Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-06-06 19:52

Re:

Geplaatst: 09-06-06 19:52

Ja nogal.

Is er al een nieuw stukje?

**Geplaatst**: 10-06-06 11:27

Re:

Geplaatst: 10-06-06 11:27

Zeg..Komt er nog een stuk of niet?

**Geplaatst**: 10-06-06 11:30

Re:

Geplaatst: 10-06-06 11:30

hee me hebben op 8 geen stukje gehad

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-06 12:30

Re: [Verhaal] Mishandeling: Damage!

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-06 12:30

Jeetje miena! Jullie weten niet hoe druk ik het heb gehad! Het spijt me dan ook heel erg dat ik met het stukje van Hoofdstuk 8 zolaat kom! Ik ben hier geindigt en moest dit dus weer helemaal typen! Morgen avond krijgen jullie hoofdstuk 9! Sorry!

Hoofdstuk 8:
“Heb je de dossiers?” zei Guillermo nerveus. De vreemde man knikte. Hij haalde uit zijn tas 2 dikke dossiers. Het verwonderde me dat het precies dezelfde waren wat ik ook in de vreemde duistere kamer zag. Ik probeerde de namen af te lezen maar het ging zo snel dat het onmogelijk was. Ik keek benauwd naar Gabriëlle. Ze keek me met een verwarrende blik aan. Ja, tuurlijk. Hoe moet zij weten wat er aan de hand is. Zij heeft het niet gezien, tenminste, wat ik gezien heb. Angst, kwam opkruipen. Moet ik het haar vertellen? “Heb je nog meer informatie?” zei Guillermo met een doezelende blik op de dossiers die hij net gekregen heeft. De vreemde man werd nerveus. “Wij…” en hij knikte naar de andere mannen die achter hem stond. “dat ze in de bioscoop zijn. De film kan ieder moment afgelopen zijn.” en de man werpt een blik op zijn schoenen. Hij vond dit werk totaal niet prettig en liet dit ook duidelijk merken. De andere mannen, die achter hem stond, waren ook niet op hun gemak. Maar Guillermo liet zijn medelijden niet merken en ging verder. Hij speurde een blik op de bioscoop en bladerde wat door de dossiers. Ik draaide me weer om en zag Gabriëlle gespannen kijken. Zij heeft ook het hele verhaal meegekregen. “Wat is hier aan de hand?” en ze keek me aan met een fronsend voorhoofd. “Gabriëlle, we moeten hier weg!” zei ik vastbesloten. We konden niet hier blijven staan. “Nee, Tess!” schreeuwde ze maar ze schrok tegelijkertijd. Ik keek om de hoek om te zien dat ze Gabriëlle niet hadden gehoord. Gelukkig, ze waren druk bezig met iets te bespreken. “Verdomme, Gabri! Let een beetje op!” zei ik geërgerd. Gabriëlle keek onschuldig. “Tessa! Ik wil weten wat hier aan de hand is!” zei Gabriëlle. “Het is te ingewikkeld!” zei ik peinzend. Wat moet ik nu doen!? Het haar vertellen? “Kom op,Tess! Doe nu niet zo moeilijk. Wat is er aan de hand!” zei ze voor de zoveelste keer. “Ja, dat wil ik ook wel weten!” hoorde ik. Een bezorgde maar een strenge stem hoorde we achter ons. Ik herkende de stem uit duizenden en verkrampte. Ik draaide me langzaam om en zag mijn moeder daar met haar handen in de zij staan. Me adem stokte. Gabriëlle klemde aan me vast. Zij, had net als mij, de angst wat we moesten gaan vertellen. “Uhm…uhm…” zei ik. Ik kwam niet meer uit me woorden. Die 2 woorden was het enige wat ik uit mijn mond kreeg. Gelukkig hielp Gabriëlle me een handje. “W-we waren even rond aan het lopen omdat we toch op jou moesten wachten!” zei ze gespannen en keek naar beneden. “J-ja” knikte ik. Mijn moeder vertrouwde het zaakje niet, zoals gewoonlijk. “Wat wou je dan weten Gabriëlle?” en keek Gabriëlle vragend aan. Nu hielp ik haar. Ik weet dat hier heel erge moeite mee had. “Dat gaat tussen mij en Gabriëlle, mam. Jij hoeft niet alles te weten!!” zei ik boos. Mijn moeder keek me bedwongen aan. “Tessa! Doe eens even rustig! Er is hier wat aan de hand en dat wil ik weten!” zei ze boos. Ik keek haar kwaad aan. Oh Nee! Jij komt dit niet te weten, dacht ik bij mezelf. “Nou, dan heb je het toch erg mis! Het is tussen ons, en niemand kom het te weten!” schreeuwde ik nu echt boos terug. Waarom moest mijn moeder er altijd wel weer tussen zitten? Gabriëlle was stil. Maar dat maakte me nu niet meer uit, het is nu iets tussen mijn moeder en ik. “Ik vertel het je niet!” schreeuwde ik. Naast dat ik ook boos was op mijn moeder, hield ik wel in mijn achterhoofd dat ik rekening met Gabriëlle moest houden. “Kom we gaan!” zei ik snel voordat mijn moeder kon antwoorden! Ik trok Gabriëlle mee. Me moeder mopperde nog wat na en liep ook mee. Ik wist dat ik thuis de volle laag kreeg maar ik wil nu even het beste voor Gabriëlle. Als ik het mijn moeder vertel dan weet ik gegarandeerd dat ze het begrijpt. Maar als ik dat doe dan zal ze ook wel weer de politie willen bellen en dan krijg je dat weer. Wat moet ik doen? Ik zit zo tussen 2 problemen in. In de auto was het stil. We wisselden geen gesprekken af alleen maar kille blikken. Ik keek naar Gabriëlle en kneep aan haar hand om te vertellen dat alles wel goed kwam. Ze snapte het wel maar ze voelde zich niet op haar gemak. Verdomme, dadelijk zitten we weer vast! Het duurde zolang dat we thuis waren, en ik stapte ook onmiddellijk uit toen we thuis waren. Ik gebaarde dat we naar boven gingen en wisselde geen blik met mijn moeder. We praten vanavond wel, dacht ik. We liepen de trap op en we gingen even afkoelen in mijn kamer.
Beide wisten niet wat we moesten zeggen. “Gabri? Ben je boos?” vroeg ik zachtjes. Gabriëlle keek me aan. “Nee, Tessa! Helemaal niet! Hoe kom je daar bij?” zei ze geschrokken. En ze kwam naast me zitten op bed. “Ik weet niet…wat toenet is gebeurt,enzo…” zei ik onzeker. Ik keek Gabriëlle niet aan, ik staarde alleen naar beneden. Onzeker, en bang. “Doe niet zo mal! Ik ben alleen aan het denken over dat gesprek met die mannen!” zei ze. Ik draaide me hoofd. “Nou, ik denk dat ik wel het een of ander wel te vertellen heb!” En ik begon het hele verhaal te vertellen. Van de duistere kamer, dossiers, etc. Gewoon alles! Nadat ik bijna alles in 5 minuten hebt verteld keek Gabriëlle me raar aan. Hoe zal ze reageren? Was het wel verstandig om dit te vertellen. Nou, als dat zo is. Is het nu al veelte laat voor. “Maar…wil je nu echt zeggen dat hun ons bespioneren?” zei ze met een voldane blik. “Ik weet het echt niet, Gabriëlle! Ik heb dagen zitten te peinzen wat hun nu van ons willen!” zei ik met een fronsend voorhoofd. “Misschien heeft het wel met die krantenknipsel te maken!” zei ik. “Mag ik dat krantenknipsel nog eens zien?” zei Gabriëlle. “Het heeft geen zin, Gabri! Ik heb dat al honderdduizend keer doorgenomen. Het loopt dood.” En ik keek weer radeloos naar beneden. Gabriëlle wist het ook niet meer. Ze sloeg een arm om mee heen. “Het komt wel goed! We komen er wel uit.” en we knuffelden en troosten elkaar. Eigenlijk raar. Ik zou haar moeten troosten, niet andersom. Maar, op dit moment maakt me het even niet uit. “Nou, ik weet wel misschien een oplossing!” en ik keek Gabriëlle aan. “We kunnen langs gaan, bij Guillermo!” zei ik onzeker. Ik wist dat Gabriëlle dit niet goed zal vinden, maar het was te proberen. “En wat dan? Ik weet zeker dat Guillermo ons niet zomaar binnen laat komen!” zei Gabriëlle. Ze snapte het niet! “Nee, ik bedoel het niet zo. ’s Nachts, in de avond, wanneer hij niet thuis is!” zei ik. “Bedoel je…inbreken?” vroeg Gabriëlle met een blik zovan ‘ben je helemaal gek’. “Nounou, maak niet het helemaal erg! Gewoon, hij hoeft het niet te weten, niemand niet. Het blijft tussen ons.” zei ik. “Ik weet het niet, Tess! Wat dadelijk als ze ons betrappen!” vroeg ze angstig. “Wil je nu weten wat er aan de hand is hier? Wat die dossiers betekenen? Wat die vent van je moet? Waarom ze ons bespioneren?” zei ik vastbesloten. Hier kan ze geen ‘nee’ tegen zeggen. “Kom op, Gabriëlle! We gaan vanavond! Meteen gelijk!” zei ik. Ik wist dat Gabriëlle dit niet wou maar ze stemde toch toe. “Oké, dan! Maar hoe weet je dat hij vanavond niet thuis is?” zei Gabriëlle nog steeds onzeker. “Weet ik ook niet, gewoon een gokje. Als hij thuis is dan gaan we terug naar huis, zoniet dan gaan we op avontuur!” en ik knipoogde. Gelukkig kon ze er nog om lachen maar we moesten wel serieus blijven. Als we alles te weten moeten komen dan moeten we veel risico’s nemen, en gevaarlijke!

Het was zeker, vanavond vertrokken we! Gabriëlle bleef weer bij me slapen, ondanks wat er bij de bioscoop gebeurde stemde mijn moeder toe. Ik gaf haar een excuus wat er was gebeurt en ze had het me al vergeven. Fijn hè, zo’n moeder! Ik grinnikte in mezelf. We ontspande in die tussentijd lekker. We aten het avond eten en keek nog even tv. Rond de klok van 11 uur liepen we naar boven. We zeiden tegen mijn ouders dat we gingen slapen, maar in tegendeel. We gingen op avontuur uit! Ik weet dat Gabriëlle onzeker nog steeds was, maar ze heeft geen keus. We hebben ons besluit genomen en we gaan gewoon. Zo komen we meer te weten over die duister kamer en die enge vent van een Guillermo. We waren van plan om te vertrekken rond de klok van 12. Me ouders zal dan ook in die tijd in bed liggen.

Ik keek naar de klok. Nog even. 10,9,8,7,6,5,4,3…2…1…

**Geplaatst**: 10-06-06 14:35

Re:

Geplaatst: 10-06-06 14:35

leuk stukje

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-06 17:12

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-06 17:12

Bedankt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-06 19:59

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-06 19:59

nog meer mensen die willen reageren>?

**Geplaatst**: 10-06-06 20:09

Re:

Geplaatst: 10-06-06 20:09

krijgen we vanaaf H9 nog?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-06 20:09

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-06 20:09

als je het voorstukje heb gelezen had je geweten dat jullie morgenavond Hoofdstuk 9 krijgen!

**Geplaatst**: 10-06-06 20:23

Re:

Geplaatst: 10-06-06 20:23

sorry

**Geplaatst**: 10-06-06 20:37

Re:

Geplaatst: 10-06-06 20:37

HEej

erg mooi stukje

ik vind het leuk dat je zo snel weer bijschrijft iedere keer

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-06 21:08

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-06 21:08

Haha, ja ik moet nu steeds bijschrijven. Opeens hing ik even vast, maar toen nam ik even pauze, en toen ging het weer!

**Geplaatst**: 10-06-06 21:14

Re:

Geplaatst: 10-06-06 21:14

SaskiaKur schreef:
Haha, ja ik moet nu steeds bijschrijven. Opeens hing ik even vast, maar toen nam ik even pauze, en toen ging het weer!

:k ik schrijf op moment ook een verhaal

en weet wat je bedoeld heb, daar ook wel eens last van

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-06 21:16

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-06 21:16

haah ja, ga vanavond maar eens denken hoe het gaat gebeuren allemaal in de hoofdstuk 9!

**Geplaatst**: 10-06-06 21:20

Re:

Geplaatst: 10-06-06 21:20

SaskiaKur schreef:
haah ja, ga vanavond maar eens denken hoe het gaat gebeuren allemaal in de hoofdstuk 9!

ja,

dan schrijft het morgen makkelijker en sneller

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-06 21:22

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-06 21:22

Jips dat klopt! maar moet nu echt gaan want moet morgen fris aan de bak, heb wedstrijd! Wens me succes haha!

**Geplaatst**: 10-06-06 21:23

Re:

Geplaatst: 10-06-06 21:23

succes

**Geplaatst**: 10-06-06 21:26

Re:

Geplaatst: 10-06-06 21:26

leuk stukje weer hoor

ben benieuwd of guilermo thuis is en hun pakt ofzo

Succes morgen!

**Geplaatst**: 10-06-06 22:22

Re: [Verhaal] Mishandeling: Damage!

Geplaatst: 10-06-06 22:22

Leuk stukje weer! ben benieuwd naar t volgende!

**Geplaatst**: 11-06-06 07:37

Re:

Geplaatst: 11-06-06 07:37

Leuk weer!!

**Geplaatst**: 12-06-06 14:13

Re:

Geplaatst: 12-06-06 14:13

Heb net alles gelezen het is een leuk verhaal.

**Geplaatst**: 12-06-06 16:54

Re:

Geplaatst: 12-06-06 16:54

goed stuk:)

**Geplaatst**: 12-06-06 17:14

Re:

Geplaatst: 12-06-06 17:14

oke, nu is het spanned en wil ik het volgende hoofdstuk, het is immers avond

**Geplaatst**: 12-06-06 20:01

Re:

Geplaatst: 12-06-06 20:01

Het is nu al overmorgenavond

**Geplaatst**: 13-06-06 07:33

Re: [Verhaal] Mishandeling: Damage!

Geplaatst: 13-06-06 07:33

echt heel mooi verhaal!!
ik ben het echt aan het volgen

Nomineer dit bericht ×