Bokt.nl

Citaat:

Snel haast Gemma zich naar de incheckbalie, waar Fleur, Lisa en Eva, vol geladen met bagage, geïrriteerd staan te wachten. De zware tassen vol met vakantiespullen snijden vervelend in haar schouders en ze krijg de neiging om te gaan gillen, maar ze houdt zich in. Als ze bijna aan de beurt zijn om in te checken, komt er een man met een rare jas en gekke versleten schoenen achter Eva en Gemma staan, “Iehwl! Eef, wat een lucht!”, Zegt Gemma iets te hard. De man kijkt verontwaardigd om en trekt een nors gezicht, Gemma kijkt verontschuldigend terug.
Dan trekken Eva en Fleur haar mee, ze zijn aan de beurt om in te checken, “Gelukkig maar”, denkt ze, die man kijkt niet erg vriendelijk en die lucht is om misselijk van te worden. De man achter de incheckbalie vraagt een aantal dingen en Lisa heeft de taak op zich genomen om de vragen te beantwoorden, en de laatste dingentjes te regelen.
Eigenlijk doet Lisa dat altijd, ze is altijd al een beetje de ‘leider’ geweest van het vriendengroepje, Gemma maakt het niet zoveel uit dat ze een beetje bazig is, alleen Eva irriteert zich er vaak ontzettend aan. Ze hoopt dat het de vakantie niet zal verpesten, maar ze denkt het niet, als er conflictje tussen Lisa en Eva ontstaat is dat altijd zo weer opgelost. Ze hebben ook zo lang gespaard en zoveel vakantiewerk gedaan voordat ze het eindelijk voor elkaar hadden om de reis naar Griekenland te kunnen betalen. Samen met de ouders van Fleur hebben ze een leuk hotel op Rhodos uitgezocht waar ze met zijn vieren, 15 dagen op vakantie gaan. Ze hebben de laatste 3 maanden over niets anders gepraat dan over de vakantie waar ze nu eindelijk eens met zijn vieren ‘alleen’ heen mogen, en ze hebben er onwijs veel zin in.

Als het inchecken klaar is en de bagage is ingeleverd, lopen de 4 meiden door naar de winkeltjes waar ze nog wat te eten halen voor in het vliegtuig, Eva koopt nog een fles zonnebrandcrème, factor 40. “Zo hé!”, lacht Gemma, “factor 40! bang om bruin te worden ofzo?”, een beetje treurig kijkt Eva haar aan “nee, werd ik maar eens bruin, echt ik verbrand zo snel, niet normaal gewoon”.
“GEM! EEF! Komen jullie! ?”, Roepen Lisa en Fleur, die al weer in het volgende winkeltje staan. Een winkel vol met parfum, make-up en andere hebbedingetjes waar Gemma maar al te graag veel van heeft. Gemma en Eva lopen ook de winkel waar de 2 andere meiden al druk alles aan het bekijken zijn, in. “Toch wel zielig voor Eef dat ze niet zo snel bruin wordt, en snel verbrand”, denkt Gemma als ze langs de schappen met Nivea Suncream en Dove Anti-Sun loopt, ze heeft het wel een beetje te doen met haar vriendin. Zelf heeft ze eigenlijk geen last van snel verbranden, en niet bruin worden, Gemma gaat elk jaar zo’n 2 keer met haar ouders en haar broer op vakantie naar Spanje, waar haar oma een groot huis met veel tuin heeft, dichtbij het strand. Nee, Gemma heeft niets te klagen.
“Zullen we maar eens naar de Gate gaan?”, vraagt Fleur. En dat doen ze.
Het is niet erg druk bij Gate 3, ze leggen de spullen op de band bij de douane, alles is in orde, dus ze kunnen zo doorlopen. “Kom”, zegt Lisa, en ze zoekt een paar stoelen bij het raam uit waar de vriendinnen kunnen gaan zitten.
“Wauw”, denkt Gemma, en ze slaakt een diepe zucht. Eindelijk, daar zitten ze dan. Ze denkt met een blij gevoel aan de leuke dagen die ze zullen hebben op Rhodos. Ze kijkt er echt naar uit! , ze hebben zo lang moeten wachten, en nu is het eindelijk zover.
Dan zien ze het vliegtuig aan komen rijden, “Kijk Eef, het vliegtuig”, zegt ze blij. Eva lacht vrolijk naar Gemma. Ze lopen met z’n vieren alvast naar de deur waardoor ze moeten om in het vliegtuig te komen, 5 minuten later gaan de deuren open en lopen ze de ‘tunnel’ het vliegtuig in. “Het is wel een oud vliegtuig”, fluistert Eva met een rare klank in haar stem tegen Gemma. “Eef, stel je niet zo aan! Al die vliegtuigen zijn viezig en ze gaan hem niet helemaal oppoetsen omdat wij er mee vliegen”, grapt Gemma terug. Eva lacht niet mee, ze kijkt sip en mompelt wat onverstaanbaars.
“Eva wat zeg je?”
“Niks!”, Eva krijgt tranen in haar ogen.
“Wel waar Eef! Vertel het me zo, als we in het vliegtuig zitten”
Bij de deur waar ze het vliegtuig in kunnen, moeten ze hun ticket laten zien. Gemma worstelt met haar tas en zoekt naar haar ticket. “@#$%”, ze vloekt binnensmonds. “Lisa, heb jij mijn ticket?”
“Ja die heb ik!”, Gemma zucht opgelucht, “Pfjoe! Ik dacht al dat ik hem kwijt was”. Ze pakt haar ticket van Lisa aan, en laat hem aan de man die bij de deur van het vliegtuig staat zien. Ze loopt door en kijkt op haar ticket op welke stoel ze moet zitten. Rij 12, stoel D leest ze. Ze zit bij het raam, Eva zit naast haar op stoel C, en Lisa en Fleur zitten aan de andere kant van het gangpad op rij 12 stoel A en B.
“Zo, hèhè we zitten, nou Eef, kom op! Wat was er nou net?”, Gemma kijkt vragend naar Eva.
“Ohw.. Je moet niet lachen hoor Gem, het is echt zo dom. Ik schaam me dood!”, Eva trekt zo’n raar gezicht, dat Gemma in de lach schiet. Bozig kijkt Eva haar aan, “Nou zeg, als je nu al begint te lachen vertel ik het wel niet!”
Gemma stopt met lachen, “Jaja, vertel nou maar. Je trok alleen zo’n gek gezicht! Maar oké, vertel!”
“Nou, ik vind het doodeng om met het vliegtuig te gaan, stel je voor dat er iets gebeurt of dat het vliegtuig in ene niet meer werkt. Eigenlijk heb ik een beetje vliegangst”, Gemma denkt na, zij heeft vroeger ook altijd last gehad van vliegangst, als ze dan op het vliegveld waren moest ze telkens naar de wc omdat ze zo zenuwachtig was, in het vliegtuig was het nog veel erger. Toen durfde ze ook niet bij het raam te zitten, als ze dan zag hoe hoog ze zaten kreeg ze bijna geen lucht meer.
Gemma kijkt Eva vrolijk aan, “Maar dat is toch helemaal niet erg! daarom hoef je niet zo geheimzinnig te doen hoor, je kunt het me gewoon vertellen. Zet anders je mp3 aan, of ga wat lezen, dan denk je er niet aan”
“Goed idee Gem!”, ze kijken eerst naar de instructies van de stewardessen, en dan zet Eva haar mp3 op en geeft een oortje aan Gemma. Zo zitten ze een tijdje te luisteren, als er een stewardess langskomt met een karretje met wat drinken. Eva bestelt een Sinas, Gemma heeft meer zin in Cola en bestelt een Cola. “Ze doen wel erg gierig zeg!”, roept Lisa van de andere kant van het gangpad. De stewardess kijkt om en vraagt of Lisa nog een beetje wil, Lisa lacht verlegen, “Haha! Nee ik hoef niets meer”. De stewardess loopt lachend verder.

Na ongeveer 2 uur vliegen, en al zo’n 20 keer alle liedjes op Eva’s mp3 geluisterd te hebben, voelt Gemma dat het vliegtuig wat begint te schommelen. Ze schrikt en zit gelijk overeind, ze ziet dat Eva slaapt en laat het maar zo. Als Fleur het verschrikte hoofd van Gemma ziet begint ze te lachen, “We storten niet neer hoor! We zitten alleen maar in luchtlagen, dan schommelt het vliegtuig af en toe wat op en neer. Niks om je druk over te maken”, zegt ze.
Gemma zucht opgelucht, “Ik dacht dat er iets mis was met het vliegtuig! Ik schrok me dood man, die vliegangst is toch nog niet helemaal weg”,
“Nee joh! Haha, ik wist niet dat jij vliegangst had?”
“Ja, nouja ik had vliegangst vroeger, maar ik dacht dat het weg was, blijkbaar niet dus. Eva heeft wel vliegangst, gelukkig maar dat ze slaapt, anders was ze zich vast rot geschrokken!”, lacht Gemma.
Zeker gelukkig dat ze nu slaapt denkt Gemma als ze weer normaal op haar stoel zit, het vliegtuig schud echt best wel erg op en neer, dat had ze zeker niet leuk gevonden. Zelf vindt Gemma het al niet zo prettig, maar ze weet wat voor een bangerd Eva kan zijn. Ja, het is maar beter dat ze slaapt.
Gemma verveeld zich een beetje, ze dwaalt af met haar gedachten.. Ze ziet hen al met z’n vieren op het strand liggen, tussen de leukste jongens van Rhodos, nee van heel Griekenland. Gemma kan haast niet wachten tot ze er zijn, ze bedenkt zich wat ze het eerst zal gaan doen als ze in het hotel is, een beetje het hotel verkennen? Of toch maar gelijk het zwembad in duiken? , ze denkt dat ze toch maar voor het ‘rustig op de kamer zitten en niks doen’ kiest. Lekker relaxed niks doen, en een beetje bijpraten over de reis, met Eva.
Eva en Gemma zitten samen op een kamer, en Fleur en Lisa zitten samen op een andere kamer naast hen. Zo was het gemakkelijker met boeken, en het kost een stuk goedkoper. Eigenlijk vindt Gemma het niet eens zo erg, Eva en Lisa verschillen vaak best wel veel van karakter en mening, en dat is soms heel erg irritant als je even rustig aan wilt doen op de kamer. Bovendien zien ze elkaar bijna de hele dag, dus een beetje minder op elkanders lip mag wel vind ze.

Gemma pakt haar dagboek uit haar tas, ze gaat er vanavond wel even wat in schrijven. Ze bladert terug naar gister en leest wat ze heeft geschreven..

--14-06-06--
Vandaag heb ik veel ingepakt voor onze vakantie van morgen, samen met Eva, Fleur en Lisa gaan we 15 dagen naar Rhodos! We zitten in hotel 'Grand Hotel Rhodos', het is een vijfsterrenhotel die we samen met de moeder van Fleur uitgezocht hebben. All-inclusive, met een mooi groot zwembad, en niet eens zo duur!
Ik heb er zo’n zin in! Eva belde net nog op of ik mee ging naar de stad om de laatste dingentjes te halen voor morgen. Ik heb ook lekker een paar zakken snoep gekocht, mooi
’s avonds op de kamer eten, en voor de heenreis is het ook wel lekker. Ook had ik nog een nieuwe fles zonnebrand gekocht, factor 25. Hoog zat! Ik verbrand niet zo snel gelukkig.
Alles voor morgen is eigenlijk wel klaar nu, alleen nog m’n tandenborstel enzo.
Net nog even tv gekeken, en lang gebeld met Tygo. Ik ga m’n vriendje wel missen die 2 weken, maar we hebben elkaar belooft veel te sms’en en ik ga hem ook eens bellen bij een muntjestelefoon. In het hotel is ook een internetcafé, dus dat komt allemaal wel goed denk ik.
Ik ga nu maar eens slapen, morgen vroeg op..

xx Gemma.

Ze krijgt een brok in haar keel als ze denkt aan Tygo, hij kon niet naar het vliegveld komen om hun uit te zwaaien omdat hij naar een condolatie moest. Dat kan ze hem natuurlijk niet kwalijk nemen, maar ze hebben gistermiddag al afscheid genomen. Gemma besluit om Tygo maar eens een sms te sturen. Ze slaat haar dagboek dicht, bergt hem op in haar tas en pakt haar telefoon uit haar broekzak.
U heeft 1 ongelezen bericht, staat er. Van Tygo ziet ze.
Gemma opent het bericht en leest wat er staat.

“Eey schat! Zit je al in het vliegtuig? Veel plezier hè, en niet te bruin worden hoor, anders herken ik je niet meer =D x Tyg”

Gemma lacht, ze schrijft gelijk een smsje terug.

“Heee! Ja, ik zit al in het vliegtuig, eigenlijk moet m’n telefoon hier uit maargoed =P Enne je herkent me echt niet meer hoor als ik terug ben, ik word poepiebruin! Suc6 met die condolatie straks. Kus, Gemma”

Gemma kijkt uit het raam, ze ziet alleen maar zee. Hopenlijk zijn we er bijna denkt ze..

Citaat:

Ze zit een tijdje uit het raam te staren, als ze iemand op haar schouder voelt tikken. Ze kijkt om, het is Eva, "Zijn we er al bijna? Ik ben dat vliegtuig nu wel weer zat",
"Ja we zijn er bijna denk ik, hoop ik. Haha, jij moet niet zeuren hoor! Je hebt de hele tijd liggen pitten",
Eva gaapt, "Haha, nou en. Ik haat dat stilzitten, echt iritand. Word je moe van"
Zeker iritand, denkt Gemma. Ik zit me hier langer te vervelen als haar. En zij heeft de heletijd liggen slapen, ook niet echt gezellig..
"Nou we zijn er bijna hoor! We dalen al flink", hoort Gemma, Lisa van de andere kant van het vliegtuig roepen.
"Hèhè, pfoe het werd tijd", zucht Gemma, ze kijkt naar Eva die al weer half onderuit gezakt muziek zit te luisteren. "Eef wat ben je toch een luiwammes", zegt ze.
Eva kijkt verveelt op, "Wattes?"
"Lui! dat je lui bent. We zijn er bijna, moet je zien! kijk hier uit het raam", ze kijken samen door het het kleine vliegtuigraampje. Het ziet er onwijs gaaf uit, met de bergen en de zee. Ze zijn niet hoog boven de grond meer en de landingsbaan komt al in zicht. Het gaat heel snel. 'Plof', ze zijn geland. Het vliegtuig rijd nog een eind door en gaat dan naar de plaats waar ze uit kunnen stappen. Gemma zoekt haar spullen weer bij elkaar, doet ze in haar tas en klapt het tafeltje in dat aan de stoel voor haar zit. Ze hadden eten gekregen, van de vlietuigmaatschappij. Het was niet echt lekker, ze hadden brood met wat jam of kaas dat je erop kon doen. Het brood alleen al was zo gummy als wat. Maar zelf had ze ook nog brood mee, en je kan natuurlijk ook niet al te veel verwachten van het eten.

Als ze eenmaal met zijn allen op het vliegveld zijn, lopen ze langs de douane, en daarna naar de plaats waar je je bagage weer op kunt halen. Het is ontzettend warm op het vliegveld, maar heel anders warm als ze gewend zijn in Nederland. Veel beter dan in Nederland. De koffers gaan langs op de band, ze hebben bijna alle koffers al. Alleen nog een tas van Fleur. "Wat voor tas heb je Fleur?", vraagt Gemma
"Een grote rode sporttas, van Adidas geloof ik.. Ah! ik zie hem", Fleur pakt haar tas en zet hem op haar bagagekarretje. Ze lopen naar de uitgang van het vliegveld, opzoek naar de bus die naar het hotel gaat. Lisa loopt voorop te sjouwen met haar spullen,
"Daar! een bus met een bordje waarop 'Grand Hotel Rhodos' staat, die moet het zijn", ze wijst naar een kleine kleurige bus, waar een aantal kleine mannetjes bij staan.
Ze lopen erheen, een van de mannen komt op hen af en roept met een brede grijns,"Grand Hotel Rhodos!?", de meiden knikken van ja. Het mannetje maakt een uitnodigend gebaar naar de bus. Ze stappen in, er is gelukkig airco in de bus merkt Gemma op. Toch wel lekker. In het hotel is ook airco, dat is wel fijn.
De bus is nog aardig leeg, er zit één ouder stel. Gemma zegt vriendelijk gedag. En ze lopen door naar achteren, waar ze helemaal achterin de bus gaan zitten.
"Zo we zitten! lekker fris hier", Eva zet de airco nog iets harder en gaat ook zitten.
Blijkbaar komen er geen mensen meer, want de buschauffeur sluit de deuren van de bus en daar gaan ze, over de hobbelige paadjes.
De buschauffeur stelt zich voor als Ali. Een kleine, tengere man. Gemma schat hem rond de 30 jaar. Hij heeft een brede 'smile' op zijn gezicht, en verteld glimlachend en in hakkelend engels, "Reis niet lang, 15 minuten hotel"

'Tudeluduut pieép piep piep!', Gemma haalt haar telefoon uit haar broekzak. Een sms van Tygo, en ook een van haar moeder, ziet ze. Ze opent eerst die van Tygo.

"Dankje t ging best wel eigenlijk, die condolatie. Hoe is het hotel? Beetje mooie kamer, en is alles nog gezellig? Ik heb morgen laatste voetbalwedstrijd van de competitie, we staan 2e. Sms je de uitslag wel! x Tygo"

Zelf ben ik er ook wel benieuwd naar, hoe het hotel en onze kamers eruit zien, denkt Gemma. Ze hoopt dat het strand niet heel ver van het hotel afligt, zodat ze ereen kunnen lopen.
Ze opent het smsje van haar moeder.

"Hoihoi! alles goed daar? hier wel. Hebben jullie een goede vliegreis achter de rug? en een mooi hotel, en mooie kamer? ik hoor het wel. Groetjes van hier! Mam"

Typisch een sms van mamma, denkt ze. Die schrijft altijd 'alles goed daar?'.
Gemma besluit om vanavond maar wat terug te sturen, het word toch geen actieve dag meer vandaag. Ze bergt haar telefoon weer op.
"We zijn er volgens mij", hoort ze Eva zeggen. Gemma kijkt uit het raam en ziet een groot, en prachtig gebouw staan, met veel grote ramen en veel versiering aan de buitenkant. Bovenop het hotel staat een groot bord met 'Hotel Grand Rhodos *****', Eva juicht, "Yes! hèhè, eindelijk! we zijn er"
"Wat een mooi hotel hè Eef? Wat ga jij als eerste doen zo?", vraagt Gemma.
"Mmm, ik weet niet. Eerst mn spullen dumpen, zullen we daarna met z'n vieren het zwembad in duiken?",
ze stemmen allemaal mee in. Gemma ook, eigenlijk was ze van plan om op de hotelkamer alles uit te zoeken, maar een frisse duik kan ze wel gebruiken.
De bus stopt voor het hotel en ze stappen uit. De koffers worden door mensen van het hotel naar binnen gebracht. Als ze in het hotel zijn, moeten ze even wachten en dan krijgen ze de sleutels van hun kamers. De spullen gaan mee de lift in, naar boven. Het is een glazen lift, ze kunnen zo het hotel in kijken. Het hotel van binnen is net zo mooi als van buiten. Ze zitten op de 4e verdieping, kamer 1239 en 1238. Ze proppen zich lachend met z'n vieren in de lift. Als ze boven zijn moeten ze even zoeken, maar Lisa vind de kamers al snel. "Zien we jullie zo, over 10 minuten? dan gaan we naar het zwembad", vraagt ze. Gemma knikt, "Bij het zwembad spreken we af, oke? we zien jullie daar wel"
Gemma en Eva lopen hun kamer binnen..