Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-08 14:19

[VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-08 14:19

1
Ik ben een meisje van 15 jaar. Ik denk het helemaal voor elkaar te hebben, de zomervakantie is net voorbij en ik zit nu in de vierde klas van het VMBO. Ik ben een echte puber, heb altijd ruzie met mijn ouders en zit het liefst de hele dag achter de computer te msnen en te hyven, waarom? Om mijn ouders dwars te zitten en om vooral onder mijn schoolwerk uit te kunnen komen.
Op de korfbal heb ik veel vrienden, we gaan gezellig met zijn allen uit of gaan gewoon gezellig bier drinken in: “Het Hok”. Voor de verandering bleven we op een zaterdag eens met het hele team op de korfbal hangen en zo raak je aan de praat met verschillende mensen. Zo raakte ik aan de praat met Wietse. Ik kende hem van gezicht, hij is mijn vriend op hyves en ik heb ‘m een paar keer zien spelen, meer niet. Na een tijdje gezellig gepraat te hebben vroeg hij of die z’n nummer in mijn telefoon mocht zetten. Ja, waarom toch ook niet. Zo gezegd zo gedaan, hij mijn nummer ook in zijn telefoon gezet en zonder enig afscheid ben ik met de rest van mijn team naar: “Het Hok” gegaan.

De volgende ochtend word ik met een aardige kater wakker, ik kijk op mijn mobiel en zie tot mijn schrik dat het al 12.30 uur is. En dat ik een nieuw bericht heb ontvangen, ik dacht dat het Thomas, mijn beste vriend, zou zijn om te vragen of ik nadat hij me thuis afgezet had de weg naar boven nog had gevonden. Maar dat bleek anders te zijn, de sms was van Wietse. Het was niets bijzonders: “Hey meid, lekker geslapen, of slaap je nog? Vond het gezellig gisteren moeten we snel nog eens overdoen! Kus”. Ik sms hem terug dat ik het ook gezellig vond en dat ik zijn voorstel zeker niet af wilde slaan.
Als ik onder de douche vandaan kom zie ik dat ik weer een sms heb, weer van Wietse. Of ik misschien zin heb om mee te gaan naar Rotterdam om wat te shoppen en daarna zien we wel. Ik had niks op de planning staan, m’n ouders waren naar mijn beide opa’s en oma’s en ik moest maar zien hadden ze op het briefje wat op de keukentafel lag geschreven. Nou best, ik zie wel hoor!
Om twee uur kwam Wietse aanrijden in zijn auto, en zetten we koers naar Rotterdam, na een half uur lekker gezellig kletsen kwamen we in het stadscentrum aan. Het was mooi weer en gezellig, mijn kater was ik zo kwijt door het mooie weer en natuurlijk omdat ik heel veel zin had om lekker even weg te zijn.

In de stad was weinig te beleven, ik had eigenlijk niets nodig, Wietse daarentegen moest zijn hele garderobe opfrissen en heb ik daardoor zo’n 2 uur in rondgewandeld tussen kledingrekken vol mannenkleding. Na die 2 uur was hij gelukkig goed geslaagd en zijn we bij een restaurantje in het oude gedeelte van de stad gaan zitten.
Daar gingen onze gesprekken verder, het werd steeds serieuzer. Ik had er lol in, het was voor mij zo’n vreemd maar toch ook goed gevoel. Wietse was de eerste jongen bij wie ik mij meteen op mijn gemak voelde. Ik voelde mijn telefoon trillen, het was Peter zag ik op mijn schermpje. Peter is een hele goede vriend van mij, hij is voor mij als een soort grote broer, hij beschermt me en als hij door heeft dat ik met Wietse in Rotterdam zit komt hij me per direct halen om Wietse vervolgens een donderpreek te geven hoe die het in zijn hoofd haalt om met mij naar de stad te gaan. Ik zeg Wietse dat ik naar de wc ga en neem daar mijn telefoon op, ik maak een praatje met Peter en zeg dat ik bij mijn opa en oma zit en ik niet thuis ben en hij dus niet langs kan komen. Hij vind het goed, gelukkig maar.
Als ik terugloop naar ons tafeltje zit Wietse mij onderzoekend aan te kijken, hij heeft door dat ik iets verzwijg. Daarom vertel ik het hem, hij moet lachen. Die donderpreek heeft hij gisteravond al gehad toen ik net weg was uit de korfbalkantine. Ik voel me opgelucht en we maken het gezellig. Wietse brengt me thuis en een half uur later komen mijn ouders thuis, ze hebben gelukkig niets gemerkt van het feit dat ik weg was. Ik heb hen gezegd dat ik bij Thomas gegeten heb en dat geloofden ze, gelukkig.

De volgende ochtend pak ik mijn schooltas in en doe mijn dagelijkse ritueel, aankleden, wassen, haren kammen, eten en tandenpoetsen. Make-up, daar doe ik niet aan, ik hou er niet van en het neemt teveel tijd in beslag ik lig liever nog een minuut of vijf langer in mijn bed.
Als ik net mijn bed op sta te maken zie ik op mijn nachtkastje mijn telefoon oplichten en hoor ik ‘m trillen. Ik denk: “Hé, een sms, van wie zal die zijn zo op de vroege morgen?”. Het is Peter, of ik de volgende keer niet meer tegen ‘m wil liegen als ik met Wietse uit ben en dat hij het goed vind. Nog geen minuut later trilt mijn telefoon weer, deze keer is het wel Wietse, ik merk dat mijn hart een slag overslaat. Wat zou dat zijn? Wietse meld dat hij het leuk vond gisteren en dat ik m’n best moet doen op school.
Ik heb geen zin om hem iets terug te sturen, ik weet niet wat het is. Het liefste zou ik hem nu een sms sturen maar ik kan het niet. Ik wil me niet binden aan iemand, niet nu, misschien wel nooit. Een uur later krijg ik een sms of ik nog leef of dat ik met mijn fiets in de sloot ben beland op weg naar school. Weer stuur ik niet terug, het lukt me gewoon niet om iets passends te vinden om terug te sturen. Ik besluit in de pauze met Peter te bellen, ik voel me rot. Ik heb tegen hem gelogen en tegen mijn ouders en dat allemaal om Wietse. En nu weet ik niet wat ik met hem aan moet.

Het gesprek met Peter doet me goed. Hij kan mij heel goed aanvullen en ik hem, ik hoef weinig te zeggen en hij weet wat ik bedoel. Het voelt zo goed om met hem te praten, hij is gewoon echt mijn grote broer, terwijl ik eigenlijk enig kind ben maar hij is regelmatig bij ons thuis te vinden.
Peter zegt me dat ik Wietse terug moet smsen dat ik niet weet wat ik op het moment wil en dat ik liever even met rust gelaten wil worden. Toch voel ik de drang om bij hem te zijn en lekker aan niks te denken. Ik besluit dat ik hem op de fiets terug naar huis ga bellen, dan heb ik nog een paar uur om na te denken over wat ik wil.
Mijn één naar laatste les word ik eruit gestuurd omdat ik bijna constant zit te dromen, ik was boos op de leraar geworden. Heb gescholden en ben daarna de klas uitgezet, ik ben jankend naar beneden gerend met de leraar op mijn hielen. Hij heeft met mij gepraat en dat heeft me rustig gemaakt, ik hoefde de les niet meer in en hoefde me ook niet te melden. Ik moest maar even gaan computeren zei hij.
Op de computer was het veel te verleidelijk om toch even te kijken of Wietse op msn is. Msn opgestart en ja hoor, meneer is online. Hij begint gelijk tegen me te praten, ik merk een kleine bron van irritatie in zijn manier van “spreken”. Ik zeg dat ik niet goed wist wat ik terug moest sturen en dat ik nog niet goed weet wat ik wil, hij begrijpt me. Daar ben ik erg blij om, ik was bang hem gelijk kwijt te zijn, omdat ik niet goed weet wat ik wil. Maar hij respecteert het, en daarmee respecteert hij mij. Wat is het toch een geweldige jongen.

Ik sms Peter dat het allemaal goed is en hij smst mij terug dat hij blij is voor me en dat het allemaal wel op zijn pootjes terecht gaat komen. We komen er wel en ik moet weten dat ik altijd nog een groep vrienden achter me heb staan die er altijd voor me zullen zijn. Zo ook een vriendin die ik via internet heb leren kennen. Zij begrijpt mij ten alle tijden.

De bel gaat en ik moet virtueel afscheid nemen van Wietse, ik zeg dat de bel gaat en dat ik moet gaan. Hij zegt dat hij me een bijzonder meisje vind en de zin: “Lotte, je bent een bijzondere meid.” blijft de rest van de dag door mijn hoofd spoken.
Zou het dan toch zo zijn dat ik wat voor hem voel? Maar ben ik daar dan wel klaar voor? En vind hij mij echt zo bijzonder? En en en …
Met deze gedachten loop ik naar de volgende les, hier ben ik weer afwezig en een vriendin, die naast me zit, vraagt er naar. Ik kan alleen mijn hoofd maar schudden en zeggen, ik weet het niet, ik weet het echt niet. De lerares vind dat we teveel praten en haalt ons uit elkaar, ik ben boos op haar maar ga niet uit mijn panty. Ik blijf wonderbaarlijk rustig, ik doe wat me gevraagd word en ga als de bel gaat weg, naar huis.

Op de fiets bedenk ik me wat ik eerder deze dag met mezelf heb afgesproken, ik moet Wietse bellen. Maar dat is toch niet meer nodig, ik heb ‘m toch al gesproken? Daarom besluit ik het niet te doen. Ik besluit mijn Ipod aan te zetten en de eerste zin die ik hoor is; “I just don’t know what to do with myself”. Als dit geen toeval is?
Eenmaal thuis besluit ik om mijn laptop uit te laten en me even volledig op mijn schoolwerk te storten. Ik moet namelijk nog erg veel doen. Ik wilde alles gisteren doen, maar dat is er door de gezelligheid totaal bij ingeschoten. Jammer maar het is niet anders.

De dag loopt ten einde, het is avond. Op maandagavond oefent Wietse altijd met zijn bandje, dit oefenen duurt tot half 11 heeft hij mij gisteren vertelt. Maar om half 9 gaat de doorbel, Wietse staat voor de deur. Hij vraagt of ik zin heb om mee te gaan naar het strand om even lekker uit te waaien. Ik denk: “Ach, waarom ook niet, ik heb toch niks te doen.” , achteraf was het een goed excuus om bij hem te zijn. Even later lopen we over het verlaten strand, af en toe gooien we de bal van Spike, Wietse zijn hond, een eind weg en verder praten we wat met elkaar.
Na een tijdje lopen we terug richting de auto door de duinen, opeens pakt Wietse me vast en vraagt of ik het vervelend vind dat hij zoveel bij me wil zijn. Ik zeg dat ik dat niet weet, ik vind het niet vervelend maar wel vreemd. Dit is iets waar ik aan moet wennen het laatste wat ik zei was: “Maar aan jou wil ik best wel wennen, hoor.” Niet veel later krijg ik mijn eerste zoen van Wietse.

Dit is mijn eerste verhaal, dus graag een beetje lief zijn

**Geplaatst**: 12-06-08 14:21

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 12-06-08 14:21

Geweldig stuk, Tess! Ik raakte niet afgeleid en het is mooi geschreven! Knipoog

**Geplaatst**: 12-06-08 14:22

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 12-06-08 14:22

Leuk verhaal! Haha!

**Geplaatst**: 12-06-08 18:26

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 12-06-08 18:26

Goed stuk Tes!!! Lachen

je houd de aandacht van de lezer er goed bij en zorgt ervoor dat de lezer geboeit blijft en benieuw is naar het volgende deel,
goed zo Haha!

**Geplaatst**: 12-06-08 20:05

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 12-06-08 20:05

NMoooooi stukje Haha!

**Geplaatst**: 12-06-08 21:14

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 12-06-08 21:14

i like it, maar veelste snel een einde..
Haha!

mooi verhaal

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-08 11:19

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-08 11:19

Ik ben hard bezig met een vervolg, er zullen nog vele vervolgen volgen Knipoog

**Geplaatst**: 13-06-08 18:26

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 13-06-08 18:26

mooi verhaal tess,
jij kunt echt mooi je gevoelens op papier zetten
ga zo door Haha!

**Geplaatst**: 14-06-08 08:28

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 14-06-08 08:28

Leuk verhaal, vanaf nu heb jij er weer een trouwe lezer bij Haha!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-08 17:27

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-08 17:27

Hoofdstuk 2+3

2

Onze eerste zoen is inmiddels een week geleden, Wietse en ik spreken elkaar dagelijks en zien elkaar veel, te veel. Ik concentreer me minder op mijn school en het gaat slechter, veel slechter. Ik besluit te zeggen dat ik meer tijd voor mezelf nodig heb. En hij begrijpt me, zoals hij altijd doet.
We zien elkaar sowieso drie keer in de week op de korfbal, maar niemand weet van “ons” we willen er eerst zelf zeker van zijn. Dit idee kwam bij hem vandaan en ik vond het goed. Voor mij hoefde het niet zo te zijn dat iedereen het wist. We gingen meer met elkaar om dan eerst maar niet opvallend veel. Toch merkte een vriendin van mij, die ook bij mij in het team zit, dat er iets was. Ik was zo vrolijk, ondanks dat het thuis niet goed ging. En Wietse en ik keken naar elkaar glimlachten en knipoogden. Ze vroeg zich af wat er was en besloot haar te zeggen dat het niets was.

We gingen steeds vaker afspreken en ik had het gevoel dat ik steeds gekker en gekker op hem werd. Als mijn telefoon trilde maakte mijn hart al een sprongetje, zou het een sms van Wietse zijn? Al was het dan een sms stuurde ik vaak direct iets terug, of niet. Ik kreeg ook wel eens een sms waarop ik niet kon antwoorden.
Standaard gingen we elke zondag weg, lekker samen zijn. De ene keer gingen we de stad in, de andere keer gewoon lekker naar het strand of naar het meer in de buurt. Al gingen we naar het strand of het meer namen we Spike gezellig mee.

Ik vond het geweldig, totdat ik zelf begon te merken dat mijn cijfers slechter werden en mijn ouders het echt niet leuk vonden dat ik zoveel weg was. Ook merken mijn vrienden dat er iets met me aan de hand was, ik denk dat ook zij de roze wolk die om mij, Lotte, heen hing zagen. Het begon op te vallen dat ik veel smsde en wegliep als mijn telefoon ging. Ik wilde niet dat iemand onze gesprekken hoorde.

Exact drie weken na ons eerste gesprek hebben we toevallig samen bardienst in de kantine van de korfbal. We staan eventjes in de keuken een beetje te flikflooien, komt precies Peter binnen. Hij is druk tegen mij aan het praten maar stopt midden in een zin als hij ons ziet staan.

3

Na die bewuste zaterdag hebben Peter en Wietse elkaar beter leren kennen en heeft Peter er helemaal vrede mee. Hij is blij voor me, dat ik gelukkig ben en dat ik een jongen heb gevonden die mij gelukkig kan maken. Toch zegt hij dat hij mij altijd zal blijven beschermen in het leven, of ik het nou leuk vind of niet.
Soms doen we zelfs dingen met zijn drieën. Dat is gezellig maar het voelt vreemd, omdat Peter en ik samen ook een “verleden” hebben. Ik voel me soms wel l*llig tegenover hem om hand in hand met Wietse te lopen en hem te zoenen waar Peter bij is. Het klinkt vreemd maar het is gewoon zo.

Ik voel me zo gelukkig, ik heb iemand gevonden waarbij ik gewoon mezelf kan zijn. Bij Wietse hoef ik niet net te doen alsof ik blij ben en het leven helemaal geweldig vind. Ik kan het soms allemaal niet helemaal meer aan; de drukte op school, de ruzies thuis en dan ook nog vrolijk zijn. Op dat soort momenten ben ik blij als ik alles er even uit kan gooien bij Wietse om vervolgens helemaal opgelucht te zijn. Daarna word ik opgevrolijkt door hem, hij speelt een liedje op zijn piano. Het is vaak Lost, van Anouk, maar dan met zijn eigen aangepast songtekst. Dan voel ik me zó gelukkig en zó rijk.

Het is zondag, en het beloofd een echte bankhang zondag te worden. Ik heb nergens zin in en mijn ouders zijn weer een rondje opa’s en oma’s aan het doen. Ineens hoor ik mijn ringtone, ik sprint naar boven waar mijn telefoon nog op mijn nachtkastje ligt. Chips, oproep gemist van Wietse. Ik bel hem meteen terug, hij zegt dat ik mijn telefoon nou eens in één keer op moet nemen, ik hoor hem erbij lachen dus dat zit wel snor. Hij vroeg zich af of ik zin had om even een film te komen kijken, hij had namelijk ook een echt zondag gevoel.
Een uurtje later hangen we samen op de bank in Wietse’s huis. Zijn moeder is naar haar vriend en Spike heeft ze meegenomen. Ik zie de foto van zijn overleden vader op de kast staan en blijf ernaar staren. Wietse ziet het en schiet vol, het is nu iets meer dan een jaar geleden dat zijn vader overleden is maar hij heeft het er nog elke dag moeilijk mee.
Ik troost hem door hem hard tegen me aan te drukken en te zeggen dat het niets uit maakt dat hij huilt. Natuurlijk snap ik heel goed dat hij het niet leuk vind om te huilen, zeker niet waar ik, een meisje, bij ben.
We besluiten de tv uit te zetten en naar het bos te gaan om lekker eventjes in de frisse buitenlucht te zijn. Het ziet er heel charmant uit, ik in mijn jogging broek met een veel te grote trui en Wietse in zijn trainingsbroek met ook een veel te grote trui.
Als we weer terug zijn in Wietse zijn huis belt zijn moeder dat ze niet thuis komt eten en pas laat thuis is vanavond. Alleen zou ze het wel fijn vinden als we Spike even kwamen halen dus zitten we 5 minuten later op de fiets naar; “De Boerderij”, waar de vriend van Wietse’s moeder woont. We praten wat, maar als het begint te regenen besluiten we naar huis terug te gaan. Met spike aan de fiets gaan we weer terug om na 10 minuten als een stel verzopen katten aan te komen. Maar dan wel slimme verzopen katten, die een regenpak aangetrokken hebben.

Een uurtje later zitten we lekker te smullen van de Lasagne die we samen in elkaar geflanst hebben. Het valt niet tegen zo samen in één huis, totdat het tijd is voor Studiosport en Voetbal Vrouwen tegelijk. Uiteindelijk heb ik Wietse zo ver dat we Voetbal Vrouwen gaan kijken. Ik ben zo geconcentreerd op de tv dat ik niet merk dat Wietse wegloopt. Pas als her reclame is kom ik erachter dat hij niet meer naast me zit op de bank. Ik besluit boven een kijkje te nemen, ik schrik als ik boven kom.
Hij zit in zijn kamer met zijn gitaar op zijn bed, zijn kamer is helemaal donker maar toch verlicht door tientallen kaarsjes die er staan. Als ik ben bijgekomen van de schrik val ik hem om zijn hals en laat hem niet meer los. Ik fluister dat ik hem lief vind en barst in huilen uit.
Zoveel liefde had ik nog nooit gevoelt. Op dat moment wist ik het zeker, ik was verliefd.

Wat…? Ik verliefd? Dit kan niet, dit kan gewoon echt niet. Ik kan niet verliefd worden ik, ik, ik…
Snel verdring ik mijn gedachten en voel me nog blijer dan ooit. Ik denk: “Lot, meid, je hebt het voor elkaar!”. Zo kan ik uren blijven zitten, maar ik moet nodig naar huis. Ik morgen weer naar school en moet nog heel wat aan mijn huiswerk doen.
Dus ik moet kiezen, bij Wietse blijven of naar huis voor mijn huiswerk. Ik kies voor mijn school, dit onder zachte dwang van Wietse. Hij fietst nog even een stukje mee richting mijn huis, omdat hij Spike toch nog uit moest laten.

Als ik thuis ben stuur ik hem de volgende sms; “Hey lieverd, ik vond het geweldig vandaag. Ik zie je snel weer, hele dikke zoen en ik vind je lief!” niet veel later word ik gebeld. Het is Wietse, hij vertelt me dat hij het ook geweldig vond en dat hij denkt dat we elkaar de komende week weinig kunnen zien door zijn tentamens op school. Ik hoor aan zijn stem dat hij het jammer vind, ik vind het ook jammer maar laat het niet merken. We nemen afscheid ik ga verder met mijn huiswerk en val later met een grote glimlach op mijn gezicht in slaap.

Midden in de nacht word ik wakker, ik ben vergeten om het geluid van mijn telefoon uit te zetten en er komt een sms binnen. In eerste instantie heb ik het niet door maar zodra ik mijn ogen normaal open kan houden lees ik de sms. Het is Thomas, waar ik de afgelopen weken uithang en of ik hem nog wel wil zien. Hier schrik ik van, ik bel hem op. We praten en praten en ik geef toe dat ik hem verwaarloos. Daarom spreken we af dat we woensdagavond gaan skaten. Ik hang op en val direct daarna in slaap. Om voor mijn gevoel 5 minuten later alweer wakker te worden van mijn wekker.
_____________________________________________________

Ik ga weer hard verder schrijven aan een volgend hoofdstuk Haha!

Laatst bijgewerkt door Tess__ op 14-06-08 17:35, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-06-08 17:33

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 14-06-08 17:33

Heey Tess weer een leuk stuk

Zijn moeder is niet naar haar vriend en Spike heeft ze meegenomen
moet dat niet zijn dat ze wel naar haar vriend is?

en had nog ergens een foutje gezien maar dat vind ik niet meer Bloos

**Geplaatst**: 14-06-08 17:33

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 14-06-08 17:33

Wauw erg mooi hoofdstuk weer!
ik ben inmiddels ook een trouwe lezer geworden Haha!

**Geplaatst**: 14-06-08 17:55

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 14-06-08 17:55

Goed stuk weer Tess! Love it! Knipoog

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-08 17:58

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-08 17:58

Dankjulliewel allemaal.
Door die positieve reacties ga ik alleen maar sneller schrijven, het word ws een heel lang verhaal Lachen

.

**Geplaatst**: 14-06-08 19:46

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 14-06-08 19:46

Leuk verhaal Haha!

**Geplaatst**: 14-06-08 20:08

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 14-06-08 20:08

Leukk,, ik wacht op meer Haha!

**Geplaatst**: 16-06-08 10:54

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 16-06-08 10:54

ga zo door tess Haha!

ik wil ook meer haha:D

**Geplaatst**: 16-06-08 10:58

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 16-06-08 10:58

echt ene leuk verhaal,
je blijft doorlezen omdat het zo spannend is Lachen

ga zo door

**Geplaatst**: 16-06-08 21:48

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 16-06-08 21:48

weer leuk tess Haha!

**Geplaatst**: 18-06-08 18:05

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 18-06-08 18:05

Leuk verhaal Lachen

! ik ga ht ook volgen Haha!

!

**Geplaatst**: 18-06-08 22:12

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 18-06-08 22:12

Goed stuk hoor Haha!

!
Leest zo leuk; op naar het volgende stuk Lachen

**Geplaatst**: 19-06-08 14:33

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 19-06-08 14:33

Leuk verhaal! Heb alleen nog maar deel 1 gelezen, straks het 2e deel.. goed geschreven hoor!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-06-08 19:31

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst door de TopicStarter : 19-06-08 19:31

4

Het is inmiddels alweer weekend. Ik heb Wietse deze week maar 10 minuten gezien, even snel tussen de trainingen door op de korfbal. Intussen is het zaterdag en hij speelt zijn wedstrijd na de mijne. Als er afgefloten is bij onze wedstrijd komt hij het veld in lopen en we maken even een praatje. Hij zegt dat hij me gemist heeft de afgelopen week. Ik zeg dat ik hem net zo goed gemist heb.
Hij vraagt of ik zin heb om de volgende dag mee te gaan naar Scheveningen, ik heb er wel zin in. Maar bedenk me dat ik wedstrijd heb met mijn paard. Hij vind het niet leuk, maar zegt dat het niet anders is. Omdat we elkaar al zo weinig gezien hebben vraag ik hem of hij zin heeft om te komen kijken bij m’n wedstrijd. Maar hij zegt dat hij niks met paarden heeft en dat hij niet komt.
Na zijn wedstrijd gaan we samen even naar mijn huis, ik ga eerst douchen, en daarna is Wietse aan de beurt. Tegen de tijd dat we allebei klaar zijn is het tijd om te eten. We eten even snel een boterham en gaan weer naar de korfbal. Het eerste speelt een belangrijke wedstrijd, ze winnen. Na de wedstrijd kunnen we op de korfbal blijven eten, maar ik ga naar huis om 5 minuten later op de fiets te zitten richting mijn paard, Upperclass maar ik noem hem Sjaak. Ik was zijn witte voetjes en zijn mooie staart. Ook borstel ik hem alvast grondig zodat ik morgen ochtend wat minder werk heb.
Wietse smst of ik nog naar de korfbal kom, maar ik heb geen zin. Dus sms ik terug dat ik niet kom en ga nog even langs in “Het Hok”. Het is gezellig daar, om twaalf uur houd ik het voor gezien, ik moet de volgende ochtend weer vroeg uit de veren.

Als ik de volgende ochtend op stal kom ben ik zenuwachtig, net als altijd voordat ik een wedstrijd heb. Maar nu is het erger dan anders. Sjaak merkt het en maakt er gebruik van door vervelend te doen.
Ik vlecht hem in, ik ben weer trots op mijn knotjes, trots op mijn mooie paardje. Maar vooral trots dat ik het geluk gevonden heb. Ik haal nog één keer een doek over mijn zadel en hoofdstel en zadel Sjaak op. En rij hem naar de manege, dat doe ik altijd, hij heeft een hekel aan de trailer en de manege is een kwartiertje stappen.
Op de manege aangekomen zie ik de auto van Wietse staan, denk ik. Ik weet het niet zeker, hij rijd in ieder geval wel zo’n auto. Het zal wel, ik rij naar de losrijbak en zet Sjaak wat aan het werk. We doen een beetje basisdingen en dan vind ik het goed, hij loopt fijn en ik voel me goed. Mijn beste vriendin is inmiddels gearriveerd en heeft me gemeld bij het secretariaat.
Als ik Sjaak lange de lange teugel geef om hem nog even te laten ontspannen zie ik iemand zwaaien. In eerste instantie zie ik niet wie het is, totdat ik dichterbij kom. Het is Wietse! Hij is toch komen kijken, hij is speciaal voor Sjaak en mij om 8 uur zijn bed uit gekomen. Ik wil hem een zoen geven, maar Sjaak is het er niet mee eens en draait zich om. Daar moeten we allebei om lachen. Ik stijg af en geef hem alsnog een zoen en vraag of hij Sjaak eventjes vast wil houden zodat ik mijn jasje aan kan doen en Sjaak zijn bandages eraf kan halen.

Vlak voordat ik de proef inga wenst hij me succes en geeft me een knipoog. Ik start twee proeven direct na elkaar, het gaat geweldig. Sjaak is alert en geconcentreerd op mij, hij loopt de sterren van de hemel. Als ik mijn tweede proef uitkom straal ik van geluk. Ik wil direct door naar stal om Sjaak op stal te zetten en dan terug te gaan voor de prijsuitreiking. Mijn vriendin is zo aardig om Wietse haar fiets te lenen zodat hij met mij mee kan. Op de terugweg vertelt hij dat hij het niet kon laten om toch te komen. Hij was wel benieuwd naar het paard waarover ik vijf kwartier in een uur kan praten. Eenmaal op stal geef ik Sjaak een dikke zoen, ik ben trots op mijn mannetje. Daarna zadel ik hem af, doe hem zijn zweetdeken op en zet hem op stal met een grote emmer slobber.

Samen fietsen Wietse en ik terug naar de manege. Mijn beste vriendin komt op me afrennen, ik moet opschieten ze gaan over een minuut beginnen met de prijsuitreiking. Dus gooi ik mijn fiets neer en ren keihard naar de kantine van de manege. Ik ben precies op tijd ze beginnen met mijn rubriek. De jury was streng, er werd gezegd dat degene die eerste was ook als enige winstpunten gereden had.
Ik bleef positief denken maar verwachtte er gelijk niets meer van. Toch werd mijn naam steeds maar niet genoemd. Totdat ik hoorde: “En in proef 1 is op de eerste plaats geëindigd, Lotte met Upperclass.” Ik schrik, en vergeet gewoon mijn protocol op te halen. Wow ik heb gewoon 195 punten. Meteen daarna word mijn naam weer genoemd, weer ben ik eerste en wederom met 195 punten. Ik krijg een grote beker en twee oranje rozetten.
Mensen feliciteren me, maar ik kan maar aan één ding denken, Sjaak. Ik moet naar Sjaak, we moeten samen een feestje vieren we zijn twee keer eerste. Wietse gaat mee, ik duik in Sjaak zijn stal en ga bij hem zitten om hem te vertellen dat we eerste geworden zijn en hoe goed en knap en mooi hij wel niet is. Wat ik niet merk is dat Wietse naast me is komen zitten, hij geeft eerst mij en daarna Sjaak een zoen. En zegt dat hij trots op ons is.

Een uur later verlaat ik de stal met een grijns van oor tot oor. Voor mijn gevoel heb ik er al een dag opzitten, toch is het pas 12 uur. Ik ga naar huis om te douchen en te doen. Als ik uit de douche kom hoor ik beneden Wietse zijn stem. Ik loop naar het trapgat en hij vertelt hoe goed Sjaak en ik vandaag waren. En hoe trots mijn ouders op mij en Sjaak moesten zijn.
Ik word spontaan emotioneel, wat ben ik blij met mijn twee ventjes. Als ik voor mijn kast sta heb ik geen idee wat ik aan moet trekken. Ik besluit een gewone spijkerbroek met een gebreide trui aan te doen. Wietse en ik gaan alsnog naar Scheveningen om mijn overwinning te vieren gaan we lekker poffertjes eten en blijven lekker op het terrasje hangen.
We gaan naar huis, ik eet thuis en Wietse eet ook thuis ’s avonds ga ik nog even snel naar stal om Sjaak zijn dekens te verwisselen en hem een goede nacht te wensen. Als ik thuis kom ben ik helemaal op, ik ga gelijk naar bed en val als een blok in slaap.

De volgende ochtend maakt mijn moeder me om half 8 wakker: “Lot, moet je het eerste uur naar school, of heb je vrij?”. “Huh, hoe laat is het dan?” “Half 8.” “Oh nee hè ik ben vergeten mijn wekker te zetten!”. Ik wil recht overeind gaan zitten maar merk dat ik misselijk word, ik zeg het tegen mijn moeder en ik mag thuis blijven.
Dus lig ik een uur later onder mijn dekbed op de bank, mijn laptop bij me, te tv aan en een grote lege bak naast me. Voor als ik soms moet spugen. En dat moet ik, wel meer dan één keer ook.
Als ik mijn laptop aanzet en me aanmeld op msn zie ik dat Wietse online is. Hij zit op school en vraagt meteen waarom ik thuis ben. Als ik het hele verhaal vertelt heb zegt hij dat hij over een uurtje vrij is en dus over twee uurtjes bij mij kan zijn. Maar ik voel me ellendig en zeg dat ik liever even alleen ben, ik denk bij mezelf nee sorry, ik zie er niet uit man.

Een week lang ben ik goed ziek, de dokter zegt dat het een buikgriep is. Ik vind het jammer, ik mis mijn korfbaltrainingen en ik kan niet naar Sjaak. Gelukkig kan de staleigenaar hem een weekje voor me verzorgen. Hij stuurt elke avond een sms met wat Sjaak gedaan heeft die dag en hoe het met hem gaat.
Op vrijdag gaat de deurbel, ik doe open en Wietse staat met een grote grijns bij ons voor de deur. Hij steekt zijn telefoon onder mijn neus en ik zie een foto van hem en Sjaak. Ik zeg: “Hé, die foto ken ik niet?” en dat klopt. Wietse is vandaag bij Sjaak langs geweest om hem een appeltje te brengen en hem op de foto te zetten voor me. Meteen voel ik me weer intens gelukkig. Wat ben ik blij met die jongen!

We gaan gezellig samen op de bank zitten en Wietse vertelt dat hij samen met een meisje van stal Sjaak geborsteld heeft en hij heeft zelfs over het erg gewandeld. Ik ben trots op mijn twee kanjers. Mijn geluk kan die dag niet meer op, mijn vriendje die tot een week daarvoor niks van paarden moest hebben heeft vandaag mijn paard verzorgd. En mijn paard is lief voor hem geweest. Normaal kan hij namelijk nogal een draak zijn tegen andere mensen.
____________________________________
Ik hoop vanavond al een stuk van hoofdstuk 5 te schrijven, anders word dat na het weekend omdat ik op kamp ben Knipoog

.
En nog bedankt voor alle leuke berichtjes Haha!

**Geplaatst**: 19-06-08 19:40

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 19-06-08 19:40

Leuk stuk weer ! Haha!

**Geplaatst**: 19-06-08 20:30

Re: [VER] I just don't know what to do with myself

Geplaatst: 19-06-08 20:30

ohh dit stuk is echt leuk

het wordt echt romantisch Haha!

Nomineer dit bericht ×