Bokt.nl

Citaat:

Audrey
Als Geoff in de middag weer thuiskomt heeft hij Don en Justin meegenomen van school. Geoff heeft de jongens in de auto al verteld dat Audrey er nog is. Terwijl ze in de tuin iets drinken ondervragen de twee Audrey alsof ze ervaren detectives zijn. Ze willen weten waarom ze is gebleven. Audrey belooft het onder het avondeten te vertellen. Daar nemen de jongens echter geen genoegen mee. Uiteindelijk houden ze op als Geoff ze wijst op hun huiswerk. Hij kijkt Audrey schuldig aan en zegt dat hij ook nog huiswerk moet maken. Audrey zegt dat ze het niet erg vindt. Ze besluit Gabry uit te laten. Justin wil graag mee maar Geoff houdt hem tegen. ‘Huiswerk,’ zegt hij kort en krachtig. Justin slaakt een zucht en loopt sloffend weg.
Tijdens de wandelronde komt Audrey weer langs het basketbalpleintje. Het groepje jongens hangt er nog steeds rond en weer roepen ze wat woorden naar haar toe. Audrey besluit het op te vatten als een compliment maar er niet verder op in te gaan. Ze is niet te koop. Verder op haar ronde ziet ze een vrouw met kinderwagen. Gezellig babbelend tegen haar kind komt de vrouw langs lopen. Audrey kijkt achterom om in de kinderwagen te gluren. Er ligt een meisje in. Dat vermoedt Audrey in ieder geval. Het kindje is geheel in het roze gestoken.
Als Audrey met Gabry terug komt in Lilly al thuis. Geoff heeft haar al op de hoogte gebracht van het verlengende verblijft van Audrey. Ze begroet Audrey vrolijk en vraagt of ze wil helpen met het eten.
Die avond zit het gezin samen met Audrey te praten rond de eettafel. Ze heeft samen met Geoff het gehele verhaal uitgelegd. Iedereen was zeer begripvol, hoewel Don er wat grapjes over maakte. Lilly gaf hem een standje daarvoor. Ze bood aan om Geoff de volgende dag van school ziek te melden zodat Audrey niet alleen thuis zou zijn, Lilly had dan wel een vrije dag maar zou druk in de weer zijn met huishoudelijke taken. Geoff nam het aanbod gretig aan, blij een dagje school te kunnen missen. Lilly maakte wel duidelijk dat hij op donderdag gewoon weer naar school toe moest. Die avond hebben ze nog lang zitten praten in de tuin.

De volgende ochtend blijft ze lang in bed liggen. Ze is al ruim een uur wakker als ze haar benen over de rand van het bed gooit en zich naar beneden begeeft. Na het ontbijt en een verfrissende douche gaat ze met Geoff en Gabry in de tuin liggen. Lilly is in het huis druk bezig met stofzuigen. ‘Hebben jullie eigenlijk geen schoonmaakster?’ vraagt Audrey verbaasd. Ze weet dat het gezin in het vorige huis wel een schoonmaakster had. ‘Mama is nog op zoek naar een goede schoonmaakster die te vertrouwen is,’ vertelt Geoff. ‘We hebben al wel een tuinman,’ vervolgt hij. ‘Toen we hier kwamen was de tuin best verwaarloosd. In korte tijd heeft de tuinman alles opgeknapt,’ vertelt Geoff. Audrey kijkt de tuin rond. Als je erop let zie je wel dat veel planten nog klein zijn en pas geplant.
Tijdens hun gesprek laat Geoff het onderwerp opeens vallen op Audrey haar moeder. Hij heeft schijnbaar met Lilly vanochtend gepraat want het idee dat hij oppert zou nooit van hemzelf komen. Hij spoort haar aan om haar moeder op te bellen. ‘Ze is vast ongerust. Ze verwachtte je gister al terug,’ zegt Geoff. Audrey probeert het onderwerp te mijden en begint over van alles te praten dat in haar opkomt. Helaas prikt Geoff overal doorheen en blijft hij terug komen op het bellen van haar moeder. Hij zoekt het nummer op in haar mobiel en houdt deze voor haar. Audrey haar hart bonkt ondertussen in haar keel. Ze luistert gespannen naar de toon terwijl de telefoon overgaat. Als haar moeder opneemt loopt ze weg van Geoff. Het gesprek gaat niet zoals ze gehoopt had. Haar moeder is nog steeds niet in staat veel begrip voor de situatie op te brengen. Ze doet erg laconiek over het feit dat Audrey nog in Georgia is en komend weekend naar South Carolina gaat. Haar moeder kiest op het foute moment de foute woorden waarmee ze Audrey erg kwetst. Het kan ook zijn dat ze die woorden expres uitpikt met het doel Audrey te kwetsen. Audrey hoopt dat haar moeder gewoon erg in de war is en dat ze naar verloop van tijd wel zal bijdraaien. Als ze ophangt neemt ze zich voor niet uit zichzelf te bellen, uit zelfrespect.


Becca
De hele week is Becca druk bezig met het leren van proefwerken en maken van verslagen. Ze ziet haar vrienden enkel op school. Ann is erg streng geworden en let erop dat Becca goed haar huiswerk maakt en proefwerken leert. Becca kan er wel op mopperen en chagrijnig van zijn, toch is ze blij dat Ann erop let. Anders zou ze helemaal niks maken en in de problemen komen. Het weer is erg warm en Becca snakt naar middagen aan het meer. Ann is helaas niet over te halen. Haar huiswerk maakt Becca buiten, aan de tuintafel om toch nog een beetje van het mooie weer mee te pikken. Voor verslagen moet ze binnen werken. Het is vrij veel moeite om de gehele computer naar buiten te sjouwen. Het schiet al aardig op met verslagen en huiswerk. De proefwerken zijn pas over twee weken en dus zal ze nog wel even door moeten gaan met leren. Gelukkig heeft Ann toestemming gegeven om in het weekend aan het meer te liggen en rustig aan te doen. Momenteel zit Becca zuchtend boven haar huiswerk voor wiskunde. Het is haar slechtste vak. Aan het begin van het jaar wou ze het laten vallen. Toen heeft haar vader min of meer verboden om het vak te laten vallen. Becca snapt het zelf ook wel. Wiskunde is zeer belangrijk in vele beroepen. Welk beroep ze later wil gaan doen weet ze nog niet. Wat zouden haar ouders doen? Dat zal ze waarschijnlijk nooit te weten komen. Ryan heeft nog wel eens contact met zijn echte vader. Zijn moeder is aan drugsgebruik overleden. Merel heeft allebei haar ouders nog. Ze wonen in New York in een woning dat eerder een krot is te noemen. Ze hebben de mogelijkheid niet om Merel te onderhouden en ook niet het geld om haar soms te bezoeken. Merel is er een aantal keer heen geweest maar heeft besloten dat ze niet meer wil gaan. Heather heeft net als Becca nog nooit iets van haar ouders gehoord. Ann heeft hun verteld dat haar ouders het zo hebben doorgegeven. Tot nu toe ondervindt Becca er geen hinder van. Wel kan ze zich voorstellen dat ze ooit haar ouders wel zou willen zien. Kijken hoe hun zijn, of ze net als haar zijn. ‘Dromer,’ roept Ryan haar toe vanaf de wei. Becca steekt haar tong uit naar Ryan. Waarschijnlijk is hij te ver weg om het te kunnen zien. Ze richt zich weer op de sommen voor zich. Als het nu eens normaal optellen en aftrekken was. Dan zou ze waarschijnlijk de opdrachten al lang afhebben.

‘Becca, je telefoon gaat!’ roept Merel van boven aan de trap. ‘Neem hem maar mee,’ roept Becca terug. Tegen de tijd dat Merel beneden is rinkelt de telefoon al niet meer. Becca kijkt bij haar gemist oproepen. Het was Jason. Van hem heeft ze niks meer gehoord sinds hun nep date. Ze zit nog te dubben of ze hem wel of niet terug zal bellen als haar telefoon weer gaat. Het is Jason. Ze wacht tot hij twee maal is overgegaan en neemt dan op. Jason vraagt wanneer ze weer eens langskomt en biedt aan om anders een bij haar langs te komen. Becca legt uit dat afspreken de komende weken er niet van zal komen in verband met haar leerwerk. Eigenlijk heeft ze ook niet erg veel zin om met hem iets te gaan doen. Hij is dan wel heel erg aardig, ze is juist bang dat hij te aardig is en dat ze gevoelens voor hem gaat krijgen. Ze wimpelt hem af en richt zich weer op de sommen. Ze kijkt al uit naar het avondeten, dan hoeft ze even niet aan school te denken.
Tijdens het avondeten wordt het onderwerp school gemeden. Ryan moet zich ook gaan concentreren op zijn schoolwerk. De luilak zit in zijn eindexamen jaar en hij zal zijn examen wel moeten halen. Merel is werkelijk goed in alle vakken die ze krijgt. Heather zit nog op de basisschool en heeft nog geen huiswerk of proefwerken. Na het eten worden Ryan en Becca samen aan hun huiswerk gezet. Als Ann buiten gehoorafstand is fluistert Becca hem toe dat hij wel moet slagen. ‘Ik weet toch nog niet wat ik wil gaan doen hierna,’ fluistert Ryan terug. ‘Ga de student uithangen,’ fluistert Becca. Ryan haalt zijn schouders op. In stilte werken de twee door. Af en toe klinkt er van één van de twee een verveelde zucht. Na een kwartier heeft Becca haar wiskunde eindelijk af en schuift het opgelucht aan de kant. Ze maakt eigenlijk nooit huiswerk en daardoor loopt ze nu vrij ver achter. Dat probeert ze allemaal in te halen. Niet omdat het moet van de leraren, die zijn zo laks. Ze denkt zelf ook graag aan een toekomst vol rijkdom en het zou mooi zijn als ze werkelijk in rijkdom kan leven. ‘Veel succes verder,’ wenst ze Ryan toe als ze opstaat. Ze heeft zin om nog even paard te rijden. Voordat ze de wei heeft bereikt heeft Ann haar al onderschept om te vragen of haar werk af is. Als Ann het gezien heeft keurt ze het goed dat Becca nog even een rondje gaat rijden.


Audrey
‘Ga je mee basketballen?’ vraagt Geoff aan Audrey. Ze is nog steeds een beetje overstuur van het telefoongesprek met haar moeder. Audrey wist dat Geoff flarden van het gesprek opgevangen had en ze kon zijn bezorgde blik niet ontwijken. Hij slaat een arm om haar heen en trekt haar mee. ‘Kom. Ik weet dat het heel moeilijk voor jou is momenteel, maar ik wil niet dat je jezelf gaat afzonderen. Je moet weten dat je altijd bij mij terecht kunt,’ zegt hij kalm terwijl hij Audrey dicht tegen zich aantrekt. Audrey stelt zijn aanwezigheid op prijs. Ze weet dat hij er voor haar is, of ze hem nu nodig heeft of nu niet, hij staat klaar. Samen lopen ze naar het geasfalteerde pleintje. Gabry blijft huis achter. Audrey was al een aantal keer langs het pleintje gelopen met Gabry tijdens het uitlaten. Als ze er langs kwam stond er wel eens een groepje jongens welk zichzelf ongelofelijk stoer vonden. Ze hadden haar al een aantal keer nageroepen. Het was Audrey wel opgevallen dat het keurige jongens waren. Overduidelijk uit deze buurt waar een hoop mensen geld te veel hebben en waar kinderen als accessoire dienen. Deze keer was er niemand te vinden bij het pleintje. Geoff halt een bal uit de bosjes. ‘Geheime bewaarplek,’ knipoogt hij. Hij gooit Audrey de bal toe. Audrey probeert te scoren maar Geoff heeft de bal al gauw weer in eigen handen. Door het spel vergeet Audrey het telefoongesprek met haar moeder en het feit dat ze geadopteerd is. Als Audrey de bal weer in handen heeft probeert Geoff hem van haar af te pakken maar ze is hem te snel af. Ze dribbelt achterstevoren en scoort. ‘1-1’ roept ze vrolijk. ‘Dat laat ik niet toe, kom maar eens hier met die bal,’ roept Geoff. ‘Dacht het niet!’ zegt Audrey en gaat op weg om haar tweede punt te scoren. De twee zijn zo geconcentreerd bezig met hun spel dat ze niet opmerken dat ze toeschouwers hebben gekregen. Het is het groepje jongens dat Audrey al eens eerder heeft gezien. ‘Onze Geoff heeft een vriendinneke,’ klinkt het plots honend. Geoff en Audrey kijken op en ontdekken dat ze aanschouwt worden. ‘oliebol,’ fluister Geoff. Audrey kijkt hem vragend aan maar Geoff houdt verder zijn mond. ‘Lekker chickie is het hoor,’ zegt de jongen weer. Hij is schijnbaar de leider van het stel. Zijn arrogante houding straalt zelfvertrouwen uit. Zijn haren zijn glad achterovergestreken met een grote hoeveelheid gel. Audrey afschuwt het. ‘Ik ben zijn vriendin niet,’ zegt Audrey bits. De jongen glimlacht ondeugend. Het bevalt Audrey niks. De jongen komt naar haar toe gelopen en brengt zijn gezicht dicht bij het hare. ‘Ik wil jou wel beter leren kennen,’ hijgt hij in haar gezicht. Geoff balt zijn vuisten. Audrey stapt achteruit. ‘Ik hoef jou niet beter te leren kennen,’ zegt ze vol afschuw. ‘Ha’ klinkt het weer honend. De jongen kijkt achterom naar zijn vrienden en gniffelt. Als hij terug kijkt naar Audrey doet hij een stap in haar richting en slaat zijn arm om haar heen. Plots krijgt de jongen een klap tegen zijn kaak waardoor hij even staat te tollen. Verbaasd kijkt hij naar Geoff. In eerste instantie weet de jongen niet hoe hij moet reageren. Zijn vrienden echt wel. Zij staan al achter Geoff, klaar om hem te vloeren. ‘Gaan we nou opeens stoer doen?’ zegt de jongen minachtend. Geoff blijft stil staan. Zijn mond is vertrokken tot een dun en gespannen streepje. Audrey merkt dat hij vanbinnen kookt. Ze hoopt dat het hele gebeuren afloopt met een sisser. Audrey kan zich niet herinneren dat Geoff ooit heeft gevochten en hoopt het ook niet mee te maken. De jongen knikt naar zijn vrienden en een enkele tel later ligt Geoff op de grond. Hij staat direct weer op. ‘Stop!’ schreeuwt Audrey. ‘Bemoei je er even niet mee, lekkertje,’ zegt de jongen en trapt Geoff in zijn buik. ‘Rotjong!’ schreeuwt Audrey als ze Geoff naar adem ziet happen. Ze wil de jongen wegduwen maar wordt vanachter vastgepakt door een ander. Ze trapt om los te komen, zonder resultaat. De greep verstevigt en Audrey is machteloos. Geoff schuift ondertussen over het asfalt. De “leider” kijkt plots achterom. ‘Laat haar los,’ blaft hij de jongen toe die Audrey vast heeft. ‘Deze keer laten we het hierbij. Zorg dat ik je hier niet meer zie, met onze bal,’ zegt de jongen dreigend terwijl hij de nadruk op “onze” legt. Vervolgens richt hij zich op Audrey. ‘En jou, jou wil ik nog wel eens willen zien,’ flirt hij, terwijl hij zijn hand over haar gezicht laat glijden. Audrey verroert zich niet. Het liefst zou ze hem een klap verkopen, maar dan zou ze het alleen maar escaleren. De jongens blazen de aftocht en nemen de bal mee. Geoff is ondertussen weer opgestaan. Audrey rent vlug op hem af. Op zijn arm zit een grote schaafwond. Audrey raakt voorzichtig de arm aan. De wond die erop zit is rood en opgezwollen. Het bloed vloeit er langzaam uit. Geoff krimpt ineen bij de aanraking. Geschrokken trekt Audrey haar hand terug. ‘Kom, we gaan naar huis,’ zegt Geoff. Terwijl ze naar huis lopen ondersteunt Geoff zijn bloedend arm. Af en toe valt er een druppel bloed op de straatstenen. Thuis aangekomen roept Geoff zijn moeder. Niemand reageert. Op de keukentafel ligt een briefje dat ze boodschappen is doen. In de badkamer maakt Audrey de arm schoon. Geoff knijpt in haar hand als ze voorzichtig jodium op de wond druppelt. Over de jodium brengt ze een steriel gaasje aan. Aan één heeft ze echter niet genoeg, de wond is te groot. Het tweede gaasje zorgt ervoor dat de wond geheel bedekt wordt. Geoff reikt haar het verband aan en Audrey wikkelt het eromheen. Na een poosje zit de wond netjes ingepakt. Geoff laat zijn arm hangen en zwaait hem een aantal keer heen en weer. ‘Zit het goed?’ vraagt Audrey. Geoff knikt goedkeurend. ‘Wil je iets drinken?’ vraagt hij. Niet veel later zitten ze in de zon te genieten van een glaasje fris. Geoff heeft zijn arm rustend op de tafel gelegd.


Becca
Op Muski haar rug ontspant Becca. Tot nu toe is de week heel druk geweest. Ten eerste de teleurstelling dat Jason een vriendin had. Verder heeft ze erg veel voor school moeten doen en heeft Valery zich als een waar kreng ontpopt. Hoewel ze niet meer is komen dreigen kijkt ze nog elke keer moordend toe als Becca en Mayke bij de jongens zitten. Het gehele football team kan het goed met de twee meiden vinden. Becca vindt het team ook erg aardig. Ze praten vaak over jongens dingen maar daar kan Becca niet mee zitten. Als het gesprek alleen maar over make-up gaat zou ze sneller verveeld raken.
Becca spoort Muski aan. Terwijl de pony onder haar over het pad heen draaft voelt Becca de vlecht op haar rug op en neer deinzen. Ze rijdt altijd zonder cap. Ze weet dat het gevaarlijk is. Zonder cap voelt ze zich vele malen vrijer. Nu voelt ze zich extra vrij want ze heeft het zadel thuisgelaten. Doordat de temperatuur erg gestegen is de laatste tijd hangt er een bedrukkende warmte. Zonder zadel rijden is een stuk luchtiger als met. Becca heeft wel wat moeite met het uitzitten van de draf. Als het pad iets breder wordt spoort ze aan tot galop. Ontspannen rijden de twee tussen de bomen door. Langs de kant klinken krekels en ritselen de blaadjes. ‘Dit is pas ultiem genieten,’ zegt Becca tegen de pony. Becca houdt Muski weer in en slaat een zijpaadje in. ‘Even bij het meer kijken,’ zegt Becca. Ze is benieuwd of het druk is bij het meer. Het is nog erg mooi weer en het blijft lang ligt, dus het zou goed kunnen dat er een hoop volk ligt. Tussen de bladeren door kijkt Becca naar de overkant van het meer. De kant waar ze rijdt is onbereikbaar voor mensen met auto’s en er ligt vrijwel nooit iemand. Aan de overkant van het meer ziet Becca een aantal mensen liggen. Ze kan niet herkennen wie het zijn. Het kan goed zijn dat Valery erbij ligt. Ze zou dichterbij kunnen komen om beter te kunnen kijken. Maar als het Valery zou zijn, dan blijft ze liever op deze afstand. ‘Kom meisje,’ zegt ze tegen Muski als ze de pony weer omdraait.
Als Becca op de terugweg is komt ze achter bij Bran zijn huis langs. Ze kijkt de tuin in. De auto van zijn moeder staat op de oprit. Een dure cabriolet. De auto van zijn vader zal wel binnen staan. Als de man in ieder geval thuis is. Zijn eigen bedrijf vergt veel tijd. Becca is maar blij dat haar vader in loondienst is, ze kunnen niet klagen over het geld dat binnenkomt. Als Becca de andere kant op kijkt, het bos in, wordt ze geroepen vanaf het huis van Bran. Ze kijkt op en ziet Bran naar buiten toe komen. Ze zou wel naar hem toe willen rijden maar het manshoge hek dat de tuin omringt verspert haar weg. Bran versnelt zijn pas en het laatste stuk legt hij rennend af. ‘Hallo,’ zegt hij als hij in het hek klimt. ‘Goedenavond meneer, lekker aan het hangen?’ vraagt Becca. ‘Ja hoor. Dit is een opperbeste plek om even te ontspannen,’ zegt hij terug. Hij verandert het onderwerp en vraagt of ze zin heeft om vrijdagmiddag na school naar hem toe te komen. ‘Ik heb een zwembad,’ zegt hij in om haar over te halen terwijl hij zijn wenkbrauwen optrekt in een poging er verleidelijk uit te zien. ‘Oké. Ik kom op één voorwaarde,’ zegt Becca. Muski heeft zich ondertussen op het gras gericht. Hij vraagt naar haar voorwaarde. ‘Dat ik mijn beste vriendin mee mag brengen,’ zegt Becca. Bran zegt het goed te vinden, hij had Paul ook al uitgenodigd en ging er vanuit dat Mayke ook zou komen. Ze praten nog even terwijl Bran gezellig aan het hek hangt. Na een kwartiertje besluit Becca om huiswaarts te gaan. ‘Als ik te lang wegblijf raakt Ann ongerust en denkt ze dat Muski mij eraf heeft gegooid,’ zegt Becca als excuus. ‘Tot morgen. Kom je mij ophalen?’ vraagt Bran. Becca knikt en zegt hem gedag. Muski weigert eerst haar hoofd uit de grassprietjes te halen maar Becca krijgt haar vooruit. ‘Doei!’ roept Bran haar na. Becca zwaait naar hem en rijdt hun eigen weiland in.
Als ze het huis inloopt vertelt Ann dat ze al een beetje ongerust was geworden en dat ze bang was dat Becca van Muski af was gevallen. Becca vraagt of het goed is als ze de volgende dag naar Bran toegaat. ‘Ja hoor, maar je eet wel thuis,’ zegt de vrouw. Boven stopt Becca haar bikini onder haar boeken in haar schooltas.

Citaat:

Audrey
Lilly was erg geschrokken toen ze thuis kwam. Ze was in staat de ouders van de jongens op te bellen. Geoff vertelde haar dat hij niet wist wie de jongens waren. Toen Audrey ’s avonds bij hem op zijn kamer zat vertelde hij dat het jongens van de privé-school waren waar hij het al eerder mee aan de stok had gehad. Audrey liet hem beloven om zich in te houden. ‘Ik kan mijn eigen boontjes wel wassen,’ onderbouwde ze de belofte.
De volgende dag was Geoff weer naar school toe. Lilly had toegestemd dat hij op vrijdag vrij zou krijgen. Als ze zouden moeten wachten totdat Geoff thuis was van school dan zouden ze niet voor middernacht bij Rebecca aankomen. Het is natuurlijk niet netjes om je zus midden in nacht te bezoeken als je haar nog nooit hebt gezien en zij vermoedelijk ook niet van jouw bestaan af weet. Audrey is die dag weer alleen thuis. Ze pakt alvast haar spullen in en wast een aantal kleren. Lilly had de avond daarvoor uitgelegd hoe het wasmachine werkte. De hele dag is ze in touw om de reis van de volgende dag voor te bereiden. Ze wordt erg zenuwachtig als ze aan de werkelijke ontmoeting met Rebecca denkt. Ze mailt Wayne, Cedro en Siebre dat ze morgen samen met Geoff naar South Carolina gaat. Ze vertelt niks over de vechtpartij van de dag ervoor.
Tijdens haar uitlaatronde met Gabry mijdt Audrey het pleintje. Ze vertrouwt de jongens niet. Ze hebben haar dan gister wel niet geslagen, toch voelt ze zich goed geïntimideerd. Geoff heeft naast de wond ook nog een blauw oog gekregen en een aantal blauwe plekken op zijn heup en zij. Hij schaamde zich om vandaag met een blauw oog naar school te gaan. Lilly bood aan het te camoufleren met wat camouflage. Dat wou hij echter niet, wat Audrey goed begrijpt.

De volgende ochtend is Audrey vroeg wakker. Om zes uur ’s ochtends is ze al beneden. De vader van Geoff zit achter zijn laptop te werken aan de keukentafel. ‘He meisje. Kan je niet slapen?’ vraagt hij. ‘Nee. Ik ben ongelofelijk zenuwachtig,’ bekent Audrey. De man praat haar moed in en kijkt dan plots gehaast op zijn horloge. ‘Sorry maar ik moet gaan. Ik heb een belangrijke vergadering over een uur en rond de grote stad staan altijd veel files,’ excuseert hij zich terwijl hij zijn laptop dichtklapt en in de bijhorende tas doet. ‘Veel succes en wees maar niet bang. Als dat meisje jouw tweelingzusje is, dan is ze net zo aardig als jij bent,’ zegt hij. Audrey bedankt hem. De man gaat vlug de deur uit en verdwijnt zijn auto in. Op de keukenklok ziet Audrey dat het al half zeven is. Dat betekend dus dat de vader van Geoff al om half acht een vergadering heeft. Het doet haar denken aan haar werkverslaafde moeder. Audrey aait Gabry. Lilly bood aan de hond bij hun te laten. Audrey wees het aanbod vriendelijk af. Ze neemt Gabry het liefst mee. Het is goed weer, als het moet kan ze in de pick-up van Geoff slapen. ‘We gaan straks op reis,’ praat ze tegen de hond. Het beest schuurt zijn hoofd tegen de blote benen van Audrey aan. ‘Maar eerst moet ik mijzelf wel aankleden,’. Audrey loopt de met tapijt bekleedde trap op. Op de overloop komt ze Justin tegen die zijn ogen nog half dicht heeft zitten van de slaap. Hij verdwijnt de badkamer in. Audrey zet haar schooltas al beneden neer. Uit de andere tas moet ze nog schone kleren en schoon ondergoed halen. Ze heeft gisteravond uren zitten peinzen over de outfit die ze aan zou trekken. Uiteindelijk is het op een linnen kaki broek gevallen met daarboven een witte tanktop. Niet heel erg bijzonder, maar bovenal comfortabel als ze lang in de auto moet zitten.

Als Don en Justin naar school zijn vertrokken gaat Audrey snel douchen. Na haar betrekt Geoff de badkamer. Lilly helpt Audrey met het smeren van broodjes voor de lunch. Ze zullen rond twee uur aankomen bij Rebecca haar huis, als ze geen files tegenkomen. Als Geoff onder de douche uit is laden ze samen alles in de auto. ‘Ik wil niet dat Gabry achterin zit,’ zegt Geoff. ‘Het is veel te gevaarlijk op de snelweg,’ onderbouwt hij. Audrey knikt. ‘Het is wel een fijner idee als ze voorin zit,’ stemt ze in.
Nadat ze samen Gabry hebben uitgelaten besluiten ze om te vertrekken. Het is vier uur rijden en ze hebben erop gegokt dat Rebecca niet al te laat thuis is van school. Lilly zwaait ze uit als ze de oprit afrijden. ‘Nu wordt ik echt zenuwachtig,’ zegt Audrey.



Becca
‘Hallo,’ zegt Becca zachtjes. Ze stelt zichzelf niet in staat iets anders uit te brengen. Toen ze thuis kwam van Bran had Ann geroepen vanuit de woonkamer. Becca is er heen gelopen en ziet een meisje in de woonkamer zitten. Aan haar voeten ligt een hond op de houten vloer. De hond kijkt op en spits zijn oren. Het meisje is niet zomaar een meisje, het is haar spiegelbeeld. Verbaasd als Becca is, zo gewoon lijkt het meisje het te vinden. Ze blijft rustig zitten en neemt nog een slok van haar limonade. Ann zit naast het meisje op de bank en voor hun, op de salontafel, liggen papieren alsof ze er zo zijn neergesmeten. Becca herkent er een fotoboek tussen van haar jeugd. Ann staat op. ‘Ik denk dat het tijd is om jou iets te vertellen,’. Dat had Becca ook al kunnen raden. ‘Ga maar even zitten,’ zegt Ann. Becca gaat op een stoel zitten en kijkt het meisje aan. Ze heeft nog geen woord gezegd. ‘Dit is Audrey,’ stelt Ann het meisje voor. Het meisje begroet haar. ‘Zij is jouw tweelingzus,’ zegt Ann. Becca kijkt Ann verbaasd aan en laat daarna haar ogen naar het meisje afdwalen. Ze lijken verschrikkelijk veel op elkaar. Eigenlijk is het wel logisch dat ze een tweeling zijn, of in ieder geval, zusjes. ‘Hoezo?’ brengt Becca verbaasd uit. Meteen klinkt het in haar oren als een rare vraag. Tweelingen zijn nou eenmaal uit dezelfde ouders ontstaan en vaak ook uit het zelfde eitje. ‘Audrey haar moeder wou het geheim houden voor haar dochter. Daarom mocht jij er ook niks van weten, je zou waarschijnlijk op zoek gaan naar je zus,’ vertelt Ann als ze op de leuning van de stoel is gaan zitten. ‘Oh,’ brengt Becca beduusd uit. Dit is wel een hele grote verassing. ‘Het is bijna etenstijd. Ik ga alvast het eten klaarmaken. Audrey blijft hier een paard dagen slapen als je het goed vindt,’ zegt Ann waarna ze zich naar de keuken begeeft.
‘Wow,’ zegt Becca. ‘Sorry, het is vast een grote schok voor je,’ zegt Audrey. Becca staat op en kijkt naar de papieren op tafel. Ze ziet enkele keren “het Huis” staan, het weeshuis waar ze vandaan komt. ‘Kom jij ook uit het Huis?’ vraagt Becca. ‘Ja,’ antwoordt Audrey. ‘Ik weet het pas een aantal werken. Ik wist niet dat ik geadopteerd was,’ zegt ze vervolgens. Becca stelt voor om even naar buiten te gaan. Terwijl ze door de tuin lopen vertelt Audrey hoe ze heeft ontdekt dat ze geadopteerd is. Gabry loopt naast haar mee en kijkt nieuwsgierig naar de pony’s in de wei.
‘Is die auto eigenlijk van jou?’ vraagt Becca, wijzend op de pick-up die op het erf staat. ‘Nee, had ik maar zo een auto. Hij is van Geoff. Een vriend van mij. Hij is samen met jouw broer je zusjes ophalen,’ vertelt Audrey. Het brengt het gesprek op Geoff. Becca hoort aan de klank in Audrey haar stem hoe veel ze hem waardeert. ‘Is hij jouw vriendje?’ vraagt Becca nieuwsgierig. De twee meiden komen erachter dat ze op dezelfde manier over jongens denken. Jongens zijn betere vrienden dan vriendjes. Ze zijn druk in gesprek verwikkeld als de mustang van Ryan het erg op komt gereden. ‘Dat is echt een hele mooie auto,’ zegt Audrey waarderend. Becca vertelt dat ze hem samen met Ryan heeft opgeknapt. Heather stormt de auto uit zodra deze stil staat. Ze vliegt op Audrey af met Merel kort achter zich. De twee vragen de oren van het hoofd van Audrey. Becca stelt zich voor aan Geoff. Ze verbaast zich over het verband dat om zijn arm gewikkeld zit en vraagt wat de reden ervan is. ‘Een paar jongens konden het niet hebben dat Audrey en ik aan het basketballen waren. Hun beschouwen het pleintje als van hun,’ verklaart Geoff. De groep loopt naar binnen toe. Ann zet net de laatste pannen op de keukentafel. Aan tafel gaan Heather en Merel door met hun vragenvuur. Ann overlegt met de rest waar iedereen zal gaan slapen. Becca wil graag met Audrey op dezelfde kamer, als Audrey het goed vindt. Ryan moet zijn kamer delen met Geoff. Merel wordt verplaatst naar Heather haar kamer.
Na het eten wimpelt Ann het aanbod van Becca om mee te helpen opruimen af. Haar vader moet maar meehelpen. Merel en Heather worden verzocht om voor slaapplekken te zorgen. Geoff laat Ryan zijn auto zien. Becca neemt Audrey mee naar buiten en laat de pony’s zien. Ze praten over de pony’s en over Gabry. Hun gespreksstof raakt niet op en uiteindelijk moet Ann ze met moeite naar hun bed toe sturen. In bed gaan ze op een fluistertoon door met praten totdat ze beide erg moe zijn en besluiten te gaan slapen.



Audrey
Audrey ligt op haar rug op het onderste bed van het stapelbed. Gisteravond hebben ze nog lange tijd in bed liggen praten. Toch kan Audrey nu niet meer in slaap komen. Gisteren was ze helemaal op geweest van de zenuwen toen ze de bel bij de voordeur indrukte. Het huis hadden ze gemakkelijk gevonden. Audrey had zich verbaasd om de ruimte eromheen, ze voelde zich een echt stadsmeisje. Een blonde vrouw had de deur opengedaan. Haar vriendelijk gezicht had hun verbaasd aangekeken terwijl ze hun begroeten. Daarna had ze Audrey aangekeken alsof ze haar herkende. Ze had de twee binnen gelaten en iets te drinken aangeboden. Audrey had Gabry in de auto achtergelaten. Later was ze haar gaan halen en had Gabry aan haar voeten gelegen in de kamer. Ze had zeker anderhalf uur met de vrouw, Ann, zitten praten totdat Rebecca thuiskwam. Net als de rest laat Audrey de eerste twee letters weg en noemt haar Becca. Het was heel erg apart om haar spiegelbeeld daar te zien staan. Becca was waarschijnlijk verbaasder geweest, wat ook vrij logisch is. Becca weet dan wel dat ze geadopteerd is, maar niet dat ze de helft van een tweeling is. Het begin was een beetje moeilijk. Geleidelijk aan kwam het gesprek goed op gang en konden ze niet meer stoppen. Ze deelde hun meningen in vele opzichten.
Ann had aangeboden dat Audrey en Geoff een poosje konden blijven. Geoff had al besloten om op maandag terug naar huis te gaan, zodat hij zo min mogelijk van school zou missen. Audrey zat er over na te denken om langer te blijven. Becca had wel enkele proefwerken waar ze goed voor moest leren en Audrey zou ook niet veel meer op school kunnen missen.

Audrey slaat de deken van zich af en stapt het bed uit. Beneden in het huis klinken als geluiden die erop duiden dat er op z’n minst één persoon al wakker is. Audrey kijkt naar Becca die nog rustig ligt te slapen. Op haar blote voeten loopt ze de kamer uit. Beneden zijn Ann en Merel bezig met het dekken van de ontbijttafel. Gabry ligt op de vloer in de keuken. Ze springt op als ze Audrey ziet. Audrey aait haar even. Kort achter Audrey komt ook Heather naar beneden. Stiekem is Audrey best jaloers op de gezelligheid van het grote gezin. Ze begroet de meisjes en Ann. Als ze plaats nemen rond de tafel roept Ann naar buiten. Een seconde later staat ook de heer des huize in de keuken. Alle geadopteerde kinderen noemen hem gewoon “papa”, evenals dat ze Ann “mama” noemen. Ze weten wel allemaal dat ze geadopteerd zijn. Het is voor hun gewoon om hun adoptie ouders papa en mama te noemen. Met hun vijven ontbijten ze. Heather vraagt of Audrey mee gaat paardrijden, Merel vraagt of ze mee wil gaan winkelen in de stad. Audrey lacht om de opgewektheid van de twee en zegt te willen wachten met het plannen van haar dag totdat Becca en Geoff wakker zijn. ‘Heb ik soms ook een tweelingzus?’ vraagt Heather nieuwsgierig na een stilte. Haar ouders beginnen hard te lachen. ‘Nee liefje,’ is het antwoordt.

‘Hoe zit het nu eigenlijk met jouw moeder?’ vraagt Ann als ze samen in de zon zitten. Audrey vertelt over de uitbarstingen en haar eigen voornemen om niet meer te bellen. ‘Het is eigenlijk wel netjes als je toch iets van je laat weten, aangezien je Becca nu hebt gevonden,’ zegt Ann. Audrey bekent dat ze het wel zou willen maar dat ze veel te bang is dat haar moeder boos op haar wordt omdat ze haar zin heeft doorgedreven. ‘Ik heb jouw moeder twee keer ontmoet,’ zegt Ann. Audrey kijkt verbaasd op. Dat wist ze nog helemaal niet. ‘Ze is eenmaal hier geweest en ik ben samen met Becca jullie eens wezen opzoeken,’ vervolgt ze. ‘Ze wou niet dan jij wist dat je geadopteerd was omdat het jou in de war kon brengen. Je moeder had indertijd ook niet de mogelijkheid om telkens hierheen te komen, evenmin konden wij dat. Daarom heeft ze besloten om jou niet te vertellen dat je een deel van een tweeling bent. Ik ben toen meegegaan in haar beslissing omdat Becca jou anders zou opzoeken,’ vertelt ze. ‘Maar, waarom heeft mijn moeder mij dan geadopteerd?’ vraagt Audrey. Ze snapt het verhaal wat Ann net verteld heeft wel. Als ze wist dat ze geadopteerd is dan was ze zeker op zoek geweest naar haar ouders. Als ze wist dat ze de helft van een tweeling is dan was ze ook zeker op zoek geweest naar haar zus. ‘Dat weet ik niet. Ik ken jouw moeder eigenlijk helemaal niet,’ vertelt Ann. Audrey vindt het jammer dat de vrouw haar dat niet kan vertellen. Audrey snapt nog steeds niet waarom haar moeder haar heeft geadopteerd, ze is het merendeel van de tijd bezig met zichzelf en haar werk. ‘Ik ben bereid jouw moeder voor jou te bellen om het verhaal uit te leggen,’ biedt Ann aan. Audrey neemt het aanbod dankbaar aan. Ze is werkelijk bang om haar moeder te spreken, misschien kan Ann beter tot haar door dringen.



Becca
Nadat de meiden samen hadden paardgereden zijn ze op Becca haar brommer naar de stad gereden. Daar maakte Audrey kennis met de stad en kwamen ze enkele mensen tegen die verbaasd opkeken. Geoff vermaakte zich prima met Ryan en de Mustang. Gabry werd vertroeteld door Heather die al een aantal maal aan haar moeder had gevraagd of ze asjeblieft een hond mocht. Die avond had Becca afgesproken om samen met haar vrienden naar een feest bij het meer te gaan. Ze zouden eerst naar Bran toe gaan en Becca had besloten om die gelegenheid te gebruiken om de twee nieuwe mensen in haar leven te introduceren.
‘Audrey,’ roept Ann haar toe als de twee meiden over het erf lopen naar de jongens toe. Audrey loopt van Becca weg en gaat bij Ann aan de tuintafel zitten. Becca raakt aan de praat met Geoff, mar ze blijft Audrey in de gaten houden. Ann praat op een zachte toon en haar gezicht staat serieus.
‘Audrey, je moet echt dit truitje aantrekken. Volgens mij staat het je fantastisch,’ zegt Merel, terwijl Becca simpele kleren uit de kast trekt. ‘Je moet gewoon aantrekken wat je zelf leuk vindt’ mengt Becca zich ertussen. Ze vindt het ververvelend dat iedereen zoveel tijd met Audrey wil doorbrengen, alhoewel dat natuurlijk wel begrijpelijk is. Audrey gaat ook goed met de aandacht om, wat de aanleiding voor Heather en Merel is om nog meer aandacht te zoeken. ‘Mag ik iets van jou aan Becca?’ vraagt Audrey. Becca vindt het goed. De twee meiden dragen beide een skinny jeans met daaronder allstars. Becca heeft een grijze tanktop aan met daaroverheen een rood geblokte blouse, wat eigenlijk een mannenblouse is. Audrey heeft een shirt met lange mouwen aan met daarover een giletje waarop studs zitten. Hun kledingstijl lijkt erg op elkaar.

Langs de kant van de weg lopen de drie naar Bran toe. Becca vertelt ze de nodige informatie over haar vrienden. Aangekomen bij het grote huis gaat Becca hen voor naar binnen. Door de keuken heen lopen ze naar de speelkamer waar Becca haar vrienden al op Becca zitten te wachten. Als eerst loopt Becca naar binnen en begroet haar vrienden. Geoff loopt achter haar aan naar binnen en vervolgens loopt Audrey de kamer in. De verbazing druipt van de gezichten. ‘Dit is mijn tweelingzus,’ stelt Becca Audrey voor. ‘Hallo,’ zegt Audrey. De meiden grinniken om de verbaasde blikken die op hen gericht staan. Becca verteld kort het verhaal om de verbazing weg te nemen. Deze maakt plaats voor nieuwsgierigheid en er barst een vragenstorm los. Audrey en Geoff vertellen zo gedetailleerd mogelijk over hun leven en de zoektocht naar Becca. Becca hoort het geheel aan en verteld af en toe een klein detail. ‘Bran is wel erg knap,’ fluistert Audrey in Becca haar oor. Becca lacht verlegen en stelt gauw voor om naar het meer te gaan en nog meer mensen te verbazen.
De zes jongeren zitten knus op elkaar in de jeep van Paul gepropt. Geoff heeft zijn pick-up bij Becca laten staan en ze vonden het niet nodig hem te halen. Becca is op schoot gekropen bij Bran en zit met haar hoofd klem tegen het dak. Als Paul iets te hard over een hobbel zal gaan heeft zij de komende uren hoofdpijn. Bran en Becca vertellen over de mensen die ze bij het meer kunnen tegenkomen. Mayke zit omgekeerd op haar stoel mee te luisteren en mengt zich plots in het gesprek. ‘Er is ook een meisje genaamd Valery,’ zegt ze. Bran slaakt een zucht bij het horen van haar naam. Becca verteld over Valery haar crush op Bran en Mayke vult het verhaal aan met de haat van Valery tegen Becca. ‘We zouden haar moeten terugpakken,’ zegt Mayke fantaserend. Ze kijkt Audrey en Becca omstebeurt aan. ‘Waar broed jij op?’ vraagt Becca nieuwsgierig. ‘Jullie twee kunnen Valery prima voor de gek houden,’ zegt ze enthousiast. Paul verzint er meteen een heel mooi verhaal om heen wat eindigt met Valery die in het meer ligt te spartelen. Becca kijkt Bran aan, die haalt onverschillig zijn schouders op. ‘Ze doet wel erg gemeen tegen jou, dat kun je eigenlijk niet zomaar pikken,’ zegt Bran. ‘Ik stem in, maar het moet niet zo gemeen zijn zoals Paul zijn plan,’ stemt Becca in. Ze spreken af dat Becca samen met Bran, Paul en Mayke naast Valery zal gaan zitten. Dan zal Geoff het strandje op komen lopen en begroet Becca hem. Ze blijft op een afstandje met hem praten en Bran knoopt een simpel gesprekje aan met Valery. Dan komt Audrey van de andere kant aanlopen en spreekt Valery aan. Ze bespreken het plan en Paul brengt hier en daar zijn fantasie erin.

Citaat:

Audrey
Het plan van gisteravond was goed gelukt. Valery staarde met een geopende mond naar Audrey en draaide zich vervolgens verbaasd om. Becca zat achter. De jongens hebben goed kunnen lachen om hun streek. Kort na de grap was iedereen nieuwsgierig naar het verhaal van Audrey en Becca. Het voelde alsof ze beroemd waren en iedereen wou wel een even met ze praten. Audrey leerde in een sneltreinvaart de klasgenoten van Becca kennen. Het was een dag van veel indrukken, dus toen ze eindelijk om één uur ’s nachts weer in bed waren beland vielen ze als een blok in slaap. Nu ligt Audrey alweer een poosje wakker. Buiten hoort ze hoe de vader van Becca bezig is met het buitenzetten van de paarden. Ook heeft ze Ann al door het huis horen lopen. Het leven komt langzaam op gang. Gister heeft Audrey een inspirerend gesprek gehad met Ann over haar moeder. Eigenlijk is het niet haar moeder, maar aangezien ze met die illusie is opgegroeid blijft ze de benaming gebruiken. Net als dat Becca haar adoptiefouders ook mama en papa noemt, en zal blijven noemen. Audrey haar moeder vindt het blijkbaar erg moeilijk om afscheid te nemen van Audrey en haar over te dragen aan een andere vrouw. Haar moeder heeft altijd met het gevoel geleefd dat ze het kind van een ander opvoedde en daarom heeft ze Audrey nooit als haar eigen dochter kunnen zien. Dit veroorzaakte vaak ook de onverschilligheid die ze tegenover Audrey toonde. In werkelijkheid vond ze het steeds moeilijker worden om de ware identiteit van Audrey te verbergen. Audrey had niet begrepen waarom haar moeder dit zo graag wou blijven verbergen. Ann had haar uitgelegd dat haar moeder niet wist hoe ze het onder woorden moest brengen. Daar liep haar moeder schijnbaar al een tijdje mee rond. Toch vond Audrey de reactie die haar moeder gaf nadat Audrey vroeg of ze geadopteerd was nog steeds erg overdreven. Ann heeft al de acties van Audrey haar moeder goed onder woorden kunnen brengen, maar dit kon zij ook niet verklaren. Audrey gooit het erop dat haar moeder waarschijnlijk aanvoelde dat ze gefaald heeft en dit niet kon verdragen om dat moment. Ze slaakt een zucht. ‘Ben je al wakker?’ klinkt Becca haar stem van boven. Audrey antwoordt dat ze al een poosje wakker is. ‘Mijn moeder komt hier waarschijnlijk morgen heen,’ zegt Audrey. ‘Wat?’ vraagt Becca verbaast terwijl ze zich over de rand van het stapelbed naar beneden laat zakken. Audrey stapt ook uit haar bed. ‘Ik vertel het zo wel, als Geoff er ook bij is. Hij weet het namelijk ook nog niet,’ vertelt Audrey.

Aan de keukentafel zit het hele gezelschap boven een zondagsontbijtje. Volgens Ryan heeft Ann extra haar best gedaan. De tafel ligt vol met allerlei soorten broodjes en beleg. Onder het genot van een krentenbol begint Audrey aan Geoff en Becca te vertellen over haar moeder. Ze vertelt Becca over de uitbarstingen van haar moeder en de telefoongesprekken. Becca ziet er geschrokken uit na het horen van de informatie. Vervolgens vertelt Audrey over het telefoongesprek tussen Ann en haar moeder en het voornemen van haar moeder om hierheen te komen. ‘Ze vertrekt vanmiddag en is dan pas vrij laat hier,’ vertelt Ann. ‘Ik hoop wel dat we genoeg bedden hebben,’ zegt Ryan plots. ‘Ja, maar ik was van plan om vanavond weer naar huis te gaan,’ zegt Geoff. ‘Ik wil niet teveel school missen,’ voegt hij daaraan toe. ‘Die instelling zou Becca ook eens moeten hebben,’ zegt Ann honend terwijl ze Becca aanstoot. Becca kijkt geïrriteerd en verandert het onderwerp terug in Audrey haar moeder. ‘Is je moeder nu niet meer boos op je dan?’ vraagt Becca. ‘Ik weet het niet. Volgens mij was ze alleen boos omdat ze niet wist hoe ze zich anders moest uitten. Ik hoop in ieder geval dat ze is bijgedraaid,’ zegt Audrey. Ann stelt haar gerust en zegt dat haar moeder aan de telefoon heel redelijk klonk.
Na het eten gaan ze bijna allemaal omstebeurt onder de douche. Audrey probeert zo snel mogelijk te douche om niemand op te houden. Ze heeft bijna geen schone onderbroekjes meer en hoopt dat haar moeder er wat meeneemt. Alhoewel ze eigenlijk al wel weet dat het niet zo zal zijn. Geoff zal kort na de lunch weggaan, haar moeder zal hij dus niet meer treffen. Audrey verdeelt de shampoo over haar haren. Het is zo apart. Een maand geleden was ze gewoon nog normaal. Nu heeft ze een tweelingzus, heeft ze een week school gemist en is Geoff verhuist. Ze weet niet hoe het hierna verder zal gaan. Haar moeder zal erop staan dat Audrey mee terug gaat naar huis. Ze wil de jongens ook graag weer zien. Jammer genoeg ziet ze dan Becca niet meer, en Geoff ook niet. Haar leven is verdeeld over tientallen kilometers. En daar komt ook nog eens bij dat ze niet weet waar haar ouders zijn. Ze heeft daar ook nog niet met Becca overgepraat. Ze zijn vooral bezig met het leren kennen van de ander, alhoewel het soms lijkt alsof ze elkaar al hun hele leven kennen.

Becca
Nadat iedereen gedoucht heeft zijn ze in de tuin gaan liggen en hebben ze over van alles gepraat. Mayke, Bran en Paul kwamen langs en tezamen hebben ze afscheid genomen van Geoff. Audrey omhelsde hem stevig en Becca begreep dat ze hem erg ging missen. Ze heeft aan die twee kunnen merken dat ze een sterke band hebben. Net zoiets als dat zij af en toe met Bran voelt.
Nu liggen Becca en Audrey in het weiland tussen de paarden. Gabry loopt rond te snuffelen over het erf. De hond is echt zo lief en de band die deze heeft met Gabry is ook erg bijzonder. Gabry volgt Audrey overal, tenzij Heather en Merel haar ophouden om te vertroetelen. Paul, Mayke en Bran zijn naar huis toe gegaan en Bryan is naar zijn vriendinnetje. ‘Ik ben eigenlijk best zenuwachtig om jouw moeder te ontmoeten,’ zegt Becca. ‘Ja, snap ik. Ze is heus niet zo eng als ik haar heb laten klinken,’ zegt Audrey geruststellend. ‘Weet jij eigenlijk iets van onze echte ouders?’ vraagt Audrey. ‘Nee. Ik heb er ook nooit naar gevraagd,’ zegt Becca. ‘Ik weet alleen dat we uit “het Huis” in Boston komen,’ zegt Audrey. ‘Dat is eigenlijk ook alles wat ik weet. Mijn broer en zusjes komen daar ook vandaan,’ zegt Becca. ‘Zou jij willen om onze ouders op te zoeken? Of denk je dat hun niks met ons te maken willen hebben?’ vraagt Audrey. ‘Ik denk dat ik ze wel graag een keer zou willen zien. Ik zal Ann vragen of ze iets van hun af weet,’ zegt Becca. Audrey stemt mompelend in. Ze blijven stil naast elkaar liggen. Gabry komt bij Audrey liggen en rolt zich tegen haar aan.‘Kijk, zie je daar die kabouter in de wolken!’ zegt Becca plots. Vervolgens liggen ze een hele poos naar de wolken te kijken en proberen er figuren in te ontdekken. Ze raken helemaal verwikkeld in het verzinnen van de gekste figuren waardoor ze niet horen dat er een auto het erf op komt rijden. Plots stoot Audrey Becca zachtjes aan. Gabry was opgestaan en op de auto afgelopen, waardoor Audrey de auto ook opmerkte. ‘Dat is mijn moeder,’ fluistert Audrey. ‘Kom,’ zegt Becca terwijl ze opstaat. Aan haar hand trekt ze Audrey mee omhoog. Hand in hand lopen ze op de auto af. Audrey haar moeder stapt uit. Een lange vrouw met bruine haren. Ze loopt op hakken en heeft een sierlijk jurkje aan. Ze ziet er heel anders uit dat Ann, helemaal niet als een moeder. Ze komt op Becca meer over als een carrièrevrouw. Becca vindt het spannend om Audrey haar moeder te ontmoeten, zeker na de verhalen die Audrey deze ochtend heeft verteld. ‘Hallo Gabry,’ zegt de vrouw tegen de hond, waarna ze Gabry een aai geeft. De vrouw kijkt op richting hun en zwaait. ‘Hallo Noa!’ zegt Ann uitgelaten als ze de vrouw ziet staan. Noa kijkt op en begroet Ann vrolijk. Nu weet Becca ook hoe Audrey haar moeder heet. Audrey spreekt telkens over ‘mama’, net als dat zij doet over haar ouders. Noa loopt richting de tuintafel en schudt Ann de hand. Audrey en Becca komen bij de twee vrouwen staan. Noa omhelst Audrey en begroet Becca. Ze gaan rond de tafel zitten. Ann vraagt of ze wat te drinken willen en verdwijnt snel de keuken in. Als ze iets later terugkomt heeft ze zelfgebakken koekjes bij zich en aanmaaklimonade. Becca pakt gretig een koekje. Ann is een ster in de keuken, haar koekjes zijn echt overheerlijk. ‘Ik had niet verwacht hier te zitten met twee jongvolwassene en identieke meiden,’ begint Noa. ‘Toch ben ik blij dat het zo is gelopen,’ vervolgt ze. ‘Wat lijken jullie veel op elkaar, zeg!’ stoot ze verbaast uit terwijl ze van Audrey naar Becca kijkt en weer terug. De meiden moeten lachen. Becca leert Noa op een fijne manier kennen. Ze praten eerst over het feit dat ze een tweeling zijn. Later ging het onderwerp over op school en het dagelijks leven dat ze nu leiden. Noa en Ann hebben ook een hele tijd samen zitten praten over het opvoeden van kinderen en over de andere adoptiekinderen van Ann en haar man. Becca was best zenuwachtig geweest om Noa te ontmoeten, vooral omdat ze de uitbarsting van Noa tegen Audrey zo raar vond. Gelukkig viel het allemaal heel erg mee.
Na het avondeten vind er opnieuw een verhuizing van matrassen plaats. Becca en Ryan slapen samen op Ryan zijn kamer. Audrey en haar moeder nemen plek op de kamer van Becca. Ze waren er unaniem over eens dat het niet gepast zou zijn om Noa bij Ryan op zijn kamer neer te leggen. Na het eten gaat Ryan naar zijn vriendin toe. Op zijn weg daarheen zet hij Audrey en Becca af bij Bran. De rest van de avond brengen ze door bij Bran. Audrey schijnt ook goed met hem op te kunnen schieten. Halverwege de avond besluiten Paul en Mayke ook langs te komen. Audrey neemt alvast afscheid van hun, haar moeder heeft gezegd dat ze de volgende dag weer naar huis wil. Ann vond dit een goed plan, dan zou Becca nog kunnen leren voor haar aankomende proefwerken. Gelukkig heeft Ann eerder nog niks over leren gezegd. Ze zou flink gebaald hebben als ze moest gaan leren terwijl ze ook met haar tweelingzusje op pad kon.

Audrey
Ze kruipt onder de deken van het stapelbed. Deze laatste nacht ligt ze bovenin het bed. Haar moeder wou liever onderin liggen. Ze vindt het jammer dat ze de volgende ochtend al weer vroeg zal vertrekken naar Louisiana. Ze zal Becca en haar vrienden missen. Ook de gezelligheid in en rond het huis zal ze gaan missen. Het leven van Becca verschilt erg met dat van haar. Toch lijken ze erg op elkaar. Becca heeft een crossbrommer, zelf vindt ze het ook fantastisch om de snelheid van de brommer onder zich te voelen. Becca heeft haar een stukje laten rijden en Audrey snakte meteen naar meer. Als Audrey Becca niet ontmoet zou hebben zou ze waarschijnlijk nooit op een crossbrommer gereden hebben. Ze leeft midden in een stad, alles is gemakkelijk te bereiken met het openbaar vervoer. Een brommer zou enkel een last zijn. Je ziet ze ook helemaal niet in de stad. Becca leeft op het platteland. Alhoewel ze erg dicht bij de stad zit. Het is niet dat ze hier afgelegen zitten. Achter het huis ligt een bos met diverse paden en waterpartijen. De jeugd hier gaat zwemmen bij het lokale meer. Bij haar thuis gaan ze algauw naar het strand. Dat is ook gemakkelijker, aangezien zij aan de zee woont. Ze vertelde Becca over de haven waar ze vaak doorheen loopt met Gabry. Dat is waar zij haar rust vindt. Becca vindt haar rust in het bos. Beide zijn ze erg gesteld op deze momenten in de ‘natuur’. Audrey is helemaal dol op Gabry. Becca is dol op de pony’s die hun aan huis hebben staan. Audrey had helemaal geen ervaring met pony’s, toch vond ze het rijden heerlijk. In de kledingstijl van de twee kun je goed terugvinden dat ze er toch dezelfde opvattingen op na houden. Hun stijl bevat dezelfde kenmerkende kledingstukken. Veel vestjes, allstars en skinny jeans. Het is bijzonder hoe ze apart van elkaar zijn opgegroeid maar toch vrij identiek zijn. Als ze weer thuis is neemt Audrey zich voor om achter de computer te duiken en informatie over tweelingen te zoeken. Ze onderdrukt een gaap. De afgelopen week is erg hectisch en verassend geweest. Het heeft haar zeker uitgeput. Helaas zal ze overmorgen gewoon weer naar school moeten, geen tijd om uit te slapen. Misschien kan ze morgen in de auto nog even kort slapen. Ze kijkt op tegen de lange rit met enkel haar moeder als gezelschap. Na de gesprekken die middag heeft ze haar moeder al wel voor een groot deel vergeven dat ze zo is uitgebarsten. Haar moeder heeft het beste met haar voor. Toch is Audrey nog onzeker. Ze probeert zo goed mogelijk haar best te doen om aan het ideaal van haar moeder te voldoen. Eigenlijk is dit absurd, maar Audrey is bang dat haar moeder haar anders helemaal in de steek laat. Ze draait zich om en rolt zich in de deken. ‘Welterusten mam,’ fluistert ze. Er volgt geen reactie. Haar moeder slaapt vast al lang.

Audrey wordt wakker van het geluid van een kraaiende haan. Dat is nou het nadeel van een boerenleven, hoewel ze nou niet echt op een boerderij is. Audrey buigt haar hoofd over de rand van het bed heen en kijkt naar haar moeder. Die ligt nog rustig te slapen. Misschien heeft haar moeder de rust ook hard nodig. Haar hele leven draait om haar hectische baan met lange uren. Audrey probeert zo zachtjes mogelijk uit het bed te stappen. Het mislukt helaas en haar moeder opent traag haar ogen en fluistert een groet. ‘Goedemorgen,’ zegt Audrey terug. Ze kijkt uit het raam en ziet hoe de pony’s vrolijk de wei in rennen. Ann haar man staat bij het hek te kijken naar de dollende pony’s. Als ze weer terug omkijkt is haar moeder al uit bed. Ze kleden zich in stilte aan en ruimen hun spullen op. Audrey ritst haar tas dicht. Ze snakt naar hun eigen douche, bij andere mensen douche is toch altijd een beetje ongemakkelijk. Samen lopen ze naar beneden. Haar moeder draagt geen make-up. Zo heeft Audrey haar nog niet vaak gezien. Meestal gaat ze direct uit haar bed naar de badkamer om haar make-up aan te brengen. Haar moeder ziet er niet slecht uit zonder make-up. In haar spijkerbroek en groen topje ziet ze er heel erg natuurlijk uit. Aan het ontbijt hangt er een ongemakkelijk sfeer. Na het ontbijt verdwijnen Audrey en Becca samen de tuin in. Ze besluiten om contact te houden en vaak met elkaar te bellen en te skypen. Becca belooft dat ze in de zomervakantie naar Audrey toekomt. Als ze weer terug lopen zit Bran met Ryan aan de tuintafel te praten. Hij is gekomen om Audrey uit te zwaaien.

Becca
Becca zucht. Ze heeft net bijna haar armen van haar lijf afgezwaaid terwijl ze Audrey uitzwaaide. Audrey en haar moeder zijn weer vroeg op de maandagochtend naar huis toegegaan. Bran was van te voren gekomen om Audrey mee uit te zwaaien. Ze moeten zich haasten om nog op tijd op school te komen. Het is echt bizar hoe snel het weekend is verlopen. ‘Becca, ga snel je spullen pakken en naar school!’spoort Ann haar aan. Becca rent het huis in er raapt haar spullen bijeen. Ann heeft haar brommer al uit de schuur gehaald. ‘Veel plezier,’ zegt Ann en drukt een kus op Becca haar wang. Becca stapt op, Bran gaat achter haar zitten en ze gast weg. Ze steekt haar hand op als ze het erf afrijdt.
Op school aangekomen is iedereen verbaasd om Becca alleen te zien verschijnen. Terwijl ze door de hal loopt voelt ze mensen naar zich kijken. Vele mensen vragen waar Audrey is gebleven. Bran slaat zijn arm om haar heen ‘Ik wed dat ze niet naar mij kijken,’ zegt hij. ‘Ik voel mij een tentoongesteld museumstuk waar mensen naar hartenlust naar kunnen kijken,’ zegt Becca. Ze begint geïrriteerd te worden van de nieuwsgierige blikken. Gelukkig gaat de bel en verspreiden de mensen zich al gauw over de lokalen. Het eerste lesuur heeft Becca samen met Mayke. Ze komt Mayke tegen bij de trap en al pratend lopen ze het lokaal in. Op de trap loopt Valery. Ze merkt Becca op maar besteed verder geen aandacht aan haar. Becca hoopt dat er een wapenstilstand is. Tijdens de lessen zijn er nog mensen die haar nieuwsgierig aankijken en er wordt af en toe gefluisterd. Naarmate de dag vordert zwakt gelukkig de interesse van de mensen af. Tijdens de pauze vertelt ze Mayke zo goed mogelijk over Audrey en alles wat ze van haar ouders weet. Het is helaas niet veel. Ann en Audrey haar moeder wisten ook niet veel. Audrey heeft beloofd om contact op te nemen met “het Huis” om gegevens op te vragen. Becca heeft beloofd om, zodra de vakantie begint, naar Audrey te gaan. Ze wil graag Audrey haar vrienden ontmoeten en zien hoe zij leeft. Ze hebben er natuurlijk al over gepraat, maar haar leven in het echt zien is heel anders. Na de laatste bel gaat Becca kijken bij de training van Bran en Paul. Terwijl ze op de tribune zit komt op Mayke aangelopen. Ze praten over de jongens op het veld en uiteindelijk komt het onderwerp op Audrey uit. ‘Het is heel apart als je nog nooit van een tweelingzus hebt gehoord en opeens zit er een identiek persoon aan jou in de woonkamer,’ zegt Becca. ‘Je moet vast erg verbaasd hebben gekeken,’ zegt Mayke humoristisch. ‘Ik denk het wel ja. Ongeveer zo,’ zegt Becca terwijl ze een erg oncharmante verbaasde look creëert. Mayke lacht. ‘Ja, toen dacht Audrey vast dat je een absolute freak bent,’ zegt ze lachend. De meiden barsten samen in een lachbui uit en proberen zo goed mogelijk de verbaasde look van Becca uit te beelden. In de zon op de tribune verstrijkt de tijd snel. Voordat ze het in de gaten hebben is de training al afgelopen. ‘oliebol! Ik had nu eigenlijk moeten leren. Je brengt mij helemaal van mij plan,’ zegt Becca plots geschrokken. Mayke verontschuldigt zich. ‘Ik moet echt nog goed gaan leren straks. Van het weekend is het er niet meer van gekomen, ik was een beetje afgeleid,’ zegt Becca terwijl de twee zich naar de uitgang van de kleedkamer van de jongens gegaan. Terwijl ze daar staan te wachten komen er al wat andere jongens uit de kleedkamer. Één van het vraagt aan Becca of haar tweelingzus net zo knap is al zij is. Becca moet er om lachen en verteld dat haar tweelingzus zelfs nog knapper is.
Aan de tuintafel vertelt Becca Ann over de aandacht die de mensen op school voor haar hadden. Ze vertelt er met opluchting achteraan dat de nieuwsgierigheid ondertussen al erg is afgezwakt. Na een kort gesprek verdwijnt Ann naar binnen en zet ze Becca aan het werk. Becca gaat de proefwerken van de komende week leren. Ze hoopt dit jaar over te gaan en voordat dit gebeurd zal er nog wel wat werk verricht moeten worden.

Audrey
Terug in Louisiana begint het dagelijkse schoolleven weer voor Audrey. Halverwege de middag komen ze weer aan bij hun huisje dicht bij de haven. Gabry is blij weer thuis te zijn en snuffelt vrolijk rond. Audrey ruimt haar spullen op en gooit het grootste gedeelte van haar kleren direct in de was. Tijdens de rit in de auto heeft ze heerlijk met haar moeder kunnen praten. Zo hebben ze de afgelopen jaren, of eigenlijk nooit gepraat. Ze begrijpt nu waarom haar moeder haar geadopteerd heeft en waarom haar moeder zich zo tegen haar gedroeg. Ze hebben besloten om hun band te verbeteren en meer dingen samen te gaan doen. Ook gaat haar moeder ervoor zorgen dat ze vaker thuis is. Deze maandag heeft ze vrij gevraagd. Nadat alle spullen zijn opgeruimd gaan ze samen naar de plaatselijke supermarkt. Het is jaren geleden dat ze hier samen met haar moeder is geweest. Ze laden allerlei lekkere dingen in hun karretje. Als ze terug zijn van het winkelen, bakken ze samen brownies. Het voelt heerlijk om zo met haar moeder bezig te zijn. Rond een uur of vijf gaat Audrey Gabry uitlaten. Ze gaat even kort langs het asiel en zegt vanaf morgen weer te komen werken. In de haven aanschouwt ze de mensen die vis binnenhalen van schepen. De geur die er rond hangt is Audrey vertrouwd. Lopend in de zon langs het water ontspant ze. Ze zou dit graag eens aan Becca laten zien.
Als ze de voordeur weer opent en Gabry binnen laat komt er een heerlijke geur haar tegemoet. In de keuken staat haar moeder achter het fornuis. ‘Wat ben je aan het maken,’ vraagt Audrey nieuwsgierig. ‘Een fatsoenlijke maaltijd. Het is lang geleden dat wij die hebben gehad,’ zegt haar moeder. Audrey denkt aan de gezellige maaltijden bij Geoff en Becca. Ze besluit later op de avond naar Geoff te bellen en hem op de hoogte te stellen van de gebeurtenissen van de afgelopen uren. Ze mist hem nu alweer. Gelukkig heeft ook hij beloofd om in de zomervakantie op bezoek te komen. Misschien neemt Becca ook Bran of Mayke mee als ze op bezoek komt. Audrey vindt het allemaal goed. Ze kan met al die mensen goed opschieten en het voelt alsof ze er plotsklaps een aantal vrienden bij heeft gekregen. Audrey dekt de tafel. Ze kijkt naar de lege bloemvaas die al ruime tijd leeg staat te zijn. Audrey besluit om de volgende dag vanuit school langs de bloemist te gaan om een vrolijk bosje bloemen te halen. Haar moeder zet de pannen op tafel en ze schuiven beide aan. Gabry gaat langs de tafel liggen. Audrey heeft goed haar best gedaan om Gabry af te richten, gelukkig schooit ze helemaal niet. In de pannen zitten gebakken aardappeltjes en kip in een heerlijk sausje, in een schaaltje dat erlangs staat zitten stoofpeertjes. Audrey herkent het gerecht. Ze aten dit vroeger wel eens op zondag, lang geleden. ‘We missen eigenlijk nog een salade,’ zegt haar moeder. Audrey stemt in. Ze schept op en begint gulzig te eten. Ann haar specialiteit is de koekjes die ze gister op hadden, die waren ook echt overheerlijk. Noa haar specialiteit is haar kip. Ze maakt hem zo heerlijk mals dat Audrey al direct honger krijgt bij het zien ervan. ‘Ik ga morgen met mijn baas praten over soepelere werktijden,’ vertelt haar moeder. Audrey kijkt verrast op. Haar moeder had al in de auto gezegd dat ze meer tijd wou doorbrengen met Audrey, als ze haar werk hiervoor achteropstelt betekend dat erg veel voor Audrey. Het voelt alsof ze haar moeder weer terug heeft.

Audrey draait het snoer van de telefoon rond haar vingers. Haar moeder is bezig met het huishouden en ze hebben besloten later een film te kijken op tv. Voordat die film begint hoopt Audrey Geoff nog te pakken te krijgen. Ze heeft hem veel te vertellen. Gelukkig hoort ze hoe de telefoon aan de andere kant wordt opgenomen. ‘Audrey!’ schreeuwt Geoff vrolijk door de hoorn heen. ‘Hallo patiëntje. Hoe is het met je arm?’ vraagt Audrey. De uitgelaten stem van Geoff maakt haar vrolijk. ‘Mijn arm zit er nog aan hoor! Die jongens heb ik niet meer gezien, gelukkig,’ zegt hij. Voordat Audrey iets heeft kunnen zeggen vraagt hij hoe het met haar moeder is afgelopen. ‘Ik ben nu weer thuis,’ zegt Audrey droog. ‘Dat merkte ik al,’ zegt Geoff. Audrey begrijpt niet hoe hij het zou kunnen merken en vraagt ernaar. ‘Je belt vanaf je huisnummer,’ zegt Geoff pienter. Audrey voelt zich een seconde erg dom, dan herstelt ze zichzelf en verteld over haar moeder en het afscheid van Becca. Ze raken verwikkeld in een lang telefoongesprek totdat Geoff door zijn moeder wordt geroepen. Ze nemen afscheid en Audrey legt met een zucht de hoorn erop.

Becca
De week vordert langzaam. De proefwerken komen Becca haar neus uit en ze kan haar hoofd niet bij de lesstof houden. Elke keer als ze over haar boeken gebogen zit is het niet langer dan een minuut. Daarna dwalen haar gedachten af naar Audrey en haar ouders en haar ogen dwalen af naar het raam. Gelukkig heeft niemand meer aandacht voor haar en haar plotseling verschenen tweelingzusje. Valery laat niets van zich horen. Becca verwacht dat ze een wapenstilstand heeft ingelast en daar is ze tevreden mee. Ze heeft geen zin om een ruzie te voeren van lage en gemene acties. Paul en Mayke hebben sinds drie dagen officieel verkering. Ze lopen verliefd naar elkaar te kijken en Mayke tekent haar agenda vol met hartjes. Becca heeft ook Paul betrapt op het tekenen van een simpel hartje in het hoekje van zijn agenda. Ze is er blij mee dat de twee niet ongelofelijk klef zijn. Er zijn mensen bij haar op school die de gehele pauze bij elkaar op schoot zitten en elkaar kusjes geven. Als Mayke en Paul zo zouden worden zou ze zich er erg aan gaan irriteren. Becca gaat elke dag na schooltijd even bij Bran langs. Dan praten ze over van alles en proberen te leren voor de proefwerken. Meestal dwalen ze vrij snel af. Elke dag mailt Becca naar Audrey en elke dag krijgt ze ook weer een e-mail terug. Audrey verteld over de verbeterde band met haar moeder. Becca is echt heel erg blij voor haar. Ze kan zelf ook erg gelukkig zijn met haar thuissituatie. Ze heeft het goed getroffen. Na de komst van Audrey zijn plots de andere ook erg geïnteresseerd geworden naar hun echte ouders. Heather hoopt stilletjes ook dat zij een tweelingzusje heeft. Becca betrapte haar terwijl ze in de stal tegen Uyon stond te praten over haar zelfverzonnen tweelingzusje. Merel verteld op school trots het verhaal van haar grote zus die plots een tweeling is. Becca vindt het fantastisch om te zien hoe iedereen met haar meeleeft. Ook Kate was zeer enthousiast nadat Ryan haar had verteld dat zijn zusje een tweeling is.

Als het vrijdag is gaan Mayke en Becca na school de stad in. Becca wil iets leuks kopen wat Audrey en haar verbindt. Zoiets als een ketting, maar eigenlijk wil ze toch weer geen ketting. Dat is zo afgezaagd. Tevens zou ze de ketting nooit dragen. Ze is niet het soort meisje dat van kettingen houdt. In de stad snuffelen ze samen in allerlei winkeltjes rond. Mayke verteld over hoe goed Paul zoent en Becca luistert met een half oor terwijl ze met haar hand door een rek met armbandjes gaat. ‘Ga jij vanavond wat doen?’ vraagt Becca aan Mayke. ‘Ja, ik heb met Paul afgesproken om naar de bioscoop te gaan. Er is een nieuwe actiefilm uit en hij moet die zien, zoals hij het zelf uitdrukt,’ zegt Mayke met nadruk op het woord ‘moet’. ‘Oké. Ik dacht misschien kunnen wij iets gaan doen. Maar, ik denk dat ik Bran dan straks even bel,’ zegt Becca. ‘Vindt je Bran leuk?’ vraagt Mayke op een plagende toon. ‘Hij is een vriend, dat weet je!’ zegt Becca op een toon die erop moet duiden dat ze geen zin heeft in dit onderwerp. ‘Ik dacht dat je eerst misschien niets met hem deed omdat ik hem leuk vond. Maar, je mag hem hebben hoor,’ zegt Mayke terwijl ze Becca lachend een stoot geeft. ‘Ik denk niet dat het een goed plan is,’ zegt Becca. Mayke haalt haar schouders op. ‘Niet later bij mij komen uithuilen omdat je de liefde van je leven hebt laten gaan,’ zegt ze. Becca verwacht niet dat zoiets gaat gebeuren. ‘Zullen we gaan?’ vraagt ze aan Mayke. Deze stemt in.

Becca heeft in de stads niets kunnen vinden voor Audrey. Zodra ze thuis is besluit ze Audrey op te bellen. Becca zit op het hek van de wei terwijl ze de telefoon aan haar oor houdt. Ze hoopt dat Audrey opneemt. Ze wil haar stem gewoon horen en vragen wat zij vanavond gaat doen. Niet dat ze samen iets zouden kunnen doen. Ze zijn kilometers verspreid van elkaar. Audrey neemt op. Becca wordt helemaal vrolijk van het gesprek. Audrey verteld dat ze die avond samen met haar moeder een romantische wijvenfilm gaat kijken. Ze is er helemaal enthousiast over en dit enthousiasme werkt aanstekelijk.
Als ze heeft opgehangen verdwijnt Becca met Muski het bos in. In volle galop spreid ze haar armen en sluit haar ogen. De wind laat haar haren wapperen. ‘Ik heb een zusje!’ schreeuwt ze door het stille bos.