Bokt.nl

Citaat:

“Suus kom je eten roep je , je broer ook even” roept mijn moeder weer eens.
“Ja mam doe ik kom er zo aan” roep ik maar waar weer terug zoals gewoonlijk.
Zachtjes klop ik op de broer van mijn broer “ Martijn Eten’’
Onder het eten hebben we het eigenlijk over nutteloze onderwerpen zoals: wat heb vandaag gedaan dan.
“Mam , pap mag ik vanaaf mij Melissa blijven slapen” vraag ik dan.
“ Oke is goed hoor schat bel je morgenochtend dan wel even hoe laat je thuis komt?”
“ Ja hoor doe ik heb mijn mobiel altijd bij me.”
“ Nou zusje ga je alweer weg.”
Na het eten ga ik even mijn spullen pakken en wat geld , je weet natuurlijk nooit.
Het is alweer 20.00 en ik bendenk me dat ik maar eens ga.
“Mam, pap ik ga hoor bel jullie morgen”
“Oke , doe je wel voorzichtig en niet te veel drinken als jullie uitgaan hé”
“Ja doe ik hoor kus” en dan doe ik de deur dicht.
Ben blij dat het nog zomer is en dat het nu gelukkig nog licht is.
Na een kleine 15 minuten ben ik bij Melissa aangekomen.
De Gordijnen zijn al dicht maar het licht brand wel en ik zie een flitsend beeld.
“Mmm zal vast de t.v. wel weer zijn” denk ik lachend bij me zelf.
Hoofdschuddend loop ik door naar achter doe het hekje open en zet me fiets in de tuin.
Ik zet me fiets op slot, pak me tas en ga maar weer richting de voordeur.
Bij de voordeur aangekomen bel ik vast aan.
De bel is nog niet eens helemaal afgegaan af Melis trekt de deur al open.
“Hey Muts” “Hoestie?” vraag Melis gelijk.
“Hey ja goed met jou?” vraag ik direct “ja met mij is alles ook goed hoor”
Melissa sleurt me gelijk mee naar boven en zegt waar ik maar even mijn spullen moet dumpen.
“Suus weet je wat ik heb” “Nou nee vertel op”
“ Nee Suus je moet even raden wat het is” “Ah toe Melis zeg nou ik heb echt geen flauw idee” “ nee eerst moet je één keer raden”
“Oke oke je hebt een bh met Pirates of the Caribbean erop” grap ik een beetje.
“Nou nee dat zou gaaf zijn maar ik heb de Potc dvd deel II” “Wow gaaf dat meen je niet laat zien” roep ik “Kijk dit is hem zullen we hem morgen gaan kijken?” vraag ze met een bigsmile.
“Ja gaaf kan nu al echt niet meer wachten totdat we hem morgen gaan bekijken met die twee kwijlkerels erin” Zeg ik met een smile.
“Melis het nu 20.45 zullen we nog uitgaan?” vraag ik weer op normale toon
“Hmm ja dat zouden we best nog wel kunnen doen” “heb jij goede kleren bij je” vraagt ze dan op een suikerzoet toontje
“ja ik wel , we willen nu wel wat jongens versieren hé” En direct moet ik weer om die domme opmerking van mij lachen. Wij en jongens versieren daar heeft nog nooit iemand van gehoord.
‘Nou ja je weet tenslotte noot’ denk ik bij mezelf
“Melis ga me even omkleden hoor” zeg ik. “Ja is goed roep je me even als je klaar bent want dan ga ik erbij” “Is goed doe ik”
Zingend kleed ik mezelf om, heb net een nieuw topje dus die kan ik mooi even aandoen.
Zo ‘k heb me al omgekleed nog even wat oogschaduw,mascara eb lipgloss op. Me haar gekamd en laat ik los, zo ik ben klaar.
“Melis ben klaar je kan erbij” roep ik naar beneden.
“Oke mooi kom eraan” krijg ik als antwoord.
Vijf minuutjes later ziet ook Melissa er tiptop uit.
‘zo wij kunnen gaan’
“Mam we gaar hoor en zijn uiterlijk om 2 uur thuis” zegt Melis nog even.
“Oke wel voorzichtig zijn hé,en geen rare dingen uithalen. Kusje”
“Doen we mam doég” We gaan lopend weg en zwaaien Melissa’s moeder nog even uit.

Het is maar goed dat Melissa zo dicht bij de stad woont want nou kunnen we tenminste lopend gaan.
Het was nu buiten al ietsje donkerde aan het worden , maar de lantaarnpalen hoefden nog steeds niet aan.
Na een kleine 10 minuten lopen zijn we aangekomen bij de discotheek. Het is best druk is de discotheek , een groepje vrienden van school zijn er ook.
Ze zitten op ons plekje op de banken. Melissa en ik besluiten erbij te gaan staan.
“Hey meiden ook maar gekomen” zegt Sjors met een knipoog vooral naar Melis gericht.
“Ja is wel net zo gezellig hé” Zegt Melis grinnikend terug.
“Jepz wat willen jullie drinken?” “Melis wil graag een pessoa en ik een biertje”
“ Ok wil jij geen alcoholvrij biertje Suus ?” Vraagt Sjors lachend. “No thanks” Lach ik maar terug.
Iets later komt Sjors eraan met ons drinken. ‘dankjewel’
“ Melis zullen we gaan dansen?” “Ja goed idee, kom mee dan!” Zegt Melissa en sleurt ze me mee de dansvloer op. “Vind je Sjors ook geen schatje?” Vraagt Melis aan mij als we met zijn tweetjes zijn. “Oh ja echt joun type” lach ik terug. Hier op de dansvloer voel ik me echt thuis.
“Melis hierna komt ons lievelingsnummer; Everytime i think of you van Marco Borsato en Lucie Silvas.” Zeg ik. “Ja kom laten we de jongens even deze kant op sleuren”
“ Oke doen we, zullen we Rick en Roy even pesten die vinden dansen toch al zo leuk” Zeg ik al grinnikend bij de gedachte.
Als we Terug bij de groep zijn loop Melis gelijk naar Rick toe.
“Hey Rick kom dansen” En Melissa sleurt Rick al mee voordat deze heeft kunnen tegenspartelen. De andere jongens en meiden die er staan vinden het nogal grappig en ook Roy staat daar tussen. “Hey Roy je kan daar nu wel staan lachen maar jij gaat met mij mee.” Zeg ik met een bigsmile op mijn gezicht. “ Echt niet zoek maar lekker iemand anders op”
“Mooi niet mee komen jij en sleur hem mee. De rest vin het wel grappig en helpt mij even en ze geven hem even een duwtje in zijn rug zodat hij wel mee moet komen.
Het liedje is al snel afgelopen en de jongens hebben er niet echt de lol van in kunnen zien.
Melis en ik lopen lachend met de nu nogal geïrriteerde jongens terug naar de groep.
De jongens krijgen een bemoedigde klap op de schouders dat ze het zo goed hebben gedaan.
Wij gaan nog even wat drinken en daarna weer de dansvloer op want dat is toch het leukst.
Ik laat nog een paar keer mijn ogen door de zaal heen glijden maar er zit geen lekker ding tussen. We hebben met zijn al nog wat lol gemaakt en lekker gechild te hebben is het zo alweer 1.00 uur.
Melissa en ik besluiten maar weer eens op te stappen en naar huis te gaan.

Het is maar goed dat we de stad zo goed kennen, want het is nu zo donker je zou zo verdwalen. En in alle steegjes zijn geen lantaarnpalen en ze lijken zo veel op elkaar.
We zijn nu net vertrokken maar toch voel ik me niet op mijn gemak. Ik heb gewoon zo’n gevoel alsof iemand of iets ons aan het volgens is.
We zijn nu al op de helft en er is nog steeds niets gebeurd. Toch wil het onheilspelende gevoel niet weggaan en blijft het aan me knagen.
We moeten nog een paar donkere steegjes door en ik zeg tegen Melis dat ik me er toch niet zo goed bij voel. We bedenken even wat we moeten doen of we terug gaan of toch dat kleine stukje nog even doorlopen.
‘Waren we nou toch maar op de fiets’ denk ik in mezelf.
We besluiten toch maar door te lopen maar dan wel heel snel.
Nog snel voordat we elk steegje ingaan kijk ik achterom maar kan echt niets raars ontdekken.
We zijn nu bij het laatste steegje en ik voel me echt misselijk worden.
Nu heb ik echt geen idee meer hou dat komt hier heb ik echt nog nooit last van gehad.
Het lijkt alsof Melis mijn gedachten kan raden en ze staat gelijk stil.
“Suus wil je nog wel we kunnen anders nu ook nog terug gaan hoor” zegt Melis zachtjes
“ Nee hoor dat hoeft niet we zijn er nu bijna dat laatste steegje kan toch niet zo’n probleem zijn , ik weet alleen niet waarom ik zo’n raar gevoel heb.”
We gaan het laatste steegje in. Melissa gaat voorop en ik er dicht achteraan.
We zijn al op de helft van het steegje en ik zucht een keer diep dat er gelukkig niets aan de hand is.
Dan voel ik ineens een hand op mijn schouder. Ik draai mezelf razendsnel om, En slaak dan een harde gil.

nujaro schreef:

Toushie schreef:

dankjulliewel
ga dan zeker verder met het schrijven heb morgenw eer 4 uur school dus dat meot wel lukken.
ja jeltien heb hem net nog even gelzen en toen zag ik ook echt overal fouten staan.
maar vind het fijn hoor dat er iemand zo precies is.

ja
als je het toch erg vervelend vind gewoon zeggen hoor, dan lees ik eroverheen

Citaat:

Ik kijk direct een het gezicht van een onbekende jongen.Ik weet niet wat te doen en wil wegrennen maar sta als versteend. Ook Melis heeft zich omgedraaid en gegild.
Melissa wil mij meesleuren en wegrennen, maar ik kan geen stap meer verzetten.
“Sorry ik wou je niet laten schrikken hoor, maar ik weet niet waar ik ben en ben de weg kwijt.” Zegt de vreemde jongen. Nog steeds sta ik als versteend en weet niets uit te brengen.
Melissa kijkt me een beetje raar aan en geeft me een por van kom wegwezen hier.
“Weten jullie misschien een plek waar ik kan slapen of iets dergelijks onderdak” Vraagt de jongen.
Blegh vast een zwerver denk ik bij mezelf en kom weer wat bij de positieven.
“ Uhm” zeg ik. Neem Melis even iets verder door en vraag aan haar wat we gaan doen.
Ze bedenkt dat we misschien moeten zeggen dat die na het politiebureau moet gaan en dat hij in de stad is. We besluiten het maar te zeggen.
“ Uhm” begin ik opnieuw” “Je kan nu op dit tijdstip het is al 1.45 na het politie bureau gaan” “ Ja daar hebben ze vast wel een slaapplaats voor je” Vult Melis mij bij.
“ Oh oke kunnen jullie mij niet even brengen?,ik weet de weg hier niet”
weer loop ik effe met melis iets verder op. “ Melis wat doen we nu?” “ tja we kunnen even meenemen naar mijn huis dat is nu nog maar 2 minuutjes en we hoeven alleen nog maar over de grote weg”stelt Melissa aan mij voor “ Ja maar vertrouw jij hem wel , ik weet het niet hoor.
Hij weet dat ook waar jij woont en kan ons dan later gaan lastigvallen.” “ wat wil je dan doen ga toch liever met mijn moeder en hem zo de wegwijzen na het politiebureau gaat ook niet lukken, zit hier nou niet zo om de hoek!” “Ja je hebt denk ik wel gelijk. Hij ziet er ook niet gevaarlijk uit of zo.” “Nou kom laten we hem dat maar voorstellen” We lopen weer terug naar de jongen die er nog steeds afwachtend staat te wachten.
“ Oke” begin ik maar weer. “ Wat we hebben besloten is het volgende , Een van ons wootn hier 2 minuten vandaan je loopt met ons mee naar huis. Vanaf daar gaat er iemand met ons mee en brengen we je naar het politiebureau. Ben je het er mee eens?” Zo dat is er ook weer uit. De jongen staart ons een beetje verbaasd aan en begint dat weer te praten.
“Ok ik weet het hier verder niet dus ga met jullie mee, wees niet bang voor mij hoor.”

“ Oke volg ons maar dan” Zegt Melissa op haar beurt weer en we beginnen te lopen.
De jongen loopt nog steeds rustig achter ons aan , toch ben ik nog steeds wat wantrouwens je weet immers nooit. Het lijkt mij best een aardige jongen maar dat zien we morgen wel weer.
Het is alweer 2.05 en we zijn bij Melissa’s huis aangekomen. “ Ik ga even naar binnen en roep mijn moeder blijven jullie hier even wachten?” “ Hmm ja dat lijkt mij wel het beste denk ik.”
Melissa loopt naar de deur en draait het slot om. “ Mam waar ben je?” word her binnen geroepen “ Schat wat ben je laat, hoe kotm dat?” vraagt Melissa’s moeder dirct terug met ene bezorgde blik. “ Dat zie je wel als je even mee naar buiten komt”
Wij staan nog steeds buiten te wachten en soms werp ik een blik op de jongen. “ Hé hoe heet je eigenlijk” Vraag ik maar eens want dat weten we nog niet eens. “ Oh ik ben Martin”
“ Oke ik ben Suus” stel ik mijzelf dan ook maar voor. Ah daar komen Melis en haar moeder aan. “ Meiden wie is dat?” Melissa’s moeder kijkt ons een beetje raar aan niet wetend wat ze moet denken. “Dat ja dat is Martin stel ik hem maar voor” “ Ja mam , wij willen hem graag naar het politiebureau brengen. Hou wou weten waar hij was en waar hij misschien kon slapen. Zodoende hebben we hem het politiebureau voorgesteld.” Melissa’s moeder staat ons nog steeds een beetje raar aan te kijken. “ Tja we waren hier heel dicht bij en we bedachten dat de beste oplossing was om jou er bij te halen mam. Zodat jij mooi mee kan gaan hem naar het politiebureau te brengen.” “ Oke nou begint het mij te dagen. Nou laten we maar gaan dan want het is best nog wel en stukje lopen. Ga je mee Martin?” “ Ja mevrouw ik ben blij dat julle mij willen helpen.” Opnieuw beginnen we met lopen maar dit keer richting het politiebureau en met Melissa’s moeder erbij.
Ondertussen met al het gepraat bij elkaar is het alweer. 2.30.
Nog zo’n 5 tot 10 minuten lopen en we zijn er. We zijn allemaal heet stil verzonken in gedachten wat we er allemaal van moeten denken. Melissa’s moeder loopt voorop en goed door. ‘ bah wat is het zo donker zeg’ Ben ik blij dat ik niet alleen ben denk ik in mezelf. “We zijn er bijna hoor” zegt Melissa’s moeder dan opeens en we zijn allemaal weer opgeschrikt uit onze gedachtes.

Bij het politiebureau aangekomen brand daar nog licht en bellen we even aan de deur aan zodat deze opengaat. “ Hallo dames en heer wat kan ik op dit tijdstip voor jullei doen?” vraagt een ietwat verbaasde politieagent aan ons. Opnieuw leggen Melis en ik het verhaal uit. Vanaf hoe de jongen ons liet schrikken totdat we hier zijn aangekomen en dat dit ons de best oplossing leek. Tussen ons verhaal door valt de jongen ons soms bij met ‘ja en ja dat klopt’ “ Zo dus hij zou hier graag een nachtje willen blijven?” De politieagent richt zich nou weer tot de jongen. “ Als dat zou kunnen ja graag” “ Dat zou kunnen als je eerst wat wilt invullen en dergelijke” De politieagent schuift de jongen wat papieren en een pen toe en hij gaat gelijk druk aan de slag. “ Bedankt voor het brengen van deze jongeman dames. Ik zal vandaag nog wel laten weten hoe het met hem er voor staat gaat u lekker naar huis en dan hoort u het van ons.” “ Oke dank u agent we horen het dan wel weer tot ziens.” “ Tot ziens wel thuis” En wij gaan weer op weg richting Melis haar huis. “ zo dat was me het avondje ook wel weer” zeg ik en denk aan wat er vanavond allemaal weer is gebeurd. “ Ja meis we gaan nu lekker naar huis en dan onder de wol het is alweer 3.00 nu en als jullie straks liggen alweer 3.30” zegt de moeder van Melissa tegen ons met een knipoog. “ Ja mam nou ben nu ook wel moe hoor tis een drukke avond weer geweest.” “Zo thuis willen jullie nog wat drinken?”
“ graag wat fris” antwoorden we beiden tegelijk en schieten toch in de lach na alle spanning van vanavond mag dat ook wel weer. “Dat was lekker dank je mam. Kom je suus dan gaan we lekker pitten ben bekaf” “ Ja is goed kom eraan.” Vraag me af wat mijn ouders zullen zeggen als ik dit weer vertel. Dus zullen vast wel schrikken. “ Ik weet wat jij denkt” zegt Melis tegen mij met een scheve grijns. “ Nou vertel op dan” “ Hoe je ouders morgen zullen reageren als je ze dit vertelt. Je gezicht is gewoon een open boek.” “ Wees niet bang ze pakken het vast wel goed op mijn moeder trok binnen ook een beetje wit weg en ze is er redelijk goed onder toch?” “ Ja nou ja ik wacht het morgen wel weer af maar we gaan eerste Potc deel 2 kijken hoor.” “ Haha ja dat doen we. Nou slaapse het is al hartstikke laat. “ Ja dank je jij ook.”

Zo zeg wat is dit een drukke en spannende avond geweest. Die jongen was best wel leuk volgens mij. Ga morgen wel even langs bij het politiebureau vragen hoe het er nu met hem voorstaat dan. Ze zullen Melissa’s moeder er vast ook wel over bellen. Waarom wil ik dan gaan eigenlijk. Een klein stemmetje in mijn hoofd zegt dat ik gewoon ga omdat ik hem nog een keer wil zien. Want als hij weg is , is hij misschien voorgoed verdwenen. Maar je kent hem niet eens zegt weer een andere stem in mijn hoofd. Na nog heel wat gepiekerd te hebben val ik eindelijk als een blok in een diepe slaap.