Bokt.nl

Citaat:

Ik schaatste over het ijs, het was geweldig. Hier had ik zo lang naar uitgekeken. Naar de tijd dat het weer winter werd. Mijn moeder wilde niet dat ik deed schaatsen. Ze vond het gevaarlijk en ze zei dat het me te veel afleidde van mijn schoolwerk. Ja, ik moest goede punten halen zodat als ik volwassen was ik een goede beroep kon doen. Ik was pas 14 en werkte me kapot. Studeren kon ik gewoon niet, het gaf me geen lekker gevoel. Het enige wat ik nog wilde was kunstschaatsen, al was het alleen met de winter zo. We woonde een kwartier van een meertje af en daar ging ik dan met mijn fiets heen. Vrolijk schaatste ik er op los. Ik sloot mijn armen waardoor ze meer vaart kreeg. Iets wat ik allemaal op internet had geleerd. Ik maakte een sprong door de lucht en stond binnen een paar tellen weer op het ijs. Ik ging sneller schaatsen en probeerde het nog eens. Daarna viel ik, en nog eens en nog eens. Het meertje was niet bepaald glas zoals een echte ijsbaan. Misschien moest ik maar eens naar een schaatbaan zoeken. Dat zou het een stuk leuker maken en bovendien kon ik dan ook in de zomer schaatsen. Met die gedachten probeerde ik het nog eens en weer viel ik. Ik bleef op mijn rug op het ijs liggen en staarde naar de hemel. Vandaag was het zondag, ik had hier de hele tijd geschaatst en was totaal de tijd vergeten. Vlug keek ik op mijn horloge. Het was al 8 uur. Voorzichtig maar toch snel stond ik op en schaatste naar de kant. Vlug deed ik mijn schaatsen uit en mijn normale schoenen aan. Daarna deed ik ze in mijn tas, draaide mijn fiets van het slot en fietste snel naar huis. Onderweg kwam ik veel mensen tegen die me met een scheef gezicht aankeken. Waarom wist ik niet, en veel kon het me niet schelen..

Snel haalde ik de deur van het slot en sloop voorzichtig naar boven. ,, Jonge dame ’’ hoorde ik mijn moeder kwaad roepen toen ik bijna boven was. Met een zucht liep ik weer naar beneden. ,,Hoe durf je zo laat thuis te komen?’’ zei ze daarna kwaad. Nogmaals zuchtte ik. ,,Omdat ik een de tijd vergeten was en twee geen zin had om naar huis te komen’’ reageerde ik chagerijnig. ,,Nou jongedame, als straf mag je nu meteen naar bed gaan’’ ,,Maar mam’’ smeekte ik. ,,Naar boven’’ beval ze. Met tegenzin stampte ik de trap op. Eenmaal op mijn kamer pakte ik kwaad een pyama uit mijn kast en schoon ondergoed en liep er mee naar de badkamer. Daar sloot ik me op en kleedde me uit. Meteen daarna ging ik de douche in en vulde een washandje met zeep. Toen begon ik me te wassen. Ik had er geen idee van hoelang ik er onder had gestonden want toen ik op mijn horloge keek was het half negen. Een half uur dus. Snel draaide ik de kraan uit, stapte de douche uit en droogde me af. Schoon en fris deed ik mijn ondergoed aan en mijn pyama. Vervolgens poetste ik mijn tanden, ruimde de badkamer op..

Ik keek naar het plafond, het was zo helder wit. Stiekem sloop ik mijn bed uit en zette de computer aan. Ik moest gewoon nog even mijn mail chekken en op msn gaan. Langzaam startte de pc op. Voor mij ging het me net iets te langzaam en gaf het ding een flinke trap waardoor het sneller werkte. Ik grinnikte en wachtte af. Na vijf minuten had ik mijn mailbox geopend en was msn opgestart. Net toen ik mijn mail wilde nakijken werd er tegen mij gepraat, het was Linda.

Linda -> in lovee zegt: Heey Kate
Kate, Just normal zegt: Ook hallo
Linda -> in lovee zegt: Weer geschaatst vandaag?
Kate, Just normal zegt: Ja, het was echt helemaal top.
Linda -> in lovee zegt: Ik snap echt niet wat er zo leuk aan is, maarja. Iedereen zijn hobbys.
Kate, Just normal zegt: Precies.

Ik hoorde mijn moeder de trap opkomen en babelde voor haar snel iets terug.

Kate, Just normal zegt: Sorry, moet gaan. Mams komt naar boven en ik had straf. Tot morgen.
Linda -> in lovee zegt: doei!

Snel sloot ik mijn pc af en sprong in bed. Net toen ik goed en wel lag kwam mijn moeder binnen. ,,Wat is er?’’ vroeg ik poeslief. Ze liep op me af en ging op de rand van mijn bed zitten. ,,Luister, ik wil dat je goed scoort op school net als je vader. Daarom hebben we af gesproken dat je iedere dag om negen uur naar bed gaat.’’ Zei ze. Ik geloofde mijn oren niet, wat zei ze daar nou. Voordat ik nog iets kon zeggen liep ze mijn kamer uit. Geweldig dacht ik bij mijzelf. Daar kwam het je moet weer op tijd naar bed verhaal weer net net als vorig jaar met de winter. Zuchtend draaide ik me om en sloot mijn ogen. Hier had ik dus echt geen zin in. Langzaam viel ik in een eideloze slaap.

,,Heey Kate’’ groette Linda mij vrolijk. Vandaag was ik niet echt in de stemming na gister avond. ,,Ook hallo’’ Probeerde ik op mijn vrolijkst. ,,Hoe gaat het ?’’ vroeg ik. ,,Goed, met jouw?’’ ,,Ook wel’’ Samen liepen we de school in. Het was al 10 uur, echt tijd voor de eerste les. Ik keek op mijn rooster; Aardrijkskunde. Ik zuchtte diep. Vandaag had ik echt geen zin in die leraar, maar ach. Wat boeide het ook eigenlijk. Ik friemelde wat met mijn haren tot we in het lokaal kwamen en zag tot mijn verbazing al een hele hoop mensen zitten. Ik wist niet waar ik moest kijken. Iedereen keek ons aan. ,,Ga maar naar de conrector;’’ beval de leraar. Met tegenzin liep ik met Linda naar de conrector en klopte op de deur. Langzaam liepen we naar binnen. Toen we heb zagen moesten we ons inhouden met lachen. Zijn haren stonden recht overeind, alsof hij door de elektischeteit geraakt was. ,,Oh, uh dames, wat is het probleem?’’ vroeg hij zenuwachtig. Door hem werd ik zelf ook zenuwachtig. Ik nam het woord op me. ,,Ik we, waren. Ik , we.’’ Stamelde ik. Ik voelde een por in mijn zei van Linda en liet het woord aan haar over. ,,We kwamen te laat in de les doordat ons gisteren verteld was dat de les naar 10 uur was verplaatst.’’ Loog Linda. Ze kon werkelijk goed liegen vond ik want we kregen een briefje en werden naar aardrijkskunde gestuurd. ,,Volgende keer niet zo zenuwachtig doen’’ grinnikte Linda tegen mij. Ik grinnikte mee tot bij ons lokaal en klopte op de deur. Meteen daarna liepen we naar de meneer, gaven ons briefje en ging aan een tafeltje zitten. We leerde over het land china dingen. Hoe saai kon je iets voorbereiden. Net toen de bel ging kreeg ik een vliegtuigje van papier naar mijn hoofd geschoten. Ik raapte het op en las het. Morgen om 10 uur op het meer.. stond er in. Bibberend gaf ik linda een por en overhandigde het haar. Ze begon te lachen. ,,Er is niks aan de hand geloof me’’ grinnikte ze zachtjes. Ik rolde mijn ogen en verliet de klas. Waarom kon ze nooit één keer serieus doen, al was het maar voor een keer. Ik werd op de voet gevold door Linda. ,,Boe’’ zei ze en ze sprong voor me. Meteen stopte ik en viel achterover in de armen van een jongen. Meteen daarna spong ik recht. Toen ik zag wie het was schrok ik dood. ,,Ik ehm, sorry, ik’’ stotterde ik zenuwachtig. Hij gaf me een knipoog. ,,niet erg’’ grinnikte hij. Meteen daarna liep hij door waarna ik voor de zoveelste keer op rij een por kreeg van Linda. ,,Je weet toch wie dat is?’’ vroeg ze grinnikend. ,,He gotver Linda, houd eens op met je eeuwige gegrinnik en gelach’’ snauwde ik. ,,Nou sorry hoor’’ antwoordde ze kwaad. Ditmaal begon ik de lachen als gevolg dat we lachend als halve garen het schoolgebouw uitliepen. Waarom moest dat mens je altijd aan het lachen krijgen bij alles wat je deed. Ik rolde mijn ogen en gaf haar een harde klap op de schouder. ,,Boe’’ Riep ik in haar oor. Meteen schoten we in de lach. Wat waren we toch een vreemd stel. Iedereen stond ons aan de gluren. ,,Waar kijk je naar?’’ riepen we lachend uit. Ik begon me toch wat te schamen en liep rood aan. ,,Heb je coke gesnoven ofzo’’ grapte ik. Ze schudde haar hoofd. ,,Wel middelen om vrolijk te worden’’ grapte ze terug. Mijn dag was tot vandaag perfect. Na school zou ik snel mijn huiswerk afraffelen en naar het meer gaan. Gelukkig hadden we maar een les vandaag gehad. Buiten in het fietsenhok sprongen we op onze fiets en fietste samen naar huis . Door ons gelach lette we niet op de weg waardoor ik midden op de weg fietste. Tot mijn grote schrik kwam er een auto aan. Met grote ogen keek ik ernaar. Elk bot in mijn lijf versperde mijn bewegingen. Ik kon niks anders dan blijven staan midden op de weg. Ze auto kwam steeds dichter en dichterbij tot hij met een klap tegen me opreed..

Citaat:

Ik werd wakker in het ziekenhuis. Er stond een dokter naast mijn bed en ik zag Linda aan het bed zitten. Zenuwachtig keek ik naar de dokter. ,,Wat heb ik?’’ vroeg ik hees. ,,Niks ernstigs, alleen een kleine breuk in je pols. Over een uurtje mag je naar huis’’ antwoordde hij, daarna verliet hij de kamer. Ik keek naar mijn pols, hier kon ik toch niet mee thuis komen? Als ze me zo zagen mocht ik niet meer gaan schaatsen, voorlopig of voor altijd. Maar dat zou ik niet laten gebeuren. ,,Wat is er nou precies gebeurt Kate?’’ vroeg linda aan me. Ik haalde mijn schouders op. ,,Ik was niet op aan het letten.’’ Zuchtte ik. Ik keek op mijn horloge en stond op uit het bed. ,,Ze kunnen me wat, kom mee. We gaan’’ zei ik. We liepen de kamer uit opweg naar buiten. ,,Is mijn fiets nog inorde?’’ vroeg ik. ,,Ja, ik heb hem voor je mee gesleept’’ antwoordde ze. Zonder verder nog iets te zeggen liepen we door. Eenmaal buiten zag ik dat hij inderdaad nog heel was. ,,Bedankt’’ antwoordde ik blij. ,,No problemo’’ grinnikte ze.

Ik opende de deur en liep het huis binnen. Echt op mijn gemak voelde ik me niet. Meteen sloop ik naar boven naar mijn kamer. Ik keek wat rond, zo te zien was mijn moeder op mijn kamer geweest. Langzaam liep ik naar mijn bed en viste er mijn schaatsen onderuit. Ik moest toegeven dat een pols in het gips erg vervelend was. Meteen ging ik opzoek naar een tas. Toen ik deze gevonden had propte ik mijn schaatsen erin en sloot hem af. Zachtjes sloop ik mijn kamer uit naar beneden. In de gang haalde ik opgelucht adem en liep naar buiten. Daar stapte ik op mijn fiets en ging op weg naar het meertje.

Ingewikkeld trok ik mijn schaatsen aan. Plots moest ik weer aan dat briefje denken. Waarschijnlijk had Linda het geschreven anoewel ik haar zoiets niet echt snel zag doen. Denkend knoopte ik mijn veters vast en stond op. Sloffend verplaatste ik me door de sneeuw en bereikte het ijs binnen een paar seconde. Voorzichtig zette ik mijn voeten erop en begon met een eenvoudig figuurtje: een grote acht. Na een paar minuten versnelde ik mijn vaart en sprong omhoog. Eenmaal in de lucht draaide ik twee maal rond. Behendigd kwam ik met een voet neer. De andere zwaaide nog in een kring rond en kwam daarna neer. Ik liet me achterover vallen op het ijs en keek omhoog naar de lucht. Nu wist ik het zeker; ik ging schaatslessen nemen, of mijn ouders het nu wilde of niet. Met deze beslissing stond ik weer op en schaatste naar de kant. Daar stapte ik weer in de sneeuw en ging op de plek zitten waar ik mijn schaatsen had aangedaan. Ik hoorde een auto stoppen voor het meer en keek op. Geschrokken stond ik op. Mijn moeder stond daar. Meteen kwam ze op me af lopen. Ik rolde mijn ogen, wat was er nu weer. Ik keek op mijn horloge. Het was al 7 uur. Ik had best honger aangezien ik gisteren en vanmorgen helemaal niks gegeten had. ,,Waarom hang je hier altijd rond? Je moet je huiswerk nog maken en’’ verder zweeg ze. Haar blik viel op mijn pols. Ze greep hem vast en keek ernaar. ,,Hoe kan dit’’ vroeg ze kwaad. Ik beet op mijn lip, niet van plan om te zeggen hoe het kwam. ,,Laatmaar, als je thuiskomt kun je meteen naar bed gaan. Zonder eten’’ Beval ze. Ik ging zitten, trok mijn schaatsen uit en deed mijn schoenen weer aan. ,,Meekomen’’ beval ze toen, wijzend op de auto. Heftig schudde ik mijn hoofd. ,,Ik heb een fiets, dat weet je’’ antwoordde ik eigenweis. Ze gaf me een kwade blik en liep toen op de auto af. Zonder iets te zeggen draaide ik me om en liep naar mijn fiets. Zo snel als mogelijk fietste ik naar huis.

Kwaad stampte ik ons huis weer binnen. Meteen schoot ik door naar boven. Tot mijn verbazing was ik eerder dan mijn moeder thuis. Even keek ik weer op mijn horloge; half acht. Ik schudde mijn hoofd en liep langzaam mijn kamer binnen. Vermoeid liet ik me daar op bed vallen. Gelukkig had ik vandaag geen huiswerk, dat zou ik gewoon niet aankunnen. Na een aantal minuten stond ik op en pakte een pyama en wat ondergoed uit mijn kast. Daarmee liep ik naar de badkamer en sloot me op. Niemand mocht me nu nog storen, niemand. Ik draaide ze kraan aan en kleedde me uit. Toen ik dat had gedaan stapte ik de douche in en liet het water over me heen stromen. Het was heerlijk na vandaag. Lang stond ik niet onder de douche want na een aantal minuten werd ik al gestoord. ,,schiet op, ik moet ook nog douchen’’ beval mijn vader me. Hard bonkte hij op de deur. ,,Jaja!’’ riep ik kwaad. Snel draaide ik de kraan uit en droogde me af. Daarna deed ik mijn pyama aan en haalde de deur van het slot. Snel liep ik naar mijn kamer en sloot mezelf daar op. Ik keek voor de zoveelste keer vandaag op mijn horloge. Het was pás acht uur. Ik zette mijn wekker voor de volgende dag en zette de computer aan. Daar achteraan zette ik de tv aan. Er was een leuke film op; Wrong turn. Het ging over een aantal mensen die in het bos waren en er waren drie engerds. Deze namen de mensen te grazen en vermoordde ze. Slechts twee overleefde het. Deze film had ik al zo vaak gezien, maar toch bleef hij leuk. In gedachte verzonken keerde ik me op de computer die ondertussen al helemaal opgestart was. Op msn zette ik mijn status op offline en opende internet. Meteen typte ik de site van google in en zocht naar een schaatsbaan hier in de buurt. De enige die een beetje in de buurt was was er eentje van een half uur met de fiets hier vandaan. Dat zou best haalbaar zijn. Ik bekeek de prijzen, 450 euro voor 5 maanden. Ik zuchtte. Dat werd dus een bijbaantje. Ik bedacht me dat ze daar misschien mensen zochten. Even keek ik bij de vacatures, en ja hoor. Daar stonden een paar baantjes. Eentje diende als bediende in het bijhorende restaurant. Per maand verdiende je 300 euro. Iedereen vanaf 14 werd aangenomen. Dat kwam goed uit, ik was 14. Glimlachend sloot ik de pc af en liep naar mijn bed. Zachtjes ging ik op mijn bed zitten en keek de film verder af. Ondertussen keek ik op mijn klok; al half tien. Ik zette de tv uit en ging onder de dekens liggen. Langzaam sloot ik mijn ogen en begon te denken. Na een tijdje viel ik in een onrustige slaap.

Hard werd er op mijn kamerdeur gebonkt en meteen schrok ik wakker. ,,Doe open!’’ schreeuwde mijn moeder. ,,Bekijk het je’’ antwoordde ik kwaad, nog steeds van gisteren. Snel deed ik mij kleren aan, zocht mijn schaatsen en mijn boekentas. Voorzichtig opende ik de deur, stormde zonder iets te zeggen naar beneden, trok mijn schoenen aan en verliet snel het huis. Buiten sprong ik op mijn fiets en fietste langzaam naar school. Ik fietste met een hand omdat mijn andere in het gips zat. Even keek ik op mijn horloge. Kwart voor tien, over een kwartier moest ik op het meer zijn, maar om elf uur op school. Zuchtend draaide ik me om en fietste naar het meer. Daar kwakte ik mijn fiets tegen het gras en liep voorzichtig door de nog steeds niet gesmolten sneeuw naar het ijs. Degene van het briefje was er nog niet, daarom besloot ik maar even te gaan schaatsen. Voorzichtig trok ik mijn schaatsen aan en stapte naar het ijs. Dit maal ging ik behendiger als anders op het ijs staan en begon wat rondjes te schaatsen. Ik werd steeds zenuwachtiger en nieuwschierig naar het feit wie mij hier zo ‘vroeg’ wilde hebben. Ongeduldig keek ik op mijn horloge; het was al 10 uur. Vereweg van rustig schaatste ik over het ijs. Ik was onvoorzichtiger dan normaal en begon maar wat rond te springen en te denken. Was het dan toch linda die mij voor de grap dat briefje geschreven had. Wanhopig schaatste ik nog een rondje en ging toen aan de kant zitten. Als het werkelijk linda was geweest was dit een van de ziekelijkste grappen die ze ooit met me had uitgehaald. Maar snel bedacht ik me dat Linda zóiets nooit zou doen. Ik trok mijn schaatsen uit en deed moeizaam mijn schoenen aan. Ik bedacht me dat ik vanmorgen weer niks gegeten had. Twee dagen zonder voedsel was zwaar vond ik. Ik stond op. Degende die me verwachtte was niet komen opdagen. Ik borg mijn schaatsen op in mijn boekentas en sloot hem af. Vandaag had ik weer niet veel lessen, iets wat meestal was als we bijna een vakantie hadden. Net toen ik me om wilde draaien werd ik op mijn schouder getikt...

kiimmie schreef:

maar dan doe je er een plastic zak om, want het mag niet nat worden.
ik vind het trouwens een erg leuk verhaal!

nujaro schreef:

Heel mooi stukje
ik ben erg benieuwd wie het nou is, al heb ik een vermoedde echt top geschreven, hoop dat er gauw weer een stukje komt