Bokt.nl

“Omdat wij je nu meteen aan gaan melden zodat je morgen meteen meedoet aan de les.”
Ik stond met mijn mond vol tanden, maar voor ik iets zeggen kon, had mijn moeder haar schoenen al aan.
“kom je nog?”
“Moet ik mee?”
“Je moet niks.”
“Oke, mag ik dan thuis blijven?”
“Wat jij wil, ik zie je zo”
Ze gaf mij een kus op mijn hoofd en liep naar buiten.
Ik was moe, maar mocht niet slapen, dat kan je vanavond doen! Zei ik streng tegen mezelf.
Wat kan ik eens doen?
Ik pakte mijn boek en begon te lezen.
Eerst ongeïnteresseerd en ik keek steeds maar naar de klok, maar het werd toch echt heel spannend en even later kon ik niet meer stoppen met lezen tot ik het boek uit had.
Pff wat bleef mijn moeder lang weg!
Ik ging naar boven, maar toen ik net halverwege de trap was, stapte mijn moeder het huis binnen.
Zo snel als ik op de trap lopen kon, liep ik naar beneden.
“En?!”
“vanaf nu doe jij gewoon weer mee met de lessen en morgen schrijf ik je wel in voor de wedstrijd. “
“O bedankt mam! Ik zou niet zonder je kunnen!”
ik knuffelde mijn moeder en besefte dat ik het meende, ik kan niet zonder haar.

de volgende morgen was ik vroeg op.
Ik dacht suffig na waarom en wou me bijna weer omdraaien, toen het mij weer te binnen schoot.
Vandaag zou ik voor de aller eerste keer meedoen in de les met Hummer!
Meteen was ik klaarwakker.
Ik stelde mezelf allerlei vragen.
Hoe zou Hummer reageren op de andere paarden? Zou Hummer het leuk vinden? Hoe zou de reis in de trailer gaan?
En zo had ik er nog veel meer..
Ik zette alle vragen van mij af en liep naar de badkamer.
Daar aangekomen begon ik mijzelf te wassen en mijn tanden te poetsen.
Toen ik klaar was, schoot ik in mijn paardrijkleding, bond mijn haar in een zijstaart en ging naar beneden.
Ik maakte een kopje thee en zette de tv aan.
Ik was ruim op tijd, het was 8 uur.
9 uur zou ik naar Hummer gaan, hem meenemen en even poetsen, dan zouden mijn vader en moeder komen met de trailer, lieten we Hummer wennen en laden we hem in, daarbij komt zijn oude baasje helpen en zouden we nog even bijpraten en dan zouden we op weg naar de manege gaan.
Ik dronk mijn thee en praatte nog even met vriendinnen.
Eigenlijk had ik de tv net zo goed niet aan kunnen zetten…
Ik keek op de klok, 5 voor 9, als me nu klaar ging maken, zou ik er om 9 uur zijn.
Ik schreef een briefje voor mijn ouders, trok mijn rijlaarsjes aan en pakte mijn telefoon, camera en liep naar buiten.
Mijn vest liet ik thuis, het was heerlijk warm.
Diep snoof ik de ochtendlucht in.
Heerlijk…
Ik zette de schuurdeur open en haalde mijn fiets eruit.
Ik haalde daarna de poort van het slot, reed mijn fiets de steeg in, trok de poort dicht en fietste weg, naar mijn kleine vriendje.
Hummer had waarschijnlijk niet verwacht dat ik zo vroeg op kwam dagen, want hij stond nog lekker te dutten toen ik aankwam.
“Huuuummmmpppieeeee!!” riep ik.
Met een ruk vloog zijn hoofd omhoog.
Hij staarde mij aan, met zijn hoofd hoog en oortjes gespitst.
Ik riep nog een keer.
Blij draafde hij naar mij toe.
Hij stopte vlak voor mij en duwde zijn neus tegen mijn arm.
Glimlachend kroelde ik hem achter zijn oortje.
“Ik ben benieuwd hoe je reageert op de manege, we gaan het net zo goed doen als vorige keer toen we hier reden, toch?”
Tevreden brieste hij.
Ik schoof het roze halster om zijn hoofdje en nam hem mee.
Met een schok bedacht ik dat het misschien helemaal niet goed zou gaan, omdat zijn vriendje er niet was…
Nou en, er waren genoeg andere paarden en hij zou heus wel een uurtje zonder kunnen.
We deden genoeg daar.
Ik zette hem vast,begon te poetsen en vlocht een matje in zijn manen.
Ik kamde zijn hele staart uit en haalde een glansborstel over hem heen.
Het was een echt beauty!
Toen ging ik mijn spullen pakken, Hummer liet ik staan.
Ik pakte mijn lijstje en kruiste aan wat ik had en wat niet.
Zadel, zwarte hoofdstel, roze bandages, roze sjabrak, cap, zweep en poetsspullen.
Dat was het.
Alles behalve het zadel en hoofdstel deed ik een tas.
Op dat moment hoorde ik getoeter.
Ik keek naar mijn vaders auto die met een trailer aan kwam rijden.
Uit de auto stapten de oude eigenaar van Hummer, mijn vader en mijn moeder.
“Ik ga Hummer wel even halen.”zei ik.
Ik liep naar het hek achterin, waar Hummer nogsteeds vastgebonden stond.
Hij keek op toen ik aan kwam lopen.
Ik maakte hem los en nam hem mee.
Trots liet ik hem zien.
“Hij ziet er geweldig uit!” zei zijn oude eigenaresse.
Dat was ook zo, hij glom als een spiegel, zijn ogen stonden vrolijk, levendig en blij en hij was lekker slank.
“Ik heb er erg mijn best op gedaan.” Zei ik blozend.
“en ik ben heel blij dat jij mij nog geholpen had met dat longeren.”
Ik keek de vriendelijke vrouw diep in haar ogen.
Ik zag haar ogen glinsteren en er verscheen een lachje om haar mond.
Hummer stond nog altijd rustig naast mij, met zijn hoofd op mijn schouder.
Het longeren was in het begin nog gelukt, maar daarna stond hij stil en kreeg ik hem niet verder.
Zij had mij vreselijk goed geholpen en daar was ik haar eeuwig dankbaar voor.
Mijn vader werd ongeduldig.
“zullen we hem maar inladen?”
“oke”
We liepen met Hummer naar de trailer.
Hij liep rustig naast mij, maar zijn hoofd was hoog en zijn oren gespitst.
Eerst lieten we hem ruiken aan de trailer, daarna zette ik een emmer met slobber in de trailer.
“Kom eens hummertje, hier is lekker eten!” zei ik poeslief.
Ik hield een handje omhoog.
Na lang twijfelen besloot Hummer toch maar te komen, hij stapte de trailer in en meteen werd hij van alle kanten uitbundig beloont.
De stang achter zijn kont werd gesloten en ik aaide hem over zijn hals.
“Ik ben dichtbij, dat beloof ik” fluisterde ik in zijn oor.
Ik stapte de trailer uit en keek nog 1 keer achterom.
Toen ging de klep dicht.
Ik ging in de auto zitten.
Mijn moeder had de tas met spullen achterin gelegd.
“Jammer dat je moet werken, kun je volgende week wel?”
Zijn oude eigenaresse keek bedachtzaam.
“ach weet je wat? Ik neem gewoon vrij volgende week zaterdag voor jou oke?”
“Joepiee!!”
De auto werd gestart en we reden weg.
Ik keek steeds achterom, maar het bleef gelukkig rustig in de trailer.
“Mam?”
“Ja?”
“Hoe denk je dat Hummer reageren zal?”
“Dat weet ik niet lieverd, jij kent hem het beste, jij kunt het dus het beste inschatten.”
Meer zei ze niet.
Ik keek uit het raam, tot we er waren.
Er kwamen een paar mensen uit de manege om te helpen, maar verder gebeurde er niks en kwam er niemand.
Dat veranderde echter toen ik Hummer uitlaadde.
Er kwamen allemaal meiden en jongens kijken.
Hummer keek nieuwsgierig om zich heen.
Hij hinnikte hoog en schel naar de paarden in de stal.
Er werd uitbundig terug gehinnikt.
Hummers neusgaten stonden wijt open en hij snoof diep alle andere geuren in.
Zijn hoofd was hoog toen ik hem de trailer uit liet gaan.
Hij stond stil, zijn oren gespitst en kijkend naar alles.
Ik aaide hem geruststellend over zijn neus.
Zijn spieren stonden strak.
“Is hij van jou?” vroeg een klein meisje.
“Ja, hij is van mij.”
“wat voor ras is het?”
“het is een shetlander.”
“Doet hij altijd zo?”
“Nee, dat komt omdat hij heel nieuwsgierig is en nu is hij op een plaats die hij niet kent, met vreemde geuren en andere paarden. Dat is best eng voor hem.” Legde ik geduldig uit.
Alle kinderen hadden wel een vraag, die ik rustig beantwoorde.
Hummer ontspande een beetje.
Ik begon rondjes met hem te lopen over het erf, tot hij nog net iets rustiger was.
Mijn moeder liep met mij mee, mijn vader maakte een praatje met de ouders van mijn beste vriendin.
Toen Hummer weer naar mij luisterde, leidde ik hem de manege binnen.
Ik zette hem vast aan de poetsplaats, die naast een grote deur stond, waar ik zojuist naar binnen was gekomen.
Links was een rij met paardenstallen, rechts een rij met ponystallen.
Bij de paardenstallen was ook een wasplaats.
Ik liet Hummer even staan en ging mijn tas met spullen halen.
Mijn zadel hing ik op de balk naast de poetsplek.

Het was half 11, de meiden uit mijn lesgroep kwamen de stal binnenlopen, waaronder mijn vriendinnen.
Ze bleven voor mij en Hummer staan.
Iedereen zij hetzelfde.
“Wat is hij lief!” en “wauw, wat een mooie shet! Leuk koppie ook”
Ik had Hummer nog even gemasseerd en eindelijk stond hij rustig met zijn hoofd naar beneden.
Snel haalde ik nog even een borstel over hem heen, nu glom hij al helemaal.
Het was tijd om te zadelen.
Ik haalde mijn zadel van de balk.
Rustig liet ik hem eraan ruiken.
Daarna legde ik het voorzichtig op zijn nek en schoof het naar achter zodat de haartjes goed vlak lagen.
Ik controleerde of het dekje goed lag en het zadel recht.
Toen dat goed zat pakte ik de singel voorzichtig onder zijn buik door.
Hummer liep achteruit, maar ver kwam hij niet.
Ik singelde 1 gaatje aan, toen nog 1 en toen nog 1.
Verder zou ik wel in de bak doen.
Ik legde de teugel om zijn hals en klikte zijn halstertouw los.
Toen haalde ik zijn halster eraf.
Rustig bleef Hummer staan.
Ik stak mijn duim in zijn mondhoek.
Het duurde even voor hij zijn mond open deed, maar daarna schoof ik het bit in zijn mondje.
Ik trok zo voorzichtig mogelijk het hoofdstel om zijn kleine oortjes.
Ik maakte de riempjes vast en deed mijn cap op.
Precies op tijd was ik klaar, want mijn instructrice riep dat we de bak ik mochten.
Ik sloot achter in de rij.
Ik was benieuwd hoe Hummer het zou doen.
Hij dribbelde een klein beetje, maar was niet druk.
Ik liep de bak in, achter de andere pony’s aan.
Ik zag mijn moeder achter het raam in de kantine staan.
Ze stak een duim naar me op.
Ik zag iedereen fluisteren, waarschijnlijk wisten ze niet hoe deze pony hier nou gekomen was.
Ik zette Hummer op het midden.
Hij bleef staan, maar hij keek nieuwsgierig rond.
Ik stak mijn arm door de teugel en singelde aan.
Hij liep weer achteruit, maar het was niet heel moeilijk om te singelen, ik was dit toch al gewend.
Ik keek nog 1 keer of alles goed zat en aaide Hummer geruststellend over zijn hals.
Daar gaat hij dan…

**Geplaatst**: 30-06-13 11:20

Re: [VER] Droomverhaal een eigen paard

Geplaatst: 30-06-13 11:20

leuk!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-06-13 11:38

Re: [VER] Droomverhaal een eigen paard

Geplaatst door de TopicStarter : 30-06-13 11:38

Dankje

**Geplaatst**: 03-07-13 07:42

Re: [VER] Droomverhaal een eigen paard

Geplaatst: 03-07-13 07:42

Leuk!

Nomineer dit bericht ×