Geplaatst Vandaag is jouw geboorte dag
Vandaag is het precies een jaar geleden dat je ter wereld kwam en ik je mooie snoetje zag...
Stilletjes zonder geluid lag jij in mijn armen te trappelen en te bewegen...
Tranen over mijn wangen en we konden je niks meer en/of minder geven...
strelend over jouw kleine handjes en mini buikje moesten wij toekijken hoe ons kleine wondertje zo snel weer weg was...
Verdriet kwam weer terug toen ik vanochtend jou geboorte en meteen sterfalbum las...
De pijn in mijn hart komt er met vlagen huilend uit en is na een jaar wel iets verzacht,
Maar ik voel nu nog steeds een bepaalde onmacht...
Onmacht omdat wij gewoonweg niks konden doen voor onze mooie creatie, denkend aan de momenten lijkt het soms net één grote hallucinatie...
Je bent en blijft mijn éérste zoontje, je was een echte vechter en ik wil je graag blijven herinneren als een héél sterk persoontje...
tegenstrijdige gedachtes spoken door mijn hoofd...
Want ik heb mijzelf overtuigd en dan ook vooral beloofd...
Beloofd dat je daar hoog in de hemel beter af bent als dat je nu nog had geleefd...
Wachtend tot jouw lichaampje en hartje het begeeft...
Je longentjes waren namelijk nog niet volgroeid en je hartje ging snel achteruit...
Als je de geboorte al overleefd had, zou je waarschijnlijk vroeg sterven en daar konden wij niet onderuit...
Je bent nu gestorven zonder enige pijn en misschien ook wel zonder besef...
En achter de poorten van de hemel is de plek waar ik jou ooit weer tref...
Daar zal ik jou weer in mijn armen kunnen sluiten en al mijn opgekropte liefde jegens jou kunnen uiten....
Lieve Joey, Mijn kanjer... rust zacht...
Ook wil ik nogmaals alle mamma's en niet (Of bijna) mamma's van het Grote Mamma topic bedanken voor alle steun en medeleven van het afgelopen jaar!
Jullie zijn toppertjes!
je heb het super verwoord 
