Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Citaat:Het hele tweede jaar had ik gesprekken met mijn biologie lerares. Dat luchtte wel enorm op, maar verder werd ik er niet minder onzeker van. Mijn paardrijden ging steeds minder goed, hoe dit opeens kwam zou nooit iemand te weten komen, ik weet het zelf ook niet. Maar het ging van kwaad tot erger. Elke keer weigerde Only Time te doen wat ik wou. Het ging steeds minder goed, en ik kwam elke keer met een bult verdriet van haar af. Mijn paard die op stal oh zo’n schatje was met het rijden opeens de grootste draak van stal. Dit was ze nooit ze was altijd vrij braaf, ze was wel een paard met karakter dat zeker, maar ze was nooit gemeen. Steigeren was ik van Only Time wel gewend dus als ze dat deed werd ik daar niet anders van. Maar opeens begon ze ook te bokken dit heeft ze in de negen jaar dat we haar hadden nooit gedaan. Dus ik had echt zoiets van dat kan niet! Eerst zocht ik de fout bij me zelf. Doe ik misschien wat verkeerd? Nou die kans zat er dik in. Dus ik heb mijn nicht er bij gehaald zij is subtop amazone, en rijd dus op hoog niveau. Maar ook bij mijn nicht ging het niet goed. Erger nog bij mijn nicht ging Only Time nog veel heftiger te keer. Zelfs in de les bij mijn instructrice deed ze dit. We snapte er met z’n allen helemaal niks meer van. Er was verder niks met haar aan de hand. We hebben haar helemaal laten onderzoeken in de dierenkliniek in Utrecht. Maar een ding was zeker, ik wou niet meer op Only Time rijden als ze dit gedrag bleef vertonen. Want het ging er soms best heftig aan toe. Mijn ouders begrepen dit probleem volkomen. Ik kreeg toen een paard van mijn nicht Bien. Bien was een heel ander type paard als Only Time.. Ik moest erg aan haar wennen. Het rijden ging op zich best wel goed. Het zag er wel netjes uit. Maar ik wist wel dat als Bien een keer gek zou doen dat ik een paar meter de lucht in vloog. Maar goed voor paarden moet je wel wat over hebben. Op een regenachtige dag met veel harde windstoten besloot ik ook te gaan rijden. Ik was Bien alleen naar maar aan het instappen met een lange teugel. Toen opeens het paard in de wei heel gek begon te doen, Bien besloot lekker mee te doen. En werd toen opeens druk. Ze sprong toen opeens weg, maar omdat ik nog aan het instappen was zat ik niet goed in balans. En raakte door die sprong ontzettend in onbalans waar door ik voor het zadel kwam te zitten. Toen gaf Bien ook een bok, niet extreem hoog, maar hoog genoeg om mij in onbalans er af te gooien. Toen lag ik daar op de grond midden in een natte bak. Oh nou ik dacht hup opstaan en er direct weer op. Want voor mij gevoel was er niks aan de hand. Maar toen ik wou opstaan deed alles pijn, mijn hele onderrug. Ik kon nauwelijks lopen.En ik had toen gekneusde ruggenwervel, dat betekende dus een paar maanden geen paarden meer voor mij. Maarja wat moest er dan met Bien gebeuren? Die kon niet zomaar stil staan, en mijn nicht had er gewoon geen tijd voor. We besloten om een veulen te fokken met Bien. Dan kon ze gewoon de zomer op de wei staan. Toen het ongeveer april was kon ik weer normaal lopen. En heb ik even op Tif van mijn nicht gereden. Ik had helemaal totaal geen last meer van mijn staartbotje. Je snapt natuurlijk al dat ik weer wou trainen. Van af toen ben ik het trainen met Only Time weer op gaan pakken. Ze deed nog steeds raar, en nog steeds is ze dat spook met rijden. Maar ik heb geleerd er mee om te gaan.
Citaat:Toen hadden we nog een dag school en dan was het vakantie. Oh wat keek ik daar naar uit zeg! Gewoon even geen zorgen maar gewoon lekker doen wat ik zelf wil. Die laatste dag op school was echt reuze gezellig. Ik heb echt genoten van die dag. Helaas was die dag veel te snel voor bij. Maar dat betekende natuurlijk wel dat ik vakantie had. De eerste week van de vakantie gingen wij direct al naar Italië, samen met mijn oom, tante en neef. Poeh die autorit zou ik nooit weer vergeten jemig wat een lange rit we besloten dus die rit naar Italië in twee dagen te rijden, dus de eerste overnachting was in Oostenrijk tussen de bergen, in een super gezellig dorpje. We sliepen daar in een soort herberg die stond echt tussen de bergen. Echt een super mooi uitzicht was dat. Toen we de kamers hadden ingedeeld trokken we het dorpje in en gingen naar het sporthotel om daar wat te eten. Dat was een super luxe restaurant. Met ook echt van die super luxe regels, dat is dus helemaal niet echt wat voor ons dat hele luxe gedoe. Maar goed het eten was wel lekker en daar ging het om. Maar als je een beetje aan het lachen was dan keken ze je al vreemd aan. Toen we daar zaten regende het best wel hard. En opeens hoorde we de sirenes af gaan. En opeens allemaal auto’s die omdraaide en weer terug reden. Mensen die de gebouwen in rende en zo. Er was dus schijnbaar wel wat aan de hand. Maar we zijn er nooit achter gekomen wat er nou aan de hand was. Toen het buiten allemaal weer rustig was gingen we weer terug naar de herberg, en gingen daar met z’n allen op het balkon zitten en dronken een wijntje. Zo warm als het die middag was, was het die avond ook al weer afgekoeld. Die volgende morgen hadden we een ontbijt wat niet zoveel voorstelde. Naar dat ontbijt vertrokken we al redelijk vroeg. Op naar Italië! We moesten nog 5 uurtjes in de auto zitten. Toen we eindelijk aan kwamen in Italië zagen we iets verderop een heel mooi blauw helder water. Het Gardameer dus! Dat betekende dat we bijna bij het plaatjes Garda waren waar ons hotel stond. Toen we daar aankwamen was het 37 graden. Jemig wat was het daar warm zeg niet normaal meer. De hoteleigenaren vingen ons ontzettend leuk op. En we mochten de auto in de garage zetten onder de banenbomen. We hebben toen eerst de kamers verdeeld en de tassen uitgepakt en zo. Toen dat allemaal gebeurd was gingen we gezellig op een terrasje zitten. Ik had ijsthee besteld. Dat kon ik wel gebruiken in die hitte. Naar dat we wat gedronken hadden gingen we het dorpje verkennen. Het was echt ontzettend gezellig. Natuurlijk kon er tijdens het dorp verkennen geen Italiaans ijs ontbreken. Dus ik had drie bolletjes yoghurt ijs besteld. Ik als echte ijs eter kon dat ijsje gelukkig wel aan. Italiaans ijs is namelijk veel groter dan hier in Nederland. Toen besloten we terug te gaan naar het hotel en wat te gaan eten. Redelijk snel kwam het eten op tafel, en naar een uurtje gingen we gezellig even aan het water zitten. En daarna gingen we de boulevard op, we pakte daar een terrasje en dronken gezellig wat. Dat was gewoon puur genieten, gewoon even geen zorgen niks. Naar ongeveer elf uur gingen we terug naar het hotel. Ik sliep bij mijn zusje op de kamer. En ik heb toen samen met mijn zusje nog even naar de Italiaanse televisie gekeken, en samen gelachen om de Italiaanse taal. Rond een uur of twaalf besloten we te gaan slapen.
Citaat:De volgende dag werden we om zeven uur gewekt door de kerklok, de kerk stond achter ons hotel, dus dat was wel even wat minder. S’morgens rond die tijd was er op het Italiaanse plein nog niks te doen. Als je dan het raam los deed keek je op het Gardameer waar een mooie ochtend zon op scheen, met een strak blauwe lucht er boven. Je kreeg dan spontaan zin om lekker te gaan zwemmen. Maar die dag zouden we de hele dag naar Venetië gaan. Toen we allemaal hadden gegeten vertrokken we met de bus naar het station, en vanaf het station vertrokken we naar Venetië. De trein reis duurde best wel lang, maar we waren niet de enige Nederlanders in die trein. Dus op zich was die trein reis best wel gezellig. Toen we eenmaal in Venetië aankwamen moesten we eigenlijk allemaal best nodig naar de WC. Dus dat besloten we maar te doen. Maar die WC’s waren zo ontzettend vies, dat we toch maar niet gingen. Toen liepen we de grote brug op om naar het San Marcoplein te gaan, je kijkt daar werkelijk je ogen uit hoe groot het daar wel niet is. Wel was het er ontzettend duur maar dat konden we verwachten van zo’n toeristische plek. Toen besloten we weer terug te gaan naar Garda, want iedereen had het wel gezien. Toen we weer in Garda aan kwamen was het daar veel warmer als in Venetië en besloten we dus nog even te gaan zwemmen. Echt een heerlijke verkoeling was dat. Naar een week in Italië te zijn geweest zijn we weer richting Nederland gegaan, wat ook wel weer gezellig was. Eenmaal in Nederland aangekomen heb ik nog een redelijk leuke vakantie gehad.
Op een warme zondagavond zat ik te mokken in de tuin stoel. De volgende dag moest ik weer naar school. Nou als ik ergens geen zin in had was het wel in school... Ik vond het ten eerste al heel erg vervelend dat ik dan op twee scholen zou zitten. Een school voor de praktijk en een school voor de theorie. En ik zou weer terug moeten naar een gewoon reguliere school. Dus ik was behoorlijk bang weer de fout in te gaan. Toen ik die maandag rond een uur of zeven op stond, vond ik het nog vervelender op naar school te gaan ik had gewoon echt geen zin. Maar toen ik eenmaal op school aankwam was het best wel gezellig iedereen weer terug zien en zo. En natuurlijk de leraren aan het woord die gingen vertellen hoe het school jaar eruit zou gaan zien. Hij vertelde van alles. Ook dat we een eigen rooster mochten maken, dat beviel natuurlijk iedereen wel. En er werd verteld dat we aan het eind van het jaar naar Heimbach op kamp gingen. Dat was dus ook al weer iets leuks. Toen kwam ik er achter dat ik met nog een meisje en een jongen erbij naar de andere school ging namelijk Janneke en Jan. Dus we gingen dan met z’n vieren naar de andere school Chantal, Janneke, Jan en ik. Dat was ook alweer een goed makertje. Naar dat wij ons rooster in elkaar hadden gezet kwamen we er achter dat we die volgende dag al naar onze nieuwe school moesten! Chantal fietste dan gelijk van haar huis naar die school. Janneke, Jan en ik fietste met z’n drieën naar die andere school heen. Naar dat we alles allemaal goed hadden besproken mochten we naar huis.
Toen ik die volgende morgen wakker werd stond ik direct op en kleedde mij zo snel mogelijk aan. Toen fietste ik met Janneke en Jan naar onze nieuwe school heen, we hebben toen erg gezellig gepraat en gedaan. Naar een kwartiertje fietsen kwamen we op die school aan. En liepen we naar de afdeling zorg & welzijn, we werden daar opgevangen door leraren die op die afdeling actief waren. Toen gingen we naar de klas waar wij in zouden zitten. Ik dacht mijn hemeltje wat is dit nou weer dan. En de anderen van mijn groepje dachten geloof ik het zelfde. Het was echt een puinzooi in die klas. Iedereen gilde door elkaar heen, zaten ons een beetje af te zeiken want wij kwamen natuurlijk van het Nijrees! En als je van die school afkomt dan ben je gewoon vreemd en raar. Als de leraren van die klas maar even weg was begon het feest alweer. Nouja ik dacht zolang ze mij maar lekker met rust laten. En dat deden ze ook wel. Maar tegen Janneke en Chantal deden ze gelijk al raar. Gelukkig mochten we die dag eerder van school weg dat was dus wel fijn. Ik vond dat ik in een verschrikkelijke klas zat, deze klas was nog wel malen erger dan in de klas waar het eerder mis ging. Wij als Nijrees mensen werden totaal niet opgevangen in deze klas.
Leest fijn door 
