Bokt.nl

Citaat:

“Kom binnen”, nodigt Chris ons uit. Steef en Chris schudden elkaar de hand en Sanne glimlacht vrolijk naar Chris. Ik probeer zijn blik te vermijden. Wanneer Steef en Sanne de keuken in lopen word ik tegengehouden. Dan kijk ik recht in zijn felblauwe ogen en zoals iedere keer als ik hem zie, laat hij mijn hart sneller kloppen. “Kunnen we even praten?”, vraagt Chris. “Er valt niks te bespreken, het is goed zo”, zeg ik. Voor Chris antwoord kan geven maak ik mezelf los van zijn greep en loop de keuken in. “Zo hebben we er allemaal zin in?”, vraag ik opgewekt. “Ja!”, juicht iedereen. “Mag ook iedereen mee?”, vraag ik grinnikend. Maar dat had ik niet hoeven vragen, iedereen heeft toestemming en we hebben er allemaal heel veel zin in. “Oké, nou we moeten even bedenken wat iedereen mee moet nemen?”, zegt Patricia die de leiding neemt. “We zitten in een bungalow dus meubels, keukengerei en dekbedden hoeven we allemaal niet mee te nemen”, vertelt Patricia. “Het enigste wat we dus mee moeten nemen..”, zegt Hans. “Nou ja, eten en drinken voor de dag dat we aankomen, misschien wel theezakjes of koffie voor de gene die dat willen. Dan hoeven we dat daar niet te kopen”, onderbreekt Patricia, Hans. Als ik naar het beduusde gezicht van Hans kijk knipoog ik naar hem, gelukkig kan hij er om lachen.

We discussiëren de rest van de avond gezellig verder en uiteindelijk zijn we er over uit dat Patricia zorgt voor de shampoos en crèmes, Hans zorgt voor de koffie en thee enz., Sanne zorgt voor het drinken en Steef en ik zorgen voor de broodjes onderweg met wat lekkernijen. We besluiten ook een pot met geld te maken, iedereen legt vijftig euro in en iedereen neemt nog rond de vijftig euro voor zichzelf mee. “Nou dat moet wel lukken denk, we gaan maar vijf dagen en we zitten op een camping dus de prijzen zullen wel meevallen”, zegt Steef. “Maar de tijd valt niet mee, het is alweer half elf:, zegt Patricia verschrikt. Snel staan we allemaal op om naar huis te gaan. Ik spreek met de meiden weer om acht uur af voor de volgende dag en ren dan snel naar binnen. “Gelukkig slapen pap en mam al”, fluistert Steef. “Nou dan moeten we maar snel ons bed in duiken”, fluister ik. Net wanneer ik de trap oploop fluistert Steef, “Liz?” “Ja, wat is er?”, vraag ik. “Ik ben blij dat je mijn zusje bent, weet je dat”, zegt Steef. “Ik ben ook blij dat jij mijn broer ben”, zeg ik glimlachend en geef Steef een knuffel. We houden elkaar even vast en kijken elkaar glimlachend aan, dan gaan we snel naar boven. Ik trek mijn pyjama aan en kruip lekker onder de dekens.

Ik schrik wakker als ik het vervelende gepiep hoor van mijn wekker. Snel druk ik hem uit en laat me nog even wegzakken op mijn kussen. Het is weer veel te vroeg denk ik zuchtend bij mezelf. Na vijf minuten stap ik dan toch maar mij bed uit en loop naar de badkamer, daar gooi ik een plens met water in me gezicht om wakker te worden. Dan droog ik mijn gezicht af en voel ik me al wat frisser. De voorspellingen van vandaag zouden ruim twintig graden zijn dus ik trek een driekwarts broek uit mijn kast en doe daar boven een felgeel shirtje zonder mouwen. Ik trek mijn zwarte ballerina’s aan en om het een beetje te combineren doe ik mijn zwarte kralenketting om, tevreden kijk ik in de spiegel. Ik breng vlug mijn standaard make-up op en ga dan naar beneden om mijn brood klaar te maken en een kopje thee te drinken. Acht uur komen de meiden aanfietsen en samen fietsen we naar school. De dag vliegt voorbij net als de rest van de twee weken. Voor we het weten is het zondag de dag van ons vertrek naar de camping in Epe. We vertrekken ‘s morgens vroeg zodat we nog een hele dag over hebben. Ik doorloop nog snel even mijn koffer. Broeken, shirtjes, truien, bikini’s, badhanddoek, ondergoed, sokken, leesvoer, telefoon oplader en als laatste mijn toilettas. De vader van Hans zou om half 7 klaar staan. Dansend over de overloop, loop ik naar Steef zijn kamer. Voor de zekerheid klop ik even aan, omdat Sanne de vorige avond is blijven slapen. “En zijn jullie er klaar voor”, roep ik enthousiast. “Zeker weten”, zegt Sanne ook dolenthousiast. “Nou kom op kippetjes”, zegt Steef grinnikend. Ik geef Steef een speelse duw tegen zijn schouder, maar pak dan ook mijn koffer. Stommelend lopen we de trap af. “Wacht”, horen we dan vanuit de slaapkamer van onze ouders. Dan komt onze moeder de deur uitrennen in haar duster. Ze drukt Steef en mij even stevig tegen zich aan. “Heel veel plezier lieverds, doe voorzichtig en laat goed op elkaar”, zegt mijn moeder. “Komt goed mam”, zegt Steef rustig. “Let je een beetje op mijn kinderen”, zegt mijn moeder glimlachend als ze ook Sanne even tegen zich aan drukt. “Natuurlijk Lia, dat komt helemaal goed”, zegt Sanne glimlachend. “We bellen zodra we aangekomen zijn”, zeg ik. En dan stappen we met ze drieën de deur uit. De donkergroene bus staat al voor de deur met de achterklep open. We stoppen al onze koffers erin en Hans komt vrolijk aanlopen. “De chauffeur is nog even naar de wc, maar ga alvast zitten. “Meiden!”, roept Patricia vanuit de bus. Patricia vliegt de bus uit en omhelst ons allemaal. “Ik heb er zoveel zin in”, zegt Patricia vrolijk. “Liz, wil jij alsjeblieft voorin zitten, dan kan ik naast Hans en San naast Steef. “Natuurlijk, ik ga wel naast je toekomstige schoonvader zitten hoor”, zeg ik grinnikend. “Toekomstige schoonvader?”, vraagt een bekende stem achter mij aan. “Ja, waar heb jij het over, Chris brengt ons hoor”, lacht Patricia. Als ik omdraai, kijk ik inderdaad in het lachende gezicht van Chris. “Hans en ik zijn broers hoor”, zegt Chris vrolijk. Vlug draai ik mij weer om. “Ik dacht dat Hans zijn vader ons zou brengen”, fluister ik en kijk hulpzoekend naar Patricia. “Ja, maar die moest toch werken en Chris vond het niet erg om ons dan te brengen”, zegt Patricia vrolijk. Het zal ook niet, denk ik bij mezelf.

Met een wee gevoel in mijn buik stap ik in de passagiersstoel naast de stoel van de bestuurder. Als iedereen zit, stapt ook Chris in en rijden we rustig weg. Ik probeer nog steeds zijn blik te vermijden dus kijk ik naar buiten, naar alle huizen die we voorbij rijden en dat is het begin van onze vakantie.