorrit meer vormen. Koortsachtig denkt ze na, het moet, het moet gewoon. Donker blond haar, stijl of had hij nou een klein beetje slag? Tranen stromen over Isa's wangen, ze weet het niet meer, ze weet het echt niet meer.. Isa begraaft haar hoofd in haar kussen, ze denkt na, maar hoe harder ze dnekt hoe minder ze weet. Dan word er op haar deur geklopt, het is Rachelle, Isa's oudere zus van 15, ze bemoeit zich altijd overal mee. Al voor Isa 'Neee' kan roepen staat ze binnen. 'Wat is er met jou?'
'Niks, ga maar gewoon weg oke?' Rachelle woont hier nog maar net, Isa weet niet aar hele verhaal, het enige wat ze weet is dat Rachelle veel geslagen werd, meer zal ze ook niet te weten komen. 'Je kan het wel aan mij vertellen hoor, ik vertel het echt niet verder, ik zou niet weten aan wie..' 'Het is Jorrit, ik wilde bedenken hoe hij er altijd uitzag, maar ik ben het vergeten..' Isa begint weer te snikken, Rachelle slaat een arm om haar heen. 'Waarom zoek je hem niet op op hyves?' 'Dat mag niet van papa en mama, ze kijken mijn geschiedenis..' Dan kijken we toch op mijn computer?' 'En als ze er achter komen, dan worden ze vast heel boos..' 'Nou en, soms moet je gewoon niet aan de gevolgen denken, we leven nu!' 'Nou, okee dan..' Isa klinkt opgelucht maar ook bang. Samen lopen ze naar Rachelle's kamer, hij ziet er saai en kaal uit. Rachelle zet haar computer aan. Dan kan Isa het niet meer voor zich houden. 'Rachelle, waarom ben jij hier eigenlijk?' 'gaat je helemaal niks aan,
begrepen?' 'Ja sorry..' Isa is geschrokken van Rachelle's reactie, ze mopelt nog wat als sorry. Dan is hyves opgestart. 'Hoe heet Jorrit van zijn achternaam?' 'Roosenburg, als het goed is' Isa lacht zenuwachtig, Rachelle tikt snel, er verschijnen twee pagina's, ze klikt de eerste aan. 'Is dit hem?' 'Nee!' Ze drukken op het pijltje terug en gaan naar de andere pagina, ze kijkt naar de profiel foto, 'Ja! Dat is hem, dat is Jorrit!' Wat gek, hij is zo verandert, hij heeft veel respects en reacties zoals: 'mooiboy(L) en Jorrit is super mooi<3 allemaal reacties van meisjes.. Isa voelt zoch raar, en een steek van jaloesie vliegt door haar heen.. 'Sturen we hem een krabbel? Of vriendenuitnodiging..' Rachelle klinktopgewonden, ze is blij voor Isa maar vraagt zich wel af waarom ze dit nog nooit zelf heeft bedacht.. 'Uhm, mag ik een krabbel sturen? Dan zet ik wel mijn naam eronder.' Met veel moeite kiest Isa voor een gedichtje±
Jorrit
:
Een tijd om nooit te vergeten.
2 handen op 1 buik.
Samen sterk.
Dat is wat je nodig hebt.
liefde is mooi.
Net als iedere morgen die opkomt.
Net als de sneeuw in de winter.
Net als de zon in de zomer.
Net als de tulpen in mei.
Net als de bladeren in de herfst.
Net zo lief als jij!
ik mis je Jorrit!
xxxx Isa
'Is dit mooi?' Isa begint enorm te twijfelen, Rachelle ziet het, snel drukt ze op verzenden. 'Ziezo, is dat ook weer gebeurd!' 'Wat doe je nou, misschien vind hij het wel dom..' 'Niet denken maar doen! En ga nu maar weer naar je eigen kamer!' Rachelle klinkt ineens weer bot, zoals bijna altijd!' 'Oké, en echt super bedankt, zeg je het wel meteen als je iets terug hebt?' 'Ja duh.' Isa rent weer naar haar eigen kamer, ze voelt zich opgelucht, alsof er een kilo bakstenen van haar af is gevallen! Ze start meteen haar computer op, ze hoopt zo dat hij snel reageerd.. 'Isa, Rachelle, Youri, eten!' Haar vaders harde stem galt door hun huis, Isa zucht, en bedenkt zich dat ze kwaad was weggelopen. Ze loopt naar beneden en gaat zwijgend zitten, Linda kijkt haar aan, die liefdevolle warme blik ontgaat Isa niet. Maar Isa blijft in haar rol en kijkt lelijk terug. Dan beginnen ze met eten, Rachelle vertelt wat over school, en Ýouri vertelt zijn avontuur op de computer. 'En Isa, hoe was het bij jou op school?' Henk's stem klint heel aardig. 'goed.' Isa heeft geen zin om te praten, ook niet om te eten. 'Isa, als jij je gehaktbal niet meer wilt mag ik hem wel hè?' Youri zet zijn liefste stemmetje op, het is echt een vlees monster. 'ja, neem maar.' Isa heet het gevoel dat ze gaat
instorten. Ze krijgt toestemming om van tafel te gaan, snel staat ze op, ze loopt naar de deur en krijgt hem met moeite open, dicht doen lukt al helemaal niet. Als ze op haar kamer is gaat ze op haar bed liggen, bijna meteen valt ze in een droomloze slaap. 'Isa, Isa, hij heeft terug gekrabbeld!' Rachelle's stem maakt Isa wakker. 'huh, wat, huh?' Dan ddringt het tot Isa door, eindelijk! 'Wat schrijft hij?' Isa klinkt gehaast. 'Kijk zelf maar, Rachelle klikt Isa's computer aan. Het opstarten heeft nog nooit zolang geduurt, ongeduldig tikt Isa met haar vingers een melodietje op haar bureau, na een tijdje is hyves opgestart, snel gaat Isa naar Rachelle's hyves, dan kijkt ze naar de krabbel:
Lieve Isa,
100 tranen van verdriet
100 dagen dat je me niet ziet
100 gevoelens door elkaar
100 dingen die ik je liever bespaar
100 vrienden
100 mensen die beter verdienden
100 dagen vol met pijn
100 redenen waarom ik bij je wil zijn
100 manieren hoe je naar me lacht
100 ervaringen hoe dat de pijn verzacht
xxxxxxxxxxxx
Jorrit
vergeet dit niet te verwijderen, niemand mag dit weten, ze maken me af als ze weten..
Tranen lopen over Isa's wangen, van geluk, verdriet, pijn, ze weet het niet meer. Toch voelt het ook zo afstandelijk, zo raar.. Na 3 jaar, eindelijk weer iets! Isa kijkt naar Rachelle, 'Het voelt raar, heel raar.' Isa's stem klinkt ineens heel onzeker, 'Ja dat snap ik, ben je blij dat je dit hebt gedaan of niet?' 'Ja, blij ben ik zeker! Kunnen we niet zn msn vragen?' Ze sturen nu nog een krabbel:
Jorrit!
Heb je misschien msn? ik wil zo graag weer met je praten..
eigenlijk mag ik dit niet, jij wel?
xxxxx
voor ever twinz
Isa blijft naar het beeldscherm staren, naar die krabbels die bij hem staan. Vragen gieren door haar hoofd, heeft hij een vriendin, is hij verliefd, vertelt hij
weleens over haar. Ze hoort Rachelle weggaan, het dringt niet door, Jorrit haar Jorrit, voor altijd. En geen meisje die 'Jorrit mijn beste dude'stuurt komt daar
tussen, nooit. Ze vernieuwd de pagina, hij heeft terug gekrabbeld..
Geplaatst: 01-12-10 14:18 
