heej heej, dit is een verhaal, over Samoerai, nouhwjah, lees
het maar, en als jullie het leuk vinden, moet je het zeggen, dan
zet ik meer stukjes!
-=xxx=-jez *Moi*
ohwjah, ik ben Dyslecties, dus let niet op de fouten, kan er niks
aan doen....
--------------------------------------------------------------------------------
ik deed mn ogen open, een nieuwe wereld begon voor mij. ik zag een paard naar me toe komen, mn moeder. ik keek om me heen, en zag allemaal rare groene sprieten, en een paar hele grote bruine sprieten met groen er bovenop! het zag er allemaal heel eng uit!
''Samoerai!''
ik keek om me heen, wat werd er nou gezegd?! ik draaide mn hoofd naar het paard wat mn moeder was.
''Ja jij kleintje! Jou naam is Samoerai''
ik briesde, waarom noemde me ze mij zo?!
''M-Mam?! waarom heet ik Samoerai?''
mn moeder antwoorde, ze had mooie diepe ogen.
''nou kleintje, jij zal een vechtersbaasje zijn, net zoals je nu ook al bent. later zal je begrijpen waarom je zo heet. Samoerai betekent zwaardvechter, de oude indianen hebben mij dat eens vertelt.''
ik keek niet begrijpend naar mn moeder, en trok een scheve blik
''maar waarom heet IK dan Samoerai?!''
mn moeder moest lachen.
''jij kleintje, zal een grootse vechter zijn. je wil nu alles al weten, net zoals een Samoerai Krijger. eens op een dag, zal je begrijpen waarom jij Samoerai heet''
mn moeder begon aan de groene sprietjes te knabbelen.
ik besloot erover op te houden, ik was moe, en deed mn ogen dicht.
''ach gut! wat een lieverdje!''
er werd aan mn oor gesnuffeld, en ik werd wakker
''ja énig! heb je goed gedaan! en wat lijkt hij op zn vader zeg!''
''ja, maar die ogen heeft ie wel van jou!''
ik keek om me heen, en zag 3 merrie's bij mn moeder staan.
een donkerbruine, met een brede bles, ze had een iets ingezakte rug,
en uit het gesprek te horen heette ze Marbella.
dan was er nog een palomino, ze was heel mooi goudkleurig met zilvere manen. ze zag er jong en fris uit, en ze heette SunDown.
de laatste merrie die bij mn moeder stond, was iets meer ingehouden. ze zag er niet oud uit, maar in haar ogen was te lezen dat ze al veel had meegemaakt. ze was heel donkerbruin, met witte benen, en een witte bles, die over 1 van haar ogen ging. ze had een heel mooi donkerbruin oog, en een lichtblauw oog. ze heette Blue Symphonie.
nu pas keek ik naar mezelf, ik was wit met zwarte vlekken. ik liep voorzichtig op een waterplas af, en zag dat ik ook een blauw oog had.
ik had slungelige benen, een rommelige vacht, en mn manen stonden alle kanten op. ik nam een slok water, en liep weer naar mn moeder.
''mama!'' ik wachte tot ze naar me keek. ''waarom ben ik zo klein en slungelig? ik ben heel erg lelijk zo! ik wel net zo mooi als jou zijn!''
mn moeder moest weer lachen
''Sam, je bent nu nog klein, maar als je een grote stoere hengst ben, ben je prachtig! onthoud dat! nu ben je dan nog niet zo mooi en groot, maar over een paar jaar ben je groter, en veel mooier dan mij!''
ik wist niet zeker of ze gelijk had, maar stopte erover. ik begon de buurt te verkennen....
Laatst bijgewerkt door Eline op 19-07-05 23:43, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: [tag] aangepast. Voor meer info: de bedoeling, bovenaan CB