[VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Gypsy
- Soort van gewaardeerd verhalenverteller
-
- Berichten: 20066
- Geregistreerd: 09-08-07
- Woonplaats: The world is my playground.
[VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst door de TopicStarter : 19-06-08 20:01
Het is niet echt het eerste wat ik schrijf, maar dit is wel heel serieus. Ik heb echt iets met de hoofdpersoon, en kom eigenlijk niet echt vast te zitten ofzo. Ik schrijf hier al heel lang aan, het staat gewoon op m'n computertje boven, en zo nu en dan typ ik er in een vlaag van inspiratie wat bij.
Het is al aardig wat, dus je mag het wat mij betreft best uitprinten en op weg naar je werk in de trein lezen ofzo, ik noem maar wat. Ik hoop echt dat jullie het lezen, en wat commentaar achterlaten, op mijn vorige topic, met daarin 2 bokt sprookjes, kreeg ik namelijk nul reacties...
Ik hoop op tips!
My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales.
H. 1, Doorgeslagen of grappig?
Haloowww iedereen, halo tv en halo pc!!! Het idiale gezelschap voor een meisje met werkende ouders!
Zo kom ik dus thuis, ik heet Helena, 15 jaar oud, Mijn vader (Hank) werkt op de beurs, het gaat hier dus dagelijks over aandelen en koersen. Best grappig af en toe, buitenstaanders snappen vaak niet waar wij het over hebben, omdat we allemaal moeilijke begrippen van de beurs gebruiken, en tussendoor dingen roepen als: 'De AEX zakt een punt pap!!!', dan rent hij naar de telefoon om dingen te gaan regelen.... De tv staat hier altijd aan zodat hij naar alle koersen enz. kan kijken.
Onze moeder (Marja)werkt als baliemedewerkster bij het ziekenhuis. Wij krijgen dus altijd grappige verhalen over op wat voor stomme manier mensen zich nu weer in de nesten hebben gewerkt. Vieze verhalen amper, aangezien mijn kleine zusje (Elvira) dan nogal eens wil flauwvallen of overgeven. Zij is 12, en enkel geïntereseerd in schoolresultaten. Ze doet Vwo +, en ik dus havo.... Het kan mij niet schelen, Ik weet tenminste wat van de wereld, zij is echt wereldvreemd. Daar hebben we regelmatig ruzie over, maar we zitten gewoon te dicht op elkaars lip af en toe. Daarom ga ik vaak naar de manege, gezellig kletsen, rijden en voor de paarden zorgen natuurlijk.
Het is nu 4 uur, zo komt mijn pa waarschijnlijk thuis, en 10 minuten na hem mijn moeder....... Zo is het altijd, Iedere dag. Klinkt saai, is het ook. Nu komt ook mijn zusje thuis, zij zit echt hele dagen op school, bijles, leren, leren en oja, leren! Ik snap het niet, maarja, het is haar leven..... BAM, dat was m'n vader, aan de knal van de deur te horen ging het niet goed op de beurs. Hij zegt geen hallo maar loopt direct door naar zijn kantoor. Een kleinere bam, eigenlijk amper hoorbaar.... Mijn moeder, waarschijnlijk was het een saaie dag, want dan is ze meestal wel een beetje stilletjes en slaperig... 'Hai schat, heb jij een leuke dag gehad?' zonder op antwoord te wachten zegt ze: 'mooi'.
BENG! Dat was mijn zusje, zo te horen in opperbeste bui, waarschijnlijk weer een 10 gehaald ofzo. Dan is ze altijd luidruchtig en opschepperig. Haalt ze eens een 8 of zelfs een 7 dan verstopt ze zich in een hoekje. Bij een onvoldoende zou ik het niet weten, die heeft ze nog nooit gehaald. Waarschijnlijk probeert ze zich op te hangen aan dat touwtje van de trekker van de wc of zoiets.
Zou wel lekker rustig zijn.
'Mam', klinkt een heel zeurderig stemmetje,'er is post, het komt uit engeland.' 'ow' roep ik' je bent vast aangenomen bij Harvard! Ik wist wel dat je het in je had!'
'Harvard? Wat is dat????'
'laat maar.... ik denk eigenlijk toch niet dat jij bent wat ze zoeken ...'
Mijn moeder leest de brief, slaat haar hand voor haar mond, gaat zitten, leest de brief nog eens en roept dan onze vader. Die pakt de brief, leest hem, trekt zijn wenkbrouwen op, ploft op de bank neer en leest de brief nog een keer. Dan word zijn blik glazig, en laat hij de brief langzaam uit zijn hand vallen. Ik raap hem op, en lees.
Het is een lang en moeilijk verhaal, Maar uiteindelijk betekend het zoiets als:
'U bent hele hele hele verre familie van de pas overleden Sarah Jones. Zij was in het bezit van een hoop geld plus een landhuis in Wales. Dat landhuis is nationaal erfgoed, en moet opgeknapt worden. Aangezien de engelse overheid daar geen zin in heeft, mag u dat voor ons doen.
vriendelijk groeten bla bla bla enz. etc.'
'Wow', zeg ik. Nu kan mijn moeder ook wat zeggen; 'Maar wat moeten wij daarmee?' 'In gaan wonen!' begint mijn vader heel fanatiek, 'dat huis is veel waard, omdat het oud is, en gaat alleen maar meer waard worden! en dat opknappen, pfff, zo gedaan. En dan beginnen we een hotel ofzo. Dat is makkelijk, kan iedereen! Stel je voor! Het is in Wales, prachtige natuur, Alle ruimte!!!'
Nu moet mijn moeder wel met een tegen argument komen, want anders lijkt het een overhaaste beslissing. Ja maar is het wel verstandig om alles hier zomaar in de steek te laten? Je lijkt wel helemaal doorgeslagen! We hebben hier een huis, vrienden, de kinderen gaan hier naar school. Spreken ze eigenlijk wel goed genoeg engels voor zoiets?
Uit 2 monden klinkt het: 'ja mam, wij zijn niet gek hoor!!!'
'Waar gaat dit eigenlijk over?' Vraagt mijn zusje.
'Of we in wales in een gigantisch landhuis in Wales willen gaan wonen en een berg met geld erven,' leg ik zuchtend uit. Elvira: 'Dat is niet grappig, ik was hartstikke serieus.'
'ik ook elvira'.
'Zijn jullie helemaal gek? Natuurlijk moet je dat doen! Wales is een hele mooie engelse provincie waar wij goed op kunnen groeien!! Het is daar heel mooi, en dan kunnen we best een hotel of zo beginnen van het geld dat we erven.
Vader: 'Dat is een goed idee!'
'Ok! We doen het!!,' roept mijn moeder.
Na lang overleg over hoe precies zijn we er dus uitgekomen. Over 2 weken is het zomervakantie. Mijn ouders gaan in die tijd de ecenomische zaken regelen, ontslag nemen enzo. Ik vind het echt kick, dit weekend zijn we wezen kijken. Het is heel mooi en oud, maar ik vind dat het ergenst iets triests heeft. Één kamer vond ik echt heel mooi. Er was een balkon, een badkamer, een extra kamer en een trap die naar een soort zolder leid. Ik heb die kamer uitgekozen als slaapkamer en ben nu dus druk bezig te bedenken hoe ik het in wil richten. De stijl word barok, daar ben ik echt gek op. Ik ga veel gebroken wit gebruiken, dat past wel bij de sfeer die er heerst. Mijn vrienden kunnen het niet geloven, vooral toen ze de foto's zagen. Mijn kamer is dan ook wel heel erg groot. De extra kamer word een inloopkast, zoals je bij MTV Cribs heel veel ziet. Van de zolder kan ik denk ik nog wel wat leuke meubeltjes halen. Mijn hartsvriendin ga ik denk ik het meest missen. Gelukkig hebben we al belooft om te mailen en te msn'en. Het afscheid was best emotioneel, ik ga iedereen echt missen. Ik ben best bang dat als het niet goed gaat, als er bijvoorbeeld niemand bij ons wil overnachten, we weer terug moeten, en dan helemaal geen geld meer hebben of zo. Of dat er helemaal geen aardige mensen in dat dorp wonen, of dat ik geen nieuwe vrienden kan maken. Ik hoop zo dat alles goed zal gaan.....
H. 2 Hoe ik ontzettend hoopte dat het aan de verf lag…
De eerste dag, we zijn om 4 uur opgestaan en om 5 uur hebben we de trein richting de kanaaltunnel genomen. Via die tunnel gaan we nu richting londen, en dan overstappen naar Wales. Alle spullen die nodig zijn om te gaan klussen staan al klaar, om 7 uur begint heb bouwbedrijf namelijk. 1 iemand gaat mij met mijn kamer helpen, ik hoop dat het een beetje een aardig iemand is. Ik lees een boek, oefen mijn engels, en zo gaat de reis best snel. Als we aankomen bij ons nieuwe huis, valt het ons op dat het bij mooi weer heel statig is. Als ook al het onkruid weg is, word het echt heel mooi denk ik. De entree (waar we nu doorheen lopen) is ook heel indrukkwekkend, een grote hal, met trappen. Het is heel ruim en luchtig ingericht, maar toch ook weer niet. Als je lang blijft staan is het net of de muren op je af komen, tenzij je let op alle prachtige details. Dit huis moet gebouwd zijn door een heel rijk iemand. Ik dwaal wat door de gangen en kom uiteindelijk bij mijn kamer aan. De bouwvakkers komen zo pas dus ik kijk nog wat rond. Langzaam maar zeker kom ik bij de zolder trap. Ik wou er eigenlijk niet in mijn eentje gaan kijken, het stikt er vast van de spinnen en ander ongedierte. Toch loop ik de trap op. Er kraakt een tree, en ik kijk even naar beneden. Dan doemt er een deur voor me op, ik doe hem open. Hij kraakt verschrikkelijk. Het is er heel donker, dus laat ik mijn ogen even wennen aan de duisternis. Als ik het beter begin te zien, loop ik naar binnen. De lucht is oud, en verstikkend, ook voelt het alsof ik niet alleen ben. Ik bekijk wat oude spullen, een paar tafeltjes. Ook ligt er een boekje, op een buro. Ik pak het op en bekijk de kaft, die is oud, maar nog in redelijk goede staat. Nadat het stof eraf is, staat er:
Elly's diary
Als ik het open wil slaan, gaat dat niet. Raar, er zit geen slot op. Ik probeer het nog een keer. Plotseling besef ik wat ik zie. De koude rillingen lopen over mijn rug, en ik verstijf. Een hand houd het dagboek vast. De hand is grauw, maar ook parelwit, geen van beide, en toch allebei. Eerder doorzichtig. Plotseling kan ik weer bewegen, en ik kijk voor me, 1 seconde lang. Er staat een meisje van mijn leeftijd, lijkbleek, doorschijnend, maar ze lijkt eng veel op mij. Lang krullend, donkerbruin haar en met vlammende ogen, die me lijken te doorboren. Op de een of andere manier maakt ze me zo volkomen duidelijk dat het haar dagboek is, en dat ik het niet mag lezen. Het lijkt wel een eeuwigheid te duren. Dan scheur ik mijn blik los, laat mijn trillende hand het dagboek vallen, komt mijn stem weer tot leven en ren ik gillend de trap af. Dan schrik ik nog een keer. Er staat een jongen van een jaar of 17 voor me. Dan besef ik net op tijd (ik wou bijna weer gaan rennen) dat hij een normale huidskleur heeft, en ook niet doorzichtig is. (integendeel, hij is een super lekker ding!! Blond haar, best lang, en blauwe ogen!!)
'wow, wat zie jij eruit, alsof je een geest hebt gezien!'
'Ehm dat is volgens mij ook zo.'
'kom op, dit is een oud en ietwat eng huis, maar volgens mij heb je iets te lang met je kop boven een blik verf gehangen...
Ik ken meer mensen die daar behoorlijk stoned van zijn geworden. Dit huis is oud, maar geesten... Nee, daar geloof ik niet in hoor. Ik heet trouwens Tom, ik help met het schilderwerk.'
Aha, ok ehm, laten we hopen dat het de verf was, maar ik ga evengoed geen oog dicht doen vanavond. Mijn naam is Helena.'
' Ok, nou als je erg bang bent wil ik je wel gezelschap houden hoor', zegt hij, en hij geeft een knipoog.
Hiervan moet ik gelukkig weer lachen, en we gaan aan de slag. Ondanks mijn niet zo goede engels praten we veel tijdens het werk. Tom blijkt mijn buurjongen te zijn, hij woont in een boerderij waar ze koeien fokken, van die echte stoere met lange vacht enzo. Buurjongen is hier trouwens een heel ander begrip, hij woont namelijk alsnog zo'n 5 kilometer van me vandaan.
Na een paar uur verfen begin ik me toch een beetje raar te voelen. Vroeg ontbijten en verfdampen zijn geen goede combinatie. Ik kan amper recht lopen, en tom komt niet meer bij van het lachen, net als ik trouwens. We besluiten op het balkon te gaan zitten en wat te eten. Als we naar buiten lopen, ril ik. Het is behoorlijk fris, vooral door een licht briesje. 'Ik wil hier gordijnen, van die hele lichte, en die wapperen en bewegen dan in de wind' zeg ik tegen tom, 'en dan ga ik op m'n balkon staan, als een echte prinses.'
Tom kijkt me aan, schud met zijn hoofd en zegt:
'Jij bent best raar weet je, maar het zal wel aan de verf liggen'
Zo staan we een poosje, tot Tom besluit weer aan de slag te gaan.
Dus gaan we verder, uiteindelijk doen we de helft van het schilderwerk, en dat in één dag. Dat kwam ook doordat Tom tot half 10 s'avonds is gebleven. Ik vind 'm echt super leuk. Toen ik moest gaan douchen, omdat ik echt naar bed moest en omviel van de slaap, is hij in z'n eentje nog even doorgegaan. Tenminste, dat zei hij. Nadat we afscheid hadden genomen ging ik naar bed, en raad eens wat ik daar vond? Een briefje, met daarop de vraag of ik de balkondeuren niet op slot zou willen doen. Ik ben benieuwd, dus gaan de balkon deuren niet op slot. Zodra ik mijn kussen raak, val ik in slaap, ik ben werkelijk nog nooit zo moe geweest.
Van heel ver komt dan opeens een stem.
'Schone slaapster.... Wakker worden...'
Ik open mijn ogen, en knipper tegen het licht, de balkondeuren zijn open en de zon komt alweer op. Tom staat naast mijn bed, met in zijn handen een dienblad. 'Tom, wow, wat vroeg.'
'Ja, mooi hé, kunnen we lekker vroeg beginnen, We kunnen tegen de namiddag klaar zijn, en dan heb ik nog een verrasing voor je.'
'Ow leuk!' Ik ben meteen klaarwakker. Tom heeft werkelijk een heerlijk ontbijt klaargemaakt. Met het lekkerste brood dat ik ooit geproeft heb. Als ik Tom ernaar vraag, verteld hij dat zijn moeder het zelf bakt. '' Zou ze dat mischien ook voor onze gasten kunnen doen? het is echt heerlijk!''
'' Ja, goed idee, dat kan ik wel aan haar vragen.''
We gaan aan de slag, en het schiet goed op, ik begin er echt handig in te worden om alle moeilijk randjes enzo te doen. En dan zijn we klaar, het heeft eigenlijk ontzettend kort geduurd. 'Eindelijk', zucht Tom, ok, dan mag je nu mee voor de verrasing. Jullie hebben namelijk prachtige paardenstallen, en daar heb ik even iets gedumpt. 'In de paardenstallen?' Nu word ik toch wel héél erg nieuwsgierig. Snel leg ik even een briefje neer voor mijn moeder, dat ze me kan bereiken om mijn 06 nummer. Ik heb geen zin om nog eens helemaal door heel het huis naar haar te gaan zoeken, dat kan hier wel uren duren. We lopen snel naar de stallen, en ik smeek Tom om me een hint te geven, ik ben zo nieuwschierig. Maar pas als we de stallen inlopen, vertelt Tom wat we gaan doen.
Helena, er moet wel werk verzet worden, maar dat vind jij vast niet erg. Je vertelde me gister dat je kunt rijden, dus dan kan je me vast wel helpen.' 'Wat? gaan we paardrijden, Tom, dat is echt te gek, op m'n oude manege deden we maar heel af en toe buitenritten.'
'Nou hier heb je weinig keus, er is hier namelijk geen rijhal te vinden in de wijde omgeving. Dit paard hier is van mij, hij heet Mister X, jij mag op de ruin daar, die heet Cody.'
Nadat ze gepoetst en gezadeld hebben rijden ze naar het weiland waar een aantal koeien grazen, die moeten namelijk naar de stallen van Toms vader. De rit is werkelijk geweldig. Cody is een heel lief paard, en heeft een heerlijke galop waarin je lijkt te zweven. Tom en ik hebben ontzettend veel lol met het opdrijven van de koeien. Om een uur of half 6 komen ze bij de boerderij aan. 'Krijg nou wat', roept Toms vader,' mijn Tom heeft assistentie. 'Mejuffrouw, noemt u mij maar Mikey'. Ik vind het gelijk al heel gezelig, Tom heeft werkelijk een fantastische familie. Zijn moeder heet Elisebeth, en hij heeft ook nog een zusje: Hillary.
'Sorry Tom, ik kan niet lang blijven, om 6 uur eten we, maar als jij nou met ons mee eet, mij moeder kookt namelijk ook voor de bouwvakkers dus kan jij er makkelijk bij. Want ik moet de zolder nog opruimen, maar ik ga daar echt niet meer in mijn eentje naar toe.'
'Gezellig, mam, vind je het goed dat ik bij Helena eet?'
'Tuurlijk schat, we zien je wel weer thuiskomen, nietwaar?'
'Ja mam, kom Heleen, even m'n scooter pakken.'
Als we bij mijn huis zijn aangekomen gaat iedereen net eten, we kunnen zo aanschuiven. De bouwvakkers vertellen dat we over een paar dagen waarschijnlijk al internet hebben, en kunnen bellen.
Mijn moeder heeft heel simpel gekookt, maar wel lekker. Surinaams koken, dat deed ze anders nooit, de verandering van omgeving is echt goed voor haar geweest, ze is nu al een stuk creatiever. Omdat ze wat over de geschiedenis van het huis wil weten, vraagt ze aan Tom of hij daar wat over kan vertellen. En reken maar dat hij dat kan!
'Dit huis is gebouwd in 1632, door William Jones. Hij had 3 zeer jaloerse zonen, en één dochter. Naarmate hij ouder werd, begonnen de drie zonen te ruzieën over wie het huis zou erven. De dochter kon het volgens hun zowiezo niet erven, zij was immers maar 15 jaar oud en een vrouw. De ruzie van die 3 werd steeds erger. De oudste 2 gingen aan het sterfbed van hun vader zelfs op de vuist. Maar de jongste deed iets heel slims en gemeens. Hij dwong zijn vader om het testement te wijzigen. Toch ging de vader maar niet dood. Uit ongeduld besloot de middelste die arme oude man door middel van vergif om het leven te brengen. Maar toen bleek dat dat de jongste zou erven. Omdat de oudste zoon dit niet kon verdragen, huurde hij een huurmoordenaar in. Zo kon de jongste zoon uiteindelijk maar 2 weken van zijn huis genieten. Ondertussen wou de dochter ook nog ontzettend graag het huis erven, maar de middelste zoon woonde er inmiddels al. Het deed haar heel veel verdriet, wat ze haar vader hadden aangedaan. De middelste zoon werd bang dat zijn oudere broer hem zou vermoorden, om zo het huis te erven. Daarom stuurde hij hem een vergiftigde kalkoen, zodat hij en zijn zus alleen over waren. Maar men verteld dat de middelste zoon daarna door het huis en zijn bezit geobsedeerd raakte. Vreemd genoeg verdween hij na een paar jaar, om nooit meer terug te komen. Daarna woonde alleen het meisje er nog, helemaal geïsoleerd en alleen. Toen op een dag een dienstmeid haar voor het eten wou roepen, vonden ze haar dood in een stoel, met rode ogen van het huilen. Volgens de dokters is ze dood gegaan aan verdriet. De middelste zoon had wel kinderen, en latere generaties hebben ook wel in het huis gewoond, maar vanaf de dood van het meisje geld het als vervloekt.
Sindsdien zijn er al veel vreemde dingen gebeurt zegt men. Onder andere talloze doden.
Maar dat is gewoon een verhaal,'zegt Tom dan opeens heel nuchter,' en dit is gewoon een huis. Ik geloof daar niet in'
Nadat iedereen nog een toetje heeft gehad, gaan Tom en ik op zolder aan de slag. We komen niet veel verder, dat ene bureau wil ik namelijk persé in m'n kamer hebben, maar het kost ons ontzettend veel moeite om het beneden te krijgen. Op de een af de andere mysterieuze manier is het dagboek verdwenen. Als het bureau eindelijk beneden staat, houden Tom en ik het voorlopig voor gezien. We gaan nog even op het balkon zitten. 'Heleen, ik heb vanavond met wat vrienden afgesproken, heb je zin om mee te gaan? We gaan naar de stad, om te stappen'
'Ja leuk, ik trek even wat anders aan hoor.'
s'Avonds in de stad is het echt heel gezellig. Tom's vrienden heten Mike, Petey, en Danny. Ze zijn helemaal gek, maar wel aardig. Zij weten de beste discotheken te vinden, we gaan echt helemaal los, het is zoooo gaaf. Ik dans met allevier de jongens een paar keer, maar dan zie ik een paal staan, op de bar. 'Ej danny', roep ik,' dat wil ik doen!!!' Dus ik klim op de bar, de paaldansact kan beginnen. Mike:'Chick, jij bent loco!!!' Op het eind drinken we nog wat, en ik besluit heel even rusten. Ik zit hier gewoon met 4 leuke jongens in een fantastische discotheek! Wie ik het leukst vind, weet ik nog niet. Tom is erg aardig, en best knap. Echt zo'n prins op het witte paard type. Mike is ook best cool, een beachboy, anders als dat kan ik hem niet noemen. Erg charmant enzo, is heel goed met vrouwen, bij hem voel je je echt sexy, en een princes. Typische player, dat is hij als je het mij vraagt.
Danny, tja, ik weet het nog niet zo... Hij kleed zich best goed, Puma schoenen, Björn Börg shirt, maar hij zegt niet veel.
En dan was er ook nog Petey. Ik vind hem echt zo'n rockertje, hij kan zo bij Greenday. Zwarte make-up onder z'n ogen staat hem vast erg sexy haha.
H. 3
Dat eindigt als een droom, maar wat voor één?
Het is zondagmorgen, de vogels fluiten, en het zonnetje kruipt mijn kamer in. Gelukkig heb ik niet al te veel gedronken, anders had ik nu vast een kater gehad.
Wow denk ik, dit is pas ontwaken als een prinses. Ik doe de balkondeuren open, kleed me aan en ga naar beneden om te ontbijten. Het is stil in het huis, de bouwvakkers zijn er vandaag natuurlijk niet. Ik besluit om eens wat over het terrein te gaan wandelen, er zouden namelijk ergens nog paardenweiden moeten zijn. Na door oerwouden van onkruid te zijn geploeterd, vind ik een met onkruid en gras begroeid grindpad. Het naar een plek leid die vroeger als wei moet hebben gediend, want er staat een soort omheining om heen. De omheining is helemaal verrot, en zo goed als nutteloos. Je zou het nog niet eens als brandhout kunnen gebruiken. Dan ga ik naar de paardenstallen. Hoewel het nu grauw en triest is, moet het vroeger mooi geweest zijn. Het heeft een prachtig rieten dak, en de boxen zijn groot en luxe. De hooizolder is leeg en ruikt muf, maar in een hoekje vind ik wat oude spullen, en zelfs een dameszadel, dat wel antiek lijkt te zijn. Dom van me, het is waarschijnlijk ook wel heel oud. Ik vind zelfs wat bekers, als ik er een pak en het stof wegveeg zie ik wat er gegraveerd staat:
Gerard Jones
Goh, wie zou dat dan weer zijn.... Dit huis verbergt werkelijk een hoop raadsels. In de beker staat jammer genoeg geen datum. Ik kijk nog wat rond, maar ik heb geen zin om in alle donkere hoekjes te gaan kijken, hier leven vast joekels van spinnen. Ik besluit om later terug te komen, vandaag ga ik eerst nog met Tom op zolder wat opruimen.
Terwijl ik terugloop, vraag ik me af hoe we de tuin in gaan richten. Het zou mooi zijn als de gasten daar rond konden kijken. Maar dat gaat vast nog wel even duren, want ik zie niet in hoe je deze tuin ooit weer onkruidvrij gaat krijgen. Eenmaal in mijn kamer kijk in nog wat rond op de zolder. Ik snap echt niet hoe dat dagboek nou opeens verdwenen kan zijn. Ik vind in een hoekje een paar porseleinen poppen. Ik vind ze er heel mooi en oud uit zien, maar aan de andere kant ook droevig. Ik vind ook nog een bijzettafeltje. Dat breng ik naar beneden, en zet de poppen er op neer. Nu is mijn kamer echt perfect. Ik zou de zolder nog tot iets anders op kunnen knappen, maar ik heb geen idee wat ik met al die ruimte moet. Op een paar kasten en tafels na is het nu helemaal leeg. Ik vraag me af waar het vroeger voor gediend heeft. Het heeft een dakraam, en het licht komt prachtig naar binnen gevallen. Misschien kan ik dit als salon of tearoom gebruiken. Er zijn in dit huis vast nog wat oude sofa's. Dan kan ik die oude kasten als servieskasten gebruiken. Er is helaas wel een kledingkast bij, maar die is dan voor de sier. Dan komt Tom de kamer binnen, en ik loop naar beneden. Hij hoefde vandaag eigenlijk niet te werken, maar vond het toch leuk om mij te komen helpen. Maar eigenlijk is alles wel klaar, dus ik vraag of hij zin heeft om met mij de paardenstallen op te gaan ruimen. 'Mij best Heleen, maar dan gaan we vanmiddag nog wel even rijden hoor'. 'haha, ja zeker Tom, dat vind ik een goede voorwaarde'. We gaan aan de slag, en flink ook. Net zo lang totdat alle boxen beneden helemaal glanzen, en er niet één spinragje meer te vinden is. Het is nu 12 uur, en Tom en ik hebben het wel gezien. We gaan lekker wat eten. Als we binnenkomen, schuiven de anderen net aan. We eten gezellig mee, en ik vind het fantastisch. De bouwvakkers zijn net een grote familie, en ik hoop dat het met de gasten ook zo word. Echt, ik wil nu al nooit meer terug naar Nederland!
En Tom? Die maakt het alleen nog maar beter. We gaan op zijn scooter naar z'n huis, en we zadelen Mister X en Cody. De rit is fantastisch, we rijden door het bos, het lijkt wel een sprookje. Het licht valt door de bladertoppen, en we zien wel 3 herten, die zich vlug voor ons uit de voeten maken. 'Eigenlijk is er nog een stuk bos, maar de paden zijn afgezet, en er komt niemand, het is namelijk jullie terrein', verteld Tom. 'Echt waar? Nou dan moeten die paden toch open? Dan kun je overal rijden.' Dat vind Tom ook, en we rijden via de velden terug naar mijn huis. Gelukkig is mijn vader buiten, en we vragen het meteen. 'Ja, dat is een goed idee, dat moeten jullie 2 dan maar regelen, jullie zijn immers van de paarden.' Ik ben zo blij dat mijn vader het goed vind. Hij vind Tom geloof ik ook wel aardig. We draven langzaam terug naar Tom's huis, zodat de paarden de tijd krijgen om goed op adem te komen. In de stallen zadelen we af, en ik wrijf Cody even droog met een pluk stro, hij heeft namelijk wel heel erg gezweten. Tom komt de box in, om te helpen. Hij pakt ook een pluk, en begint Cody's hals droog te wrijven. 'Heleen, weet je, ik heb het echt ontzettend leuk gehad met jou de laatste dagen, en dat ehm... wou ik je even zegen. Ik vind je denk ik namelijk meer als aardig, en ik wou weten of jij er ook zo over denkt.' Ik bloos, ik ben hier amper een week! Ik kijk in Tom's ogen, en ik leg mijn handen tegen zijn borst. 'Tom, ik vind je ook leuk...'
Hij legt zijn handen op mijn heupen, en ik stap wat dichter naar hem toe. Hij heeft zulke prachtige ogen, ik heb het idee dat ik erin verdrink. Ik breng mijn gezicht wat dichter naar het toe, en kantel mijn hoofd een beetje. We sluiten onze ogen, gaan af op andere zintuigen. Zijn lippen zijn ontzettend zacht, en zijn adem ruikt naar een beetje naar de frisse geur van het bos hier, en naar de kruiden die op de velden groeien. Fris, maar ook een beetje zoet. Het lijkt wel eeuwig te duren. Toch openen we na een paar tellen onze ogen, en staan we weer gewoon tegen over elkaar. Ik streel zijn gezicht. Tom haalt zijn hand door mijn haren. Zo staan we daar nog even, zonder iets te zeggen, want dat is niet nodig.
Uiteindelijk lopen we terug, en Tom brengt me thuis op de scooter. We spreken af dat hij me s'avonds weer ophaalt, dan gaan we stappen.
Tijdens het avondeten ben ik nogal stil, maar dat is natuurlijk van geen wonder. Ik vertel mijn moeder dat ik vanavond weg ben, gelukkig vind ze het goed, en mag ik zelf uitmaken hoe laat ik thuiskom. Wat is die de laatste tijd relaxt zeg! Daarna trek ik mijn leukste kleren aan. Net op tijd ben ik klaar, want Tom haalt me heel vroeg op. We gaan naar de stad, en dansen wat in de discotheek. Het is echt ontzettend leuk, ik besef opeens dat ik me geen leven zonder Tom meer voor kan stellen. Om een uur of 2 zet hij me thuis af, en na een laatste zoen ga ik naar binnen. In de hal is het kil, ik wil snel doorlopen naar de trap. De klok slaat, 2 slagen. Langzaam loop ik naar de trap. Het klopt, alles wat Tom vertelde, dit huis is vervloekt. Ik voel me bang, en, echt heel raar, bekeken. Vanuit mijn ooghoek meen ik een witte gedaante te zien staan. Ik kijk niet om, ik wil het niet weten, ik probeer te doen alsof het mijn fantasie is. Dan loopt er opeens een man naast me. Wit en doorschijnend, ik verstijf van angst, dit kan toch niet??? Maar hij loopt gewoon door, met een soort trotse en zelfvoldane houding. Hij lijkt me niet te zien, en verdwijnt door een deur die ik nog nooit eerder gezien heb in een kamer. Later weet ik niet meer hoe ik bij mijn bed ben gekomen, alleen dat s'nachts dit hele huis jammert, en dat je af en toe een gil van iemand in doodsnood denkt te horen. Maar als je beter luistert, hoor je niks meer. Toch ben ik op de een of andere manier in slaap gevallen, want s'morgens word ik gewekt door het zingen van vogels. Ik ben blij dat deze nacht voorbij is. We kunnen van dit huis beter een spookhuis maken. Ik denk dat we dan aardig zouden verdienen. Ik ga nog even op het balkon zitten, en kijk uit over de prachtige omgeving. Best wel raar, we erven een huis, en dan blijkt het te spoken. Terwijl we allemaal zo nuchter zijn, is dit soms geen toeval meer?
Veel meer tijd om na te denken gun ik mezelf niet. Ik ga naar beneden, en ontbijt wat. Op mijn weg naar beneden keek ik nog eens naar de plek waar de man van vannacht een kamer inliep, maar er is helemaal geen deur!!! Alleen een wandtapijt, zoals we er hier zoveel hebben. Hier snap ik werkelijk niks van. Het zal wel aan mij liggen, misschien heb ik gewoon wat frisse lucht nodig. Dus ga ik naar buiten, en volg de overblijfselen van het grindpad dat naar rechts leid.
Dwalend door de tuinen zie ik opeens hoe de die er vroeger uitgezien moeten hebben. Grindpaden, en torenhoge heggen. Woekerende struiken die vroeger buxushaagjes waren, en onkruidvelden die liefelijke bloemperkjes hebben overwoekerd. Een grasveld met een gigantische vijver, een vlindertuin en treurwilgen. De bomen bewegen in de wind, en ze lijken te fluisteren, alleen kan ik het niet verstaan. Het lijkt een mooie dag te worden, en ik loop naar de paardenstallen. Er liggen nog wat poetsdoeken, en ik maak de zolder schoon. Ik beging in een hoek, en werk langzaam de hele muur af. Om 7 uur heb ik alles af, en ik ben trots op mezelf. Eigenlijk moet er nog een prijzenkast komen, om de bekers neer te zetten, En als ik nou ledervet had, kon ik dat ene oude zadel nog wat oppoetsen. Terwijl ik loop terug naar het huis, vraag ik me af wat ik zal gaan doen. Ik ga op mijn kamer bij mijn bureau zitten, en kijk wat er in de laden zit. Behalve wat oude papieren, boekjes, en ganzenveren, heel weinig. Maar, in de laatste lade ligt: het dagboek!!! Hoewel ik niet snap hoe het daar komt , sla ik heb open en lees wat.
Dear diarry,
When I visited dad today, he was even in a more worse shape than yesterday. He's getting sicker and sicker. Nothing what I do hellps, I talk to him, but I think he doesn't even heares my. I just don't get it. And he seems to be so said, if I would just know about what! My brothers also don't help, they visit him sometimes, but everery thime they leave he seems to be even more sick, and tired, than before they came. In the efternoon I went for a ride at Moonlight, and I spotted some deers with their jongs. I'ts so beautifle here, I wish I could stay here forrever, and then I would make sure nobody will ever destroy this house, or hurt the animals who live here. But I got to go now, my brother, Gerard, is calling me. It's theatime.
with love,
Elly
Die Elly, dat moet de jongste dochter van William Jones zijn, de man die dit huis bouwde!!!! En dan moet die Gerard, wiens naam ik ook op de beker zag, haar broer zijn!! Ik vraag me af hoe de andere broers en familieleden heten, misschien vind ik dat ook nog wel uit. Gapend leg ik het dagboek terug, ik lees later nog wel wat. Op het moment ben ik echt te moe, ik heb maar een paar uur geslapen. Ik ga nog eens rondkijken op de zolder, iets daar trekt me aan. Ik kijk nog eens rond in alle kasten, in een paar vind ik enkel laden, of planken vol met halfvergane boeken. Maar in één kast hangen een paar jurken. Ik haal er een uit. Ze zien er oud uit, maar kennelijk is het een knap gemaakte kast, want de jurken zijn nog in goede staat. Ik kijk nog verder in de kast, maar hij lijkt nog groter te zijn. Ik sta met één voet in de kast, maar voel nog steeds geen einde, dus zet ik een stap naar voren. Plotseling struikel ik, en ik val door een 2e rij met jurken heen. Ik sluit mijn ogen, en probeer met mijn armen mijn hoofd te beschermen. Maar in plaats van dat ik de achterwand raak, val ik op een vloer. Een stoffig vloer. Verbaasd open ik mijn ogen. Ik ben in een grote zolderkamer. Kennelijk is deze kast een geheime doorgang naar de rest van de zolders. De zolderkamer is mooi ingericht, maar héél stoffig. Alsof hier al honderden jaren niemand is geweest. De ruimte is werkelijk immens, en het licht is prachtig, dankzij de dakramen. In de hoek staan wat banken, fouiltouils stoelen en een salontafel. Tegen de muur die aan die hoek grenst, staat een schrijftafel. Ook zijn er 3 deuren. Één paar glazen deuren leid naar een balkon. Een andere dubbele deur leid waarschijnlijk naar een andere kamer, en van nog een kleinere deur zou ik het niet weten. Voor de rest is de kamer vrij sober ingericht. Maar één hoek trekt mijn aandacht. Er lijkt een soort poppenhuis te staan. Ik loop erop af, en bekijk het beter. Het is een kasteel. Nee wacht... Het is het landgoed waar ik nu woon! Verbaast kijk ik in alle kamertjes. Ik zie de hal, mijn eigen kamer, en zelfs de zolder waar ik nu ben. Maar ik zie ook een aantal kamers en gangen die ik nog nooit gezien heb, misschien moet ik alles hier toch eens beter gaan verkennen.
Ik besteed verder geen aandacht meer aan het poppenhuis. Ik wil weten waar die 2 grote deuren naar leiden. Voorzichtig open ik ze. Er dwarrelt wat stof rond, en ik nies. Dan kijk ik naar binnen. Een kille wind blaast door mijn haar en ik huiver. Een naar, angstig en verstikkend gevoel nestelt zich in mijn borst. In de kamer staan een tafel, een sofa, een paar stoelen en... Een doodskist. Hoewel ik weet dat het niet kan, bekruipt me het gevoel dat deze kamer wel degelijk bewoond word. Ik besluit niet verder rond te kijken, en sluit de deuren. Brrr, net een of ander spookslot, deze plaats wil ik voorlopig liever even vergeten. Snel loop ik naar de andere deur, om te kijken wat daar is. Hopelijk niet weer zo'n nare plaats. De 3e deur is echter geen doorgang naar een kamer, maar naar een gang. Het is donker. Ik pak mijn mobieltje, zodat ik toch nog wat licht heb. Als een kaars houd ik hem voor me. Ik loop een paar meter, en dan is er een wenteltrap naar beneden. De wenteltrap gaat 20 treden naar beneden, en dan komt er eens soort overloop, nee wacht, iets anders. Ik kijk rond, en ontdek dat dit een klein zijkamertje is. De muren zijn rijk versierd, met houtwerk.
In het kamertje staat een bureau, en een stoel. Er liggen wat oude papieren met daarop een ganzenveer op, en ernaast staat een potje inkt. Het lijkt op een werkkamertje van iemand. Ook staat er een klerenkast, nieuwsgierig loop ik er op af, en open de deur. Even kijk ik in het duister van de kast, dan vliegt en zwerm motten me om de oren. Ik gil en loop achteruit, maar struikel over mijn eigen benen. De motten fladderen onrustig rond, en ik probeer ze bij mijn hoofd weg te houden. Gelukkig ontdekken ze het gat van de wenteltrap, en vliegen ze weg. Voorzichtig sta ik op, en loop terug naar de kast. Voor ik viel, zag ik namelijk iets dat mijn aandacht trok. Er hangt iets in de kast... Het is een kledingstuk, ik sta op en zie dat het een jurk is. Een jurk van een zwarte glanzende stof, met hier en daar wit. Ik loop er op af, en pak de jurk om hem beter te bestuderen. Een laatste motje fladdert verwart de kast uit. De jurk bestaat uit een korset, en een rok. Het korset heeft nog een wit stuk erbij, wat de decolleté en de armen bedekt. De rok word ook nog bedekt door wat borduurwerk. Een spookachtig geheel, zoals zoveel hier... Aan de klerenhanger waar de jurk aan hangt, zit nog iets vast. Er hangen 2 door de motten aangevreten handschoenen aan, en een masker... Het lijkt wel een Venetiaans masker te zijn. Stiekem krijg ik zin om de jurk te passen, hij heeft namelijk wel iets. Hoewel oud, en door de motten aangevreten, is de jurk prachtig. Tja, wat houd me tegen? In de deur van de kast zit een spiegel, dus ik kan mezelf ook zien. Vooruit dan maar, wat maakt het ook uit! Ik trek snel mijn eigen kleren uit, en doe dan voorzichtig je jurk aan. Die blijkt me perfect te passen, alsof voor mij gemaakt is, en daar al die tijd op mij heeft liggen wachten. Voorzichtig trek ik ook de handschoenen aan, en zet het masker op. Ik knoop de 2 linten die aan de zijkanten van het masker zitten onder mijn haar door aan elkaar vast. Ik draai me om en kijk in de spiegel, wauw, dit ziet er echt heel gaaf uit! Ik moet het denk ik maar onthouden voor Halloween, haha! Ik heb ook helemaal geen zin om het uit te trekken, het zit best lekker. Voorzichtig loop ik op het bureau af, en doe een laatje open. Hier zitten gelukkig geen enge beesten in. Wel ligt er een zwarte cape in, gemaakt van zijde . Zou die bij het kostuum horen? Uit nieuwsgierigheid doe ik hem om, en het staat echt geweldig bij de rest van het kostuum. Volgende la dan maar, welke verassing wacht mij nu? Ik doe de volgende la open, en... Er zit een hoed in! Een zwarte, glanzende, hoge hoed. Tja, die zal er dan ook wel bij horen. En jawel hoor, ik zet de hoed op, kijk in de spiegel, en de hoed staat me echt geweldig. Nu zal ik het hele kostuum toch wel hebben? In de andere laatjes ligt inderdaad niet veel bijzonders. Wat oude papieren, rommeltjes, en heel veel stof. Toch denk ik nog iets te missen. O natuurlijk, wat stom van me! Er zullen toch ook wel schoenen bij het kostuum horen? Ik kijk nog eens in de kast, en inderdaad. Er staan 2 paar laarzen. Goh, zouden die ook zo oud zijn? Ze hebben vrij hoge hakken, en zien er daardoor nog best stoer uit. Nouja, laat ik ze eerst maar een aantrekken, het is nu toch al een grote verkleedpartij. Hmm, staat me allemaal best gaaf zo. Zou dit alles in de kamer zijn? Ik zoek de muren af. Met dit kostuum voel ik me toch al een beetje een soort Zorro, dus dan zullen er vast ook wel geheime deuren zijn. De muren bestaan uit een soort houden panelen, die allemaal ongeveer 1 meter breed zijn. Op een van de panelen zit een soort knoest, en donkerder stukje hout. Haha denk ik, dat is bij films ook altijd de geheime doorgang. Voor de grap duw ik erop. En, het is inderdaad een soort knop, het houden paneel zwaait open, en ik kijk zo mijn kamer in! Ik ben werkelijk stomverbaasd, hier sta ik dan, in een of ander superheld-achtig kostuum, en ik heb zojuist een geheime deur ontdekt. Ik kijk aan de ander kan van het paneel. Daar hangt een wandtapijt, en als ik daaronder kijk zit er precies zo'n houten knoest, wat vast ook als knopje dient. Ik hoor voetstappen, snel doe ik de deur weer dicht.
De deur van mijn kamer gaat open, en iemand loopt naar binnen.
"Helena? Ben je daar?"
Het is Tom! Snel trek ik de jurk weer uit, en doe mijn eigen kleren weer aan. De spullen berg ik op waar ik ze gevonden heb. De laarzen willen niet zo makkelijk uit in mijn haast. Ik leun tegen de muur en zet mijn laars op een randje van het houten paneel in een poging de laars uit te krijgen. Tenminste, ik dacht dat het een muur was, en dat het randje gewoon een randje was. Alleen is dit geen muur, maar weer een deur, en het randje zakt in als je erop staat, zodat de deur open gaat. Terwijl de deur 360 graden draait, en mij zo naar buiten duwt, hups ik op één voet mee, en schiet de laars eindelijk los. Snel trek ik mijn schoen weer aan. Waar laat ik die laarzen nou zo snel? Ik zie nu geen geheime knop! Haastig zoek ik de muur af, maar die gaat niet open, geen geheim knopje te vinden! Nu word ik echt paniekerig, straks ontdekt iemand me met die laarzen, en moet ik uitleggen waar ze vandaan komen. Uit onmacht geef ik een schop tegen de muur. En die... begint weer te draaien! Dat was dus de manier! Snel zet ik de laarzen om het hoekje, en loop via de gang naar mijn kamer. Ik haal nog even een hand door mijn haar, kijk of mijn kleren goed zitten, en doe de deur open.
"Hoi Helena, waar was je nou?" vraagt Tom.
"O ehm even een wandelingetje door het huis maken."
"Ok dan zal het wel, trouwens wat ik wou vragen... Ga je vanmiddag mee rijden? Dan kunnen we meteen alle paden in jullie deel van het bos weer toegankelijk maken!"
"Ja," zeg ik enthousiast, "dat lijkt me echt een goed idee!"
Tom ging er waarschijnlijk al van uit dat ik wel mee wou, want hij had Cody en Mister X al in de stallen gezet.
"Ok Tom, waar zullen we het eerst naartoe?"
"Zullen we gewoon vanaf het landgoed jullie deel van het bos in rijden, en dan alle blokkeringen die we tegenkomen weghalen?"
Dat lijkt me een prima idee, dus gaan we op pad.
Hoewel er heel lang niet echt naar het bos omgekeken is, is het prachtig. Er zitten vogels, we zien herten en eekhoorns, en ergens horen we een beekje stromen. Na 10 minuten komen we de eerste versperring tegen. Het is een houten hek, maar de palen lijken behoorlijk verrot, dus moet het makkelijk kapot te maken zijn. Het slot dat erop zit had voor de vogels en eekhoorns toch al geen nut, en als het weg is kunnen ook ruiters erlangs. Tom klimt van zijn paard, en ik houd Mister X even voor hem vast. Met enkele trappen breekt het hout al, en na wat wrikken laten de palen zich uit de grond trekken. De onderkant is helemaal weggerot. Tom legt alles netjes aan de kant, zodat het later opgehaald kan worden, en we rijden weer verder. Eindelijk zien we een stukje van de beek die we hoorden. Hij kronkelt behendig tussen de bomen door, en het is werkelijk prachtig om te zien. Dan kijk ik opzij, naar Tom, die naast me rijd. Hij kijkt terug, en pakt mijn hand. De vlinders in mijn buik stijgen weer op, en dolgelukkig rijd ik zo verder. Af en toe kijk ik naar rechts, waar Tom rijd, en af en toe naar links, naar het beekje. Na een poosje komen we een splitsing tegen, waar drie paden op uitkomen. We besluiten de meest linkse te nemen en het beekje te volgen. We rijden langs een bruggetje, waar een hek voor staat. Ook dit hek maken we open, zodat iedereen er voortaan langs kan. Als we verder rijden, buigt het pad zich langzaam af van het beekje. Wanneer het beekje helemaal uit het zicht verdwenen is, en we het door het gezang van de vogels ook niet meer kunnen horen, komen we een stenen poort met een ijzeren hek tegen. Ook dit is een doorgang naar de rest van het bos, alleen zonder sleutel zullen we het jammer genoeg niet open kunnen krijgen.
"Helaas," zegt Tom, "Deze zal voorlopig jammer genoeg dicht moeten blijven."
We zetten nog maar eens een drafje in, en grote bocht brengt ons richting een lang pad, waar halverwege nog een pad op uitkomt.
"Zullen we dat andere pad ingaan, Heleen?"
"Is goed, ik ben benieuwd waar het op uitkomt."
In dit pad komen we slechts één hek tegen. Het is iets steviger dan de rest, maar als ik Tom help, gaat het prima en is ook deze doorgang vrij. We rijden weer door. In dit deel van het bos zitten veel vlinders, in allerlei kleuren. Sprookjesachtig fladderen ze om ons heen, terwijl tientallen vogels er op los fluiten. Het is is prachtig, en ik geniet. Als we de bocht uit rijden, meen ik ergens een pad te zien, maar het is overwoekerd door onkruid en struiken, ik weet het niet helemaal zeker. Ik zal het wel verkeerd gezien hebben, dus zeg ik niks tegen Tom, en spoor Cody nog eens aan tot een galopje. De wind wappert door mijn haren, en al snel zijn we weer op de splitsing waar we begonnen. We gaan weer draven, zodat de paarden nog genoeg energie over hebben om naar Tom’s huis te rijden. Onderweg dwalen mijn gedachten af naar de geheime zolder, de wenteltrap, en de jurk... Van wie zou die geweest zijn? Van Elly? Ik moet toch haar dagboek maar eens doorspitten, als ik te weten wil komen wie ze nou eigenlijk is. En vooral wil ik weten, waar dat kostuum voor dient.
Terwijl al deze vragen door mijn hoofd dwalen, staar ik naar de horizon. De zon begint al te dalen, de dag is snel gegaan, net als alle dagen hier. Gelukkig duren de zomeravonden lang, en kan binnenkort de tuin opgeknapt worden, zodat we daar kunnen zitten.
"Hey Tom, hoi Heleen!"
Het is Hillary, het zusje van Tom, die ons het erf op ziet rijden.
"Hoi Hillary!"
Tom's hond springt tegen zijn paard op, en Tom geeft hem een aai. We stappen af, en lopen richting de stallen om af te zadelen. We verzorgen de paarden, Elisebeth geeft me nog een stuk zelfgebakken brood mee, en dan brengt Tom me alweer naar huis. Ik bedank hem nog voor de rit, en kan dan direct aan tafel aanschuiven. Daar krijg ik goed nieuws, we hebben internet en telefoon! Alleen... Als ik na het toetje wil bellen, blijkt de enige telefoon in huis een joekel van een ouderwetse draaischijf te zijn...
Vertwijfeld staat mijn zusje met de hoorn in haar hand bij het tafeltje waar de telefoon op staat.
"Heleen, is dit nou een telefoon? Mama zegt van wel maar volgens mij wil ze me voor de gek houden, er zit niet eens een toetsenbord op!"
Zuchtend pak ik de hoorn uit haar hand. Hoewel ik het zelf niet veel beter weet, laat ik dat niet merken. Langzaam draai ik het nummer. Ik hoop echt dat ik het goed doe... Mijn moeder heeft gelukkig al een briefje met het landnummer van Nederland naast de telefoon gelegd, dus dat weet ik in elk geval. Dan gaat de telefoon over. Een keer, twee keer, drie keer, en dan word er opgenomen. “Hoi, met Kim” klinkt het.
Gelukkig, ik heb het juiste nummer gedraaid! Toch wel blij dat ik weer gewoon Nederlands kan praten, begin ik direct aan een stuk door te ratelen. Met mijn hartsvriendin deel ik alles, ik vertrouw haar volkomen. Elvira zucht, en ik grijns. Ze weet dat ik nu nog minstens een half uur aan de telefoon blijf, en dat ze dus moet wachten. Jammer voor haar, maar ik moet eerst echt alles aan Kim vertellen!
- eknein
-
- Berichten: 4347
- Geregistreerd: 01-05-04
- Woonplaats: Vries
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 20-06-08 10:10
Harvard ligt in Amerika, als je een goede universiteit uit Engeland wil gebruiken kun je Oxford noemen. En ergens schrijf je ecenomische. Dat moet economische zijn.
- Gypsy
- Soort van gewaardeerd verhalenverteller
-
- Berichten: 20066
- Geregistreerd: 09-08-07
- Woonplaats: The world is my playground.
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst door de TopicStarter : 20-06-08 10:18
eknein schreef:Ik vind het een beetje overhaast verhaal. Je kunt zoveel details beschrijven als je zelf wilt, als je het maar op een goede opbouwende manier doet. Je geeft van te voren teveel weg, ik was pas na ongeveer 25 pagina's met de brief uit engeland gekomen. Anders laat je teveel vragen achter in Nederland. Wie is het meisje precies, wie zijn haar vriendin, wat laat ze achter in Nederland.
Harvard ligt in Amerika, als je een goede universiteit uit Engeland wil gebruiken kun je Oxford noemen. En ergens schrijf je ecenomische. Dat moet economische zijn.
Ok. Tja het verhaal gaat vooral over engeland, over de vriendinnen etc. dat kan later nog komen.
Oeps, dat is wel en domme fout! *Schaam*
Heb ik denk ik over het hoofd gezien met de spellingscontrole...
- Figaro
-
- Berichten: 2565
- Geregistreerd: 08-05-03
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 20-06-08 10:24
'Idiale' in de eerste zin is 'ideale' en halo is hallo..
- Armaris
-
- Berichten: 9535
- Geregistreerd: 17-02-05
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 20-06-08 20:02
- Gypsy
- Soort van gewaardeerd verhalenverteller
-
- Berichten: 20066
- Geregistreerd: 09-08-07
- Woonplaats: The world is my playground.
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst door de TopicStarter : 20-06-08 20:06
Armaris schreef:Je schrijft erg in de parlandostijl(spreekstijl), dat kan voor sommige mensen wel afstotend werken
Ja dat klopt. Omdat het natuurlijk de beleveniswereld van een 15jarige is...
Leuk dat jij het ook hebt gelezen!
Vind je het verhaal trouwens niet overhaast gaan?
Omdat ze na 2 dagen al stond te zoenen met Tom.
(Was ook niet mijn bedoeling eigenlijk, maar het moment was goed... En dan gaat dat automatisch, de karakters leiden een eigen leventje.
)(Ook een leuk idee voor een horrorfilm trouwens.
Karakters die een eigen leven gaan leiden.) - Armaris
-
- Berichten: 9535
- Geregistreerd: 17-02-05
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 20-06-08 21:01
Miss_Malfoy schreef:Armaris schreef:Je schrijft erg in de parlandostijl(spreekstijl), dat kan voor sommige mensen wel afstotend werken
Ja dat klopt. Omdat het natuurlijk de beleveniswereld van een 15jarige is...
Leuk dat jij het ook hebt gelezen!
Vind je het verhaal trouwens niet overhaast gaan?
Omdat ze na 2 dagen al stond te zoenen met Tom.
(Was ook niet mijn bedoeling eigenlijk, maar het moment was goed... En dan gaat dat automatisch, de karakters leiden een eigen leventje.
(Ook een leuk idee voor een horrorfilm trouwens.
Heb er even gauw overheen gegaan, lees niet gemakkelijk iets maar ga het wel eens proberen
Jij met je horror
- _Zsazsa_
- Berichten: 4653
- Geregistreerd: 30-01-06
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 20-06-08 21:38
Er staan wel erg veel spelfouten in. Met name in het engels stukje ook.
Ik vind het een leuk verhaal, ik had persoonlijk iets meer vooraf info gegeven over heleen en haar familie.
- Gypsy
- Soort van gewaardeerd verhalenverteller
-
- Berichten: 20066
- Geregistreerd: 09-08-07
- Woonplaats: The world is my playground.
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst door de TopicStarter : 20-06-08 22:01
Dus wat prettiger om te lezen:
Halo iedereen, halo tv en halo pc!!! Het ideale gezelschap voor een meisje met werkende ouders!
Zo kom ik dus thuis, ik heet Helena, 15 jaar oud. Mijn vader (Hank) werkt op de beurs, het gaat hier dus dagelijks over aandelen en koersen. Best grappig af en toe, buitenstaanders snappen vaak niet waar wij het over hebben, omdat we allemaal moeilijke begrippen van de beurs gebruiken en tussendoor dingen roepen als: 'De AEX zakt een punt pap!!!', dan rent hij naar de telefoon om dingen te gaan regelen.... De tv staat hier altijd aan zodat hij naar alle koersen enz. kan kijken.
Onze moeder (Marja)werkt als baliemedewerkster bij het ziekenhuis. Wij krijgen dus altijd grappige verhalen over op wat voor stomme manier mensen zich nu weer in de nesten hebben gewerkt. Vieze verhalen amper, aangezien mijn kleine zusje (Elvira) dan nogal eens wil flauwvallen of overgeven. Zij is 12, en enkel geïntereseerd in schoolresultaten. Ze doet Vwo +, en ik dus havo.... Het kan mij niet schelen, ik weet tenminste wat van de wereld, zij is echt wereldvreemd. Daar hebben we regelmatig ruzie over, maar we zitten gewoon te dicht op elkaars lip af en toe. Daarom ga ik vaak naar de manege, gezellig kletsen, rijden en voor de paarden zorgen natuurlijk.
Het is nu 4 uur, zo komt mijn pa waarschijnlijk thuis, en 10 minuten na hem mijn moeder....... Zo is het altijd, iedere dag. Klinkt saai, is het ook. Nu komt ook mijn zusje thuis, zij zit echt hele dagen op school, bijles, leren, leren en oja, leren! Ik snap het niet, maarja, het is haar leven..... BAM, dat was m'n vader, aan de knal van de deur te horen ging het niet goed op de beurs. Hij zegt geen hallo maar loopt direct door naar zijn kantoor. Een kleinere bam, eigenlijk amper hoorbaar.... Mijn moeder, waarschijnlijk was het een saaie dag, want dan is ze meestal wel een beetje stilletjes en slaperig... 'Hai schat, heb jij een leuke dag gehad?' zonder op antwoord te wachten zegt ze: 'mooi'.
BENG! Dat was mijn zusje, zo te horen in opperbeste bui, waarschijnlijk weer een 10 gehaald ofzo. Dan is ze altijd luidruchtig en opschepperig. Haalt ze eens een 8 of zelfs een 7 dan verstopt ze zich in een hoekje. Bij een onvoldoende zou ik het niet weten, die heeft ze nog nooit gehaald. Waarschijnlijk probeert ze zich op te hangen aan dat touwtje van de trekker van de wc of zoiets.
Zou wel lekker rustig zijn.
'Mam', klinkt een heel zeurderig stemmetje,'er is post, het komt uit Engeland.' 'o' roep ik' je bent vast aangenomen bij Oxford! Ik wist wel dat je het in je had!'
'Oxford? Wat is dat????'
'Laat maar.... Ik denk eigenlijk toch niet dat jij bent wat ze zoeken ...'
Mijn moeder leest de brief, slaat haar hand voor haar mond, gaat zitten, leest de brief nog eens en roept dan onze vader. Die pakt de brief, leest hem, trekt zijn wenkbrouwen op, ploft op de bank neer en leest de brief nog een keer. Dan word zijn blik glazig, en laat hij de brief langzaam uit zijn hand vallen. Ik raap hem op, en lees.
Het is een lang en moeilijk verhaal, Maar uiteindelijk betekend het zoiets als:
'U bent hele hele hele verre familie van de pas overleden Sarah Jones. Zij was in het bezit van een hoop geld plus een landhuis in Wales. Dat landhuis is nationaal erfgoed, en moet opgeknapt worden. Aangezien de Engelse overheid daar geen zin in heeft, mag u dat voor ons doen.
Vriendelijke groeten bla bla bla enz. etc.'
'Wow', zeg ik. Nu kan mijn moeder ook wat zeggen; 'Maar wat moeten wij daarmee?' 'In gaan wonen!' begint mijn vader heel fanatiek, 'dat huis is veel waard, omdat het oud is, en gaat alleen maar meer waard worden! En dat opknappen, pfff, zo gedaan. En dan beginnen we een hotel ofzo. Dat is makkelijk, kan iedereen! Stel je voor! Het is in Wales, prachtige natuur, alle ruimte!!!'
Nu moet mijn moeder wel met een tegen argument komen, want anders lijkt het een overhaaste beslissing. “Ja maar is het wel verstandig om alles hier zomaar in de steek te laten? Je lijkt wel helemaal doorgeslagen! We hebben hier een huis, vrienden, de kinderen gaan hier naar school. Spreken ze eigenlijk wel goed genoeg Engels voor zoiets?”
Uit 2 monden klinkt het: 'ja mam, wij zijn niet gek hoor!!!'
'Waar gaat dit eigenlijk over?' Vraagt mijn zusje.
'Of we in een gigantisch landhuis willen gaan wonen en dat we een berg met geld gaan erven,' leg ik zuchtend uit. Elvira: 'Dat is niet grappig, ik was uiterst serieus.'
'Ik ook Elvira'.
'Zijn jullie helemaal gek? Natuurlijk moet je dat doen! Wales is een hele mooie Engelse provincie waar wij goed op kunnen groeien!! Het is daar heel mooi, en dan kunnen we best een hotel of zo beginnen van het geld dat we erven.’
Vader: 'Dat is een goed idee!'
'Ok! We doen het!!,' roept mijn moeder.
Na lang overleg over hoe precies zijn we er dus uitgekomen. Over 2 weken is het zomervakantie. Mijn ouders gaan in die tijd de economische zaken regelen, ontslag nemen enzo. Ik vind het echt kicken, dit weekend zijn we gaan kijken. Het was echt ongelofelijk groot, niet normaal. Vooral toen we via de voordeur de hal in stapten, de ruimte is immens. Ik heb geen idee hoe lang we rondgedwaald hebben, maar iedereen was te verbaasd om ook maar iets te zeggen. Het enigste wat ik kon bedenken, is dat we in een vorig leven iets heel goeds gedaan moeten hebben. Hoe moet dit anders allemaal gebeurd zijn?
Één kamer vond ik echt heel mooi. Er was een balkon, een badkamer, een extra kamer en een trap die naar een soort zolder leid. Ik heb die kamer uitgekozen als slaapkamer en ben nu dus druk bezig te bedenken hoe ik het in wil richten. De stijl word barok, daar ben ik echt gek op. Ik ga veel gebroken wit gebruiken, dat past wel bij de sfeer die er heerst. Mijn vrienden kunnen het niet geloven, vooral toen ze de foto's zagen. Mijn kamer is dan ook wel heel erg groot. De extra kamer word een inloopkast, zoals je bij MTV Cribs heel veel ziet. Van de zolder kan ik denk ik nog wel wat leuke meubeltjes halen. Mijn hartsvriendin ga ik denk ik het meest missen. Gelukkig hebben we al beloofd om te mailen en te msn'en. Het afscheid was best emotioneel, ik ga iedereen echt missen. Ik ben best bang dat als het niet goed gaat, als er bijvoorbeeld niemand bij ons wil overnachten, we weer terug moeten, en dan helemaal geen geld meer hebben of zo. Of dat er helemaal geen aardige mensen in dat dorp wonen, of dat ik geen nieuwe vrienden kan maken. Ik hoop zo dat alles goed zal gaan.....
- X_juul_X
-
- Berichten: 405
- Geregistreerd: 20-08-07
- Woonplaats: Heerlen
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 20-06-08 22:31
Ik vind alleen ook dat er wat veel spelfoutjes inzitten. In de engelse brief worden dat soms hele andere woorden
maar voor de rest echt super, ben benieuwd naar t vervolg!
- Niese1987
-
- Berichten: 597
- Geregistreerd: 30-05-05
- Woonplaats: Vlagtwedde
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 22-06-08 12:02
De spellingcontrole werkt niet altijd even goed. Check je het in Word of in een ander programma?
- Gypsy
- Soort van gewaardeerd verhalenverteller
-
- Berichten: 20066
- Geregistreerd: 09-08-07
- Woonplaats: The world is my playground.
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst door de TopicStarter : 22-06-08 12:03
Niese1987 schreef:Leuk verhaal en het leest lekker weg. Let wel op eventuele spelfouten, vooral in het engels.
De spellingcontrole werkt niet altijd even goed. Check je het in Word of in een ander programma?
In word, die zal dan denk ik wel wat dingen over het hoofd zien. En zelf zie ik ook lang niet alles, want als ik dan aan het typen ben en ik krijg opeens een ingeving...
- Mii_Jessica
-
- Berichten: 1275
- Geregistreerd: 02-08-07
- Woonplaats: Hoorn
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 22-06-08 17:08
- Deri
-
- Berichten: 2173
- Geregistreerd: 24-12-07
- Woonplaats: Arnhem
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 22-06-08 18:53
When I visited dad today, he was even in a more worse shape than yesterday. He's getting sicker and sicker. Nothing what I do hellps*, I talk to him, but I think he doesn't even heares my*. I just don't get it. And he seems to be so said*, if I would just *know about what! My brothers also don't help, they visit him sometimes, but everery thime they leave he seems to be even more sick, and tired, than before they came. In the efternoon* I went for a ride at Moonlight, and I spotted some deers with their jongs. I'ts so beautifle here, I wish I could stay here forrever, and then I would make sure nobody will ever destroy this house, or hurt the animals who live here. But I got to go now, my brother, Gerard, is calling me. It's theatime.
*helps
*hears me
*Ans he seems to bee sad
*If i just knew what
*afternoon
*beautyfull
verder heb ik niks kunnen vinden.
goed verhaal vooral doorschrijven
- _Zsazsa_
- Berichten: 4653
- Geregistreerd: 30-01-06
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 23-06-08 19:29
kiwi1990 schreef:mooi verhaal, wel vele spelfouten en vooral in het engels.
When I visited dad today, he was even in a more worse shape than yesterday. He's getting sicker and sicker. Nothing what I do hellps*, I talk to him, but I think he doesn't even heares my*. I just don't get it. And he seems to be so said*, if I would just *know about what! My brothers also don't help, they visit him sometimes, but everery thime they leave he seems to be even more sick, and tired, than before they came. In the efternoon* I went for a ride at Moonlight, and I spotted some deers with their jongs. I'ts so beautifle here, I wish I could stay here forrever, and then I would make sure nobody will ever destroy this house, or hurt the animals who live here. But I got to go now, my brother, Gerard, is calling me. It's theatime.
*helps
*hears me
*Ans he seems to bee sad
*If i just knew what
*afternoon
*beautyfull
verder heb ik niks kunnen vinden.
goed verhaal vooral doorschrijven
Jij schrijft het ook weer fout haha, het is And he seems to be sad. En het is every time niet everery thime, en it's niet i'ts en niet forrever maar forever. en tea time niet theatime.
zo hele was lijst. - juniper
-
- Berichten: 1818
- Geregistreerd: 09-03-05
- Woonplaats: USA
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 23-06-08 19:34
Maar zoals iemand al zei zou ook ik het meer uitdiepen, je verteld zoveel terwijl je pas een of 2 paginas volgetypt hebt. Als ik jou verhaal aan zou passen, zou ik beginnen met de introductie over de familie, zoals jij doet. Dan zou ik niet doorgaan met dat ze gelijk verhuizen, maar eerst dat hn gewone leven nog doorgaat, en misschien een beetje troubles met verhuizen, dat het werk moeilijk doet of iemand op het laatste moment niet meer wil, of dat ze in Nederland ineens een vriendje krijgt en daardoor zelf niet wil, zoiets.
Dat stuk met Tom vind ik wel leuk, hoe ze een vriendschap met hem opbouwd. Dat ze te vroeg met hem zoent vind ik niet, omdat het in 'mijn' verhaal zoizo langer zou duren voor je op dat punt zou zijn. Dat ze de geheime kamers ontdekt vond ik leuk, maar misschien een beetje vroeg. En er word wel een heel groot stuk geheim huis ontdekt, viel dat de ouders niet op dat ze een stuk van het huis niet konden betreden? Misschien is het leuker als ze maar een of twee geheime kamers ontdekt (geheime gangen kunnen natuurlijk altijd, zoiets valt niet zo op).
Haha, Juniper weet het weer beter;) Dit zijn maar tips hoor, kijk maar of je er iets aan hebt.
- Ilzjuh
- Berichten: 7565
- Geregistreerd: 25-09-05
- Woonplaats: Overal en nergens.
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 23-06-08 19:36
kattie schreef:Jij schrijft het ook weer fout haha, het is And he seems to be sad. En het is every time niet everery thime, en it's niet i'ts en niet forrever maar forever. en tea time niet theatime.
En geen beautyfull maar beautiful.
- _Zsazsa_
- Berichten: 4653
- Geregistreerd: 30-01-06
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 23-06-08 19:50
Ilzjuh schreef:kattie schreef:Jij schrijft het ook weer fout haha, het is And he seems to be sad. En het is every time niet everery thime, en it's niet i'ts en niet forrever maar forever. en tea time niet theatime.
En geen beautyfull maar beautiful.
oh daar had ik overheen gelezen, je hebt gelijk ja.
- Mandarijn
- Berichten: 9379
- Geregistreerd: 10-09-05
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 26-06-08 13:08
Idd staan er nogal wat spelfouten in, maar ik vind het niet irritant lezen ofzo..
Alleen bij het stukje engels, maar voor de rest niet
- Neej
-
- Berichten: 17620
- Geregistreerd: 25-08-03
- Woonplaats: In het huisje bij het boompje en de beestjes
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 26-06-08 15:09
Maar nogmaals, het idee is leuk, en ik ben benieuwd naar een volgend deel!!
- Gypsy
- Soort van gewaardeerd verhalenverteller
-
- Berichten: 20066
- Geregistreerd: 09-08-07
- Woonplaats: The world is my playground.
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-08 21:22
Echt super dat zoveel mensen het gelezen hebben.
Ik ga nu denk ik gewoon verder schrijven, en als ik het helemaal af het, ga ik het denk ik nog wel een keer overnieuw schrijven, zodat het echt helemaal goed is, en dan neem ik ook voor die stukken al jullie tips mee.
Morgen ga ik direct verder.
- ZusJacobs
-
- Berichten: 8530
- Geregistreerd: 31-12-07
- Woonplaats: Nederland en Duitsland
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 29-06-08 15:28
we want more echt heel leuk geschreven, ik kan wel wat schrijf foutjes vinden maar zie dat maar dat we het erg goed lezen
en tuurlijk kan het uitdagender, maar dit is volgens mij jouw schrijfstijl dus waarom veranderen
ik vindt het super.. - Anoniem
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 29-06-08 15:50
- Nijn
- Berichten: 8555
- Geregistreerd: 05-04-05
- Woonplaats: Veenendaal
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 06-07-08 16:16
Ook de stijl waarin je het geschreven hebt spreekt mij absoluut niet aan, het lijkt meer of het geschreven is om voor te lezen dan om zelf te lezen.
- Only_Kiekie
-
- Berichten: 1513
- Geregistreerd: 30-04-07
- Woonplaats: Raalte
Re: [VER] My Dutch Lady, over geesten en blowen in Wales
Geplaatst: 07-07-08 13:57
Dat 'zwijmelstukje' in de stal en daar na dat ze door het huis loopt.. het is ineenkeer heel anders ;P