Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-06-13 07:58

Geplaatst: 21-06-13 07:58

Hij gaat weer open met een nieuw stuk:

Met een knal kwamen we terug op de grond.
Ik draaide een rondje en draafde in een pittig tempo terug naar de boomstam.
Hummer zette weer af.
Ik sloot mijn ogen en ging staan in mijn beugels.
Ik deed mijn ogen weer open en bereide me voor op de landing.
We kwamen neer.
Ik was zo blij!!!
Ik draafde nog een eindje het bos in en maakte een overgang naar stap.
Straks, straks zou ik weer een klein stukje galopperen…

Inmiddels kwamen we bij een groot grasveld.
Ik hield halt en fluisterde Hummer in zn kleine oortje:
“wij kunnen dit he? Wij zijn sterk samen en je bent een super pony!”
Hummer draaide zijn oren naar mij toe, alsof hij me begreep.
Hij bleef geduldig staan, geconcentreerd op mij.
Ik zette hem in draf, legde mijn buitenbeen naar achteren en dreef aan met mijn binnenbeen.
Hummer ging harder en harder, tot hij niet harder meer kon.
Hij moest wel galopperen!
En die keuze nam hij.
Ik voelde dat hij aansprong, zijn spieren onder mij bewegend en mijn glimlach groeiend.
Ik was blij, trots en gelukkig.
Ja, ik was zielsgelukkig!

Hoofdstuk 3 zou het lukken?
Ik lag op mijn bed.
Ik was moe en had geen zin om iets te doen.
Over een uurtje zou ik naar Hummer gaan.
Ik was aan het bedenken wat ik zal doen, toen er op mijn deur geklopt werd.
Mijn moeder kwam binnen.
Ik ging rechtop zitten en keek haar aan.
“ hoi mam”
“Dag mop”
Mijn moeder deed mijn kast open.
Nu viel het me pas op dat ze kleding, ondergoed en sokken in haar handen had.
Ik had geen zin meer om thuis te zitten niksen, dus ging ik maar alvast naar Hummer toe.
“ ik ga, doeg mam”
Ik stapte op de fiets en fietste op mijn dooie gemak naar Hummer toe.
Eenmaal aangekomen zette ik mijn fiets op slot en pakte zijn halster en poetskist.
ik liep naar het weilandje en deed Hummer zijn halster om.
Ik nam hem mee en zonder te trekken liep hij met mij mee.
Ik had geen zin om te rijden, geen zin om te longeren en geen zin om te grondwerken, dus poetste ik hem maar grondig.
De haren vlogen in het rond.
Ik was bijna klaar, toen ik een goed idee kreeg.
Ik deed Hummer zijn hoofdstelletje in en klikte een longeerlijn vast aan zijn bit.
Ik schoof het hek open en deed het weer dicht toen Hummer en ik aan de andere kant stonden.
Ik liep het erf op en zei tegen Hummer
“kom hum, gaan we lekker even wandelen.”
Ik gaf een rukje aan de longeerlijn en we liepen de straat op.
We sloegen rechtsaf, daarna naar links en toen liepen het twiske in.
In het twiske genoten we van de frisse ochtendlucht.
het was rustig op straat.
We kwamen na een tijdje een bankje tegen en ik liet Hummer even lekker grazen.
Dit was het allermooiste, samen zijn.
Ik keek naar de lucht, de lucht was oranje roze-achtig.
Er vlogen blauwe vogels door de lucht, uit de bomen hoorde je gezang van de vogeltjes.
‘kijk’ zei ik. “ daar” en ik wees naar de lucht.
Daar zat een groene papagaai in de bomen met vrolijke kleuren.
Hij zong uit volle borst.
Hummer gooide zijn hoofd omhoog en spitste zijn oren.
Belangstellend keek hij naar de vogel.
Toen liep hij naar de vogel en hinnikte hard en schel.
De vogel schrok zich dood en vloog snel weg, een meter naast Hummer lande een rij vogelpoep.
Ik schoot in de lach.
“gekke pony” zei ik en ik stond op.
Ik gaf een rukje aan het touw en Hummer liep gewillig mee.
Ik knuffelde hem, hij is de beste pony ooit!

Er stond een rij sommen op het bord, maar ik kon me niet concentreren.
Na veel geploeter kreeg ik de rij sommen toch op tijd af en pakte ik een blaadje.
We moesten een gedicht schrijven, stond er op het bord.
Ik wou een gedicht maken over verwaarlozing van paarden.

Er staan een paar paarden in de wei.
Wat is er gebeurt? Ze kijken niet blij.
Ik kwam dichterbij en riep.
Platte oren en een hinnik, boos en diep.
Ze waren mooi, wie heeft dit gedaan?
Ik liet me niet wegjagen en bleef staan.
Nog een boze hinnik en een trap tegen het hek.
Wie heeft dit gedaan? Wat een gek…

Het rolde er ineens uit.
Ik las het na, het was nog lang niet af.
Ik beet op mijn pen en keek peinzend voor mij uit.
Ik richtte me weer op mijn gedicht en schreef verder.

Hoe kon dit gebeuren?
De paarden hadden verschillende kleuren.
Bont, bruin, vos.
Sommige helemaal kaal, andere met een dikke harendos.
Ik keek om me heen.
Toen er een vrouw verscheen.
De paarden liepen op haar af.
Ik keek naar haar, en dat was het moment dat ze mij zag.
Haar vriendelijk ogen boorde zich in de mijne, waren dit de paarden van haar?
Julia, 7a

En toen was mijn gedicht af, mijn dagtaak en mijn weektaak.
Wat kon ik nu doen?
Ik tekende een paar schetsjes van Hummer op papier en bedacht wat ik vandaag zou doen.
Eindelijk klonk de bel en liep ik de gang op.
Ik pakte mijn jas en tas en het enige wat ik zei was “doeg” toen ik al halverwege de deur was.
Aangestaard door mijn vriendinnen verdween ik door de grote deuren naar buiten.

Zo snel ik kon fietste ik naar huis toe.
Ik zou me omkleden, snel iets drinken en weggaan, ik wou zo snel als mogelijk naar Hummer gaan.
“hoi mam” riep ik.
Ik stormde naar boven, gaf mijn moeder een kus en verdween in mijn kamer.
Er lagen geen rijbroeken meer in mijn kast.
“mam?”
“ja?”
“Had jij mijn jeans rijbroek al gewassen?”
“ja die hangt aan het wasrek, ik loop wel even naar zolder”
Ze stond op uit van de computerstoel en liep over de grote trap de zolder op.
Mijn moeder trok de rijbroek van het rek en gooide het naar beneden.
“Vangen!” riep ze.
Ik ving de broek en trok hem aan.
“bedankt!” riep ik.
Ik rende weer naar beneden en griste mijn fotocamera van mijn bureau.
Beneden deed ik de koelkast open en keek wat we allemaal hadden.
Ik pakte een fles met Fanta en schonk een groot glas in voor mijzelf.
Ik dronk het op en veegde mijn mond af.
Dat was lekker!
Ik liep iets rustiger naar de gang en schoot in mijn korte rijlaarsjes.
Mijn vest greep ik mee, mijn camera en mobieltje.
“doeg mam!!”riep ik en ik stapte op mijn fiets.

Ik haalde Hummer uit de weide, nam hem mee en poetste hem.
Toen ik klaar was liet ik hem teruglopen en weer bij mij komen, net zo lang tot we er beide genoeg van hadden.
Ik keek voor mij uit, wat zou ik kunnen doen?
Ineens begon er iets te borrelen in mij.
In het hokje van Hummer lag nog een proevenboekje, misschien als we een gingen oefenen, ik aan mijn moeder kon vragen of ik mocht deelnemen op mijn manege aan een heuze wedstrijd!
Ik werd helemaal enthousiast, ik had daar nog nooit aan gedacht, omdat het nooit zo goed ging in de bak, maar misschien nu wel…
Ik ging het in ieder geval proberen!
Ik rende naar stal om een hoofdstel, zadel en het proevenboekje te pakken.
Ik pakte het zadel van de nieuwe zadelsteun, die ik ook voor mijn verjaardag gekregen had, het hoofdstel van het haakje en het proevenboekje van de grond.
Vol beladen liep ik weer naar Hummer toe.
Haastig legde ik het zadeltje op zijn rug, streelde zijn haren plat en singelde gaatje voor gaatje aan, omdat hij het niet erg prettig vond.
Ik legde de teugel over zijn hals en klikte het hlastertouw los.
Ik aaide hem liefdevol over zijn kleine neusje en haalde het halster van zijn hoofd.
Zoals ik hem sinds kort geleerd had, bleef hij keurig staan, ook als hij zonder halster stond.
Ik kreeg het bit vrij makkelijk in en schoof het hoofdstel over zijn oren.
Ik gespte de riempjes vast en wikkelde handig de bandages om zijn benen.
Ik zette mijn cap op en toen had ik in een record tijd een opgezadelde pony.
Ik nam hem mee naar de bak en nam het proevenboekje nog even door.
Arbeidsgalop, van hand veranderen, arbeidsstap, gebroken lijn 5 meter, voltes, arbeidsdraf, middendraf… allemaal dingen die we zouden moeten kunnen voor de proef waar we aan mee zouden moeten doen, en dus op zouden moeten oefenen..
Hummer werd ongeduldig en begon rondjes te lopen.
“ja ik kom al” zei ik glimlachend.
Ik zette hem weer op zijn plaats en wachtte tot ik zeker wist dat hij stil zou staan als ik opstapte.
Ik zette een voet in de beugel en steeg snel op, bij Hummer moest je niet treuzelen, dan gaat hij draaien.
Licht ging ik zitten, zodat het niet zo’n plof op zijn rug zou zijn.
Ik aaide hem over zijn hals.
Hij had 1 oor op mij gericht en de andere naar voren.
Ik dreef aan en keurig stapte hij weg, dit was al een begin.
Toen voelde ik een golf van vastberadenheid opkomen.
Ik had een super pony, die ik super rijden kon, we zullen iedereen eens wat laten zien!!

Nomineer dit bericht ×