Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-10 12:22

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-10 12:22

wauw, mooie reactie superlotje! top hier heb ik weer iets aan

ik krijg regelmatig pb'tjes met de vraag wanneer er een nieuw stuk is, dus ik let meer op dat ik op de 1500 woorden zit, dan op de overschot aan woorden

ik snap je erg goed. goed dat je me hier aan herrinnerd

**Geplaatst**: 28-04-10 12:32

Geplaatst: 28-04-10 12:32

Graag gedaan!

Ik ben benieuwd hoe de verhaallijn verder gaat.

**Geplaatst**: 29-04-10 09:22

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 29-04-10 09:22

Ik ben benieuwd naar je volgende deel, ik vind het verhaal erg leuk!

**Geplaatst**: 29-04-10 12:09

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 29-04-10 12:09

mooi stuk weer.
je doet het heel netjes.

**Geplaatst**: 30-04-10 11:56

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 30-04-10 11:56

Wauw echt een supermooi verhaal!
Ik wacht met smart op een vervolg

**Geplaatst**: 30-04-10 12:27

Geplaatst: 30-04-10 12:27

Ooow wil graag verder lezen

heb net het 2e deel gelezen maar moet nu echt weg helaas.. Maar ga zeker zodra ik tijd heb verder lezen

.

**Geplaatst**: 06-05-10 13:10

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 06-05-10 13:10

ik wacht weer op de volgende

**Geplaatst**: 06-05-10 13:32

Geplaatst: 06-05-10 13:32

Leuk het word alleen steeds iets minder leuk spannend zeg maar. Een beetje eentonig
Saai dus
het is niet banketstaaf of afkrakend bedoeld

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-05-10 13:58

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst door de TopicStarter : 06-05-10 13:58

Komt dat door de gedachten van peter?

**Geplaatst**: 06-05-10 14:12

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 06-05-10 14:12

Kom maar op met DEEL 4

**Geplaatst**: 14-05-10 10:32

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 14-05-10 10:32

is er al een nieuw stuk

?

**Geplaatst**: 14-05-10 10:41

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 14-05-10 10:41

Is er al een nieuw stuk! Mooi geschreven, wel hier en daar wat foutjes, maar je wilt blijven lezen!

**Geplaatst**: 14-05-10 10:59

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 14-05-10 10:59

tot nu toe heeel goed geschreven! ben geen lezer maar leest lekker weg!

**Geplaatst**: 14-05-10 11:36

Geplaatst: 14-05-10 11:36

Spannend! Ik ben benieuwd naar de rest, er zitten inderdaad wat foutjes in wat de computer waarschijnlijk niet aangeeft.
Ach typfouten zijn er zo uit, je hebt in elke geval een hele creactieve geest

**Geplaatst**: 14-05-10 11:42

Geplaatst: 14-05-10 11:42

Oh 1 ding wat mij nog opviel

een dokter heeft een stetoscoop om zijn nek, geen telescoop.

**Geplaatst**: 14-05-10 19:28

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 14-05-10 19:28

kom maar op met deel 4 ik vind het echt een tof verhaal!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-05-10 20:56

Geplaatst door de TopicStarter : 15-05-10 20:56

Slaapdronken loopt hij naar de badkamer. Hij zet de kraan open, en wast snel zijn gezicht. De koude waterdruppels glijden via zijn nek over zijn rug. Een korte rilling is het gevolg. De spiegel laat een ongeschoren man zien. Maar het maakt hem niet uit. Hij heeft een vrije dag, terwijl hij liever aan het werk zou zijn. Voor dat hij al heimwee krijgt naar het werk, stapt hij de badkamer uit, en loopt stilletjes naar beneden.
Het is stil in huis, de enorme woonkamer is zijn gezelligheid verloren. Geen rond slingerende tijdschriften, of sokken over de grond. Peter bakt snel een eitje, zet een kop koffie voor zichzelf, en pakt de krant die al op de deurmat ligt.

Vandaag, de dag van mijn ontslag. Voor de laatste keer word ik wakker in dit verschrikkelijk liggende bed. De zon schijnt al zachtjes door het raam naar binnen. En ineens besef ik het heel erg, ik moet naar huis. Terug naar de ellende, naar de problemen en het gezin. Stiekem hoop ik dat Peter vandaag langs komt, al is het alleen om hem nog even te zien. Door hem voelde ik me thuis in het ziekenhuis, voelde ik me begrepen en bij hem was ik mezelf. Maar ik mag er niet vanuit gaan. Ik moet mezelf beschermen, elke teleurstelling is er een te veel. De dag tikt voorbij. Om half elf arriveert mijn moeder. Ze is blij me te zien. Ze verteld me hoe trots ze op me is, en over de nieuwe auto die al staat te wachten voor me. De reden van het 'cadeautje' wil ze niet vertellen, daar zwijgt ze over. Misschien overdrijft ze wel enorm over de grote, maar ze heeft een BMW laten komen. “Grote sterke auto's beschermen je beter dan een koekblik.”
Ze pakt mijn tas in, terwijl ik langzaam uit het bed probeer te komen. De rolstoel is overbodig, ik wil zelf het ziekenhuis uit lopen. Laten zien aan iedereen, hoe sterk ik lichamelijk ben. Zodra alles is ingepakt, en mijn moeder me aandringt om in de rolstoel te gaan zitten, snauw ik haar af. “Ik kan wel lopen hoor.” Blijkbaar baal ik enorm, en had ik toch valse hoop dat ik Peter nog zou zien vandaag. Moeder kijkt me vreemd aan. Maar accepteert mijn besluit.
Het is kwart voor twaalf, en we staan net buiten. De mooie zon die ik vanmorgen zag, is verdwenen achter een lange grijze regenwolk. Misschien moet ik het toch maar accepteren. Peter zie ik niet meer, misschien bij de controles. Maar nu begint mijn eigen leven weer. De BMW staat nog thuis, als ik de Nissan van mijn moeder zie staan. Niet veel groter als mijn vertrouwde Peugotje. We rijden naar huis, de radio staat aan, en het zweet breekt bij me uit. Moeder rijd gewoon de normale snelheid, 50 kilometer per uur. Maar ik voel me onveilig. Stel dat er nu een kat oversteekt, dan beleef ik alles weer opnieuw. De zenuwen bouwen zich op, terwijl mijn moeder het niet door heeft. Ik voel me langzaam slap worden, lichtelijk duizelig, en pak mijn moeders arm vast. “STOP!” Schreeuw ik uit. Het duurt enkele meters, voordat we echt stilstaan. Snel open ik de portier, spring uit de auto, struikel over mijn eigen voeten, en begin ineens over te geven. Alle spanningen uiten zich via een weg, en ik kan niet stoppen met spugen. Mijn lichaam verkrampt, en mijn maag-inhoud is er na enkele seconden uit. Ik zal niet te veel in details treden...
“Gaat het wel?” Vraagt mijn moeder.

Na vandaag heb ik mezelf beter leren kennen. Een autorit geeft me genoeg prikkels om me ellendig te voelen. Hier ben ik nog niet aan toe. Me moeder snapt me niet, al zegt ze van wel. Maar ze vind dat ik me niet zo moet aanstellen. “Met vier minuten zijn we thuis schat. Kom mee.” Maar ik schud van nee. Na een klein overleg, rijd ze verder, en komt ze me op de fiets ophalen. Zodra we thuis zijn aangekomen, zie ik allemaal bloemen en kaarten van familie en vrienden. Stuk voor stuk ga ik ze af, tot ik bij een ongeopende brief kom. De namen van m'n broertje en mij staan er in kraaienpoten op geschreven. Direct herken ik het handschrift van mijn vader. Tim loopt naar me toe, en geeft me een warme knuffel. “Ik wou nog wachten met lezen tot dat jij thuis was gekomen.” In zijn ogen zie ik tranen die hij sterk probeert tegen te houden. Ik geef hem een klop op zijn schouder. “Maar ik ben er nog niet aan toe.” Geef ik eerlijk toe. Tim kijkt naar de grond, en ik zie een traan naar beneden rollen over zijn wang. “Ben jij dan niet nieuwsgierig wat hij ons te vertellen heeft? Wil jij niet weten waar hij heen is gegaan? Of waarom Jolien mee is gegaan? Ik wil weten waar hij is.” En er volgen meerdere tranen over zijn gezicht. Mijn gevoel is tegen strijdig. Aan de ene kant wil ik ook alles weten, maar ik wil de pijn niet. Ik heb genoeg aan m'n hoofd. Ik weet toch diep in mijn hart dat ik weer teleur word gesteld. Tim draait zich om, en loopt de kamer uit. “Wacht!” Hoor ik mezelf zeggen. Maar hij hoort het niet denk ik. “Tim, kijk eens!” Ik pak de brief, en scheur hem open. Met snelle voetstappen keert Tim zich weer naast me, en samen besluiten we de brief te lezen. De zware, en lange brief, van vier kanten volgeschreven met mijn vaders woorden.

“Dag lieve kinderen van me,
Als jullie deze brief lezen, zit ik in ons nieuwe huis in Amerika. Het is zo moeilijk om jullie dit te vertellen, en een brief is ook altijd een herinnering toch? Nou ja, ik hoop dat jullie me zullen begrijpen met deze keuze die ik heb moeten maken.
Jaren geleden zijn mama en ik gescheiden van elkaar, en ben ik opnieuw verliefd geworden op de vrouw van mijn dromen. Het gevoel kon ik niet tegenhouden. Zij is alles wat ik zoek in een vrouw. Mijn leven in Nederland was na de scheiding zo veranderd, en ik vond het zo moeilijk om iedere keer aan het verleden te moeten denken. Jolien is ook een aantal maanden zwanger van ons eerste kindje, nou eigenlijk zijn het er twee. Om echt een nieuwe start te kunnen maken, hebben we een aantal maanden geleden een huis gekocht. Het is prachtig gebouwd, met een zwembad en een grote tuin voor de dieren die we daar zullen houden. New York is een aantal kilometers verder op, en ik zal gaan werken voor een computer-ontwerper. Hij ontwerpt de nieuwste software, de nieuwste gadgets, de nieuewste trends in computer land.”

Ik hoor Tim niet meer, die stil mee zit te lezen. Pap schrijf nog dingen over het verleden met mama, de ruzies en een aantal zware verwijten naar haar toe.
Hij kan niet leven met het verleden dicht in zijn buurt. Hij kan er niet mee omgaan, dat wij wel verder kunnen met het leven en hij niet. Zo schrijft hij ook in de brief:
“Wie het verleden niet kan laten rusten, is toe aan een andere toekomst.”
Jeetje, die zin slaat ook helemaal nergens op.
Hij eindigt de brief met:

“Ooit hoop ik jullie weer te kunnen zien, maar het lijkt me beter voor beide partijen om de komende jaren alleen brief-contact te hebben. Het adres is voor mij nog niet duidelijk. Maar ik zal jullie snel weer schrijven als alles hier wat rustiger is, en als de kinderen geboren zijn. Het is voor mij belangrijk om alles op een rijtje te hebben, en dan pas met nieuwe dingen te gaan beginnen.
Ik zal altijd van jullie blijven houden, ook op de momenten als jullie me missen. Dat ga ik ook doen, maar ik weet dat jullie ook van mij houden.
Denk goed om jezelf en om elkaar. Maak elkaar niet af, maar maak me trots voor in de toekomst.

Liefs, jullie vader.”

Tranen rollen over mijn wangen, als ik de brief nog twee keer overnieuw lees. Dat kan hij toch niet menen? Hij laat zijn kinderen voor wat het is bij zijn ex-vrouw, in de hoop dat zij de opvoeding op zich neemt. En ik ken mijn moeder, en ze voed ons de laatste jaren al alleen op, maar dit lijkt zo definitief. Hij legt het leven met zijn kinderen gewoon aan de kant, om met een andere vrouw een nieuw leven te kunnen starten. Inclusief hun tweeling. Het doet zeer om dat te beseffen. Het doet enorm zeer om dit te accepteren. Je kiest toch samen voor een kind? Je kan het toch niet zomaar aan de kant leggen als het even niet uit komt?
Je bent toch een voorbeeld voor je eigen kind? Nou mijn vader is het duidelijk niet...

Dan gaat de deurbel, en ik zie een bekende silhouet achter de deur staan.

**Geplaatst**: 15-05-10 21:04

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 15-05-10 21:04

vond dit stuk helaas iets minder

waarschijnlijk omdat ik veel van ziekenhuis houd :')

Maar ik wacht met smart op de volgende

**Geplaatst**: 15-05-10 21:05

Geplaatst: 15-05-10 21:05

Waauuw wat een mooi nieuw stuk! Ik wil nu al verder lezen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-05-10 21:06

Geplaatst door de TopicStarter : 15-05-10 21:06

ooh dus ze moet weer in het ziekenhuis komen?

dank je CRos95!

**Geplaatst**: 15-05-10 21:08

Geplaatst: 15-05-10 21:08

iik ben heel benieuwt naar het volgende stukje!

ik vond dit stukje niet erg spannend.. de andere stukken vond ik beter...af en toen vond ik het een beetje warrig.. ik zou de hele brief typen zeg maar en niet een stukje met waar nog in staat dat hij verwijten schrijft naar moeder...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-05-10 21:10

Geplaatst door de TopicStarter : 15-05-10 21:10

okee dankje voorde tip Trekpaardluf

ik ben nu al bezig met het 5e deel. Nog maar 50 woorden ofzo hoor. Maar ik ben altijd blij met sugesties van jullie kant uit

wat vonden jullie dan spannend? de 'onbekende' achtergronden van Peter? Of de sfeer die tussen de twee hangt? of iets anders?

**Geplaatst**: 15-05-10 21:14

Geplaatst: 15-05-10 21:14

EngeltjeS schreef:
ooh dus ze moet weer in het ziekenhuis komen?
dank je CRos95!

jaaa ze moet weer in het ziekenhuis haha

**Geplaatst**: 15-05-10 21:16

Re: [VER] Het ongeluk

Geplaatst: 15-05-10 21:16

ik ben wel heeel beneiwut hoe het afloopt met peter en zn vrouw.. en of het wat word tussen haar en peter..

**Geplaatst**: 15-05-10 21:21

Geplaatst: 15-05-10 21:21

Ik denk dat het verhaal net wat te snel gaat zeg maar.
Juist details zijn leuk, kijk teveel is ook niet goed, maar nu kom ik nét niet in het verhaal. Dan denk ik in het verhaal te zitten en dan gaat het ineens weer over iets anders, waardoor het gevoel net niet klopt.

Dat had ik aan het begin van het verhaal een stuk minder trouwens, toen leefde ik wel echt mee

Nomineer dit bericht ×