Bokt.nl

Citaat:

“Mam!” roept Laura! “Emma heeft weer eens aan mijn make-up gezeten!” “Dan moet je maar beter op je spullen letten, Laura!” Laura kijkt teleurgesteld naar haar make-up. Alles ligt door elkaar, er zijn een paar dingen weg en haar dure mascara is helemaal verpest. Ze zoekt naar haar nieuwe oogschaduw, maar die is ook weg. Het is al de derde keer in de week dat Emma aan haar make-up zit! Altijd is het hetzelfde liedje, Emma krijgt altijd haar zin. Dan moet ze het zelf maar oplossen! Ze loopt naar de kamer van haar zusje toe, en wil de deur open doen maar die zit op slot. Dat is ook zoiets, Emma krijgt een slot omdat ze het lief heeft gevraagd. En ik vraag het al een paar jaar, en ik krijg geen slot. Wat is het toch oneerlijk! “Emma, doe die deur open! Nu!” roept Laura. “Nee, dat doe ik niet. Ik ben bezig.” “Ja, met mijn make-up zeker!” schreeuwt Laura nu woedend. Sinds haar ouders zijn gescheiden is Emma zo lastig. “Emma, doe nu die deur open!” “Oke, rustig aan!” Hoe kan ze rustig aan doen als Emma weer haar make-up heeft gepakt. Toen Emma de deur opendeed en ze haar hoofd om het hoekje stak gaf Laura een gil. Haar zusje zat onder de make-up. HAAR make-up. Ze ziet door de kier dat de kamer van haar zusje onder de lippenstift zit. En overal ligt poeder. Als Laura goed kijkt ziet ze dat het haar nieuwe oogschaduw is. Ze geeft de deur een harde duw zodat ze de kamer beter kan zien. “Au!” roept haar zusje! Ze valt op de grond. Gelijk hoort Laura haar moeder de trap op rennen. “Emma, sta eens op.” zegt haar moeder bezorgd. “Dat kan ik niet. Ik kan niet op mijn been steunen. Toen Laura me duwde viel ik heel hard op de grond!” “Laura! Dat doe je toch niet tegen je zusje” Laura kijkt verschrikt naar haar moeder. Die haar een boze blik toewerpt. “Dat heb ik helemaal niet gedaan” roept ze. Dan tilt haar moeder Emma op. En loopt hoofdschuddend weg. “Wat moet ik toch met zo’n dochter” hoort Laura haar moeder mompelen. Als ze naar haar zusje kijkt, ziet ze dat die gemeen glimlacht naar haar. Ze loopt de kamer van haar zusje binnen. Ze zoekt al haar make-up bij elkaar en loopt dan de kamer uit. Als ze weer in haar eigen kamer is kijkt ze naar de make-up in haar handen. Allemaal verpest. Dat word nieuwe kopen. Ze pakt een briefje van 20. Dan maar goedkope make-up. Als ze naar beneden loopt en haar fietssleutel pakt komt haar moeder naar haar toe gelopen. “Waar ga jij heen, jongedame?” “Naar het winkelcentrum om nieuwe make-up te kopen.” “Jij gaat nergens heen, je hebt huisarrest. “Maar, mam…!” “Niks te maren, jij blijft het hele weekend thuis. En je komt gelijk uit school naar huis toe!” “Maar ik heb vanavond het feestje van Fleur.” Fleur was haar beste vriendin. Die kon ze toch niet zomaar laten zitten. “Fleur snapt het echt wel. Bel haar maar even op.” Zuchtend loopt Laura naar de telefoon toe. Ze toetst het nummer van Fleur in. Als de telefoon 6 keer is overgegaan wil Laura ophangen. Maar dan word er opeens opgenomen. “Hallo, met Fleur Elsinga.” “Hoi Fleur, met Laura” “Hoe gaat het?” “Slecht… Ik kan vanavond niet op je feestje komen.” “Waarom niet?” “Huisarrest.” “En waarom heb je huisarrest? Heeft Emma weer iets gedaan?” “Ja, ze pakte mijn make-up af, ik duwde haar deur open die ze vasthield, en toen viel ze. Ze verdraaide mijn woorden zo dat het leek of ik de slechte was.” “Jammer dat je niet kan komen.” “Vind ik ook, maar ik maak het goed. Als mijn huisarrest is afgelopen dan neem ik je mee naar de bioscoop en dan gaan we nog wat eten, oke?” “Ja leuk, maar ik denk dat je een probleempje hebt.” “Wat dan?” “Kan je dat wel allemaal betalen?” “O, daar had ik niet aan gedacht. Dan denk ik dat we de plannen moeten veranderen. We gaan naar de bioscoop en gaan daarna even naar de snackbar.” Fleur schiet in de lach. “Is goed, veel succes.” “Waarmee?” “Met je huisarrest, je zusje en je moeder.” “Oke, bedankt. En jij veel succes met je feestje.” “Bedankt, wat ga je eigenlijk doen, dat was geheim maar nu mag ik het toch wel weten, ik kom toch niet.” “Ik ga een fuif geven.” “Dat dacht ik al” “Laura, het gesprek heeft wel lang genoeg geduurd.” roept haar moeder. “Fleur, ik moet ophangen, mijn moeder vindt dat ons gesprek wel lang genoeg heeft geduurd.” “Oke, tot maandag op school.” “Ik mag wel op MSN dus ik spreek je nog wel.” “Ja goed. Doei.” “Doei, veel plezier op je feestje. Wil je even aan de rest uitleggen waarom ik niet kom?” “Ja, zal ik doen” “Oke, bedankt doei” En toen werd er opgehangen. “Kom je even helpen de tafel te dekken.” roept haar moeder. “Ja!”
Laura loopt naar beneden is ziet ze haar zusje op een stoel zitten, met een koud washandje op haar been. Laura werpt haar een boze blik toe en gaat ook zitten. Haar moeder draait zich om en zegt: “Laura, ik vroeg toch of je de tafel wilde dekken!” “Ik dacht dat ik niet hoefde te helpen, omdat Emma dat ook niet hoeft.” “Emma hoeft het niet omdat ze niet goed kan lopen, en ze is jonger.” Opeens staat Emma op, “Mam, ik help wel even, mijn been doet geen pijn meer.” Hun moeder kijkt tevreden naar Emma, en zegt: “Laura, neem nou een voorbeeld aan je zusje.”

Als de tafel gedekt is, en ze zitten te eten zegt Emma: “Mam, ik pak even de melk uit de koelkast.” Als ze opstaat doet ze een stap en struikelt. Haar moeder springt verschrikt op, “EMMA!” roept ze! Laura staat ook op, en kijkt wat bezorgd naar haar zusje die zegt: “Ik ben gestruikeld over dat Harry Potter boek. Die heeft Laura expres daar neergelegd zodat ik zou vallen!” Haar moeder staat op en roept woedend: “Eerst je zusje duwen, en daarna haar laten struikelen! “Maar mam, ik ben dat boek al kei lang kwijt en Emma heeft het vast en zeker gepikt en hier expres neergel-” “Hoe durf je! Naar boven jij!” Maar…” “Geen gemaar, naar boven!” Laura staat op en loopt woedend naar de trap. Ze kijkt woeden naar haar moeder, en daarna naar Emma! “Emma, wat heb ik je aangedaan, wat heb je tegen mij!” Daarna rent ze huilend de trap op, rent ze naar haar kamer, en slaat de deur hard dicht. Ze gaat huilend op haar bed liggen. “Wat hebben ze toch tegen mij!” denkt ze. Haar oogleden worden zwaar en langzaam valt ze huilend in slaap.

Even later word ze wakker, en kijkt op de klok. 7 uur. Opeens krijgt ze een idee, het feestje van Fleur begint om 9 uur, als nou haar moeder ziet dat ze ligt te slapen stoort ze me niet meer, dan kan ik me klaarmaken en via het raam naar beneden. En als ik dan stiekem mijn fiets pak en wegrace, dan merkt ze er niks van… Dan hoort ze gebonk op de trap, snel gaat ze liggen en doet of ze slaapt. Ze hoort iemand naar haar kamer lopen. Laura doet haar ogen een heel klein beetje open, als ze de deur hoort en ze een straal licht ziet, doet ze gelijk haar ogen dicht. “Laura, slaap je?” hoort ze haar moeder zeggen. Dan voelt ze hoe haar moeder haar toedekt. Dan hoort ze haar moeder weg lopen en de deur achter zich sluiten. Gelijk gaat ze rechtop zitten. Ze wacht nog heel even, en doet dan het licht in haar kamer aan. Ze stapt haar bed uit en loopt naar haar kleerkast toe. Gelukkig had ze de kleding voor het feestje al uitgezocht. Ze doet een mooi rood jurkje aan. Nu nog haar make-up doen. Ze loopt naar haar make-up tafeltje. Ze ziet de troep. Nou ja, dan maar even Fleur’s make-up lenen. Ze loopt naar haar raam toe, dan bedenkt ze zich iets. Ze loopt naar de hoek van haar kamer en pakt haar grote berenknuffel. Dan loopt ze weer naar haar bed toe. Ze legt de beer in haar bed, en legt het dekbed over de beer heen. Ze doet een paar stappen achteruit. Zo lijkt het net of ze nog ligt te slapen, nu maar hopen dat haar moeder haar niet meer komt toedekken! Ze doet haar raam voorzichtig open. “Gelukkig maar dat mam vanmiddag de dakgoot had schoongemaakt, en heeft ze de ladder laten staan!” denkt Laura. Ze klimt zo zacht mogelijk naar beneden. Als ze op de laatste tree stapt kraakt hij heel erg, maar haar moeder heeft het niet gehoord. Dan sluipt ze naar de garage. Ze kruipt onder het keukenraam door en doet zo geluidloos de garage open. Als ze hem een klein stukje open heeft, bedenkt ze zich dat het alarm aanstaat, ze loopt naar de zijkant van de garage en zet het alarm uit. Dan loopt ze weer naar de voorkant en doet de garage open. Ze pakt haar fiets, doet de garage weer dicht. Ze loopt een stukje over het grasveldje, stapt op en race-te weg.

Citaat:

Ze pakt haar fiets, doet de garage weer dicht. Ze loopt een stukje over het grasveldje, stapt op en race-te weg.

Citaat:

5 Minuten later staat ze bij Fleur voor de deur. Als ze aanbelt doet Fleur open. “Wat doe jij hier?” vraagt ze verbaasd. “Ik?” zeg ik onschuldig. “Ik kom voor jouw feestje, dat is toch vandaag?” Dan schieten ze allebei in de lach. “Sorry dat ik het zeg maar, mag ik binnenkomen?” vraag ik nahikkend. “Oh ja, sorry.” Zegt Fleur giechelend. Als ze eenmaal allebei binnen zijn kijkt Fleur eerst naar het gezicht van Laura en dan glijdr haar blik naar beneden. “Meid, wat zie je eruit!” Laura kijkt verbaasd naar haar jurkje, en ze ziet dat het jurkje heel erg vies is. “Nee!” roept ze wanhopig. “Hij was net nieuw!” Ze rent samen met Fleur naar de badkamer, dan ziet ze in de passpiegel pas hoe vies het jurkje echt is. Op knielengte zit hij onder de modder, en het haar van Laura zit vol met klitten. “Hoe heb je dat voor elkaar gekregen, meid?” “Uhhh, heel makkelijk, door naar beneden te klimmen via een ladder, Door daarna onder het keukenraam door te kruipen, en door daarna heel hard hiernaartoe te fietsen.” “Vertel me later maar wat er is gebeurd. Hier is een washandje, probeer je jurkje maar schoon te maken en knap jezelf maar op.” “Fleur, mag ik jouw make-up even lenen, die van mij kan ik niet gebruiken, door Emma...” “Ja tuurlijk, ik pak het wel even.” Even later komt ze met een hele berg make-up aan. “Met make-up bedoelde ik eigenlijk alleen maar mascara, lipgloss, oogschaduw, en rouge. En niet die hele berg!” Lacht Laura. “Haha, wat zijn we weer grappig. Dit is niet alleen make-up, ik heb hier wasmiddel, en nog wat ander spullen om je jurkje schoon te krijgen.” “Oh ja, bedankt.” “Je bent ook niet erg enthousiast over het feestje!” “Nee, ik voel me schuldig dat ik zomaar ben weggegaan.” “Dat heeft Emma veroorzaakt, en je moeder trekt Emma voor, dus je hoeft je niet schuldig te voelen. Het is hun eigen schuld! En geniet nu maar van het feestje, want als je moeder merkt dat je weg bent, heb je niet veel meer om van te genieten.” “Daar heb je gelijk in, ik ga me klaarmaken. Oh, ik zal even kort uitleggen wat er is gebeurd.” “Oke, ik luister.” Laura legt alles uit, het hele verhaal, vanaf dat haar make-up werd gepikt, totdat ze hier kwam. “Nou meid, dat is nog eens een verhaal, maar een probleempje, het valt jouw moeder zeker niet op dat je opeen bruine haren hebt, in plaats van blond. Misschien denkt ze straks nog dat je je haar stiekem hebt geverfd!” Gniffelt Fleur. “Dan zal ze boos zijn!” Zegt Laura. Ze zou me levend villen! En mijn haar weer blond verven, haha! Mijn moeder is echt trots op mijn uiterlijk! Ze vind mijn mooie blonde haar het mooist, en daarna mijn blauwe ogen. Ze zou zich echt doodschrikken als ik gekleurde lenzen ging dragen en mijn haar verven!” “Ja, dat klopt haha, jou moeder kan echt heel erg bezorgd zijn! Maar de gasten kunnen zo komen, dus als je me nodig hebt, ik ben beneden. Veel succes met het schoon krijgen van je mooie rode jurkje!” Laura pakt als eerste het afwasmiddel en een doekje uit het kastje, ze probeert haar jurkje schoon te krijgen. Ze schrobt zo hard als ze kan en het gaat er langzaam af. “Zo is het wel goed” denkt ze. “Het is bijna niet meer te zien! Dan doet ze haar make-up op, en borstelt ze haar haren zorgvuldig, ze maakt zichzelf even schoon met een washandje en dan kijkt ze in de spiegel. “Dat ziet er goed uit!” denkt ze. “Ding dong” Laura hoort de bel. “Dat zijn vast en zeker de eerste gasten.” denkt ze. En ja, hoor, ze hoort geroep van een paar mensen. Ze loopt naar beneden, en zet de muziek aan. Niemand gaat de dansvloer op, ze zet hem nog wat harder. Langzaam komen er een paar mensen de dansvloer op en staan wat onzeker te dansen, maar als Fleur de discobal aanzet komen er massaal mensen de dansvloer op. Nu pas ziet Laura hoe mooi de kamer is versierd. Er hangen overal lampjes, en er hangen slingers. Er hangt een discobal en er zijn allemaal knipperende lichtjes. Laura loopt naar Fleur toe en zegt: “Wat is het hier mooi versierd, joh!” “Vind ik ook, mijn ouders hebben ook even meegeholpen.” zegt ze. Ze lopen samen naar de dansvloer en beginnen lachend te dansen. “Ik ga even wat te drinken halen” zegt Laura. Als ze bij de tafel staat waar al het drinken op staat, pakt ze een glas en schenkt cola in. Ze neemt een slokje, en houd het glas in haar hand. Dan stoot er iemand hard tegen haar aan en valt haar cola op haar jurkje. “Ze draait zich om en valt tegen de jongen uit die haar cola heeft omgestoten. “Rustig aan dametje!” zegt de jongen. Laura word nog bozer. Hoe durft hij wel! Ze trekt hem mee naar de gang. Daar kan ze hem beter verstaan omdat de muziek hier nauwelijks te horen is. “Waarom bied je je excuses niet aan als je tegen mij aanstoot? Je hebt mijn jurkje om zeep geholpen.” “Ja, ja, het zal wel. Dat jurkje van jou krijg je echt zo wel schoon hoor!” Laura kijkt naar hem en ziet zijn blauwe ogen en denkt: “Waarom val ik uit tegen een jongen met zulke mooie blauwe ogen?” Ze kijkt naar zijn ogen, de jongen loopt weg. Alhoewel lopen kun je het niet noemen, het was meer waggelen. Laura roept hem terug: “Hé, blijf eens hier!” Ze trekt de jongen terug aan zijn arm. Ze kijkt weer naar zijn ogen. Die staan duf, ze schrikt ervan. Met hem zal ze maar geen ruzie gaan maken. Hij is zo dronken als wat! Ze laat hem los, maar de jongen is al boos. “Waarom laat je me toch niet gaan! Zoek je soms ruzie.” Dan ziet ze een vuist op haar afkomen. Ze duikt net op tijd weg en rent de danszaal in, “Hier vindt hij me nooit!” denkt ze. Ze gaat op zoek naar Fleur. Ze ziet het opvallende gele T-shirt van haar vriendin. Ze baant zich een weg door de dansende mensen en loopt naar Fleur toe maar die staat te dansen met een jongen. “Ik laat ze maar met rust.” Denkt Laura. Als ze richting de trap loopt lopen de tranen over haar wangen. Fleur ziet haar en zegt iets tegen de jongen met wie ze stond te dansen. Ze loopt naar Laura toe, en slaat een arm om haar heen. “Kom maar meid, naar boven toe.” Als ze eenmaal boven zijn ziet Fleur pas dat Laura’s jurkje vies is. “Hoe krijg je dat nu weer voor elkaar, dat is al de 2e keer in een uur dat je jurkje vies is.” Als ze ziet dat Laura niet moet lachen vraagt ze: “Wat is er gebeurd?”
“E –er was een j -jongen en hij stootte t –tegen me aan.” snikt ze. “Maar dat is toch niet zo erg?” “W –wel, want hij stootte ook mijn c –cola om, en daardoor w –werd mijn jurkje vies. Ik werd heel erg boos en v –viel tegen hem uit. Ik trok hem mee naar de g –gang en viel nogmaals tegen h –hem uit. Toen werd hij b –boos, en toen zag ik een duffe blik in zijn o –ogen, en merkte ik aan z –zijn praten dat hij dronken was. H –hij werd agressief en sloeg me met zijn vuist. Ik k –kon net op tijd wegduiken. E –en toen rende ik de danszaal in en ging ik op zoek naar jou. Maar jij s –stond te dansen dus ik liet je maar met rust, en t –toen zag jij mij en verder weet je het.” Weer barst Laura in huilen uit. “I –ik was zo bang. Bang dat hij me iets aan zou doen. Als ze is gekalmeerd zegt Fleur: “Kom maar even mee naar de badkamer. Dan kan je je daar even opfrissen, ik ga intussen naar beneden, oke? Dan gooi ik die jongen die jou sloeg naar buiten, want volgens mij ken ik hem!” Als ze naar beneden loopt, gooit Laura wat water in haar gezicht. “Zo, dat is al beter” denkt ze. Beneden hoort ze Fleur uitvallen tegen iemand, ze hoort wat Fleur zegt: “Hoe durf jij mijn vriendin te slaan, hoe durf je überhaupt hier dronken binnen te komen! Weg jij, WEG!”Wat is Fleur toch een goede vrienden Ze pakt voor de 2e keer vandaag een doekje en wasmiddel en maakt haar jurkje schoon. Het lukt niet erg goed. Ze hoort dat mensen roepen, dan hoort ze iemand naar boven komen. “Wat raar, waarom zou Fleur weer naar boven komen, ze ging net naar beneden, dan moet het iemand anders zijn maar wie? Ik heb de deur niet gehoord dus misschien is HIJ er nog. Laura wordt bang en krimpt in elkaar.” Ze hoort even niks meer en gaat weer rechtop staan, “Ik zal het me wel hebben ingebeeld, ze pakt het doekje weer en probeert haar jurkje schoon te maken. Dan roept een vreemde stem: “Hé, jij daar!”

Citaat:

Ze hoort dat mensen roepen, dan hoort ze iemand naar boven komen. “Wat raar, waarom zou Fleur weer naar boven komen, ze ging net naar beneden, dan moet het iemand anders zijn maar wie? Ik heb de deur niet gehoord dus misschien is HIJ er nog. Laura wordt bang en krimpt in elkaar.” Ze hoort even niks meer en gaat weer rechtop staan, “Ik zal het me wel hebben ingebeeld, ze pakt het doekje weer en probeert haar jurkje schoon te maken. Dan roept een vreemde stem: “Hé, jij daar!”

Citaat:

Laura kijkt bang achterom. Bij de deur staat een jongen. Hij heeft bruin haar, en bruine ogen. “Op het eerste gezicht is het wel een leuke jongen” denkt ze. “Weet je waar de wc is?” vraagt de jongen. “Uhhh, ja hoor, de 1e deur recht naast de badkamer.” “Oke. Waarom hou je dat doekje zo verkrampt vast?” Laura merkt nu pas dat ze hard in het doekje knijpt. Ze kijkt naar haar hand, haar knokkels zien wit. “Oh, ik uhhh…” “Was je soms bang van me?” “Ja, zo ongeveer…” “Waarom?” “Nou…” Laura begint weer te snikken en zakt op de grond. “Mag ik naast je komen zitten?” “Ja, tuurlijk.” “Waarom was je bang van me.” Laura vertelt voor de 2e keer het verhaal. “Nou, dat is nog wel wat!” Zegt de jongen. “Mijn naam is Danny, Danny Verbaan, en jij bent….?” “Ik ben Laura de Haag.” “Als je het niet erg vind ga ik even naar de wc, alleen ik geef je even een tip: Hard schrobben dan gaat het er wel af.” Dan staat hij op en loopt weg. Laura kijkt hem verbaasd na. Ze staat op en pakt het doekje weer, de cola gaat er langzaam af. Als Danny weer terugkomt is de vlek er bijna af. Alleen nu heeft haar jurkje 2 verschillende kleuren, licht- en donkerrood. Het donkerrode gedeelte is nat. “Zo te zien is het gelukt.” Zegt Danny. Ze lopen samen naar beneden. “Wil je iets drinken?” vraagt Danny. “Ja, graag.” Danny schenkt eerst voor Laura in en dan voor zichzelf. Bij het overhandigen van het drinken raakt Danny heel even Laura’s hand aan, gelijk trek hij zijn hand en begint te blozen, ook Laura begint te blozen. Dan gaan ze samen de dansvloer op. Ze beginnen te dansen. Fleur ziet het en wenkt Laura. “Danny, ik moet even naar Fleur toe, ik kom zo.” Ze baant zich een weg door de mensen. Een paar keer word ze zachtjes geduwd. Als ze eenmaal bij Fleur is trekt die haar mee naar boven. Als ze boven zijn zegt ze: “Hier kan ik beter met je praten, daar staat de muziek echt hard aan! Ik zie dat je Danny hebt ontmoet. Je vindt hem leuk, hè?” “Ja dat klopt. Ik vind Danny echt geweldig!” “Nou, kom eens even mee naar de badkamer, dan kan je jezelf opfrissen.” Laura loopt samen met Fleur naar de badkamer, ze ziet dat haar make-up deels eraf is. Ze doet haar make-up weer op, spuit wat deo, en borstelt haar haar. “Zo dat is al stukken beter meid!” Laura gaat voor de passpiegel staan. “Ja, dat klopt.” “Ik heb nog een verrassing voor je.” Zegt Fleur. Laura kijkt verbaasd naar Fleur. “Maar dat kom je nog niet te weten. Kom dan gaan we weer naar beneden.” Ze lopen samen weer naar beneden. Danny staat onder aan de trap. Als hij opkijkt valt zijn mond open van verbazing. Fleur ziet het en begint te lachen. “Doe je mond maar weer dicht, Danny.” Zegt Laura lachend. Eerst staat Danny met zijn mond vol tanden, maar dan zegt hij: “Ik wist niet dat ej NOG mooier kon worden dan je al was!” Laura begint te blozen. Danny pakt haar hand en samen lopen ze naar de dansvloer. Als ze weer staan te dansen word er een slownummer opgezet. Ze beginnen allebei te blozen. Danny zegt: “Ik heb dorst en ga even wat drinken.” “Nee, jij gaat nergens heen.” Laura trekt hem terug. Laura kijkt dankbaar naar Fleur, die knipoogt. Opeens zijn er veel minder mensen op de dansvloer. Eerst dansen Danny en Laura wat afstandelijk, maar ze komen steeds dichter bij elkaar. Op een gegeven moment legt Laura haar hoofd op Danny’s schouder. Ze merkt dat Danny daar even van schrikt maar zich dan weer ontspant. Danny komt met zijn hoofd dichter bij die van haar en fluistert in haar oor: “Ik vind je echt leuk, Laura.” Laura begint te blozen, dan zegt ze: “Ik jou ook.” Dan legt ze haar hoofd weer op zijn schouder. Als het slownummer is afgelopen gaat iedereen weer de dansvloer op en begint te dansen. Danny loopt even met Laura naar een hoekje van de kamer en zegt: “Ga hier mar even zitten, en houd een stoel vrij voor mij, dan pak ik even iets te drinken. Danny loopt weg. Even later komt hij terug, met 2 glazen in zijn hand. Opeens duwt iemand en valt Danny. “DANNY!” roept Laura, en ze springt op. Ze loopt naar Danny toe en knielt neer. Ze zet haar hand op de grond. Gelijk roept ze heel hard “AUW”. Ze kijkt naar haar hand, ze is in glas gaan staan. Danny komt weer bij. Er staan bezorgd mensen om hun heen. Een paar vreemde jongens trekken Danny op. “Dat zijn zijn vrienden.” Fluistert een bekende stem. Fleur staat achter haar. Als Danny weer rechtop staat zegt hij: “Sorry van je drinken…” “Maakt niet uit joh.” “Wat is er met je hand?” Dan pas voelt Laura de stralen bloed over haar arm lopen, tegelijk vertrekt haar gezicht van de pijn. “De wond moet schoon.” Zegt Fleur. Ze lijdt Danny en Laura naar de keuken. Daar spoelt Laura haar hand af. “Auw.” Roept ze. Fleur pakt uit de la verband. Ze doet het verband om de hand van Laura. “Dat is al beter.” “Ik zal jullie tortelduifjes maar even alleen laten.” Zegt Fleur giechelend. “Gaat het weer?” vraagt Laura aan Danny. “Ja, en met jouw?” “Ook wel goed.” Laura kijkt naar haar hand die in het verband zit. “Zullen we weer de dansvloer gaan?” Vraagt Laura. “Of wil je nog even blijven zitten?” “Nee, het gaat wel, kom dan gaan we!” Danny trekt Laura mee naar de dansvloer. Als ze staan te dansen is er weer een slownummer. Ze staan rustig te dansen met elkaar. Als het nummer is afgelopen zegt Laura tegen Danny: “Ik ga even naar Fleur toe, ik zie je zo.” “Oke, dat is goed, dan haal ik in de tussentijd wel even wat te drinken.” “Niet weer vallen hè!” knipoogt Laura. Dan loopt ze weg. Ze gaat op zoek naar Fleur, 5 minuten later stopt ze met zoeken. “Waar is Fleur toch?” Denkt ze. Ze vraagt aan iemand: “Heb je Fleur gezien?” “Wie is dat?” “Degene die dit feestje organiseert, heb je haar gezien?” “Nee, maar zeg maar dat ik en mijn vrienden het een heel leuk feestje vinden! Vooral de muziek is leuk, en de versiering! Geef je dat even door?” “Ja, dat zal ik doen.” “Als ik haar vind…” Denkt ze erachteraan. Ze loopt naar boven toe. Ze loopt naar de slaapkamer van Fleur, en daar zit ze. “Waarom zit je hier?” vraagt Laura. Fleur schrikt. “Ik moest even weg van al die herrie, en wilde even uitrusten.” Laura ziet dat Fleur haar tranen binnenhoud. “Je kan gerust huilen hoor, dat maakt niet uit.” Het volgende moment barst Fleur in huilen uit. Laura schrikt er wel wat van. “Rustig maar, huil maar uit. Vertel me dan maar wat er is gebeurd.” Even later is Fleur gekalmeerd. “Vertel maar wat er is gebeurd.” “Nou, i –ik was aan h –het dansen met die ene jongen. E –en toen ging ik m –met hem naar de gang toe. En toen sloeg hij me opeens, ik w –weet niet waarom.” “Rustig maar hoor.” “Bedankt.” Als Fleur even later weer gekalmeerd is en ze zichzelf heeft opgeknapt in de badkamer zegt ze: “Ik heb een nog een verrassing voor je!” “Nóg een verrassing?” “Ja, nog een verrassing. Als je straks met Danny bent, mag je wel via mijn kamer naar het balkon toe. Dat lijkt me echt leuk voor jullie tweeën. Zo samen, onder de sterrenhemel.” “Oke, bedankt! Dat lijkt me echt leuk.” “Ik zal jullie dan maar even alleen laten, laat het even weten als je met Danny naar mijn kamer gaat, anders kom ik straks binnenlopen en dan denk ik dat ik niet gewenst ben.” Knipoogt Fleur. “Heel erg bedankt, ik zie je straks nog wel.” Zegt Laura. Dan lopen ze allebei naar beneden. Laura gaat op zoek naar Danny. Als ze hem heeft gevonden staat hij met zijn rug naar haar toe. Ze gaat achter hem staan en doet haar handen voor haar ogen. “Hey, daar ben ik weer.” “Hey, Laura.” Laura haalt haar handen weg en gaat voor Danny staan. “Ik heb een verrassing voor je, kom maar mee!” Laura trekt Danny mee naar boven. Ze loopt naar Fleur’s kamer toe. En zegt: “Danny, doe nu je ogen dicht!” Ze doet de deuren naar het balkon open. “Doe je ogen maar open!” Danny kijkt rond, “Wat is het hier mooi, vooral die sterren, die zijn zo romantisch!” Hij trekt Laura dichter tegen zich aan. “Toch?” “Ja.” Hun lippen komen dichter bij elkaar. Vlak voordat hun lippen elkaar raken horen ze geschreeuw. Danny trekt Laura mee. Ze rennen naar de dansvloer. Er komt een jongen naar Laura toegelopen met een mes in zijn hand. Laura deinst achteruit en roept tegen Danny, “Dat is hem, de jongen die mij sloeg.” De jongen pakt Laura bij haar nek en houd het mes tegen haar keel. “Als iemand de politie belt is ze dood!” Het werd doodstil. “Danny, help.” Piept Laura.