Bokt.nl

Citaat:

Hoofdstuk 7

Mijn ex was er ook zo een, die alles wil hebben. En dat ging hem best goed af. Een leuke baan, een mooie auto, leuke vrienden, een druk sociaal leven en een vriendinnetje. En ik was dat vriendinnetje, een jaar lang. Jammer genoeg moest ik van Michiel horen dat ik niet het enigste vriendinnetje was. Een vriendinnetje om mee te stappen, een vriendinnetje om geweldige seks mee te hebben en een vriendinnetje voor het geval dat de andere twee niet kunnen. He got it all. Tot ik eindelijk m’n eye-opener kreeg. Ik was beter dan one out of three.

Freek is nummer zoveel waarvan ik dacht dat het zou kunnen werken. Hij was ook nummer zoveel die het tegendeel bewees.
Als ik kijk naar de mensen om me heen, vrienden, vriendinnen, klasgenoten, dan lijkt het hen allemaal zoveel makkelijker af te gaan. Regelmatig een relatie die goed werkt, tot de een of de ander zijn of haar interesse verliest en het uit gaat. Het einde is natuurlijk klote, maar ze hebben maanden lang lol gehad.
Je kan ook niet verwachten dat je in een keer goed kiest, je moet groeien. En leren. Maar de ene na de andere klootzak? Hoeveel moet je er gehad hebben voor je weet wat goed en slecht voor je is?
Wanneer ben je genoeg gegroeid en heb je genoeg geleerd om meteen te weten of iemand goed is voor je?

Ik ga gewoon door met mijn leven, de tijd staat niet stil en het leven wacht niet op je. Hoofdstuk Freek heb ik verbannen, niet verwerkt. Erover nadenken helpt toch niet. Het enigste resultaat daarvan is dat ik hem en zijn prachtige vriendinnetje voor me zie.
En juist op het moment dat ik het een gedachte gun staat hij voor mijn deur. Als ik de gang in loop om de deur te openen zie ik hem al staan. Helemaal verzopen door de regen staat hij daar. Voor mijn nog gesloten voordeur. Hoe symbolisch.

Excuses, uitleg, spijt. Hij had me nooit willen kwetsen. Hij had zich mee laten slepen door de situatie. Hij had het uitgemaakt met zijn vriendin, hij wist zelf ook dat er iets niet klopte als hij het ergens anders ging zoeken.
Ze was leuk, lief, mooi, slim. Maar niet geschikt voor hem. En daar was hij dankzij mij achter gekomen. Hij was het er mee eens dat hij het anders aan had moeten pakken, maar wilde eerst zeker zijn van zijn zaak.
Het eerste vriendje dat laat merken dat hij niet vies is van vreemdgaan is nog te doen. Mijn ex had een vriendin toen ik hem leerde kennen. Aan het eind van ons jaar was ik de vriendin waarbij hij vreemdging. Daar leer je van. Freek lijkt zelf echt te geloven dat hij niet het type is dat vreemd gaat. Maar je weet wat ze zeggen. Eens vreemdgaan, altijd vreemdgaan.
Ik zeg dat ik hem niet vertrouw, dat ik geen goede ervaringen heb met relaties die zo beginnen. Dus wijs ik hem de deur. Ik ga naar mijn kamer om hem te zien vertrekken. Hij blijft nog even op de oprit staan, besluitloos. Dan zie ik hem teruglopen naar de voordeur en daaropvolgend gaat de bel. Ik ben verbaast, snap niet waarom hij niet gewoon vertrekt. Als ik de deur open doe zet hij een stap naar me toe, legt zijn hand in mijn nek en zoent me. Ik zag het niet aankomen dus kon het niet verhinderen. En ja, wat kan ik zeggen, ik heb ook zo mijn zwakke plekken. Dus zoen ik terug. Het duurt niet lang, al was het wel een goede zoen. Hij kust me op mijn voorhoofd en loopt dan weg. Ik blijft achter in de deuropening, kijkend hoe hij vertrekt. Hij kijkt niet meer achterom, maar gaat gewoon naar huis.

Ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik er verder niet zoveel bij stil gestaan heb. Maar dat was simpelweg onmogelijk. Ik heb hem, ons gesprek en de zoen ieder moment van de dag in mijn hoofd. Niet dat ik daar plek óf tijd voor heb, aangezien het zaterdag is. Wat betekend dat ik gewoon moet werken en dat we ’s avonds gaan stappen.
’s Ochtends heb ik even snel geshopt, nieuwe aankopen voor die avond. Als ik van mijn werk thuiskom spring ik snel onder de douche en schiet ik daarna in mijn nieuwe outfit. Ik neem even de tijd om mezelf te bekijken in de spiegel. Op mijn in een handdoek gewikkelde haar na ben ik echt tevreden met wat ik zie. Mijn grijze laarsjes met uitdagende hakken zijn gemaakt om verliefd op te worden. Het grijze, strapless shirt dat ik erbij gekocht heb heeft dezelfde uitstraling. Nice.
Na anderhalf uur bezig geweest te zijn met mijn haar en make-up en het indrinken ben ik klaar om naar Eindhoven te gaan. Samen met Sacha neem ik de bus. Sacha is een vriendin van mijn vorige school, die ik veel te weinig zie. In tegenstelling tot mij ging zij wel naar de lessen en is zij dus wel geslaagd. Nu is ze begonnen aan haar eerste jaar HBO en dat neemt natuurlijk veel tijd in beslag. Maar gelukkig heb ik haar over kunnen halen om mee uit te gaan. We zijn een mooi stel, zeker vanavond. Ik dacht dat ik the killeroutfit van de avond had, maar nadat ik Sacha zag begon ik te twijfelen.

We zijn niet de enigste die zo denken over hoe we eruit zien. Als we bij de garderobe staan, en ik mijn jas uittrek, zie ik dat Nick aan het werk is. Soort van ex scharrel ding. Heerlijk om naar te kijken, vreselijk om mee te praten. Weer zo’n zelfvoldane zak. Als hij me opmerkt neemt hij uitgebreid de moeite om mij in zich op te nemen. Ik schenk hem een glimlach en focus me weer op Sacha. Hij is nog gevaarlijk terrein. We waren namelijk niet zo van die praters, het ging meer om lichamelijke aantrekkingskracht. En dat zijn de gevaarlijkste. Want die gaat niet snel over.

We vermaken ons prima, misschien met iets teveel drank, maar dat moet kunnen zo een keer in de zoveel tijd. We vallen op, precies waar we om vragen natuurlijk, maar niet waar ik zin in heb. Het hele Freek gebeuren zit nog in mijn hoofd. Als ik mezelf erop betrap bestel ik nog twee tequila. Je moet ergens je afleiding in vinden toch?
En net wanneer dat lijkt te lukken staat hij weer voor mijn neus. Geen hoi, geen kus, alleen oogcontact. Of het de drank, de sfeer of iets anders was weet ik niet. Maar ik voel dat ik smelt, hem een kans wil geven, er voor wil gaan. Op het moment dat ik ontspan en er een glimlachje op mijn gezicht verschijnt slaat hij zijn armen om me heen en knijpt hij me bijna fijn. Ik schiet in de lach en begin wat te spartelen om duidelijk te maken dat ik breekbaar ben. Hij tilt me op, draait een rondje met me en zet me dan weer neer. Hij kijkt me nog steeds aan en dan besluit ik dat hij niet hetzelfde hoeft te zijn als mijn ex. Dus ga ik op mijn tenen staan, leun tegen hem aan en zoen ik hem. En hij zoent terug.

Citaat:

Hoofdstuk 8

Toen het vier uur was sloot de Today haar deuren. Sacha nam een taxi naar huis en ik kon bij Freek achterop de fiets. Het plan was dat hij me alleen maar thuis zou brengen, maar toen we samen bij mij thuis op de bank plofte viel hij zo in slaap. ’s Ochtends word ik gewekt door mijn moeder, om 9 uur. Veel te vroeg. Ze had Freek al wel eerder gezien en naar aanleiding van wat ze zag toen ze ons aantrof heeft ze zelf al haar conclusies getrokken hoe het nu zit tussen ons.
Terwijl ik rechtop ga zitten krijgt mijn moeder een glimlachje op haar gezicht.
‘Thee?’
‘Ja lekker.. Voor Freek ook denk ik..’
Als ze richting de keuken loopt draai ik me om en kijk naar Freek. Hij ziet er zo lief uit als hij slaapt. Voorzichtig geef ik hem een kus op zijn neus. Langzaam maar zeker opent hij zijn ogen, hij ziet er uit alsof hij in de war is.
‘Wakker worden slaapkop.. Het huishouden begint hier al vroeg op zondag..’
Hij glimlacht, slaat z’n armen om me heen, kust me op mijn wang en rekt zich uit. Als mijn moeder met twee grote mokken thee de kamer in komt lopen kijkt hij haar een beetje beschaamd aan.
‘Goedemorgen mevrouw..’
‘Goedemorgen Freek. En geen mevrouw meer hoor!’
Ze geeft hem een knipoog en zet de twee mokken neer.
En dan zitten we daar, samen op de bank, met ieder een mok thee in onze handen.
Ik leun een beetje tegen hem aan, met allemaal vragen die door mijn hoofd spoken, maar die ik nog niet wil stellen. Eerst even uitgebreid van het moment genieten.
Mijn ouders gaan vandaag naar Scheveningen, strandwandeling maken ofzo. Ze zijn in ieder geval lekker op tijd vertrokken en komen vanavond pas laat thuis. Ideaal.

Freek en ik hebben allebei een kater waar je U tegen zegt dus blijven we op de bank liggen om naar de MTV weekendbreak te kijken.
Opeens staat hij op, zet hij de tv uit en komt hij op me aflopen. Verbaast kijk ik hem aan, maar nog voordat ik iets kan vragen tilt hij me op. Ik schiet in de lach en sla mijn armen om hem heen zodat ik iets meer houvast heb. Hij zet me neer op een van de middelste treden van de trap, geeft me mijn jas en schoenen aan en doet daarna zijn eigen schoenen en jas aan.
‘Wat is dit nou?’ vraag ik lachend.
‘Honger?’
‘Eh ja, best wel..’
Een kerel die dol is op MacDonalds na het stappen, die moeten er meer zijn.
Het had niet veel gescheeld of we waren op de fiets gegaan, hij trappen en ik achterop. Daar was ik het alleen niet mee eens. Waarom gaan fietsen als er een scooter in de garage staat? Het leek erop dat meneer niet met de scooter wilde gaan omdat hij zijn bewijs niet heeft en dus niet mag rijden. ‘En bij een chickie achterop staat zo gay!’
Ik schoot in de lach, veel meer kan je niet doen op zo’n moment. Hoe hij daar stond, met z’n handen diep in z’n zakken, zijn haar in de war en een boos gezichtje.
‘Zo’n kerel als jij kan niet gay overkomen, wees maar niet bang.. En ik hou van de mac, maar niet als mijn kont er pijn voor over moet hebben. So get your ass down!’
Met tegenzin klom hij achterop.

Eigenlijk gaat het best goed zo, hij en ik. We hebben lol, er is geen stress tussen ons, zien elkaar genoeg maar houden wel allebei ons eigen leven. We gaan vaak samen op stap, maar ook nog genoeg apart. Mijn vriendinnen heb ik nog niet horen klagen en van hem over zijn vrienden heb ik ook nog niets gehoord.
Ik heb een hekel aan mensen die een relatie krijgen en dan ineens alleen in de ‘wij-vorm’ kunnen praten, constant rekening met elkaar houden en altijd samen moeten zijn. Als ik iets met mijn vriendinnen wil doen dan spreek ik dat af. Daar hoef ik Freek niet eerst over te bellen.
Ik had zo’n vriendin. Zo een die eigenlijk nooit veel vrienden had, nooit echt populair geweest was. Ik leerde haar 6 jaar geleden kennen, via het paardrijden. We werden beste vriendinnen, deden alles samen. Ik ben altijd sociaal geweest, had altijd genoeg vrienden en vriendinnen. Zij had naast mij ook wel andere vriendinnen, maar niet waar ze zo mee omging als met mij. 6 Jaar lang hebben we samen gelachen, gehuild, alles. Mijn familie was de hare en andersom. Samen op vakantie, op stap, logeren, we’ve been there, we’ve done that.
En toen werd ze verliefd op haar beste vriend, best een aardige jongen toen. Ze kregen een relatie, die best goed leek te gaan. Tot hij ontzettend bezitterig werd, waardoor ze veel ruzie kregen. Uiteindelijk had ze amper tijd voor mij, moest ze alles met hem overleggen en deed ze niets meer wat hij niet leuk vond aan haar. Ik heb een punt gezet achter de vriendschap, omdat ik er een hekel aan heb om mijn plaats af te staan aan iemand anders, qua rangorde zeg maar.
Nu is het uit, heeft ze al haar vrienden laten vallen en staat ze er alleen voor. Zo wil ik niet eindigen als het tussen Freek en mij niet blijkt te werken.

We hebben nu twee maanden iets en we doen het goed. We hebben wel eens een meningsverschil natuurlijk, maar we zijn beide redelijk genoeg om daar uit te komen.
Mijn vriendinnen kennen Freek inmiddels wel. Hij gaat regelmatig mee naar stal, dus daar kennen ze hem. Op school komt hij wel eens bij ons zitten in de pauze of met tussenuren. Freek lijkt precies de goede momenten hiervoor uit te zoeken. Als een van mijn vriendinnen haar hart wil luchten is hij nergens te bekennen. Als we slap aan het ouwehoeren zijn om de verveling tegen te gaan komt hij er ineens bij zitten met een of ander gaaf verhaal. My mr. Perfect..
Zijn vrienden ken ik een beetje, dat loopt alleen wat lastiger omdat ik niet echt gelegenheden heb om te kiezen of ik erbij ga zitten of niet. Freek heeft dit ook door, daarom stelt hij voor dat ik komende donderdag met hem en zijn vrienden mee in drink en daarna me op stap ga. Ik zeg meteen ja, heb interesse in de mensen waar hij om geeft en waar hij veel tijd mee doorbrengt. Spannend is het wel, maar ’t komt vast goed.

Als ik aanbel voel de zenuwen eventjes door mijn lijf gieren. Maar als Freek de deur open doet en me zoent voel ik mezelf rustig worden. Terwijl ik mijn jas ophang voel ik de ogen van Freek in mijn rug branden. Ik draai me om en zie dat hij mij, of mijn outfit, aan het bewonderen is.
‘En?’
Hij staat een beetje te stamelen, een echt antwoord komt er niet uit. Pesterig duw ik hem de gang door, richting de deur naar de kamer. Voordat ik die open komt Freek tegen me aan staan, met zijn armen om me heen.
‘We gaan gewoon lol maken vanavond. Wees jezelf, dan ben je het leukst. En het zijn mijn vrienden. Dus als ik je leuk vind, moeten zij je ook wel leuk vinden!’
Na nog een kus duw ik de deur open en zie ik de verbaasde gezichten van de vrienden van Freek. De meeste ken ik wel, sommige nog niet. Zij kennen mij in mijn schooloutfit, m’n easygoing kleren.
Vanavond heb ik zwarte laarzen, een zwarte broek, een tuniekje met een blote schouder aan en mijn haar in een kuif en staart. Net even wat anders dan sneakerz en een sweater met een spijkerbroek.
Ik loop naar de koelkast, pak een flesje bier en loop naar de woonkamer. Daar maak ik mijn flesje open met een aansteker. Als ik het flesje aan mijn mond zet zie ik de helft van de vriendengroep me aankijken.
‘Als jullie liever hebben dat ik uit een glas drink vind ik dat ook prima hoor’ zeg ik half lachend half beschaamd.
Meteen hoor ik van alle kanten een nee komen. Lachend drink ik mijn bier op en meng ik me in het gesprek.

In de stad is het nog redelijk rustig. De Today is al wel goed volgelopen. Freek en ik weten een blok te bemachtigen, de rest van de groep blijft ervoor staan. Ideaal, weer een avond zonder omgeduwd te worden.
Als ik Freek wil vertellen dat ik heel even naar buiten ga pakt hij mijn arm en trekt me terug. Vragend kijk ik hem aan en dan zoent hij me, waar al zijn vrienden bij zijn. That means something..
Dan voel ik iemand aan mijn haar trekken, goed hard. Ik word zo van het blok getrokken, zonder dat ik doorheb wie het is. Als er los gelaten word draai ik me om, woedend. Ik kijk recht in het gezicht van de ex van Freek, die er niet bepaald vriendelijk uitziet.
‘Waar the fiets was dat goed voor?’
Ze begint me uit te schelden voor alles en nog wat. Ik schud mijn hoofd en wil weglopen. Maar op het moment dat ik me omdraai voel ik een ruk aan mijn schouder en geeft ze me een bitch slap. Ik gaf haar een kans door weg te lopen, een kans om te doen alsof er niets gebeurt is. Die kans heeft ze verspeeld door me in mijn gezicht te slaan. Op het moment dat dat gebeurd ben ik even de weg kwijt. Ik haal uit en sla met mijn vuist vol tegen haar neus aan. Dan voel ik dat ik vast gegrepen wordt en de Today uitgesleurd wordt.
Ik kijk nog één keer achterom voordat ik buiten sta. Het gezicht van zijn ex zit onder het bloed & hij staat verward van haar naar mij te kijken. Wie kiest hij?