Bokt.nl

Citaat:

Ik was van plan om mijn hele leven bij Sanne te blijven. En dat was ook de bedoeling. De volgende dag was ik weer helemaal genezen! Sanne ging me vandaag leren springen. Vol moed gingen we samen naar de bak. Voor alle zekerheid nam ze mijn zadel en hoofdstel toch mee, zodat als het goed ging, Sanne nog kon proberen als ze erop zat. Het ging ineens uitzonderlijk goed! Sanne maakte een vreugdesprongetje, en ik ook! Samen dansten we uren lang! Jammer genoeg kwam haar vader haar ophalen. Snel deed ze mijn zweetdeken om, want ik had superveel gezweet, en zette ze mij op stal, een snelle zoen, en daar was ze. Ze leek een stuk vrolijker dan eerst! Daar was ik echt heel blij mee. Ik voelde me zelf ook veel beter dan toen ik ziek was. Gelukkig was ik nu weer genezen.

De volgende dag was de zomervakantie begonnen. Sanne kwam iedere dag naar me toe, en we gingen samen veel rijden, en buitenritten maken. Ook zouden we nog op ponykamp gaan. Dat zou echt superleuk worden! In het bos was er af en toe nogal iets engs, een soort hond achtig iets, in ieder geval leek het wel op een hond. Volgens Sanne was het een wolf. Ik wist niet wat een wolf was, dus liep ik in vertrouwen op Sanne, gewoon verder. We genoten samen van de buitenritten. En al snel galoppeerde we over hele grote velden, waardoor we de tijd vergaten, en alleen met elkaar bezig waren. Dat was echt super!

Toen de week ponykamp was aangebroken, was ik best zenuwachtig. Ik was nu eenmaal nooit zo vaak bij andere paarden, alleen bij Quickdiamond, want die stond nu tegenwoordig ook op rust bij Sanne. Daar was ik wel blij mee, want zo hoefde ik geen afstand te houden van mijn moeder. Toen ik met de trailer weg ging, hinnikte ik maar één keertje. Verder was het superlang rijden, ik heb wel 6 uur in de trailer gestaan! Gelukkig hebben we wel vaak tussenstops gehad, en kwam Sanne alles controleren, hoe het ging met mij, en of ik nog hooi & biks had. Verder verliep de reis prima. Ik had helemaal niks te klagen, had een lekker zacht bedje van stro onder mijn voetjes, en kon lekker doezelen in de trailer. Ook was er genoeg licht, en genoeg ruimte voor mij in de trailer.

Toen we er eenmaal waren, was het toch best leuk. Ik was helemaal niet zenuwachtig en de week verliep prima, ik kreeg veel nieuwe vrienden, en Sanne ook! Sanne was superblij, en voelde zich hier echt thuis. Manege Hoefijzer heette de manege, een manege waar heel veel pensionpaarden waren, maar ook heel veel lespaarden en pony’s.
Op ponykamp hebben we voor het eerst gezwommen, dat was echt zo leuk! Sanne genoot zichtbaar en ik vond het heerlijk. Ook kon ik eindelijk springen, de andere paarden, die inmiddels mijn vrienden waren, hadden het me uitgelegd. Sanne begreep eerst niks van de verlichte zit, maar haar nieuwe ponykamp vriendinnen leerde het haar. Nu konden we springen, en zat Sanne nog fijn ook! Dat was echt het toppunt. Heel mijn leven werd geweldig.
Tot op die ene nacht…

Die nacht kwam er een jongen naar mijn stal toe. Ik wist niet hoe hij heette, maar ik herkende zijn stem ergens van. Ook dacht ik dat ik Meyke hoorde. Ik doezelde rustig verder, tot ik ze echt dichter bij me hoorde komen. Ik wist nu zeker dat het Meyke was, en dat het haar vriend Jeroen weer waren. Al snel begon ik te hinniken en kwam Sanne de slaapplaats afgerent. Ze riep mijn naam in paniek, en wilde weten wat er aan de hand was. Waarom kon ik nou niet praten? Waarom ging dat niet? Sanne rende steeds harder, ik wist ondertussen al goed genoeg hoe ik mijn stal open moest maken. Sanne was gevallen, ik moest haar helpen. Ik deed met mijn behendige bovenlip de hendel open van de stal, en draafde al briesend naar haar toe. Wat ik vergeten was, was dat Meyke & Jeroen voor mijn stal zaten. Ik was bijna over ze heen gelopen, maar dat kon me niet zo veel schelen, ik wilde naar Sanne en wel NU!
De volgende ochtend zat Sanne bij me in stal, ze was in slaap gevallen. Opeens werd ze wakker van mijn zachte snuit tegen haar wang. Ik voelde me heel veilig bij haar.
Toen de manege eigenaresse kwam, zag ze Meyke & Jeroen. Ze vroeg natuurlijk meteen wat die hier kwamen doen. Meyke vertelde dat ik van haar was geweest. Ik had gehoopt dat ze dat niet had verteld, ze wilde op me rijden! Dat wilde ik echtniet. Sanne liet het gelukkig niet toe. Maar nu wist ik dus, waarom Meyke & Jeroen hier waren. Ze wilden op mij rijden. Ik voelde me niet meer veilig in mijn stal, en Meyke & Jeroen werden weggestuurd.
Ik voelde me opgelucht, en Sanne mocht die nacht bij mij blijven slapen. De volgende dag was de laatste dag, ’s avonds zouden we worden opgehaald… Stiekem wilde ik helemaal nog niet weg daar, maar ik kon niet anders. We gingen nog een buitenrit maken, en daarna moest Sanne haar spullen gaan pakken. Alles ging mee terug. En we kregen nog een cadeautje. Een supermooie bordeauxrood scapadekje! Ik vond hem natuurlijk supermooi, en wilde ‘m meteen op. Maar ik stond al helemaal klaar voor de reis.

De reis duurde ontzettend lang, en onderweg was het schijnbaar buiten heel koud. Maar gelukkig had Sanne verwarming in mijn trailer. Sanne kwam bij de tussenstops even kijken hoe het met me ging. Natuurlijk ging het prima. Ik heb de hele weg rustig weer op mijn hooi staan kauwen. Toen we weer op de gewone stal waren, kwam ik er pas achter hoe moe ik eigenlijk was.

Ik wilde eigenlijk gaan slapen, maar Sanne had nog een verassing voor me. Mijn stal was helemaal versierd met slingers, en ballonnen, om me welkom thuis te wensen, en ik stond op iets wat op zaagsel leek, het was veel zachter om op te liggen, en veel fijner! Sanne noemde het ‘’vlas’’.
Toen ik mijn lekkere warme deken opkreeg, ging ik liggen, en sliep ik in een stuk door.
Pas de volgende dag ’s middags werd ik wakker, door het gehinnik van de andere paarden.

Ik werd eerst gevoerd, en was vandaag een lekker dagje vrij. Ik werd niet gereden, of gelongeerd, maar mocht lekker in de wei staan. Toen kwam Sanne naar me toe, ze had een meisje bij, ze heette Anke. Ze was helemaal gek van paarden, maar mocht niet op paardrijden van haar ouders, ze vonden het een gevaarlijke sport. Paardrijden was misschien wel gevaarlijk, maar risico’s moet je durven nemen.
Iedere echte sport is wel gevaarlijk.
Toen Anke eenmaal bij mij stond, wilde ze me aaien, maar durfde ze niet, ik dacht, ik help haar een handje. Daarna duwde ik liefkozend mijn snuit in haar handen, ze vond het niet zo leuk, ze deinsde achteruit, en riep Sanne. Sanne kwam naar me toe, en zei dat ik het lief bedoelde, ze kende me echt goed!

Anke wilde het nog een keer proberen, en deze keer bleef ik stokstijf staan, ik wilde haar natuurlijk niet weer bang maken!!
Sanne zei tegen Anke, ‘’Zie je wel, hij doet je niks, hij is geweldig!’’, Anke wilde zien hoe dat ik reed, maar Sanne had me een dag vrij belooft!
Sanne zei dat ze dan beter een keer terug zou kunnen komen, we hadden inmiddels net een week ponykamp achter de rug!
Anke vond het niet erg, pakte haar fiets, groette Sanne af, en fietste weg. Sanne ging bij me in de wei liggen, en lag dromerig naar de lucht te kijken. Het was een geweldige zomerdag, niet te warm, niet te koud, blauwe lucht, zonnetje erbij, koud briesje, geweldige zomerdag dus! Sanne lag misschien wel anderhalf uur in de wei, tot ze geroepen werd. Ze wist niet door wie, maar daar kwam ze snel genoeg achter.

Sanne liep mijn wei uit, en zo te horen was het dringend, want het geschreeuw klonk paniekerig. Sanne begon te rennen, en zag dat de manege eigenaresse vast zat met haar voet, haar paard stond te draaien op de wasplaats, en de manege eigenaresse kon niet weg.
Sanne liep naar het paard toe, en begon op een rustige toon tegen hem te praten, ze pakte voorzichtig een halstertouw, en klikte het aan het halster vast, waarbij ze bleef praten, terwijl ze de zij touwen los maakten. Wanneer ze rustig met het paard weg liep, kon de manege eigenaresse ook weg. Ze was Sanne heel erg dankbaar, omdat ze echt goed vast zat, haar voet was zwaar gekneusd, omdat haar paard Smokey zo stond te draaien. Smokey had stres omdat hij net terug was van een wedstrijd, hij vond het nooit fijn om alle knotjes en vlechtjes uit zijn manen te laten halen. Vandaar dat hij zo stond te draaien. Ondertussen begon ik naar Smokey te hinniken. De manege eigenaresse vond het een idee om Smokey een keer bij mij te zetten, kijken hoe we op elkaar zouden reageren. Ik had genoeg gras, en wilde dat best delen met Smokey. Toen kwam Emily de eigenaresse van de manege, met Smokey naar mijn wei gewandeld, Sanne deed de draad open, en zorgde dat Smokey genoeg ruimte had, om de wei in te gaan. Emily draaide Smokey met zijn neus naar de draad, en liet hem los. Smokey kwam gelijk op me af gelopen, en vroeg wie ik was.

Ik antwoordde dat ik Quicksilver heette, en dat Sanne mijn baasje was. Smokey vond Sanne helemaal geweldig, omdat ze hem zo rustig had gekregen. Smokey en ik werden beste vriendjes, en stonden altijd samen in de wei. Ook gingen we vaak samen een buitenrit rijden, en ook natuurlijk over de grote velden galopperen!
Dan deden we vaak een wedstrijdje voor de lol, in het bos, had je een breed galoppad, dat was super! Alleen in het bos zaten wel veel beestjes.

Citaat:

Hoofdstuk 3

Smokey en ik stonden naast elkaar in stal, het was midden in de nacht, en we werden allebei wakker van gerinkel. We konden niemand waarschuwen, alleen Emily konden we misschien wakker hinniken. We wachten af, tot we weer een geluid hoorden, deze keer was er een hele harde knal, en een doffe klap. Ik wist nog steeds niet wat er aan de hand was, dus ik begon heel hard te hinniken, Smokey deed met me mee, en alle andere paarden die op stal stonden ook. Al snel kwam Emily naar beneden, ze zag iemand op de grond liggen, volgens haar was hij bewusteloos, ze ging heel snel naar binnen, en kwam terug met een telefoon, ze belde iemand op, en binnen een paar minuten stond een geel autobusje met blauwe en rode lampen op de manege.. Ik wist niet wat me overkwam, en vond het dood eng.

Ik stond helemaal achterin mijn stal, al snel begon het busje een snerpend geluid te maken! Wat deed dit veel pijn, wanneer hield het op? Smokey zei dat het een sirene was, ik wilde dat die stomme sirene ophield!
Toen de sirene eindelijk stil was, kwam Emily nog even langs, om te kijken hoe het met alle paarden ging, ze gaf ieder paard een aai, en liep terug naar binnen.

De volgende ochtend kwam Sanne vrolijk naar stal gefietst, we gingen vandaag weer rijden, en haar vader zou komen kijken! Dat vond ze echt geweldig, omdat haar vader niks met mij had. Sanne kwam mijn stal in, en gaf me een dikke knuffel. Terwijl ik stond te genieten van haar knuffel, hoorde ik een auto de binnenplaats van de manege oprijden. Sanne rende mijn stal uit, en liet per ongeluk mijn stal open staan, haar vader stapte uit, en ik liep ook naar de auto toe. Sanne riep ineens, ‘’QUICKSILVER GA IS HEEL SNEL TERUG NAAR STAL’’. Omdat ik een goede indruk achter wilde laten bij Sanne’s vader, dus draaide ik om, en liep ik rustig terug naar mijn stal, en wachtte daar op Sanne en haar vader. Sanne bleef lang weg, omdat ze mijn zadel en hoofdstel ging halen. Ze had ook bandages meegenomen. Dat was iets voor om mijn benen, wat ik niet kende.
Sanne poetste me uitgebreid, en zadelde me rustig op. Het was een koude dag vandaag, en het regende pijpenstelen, dus moesten we in de binnenbak rijden. De binnenbak was een fijne bak, omdat ik daar nooit snel afgeleid werd.
Toen we snel naar de binnenbak liepen, liep ik nogal raar, omdat ik niet wist wat dat aan mijn benen was, maar was er al snel aan gewent.

Ik liep mooier als ooit te voren, ik wilde een supergoede indruk achterlaten aan haar vader. Tot ineens de deur open ging uit het niks, ik schrok me echt helemaal lam!! Dus ik sprong opzij, en Sanne verwachtte dit niet, en viel eraf. Ik stond gelijk stil, en verzette geen stap. Haar vader bleef in een soort van shock staan. Sanne stond op, klopte haar broek af, en was van plan terug op te stappen, tot haar vader wakker werd, en zei: ‘’jij stapt echt niet meer op dat gevaarlijke paard hoor!’’ Sanne wist niet wat haar overkwam.. Ik was niet gevaarlijk ik schrok gewoon! Waarom kan ik nou niet praten? Of op een andere manier iets laten weten aan mensen? Soms werd ik hier gewoon ziek van…

Sanne liet haar vader duidelijk merken, dat ze gelijk weer terug op mijn rug wilde, ze werd helemaal boos, en schreeuwde tegen haar vader dat ik niet gevaarlijk was. Vroeger was ik anders, maar dankzij haar was ik veranderd!
Op een gegeven moment, klom Sanne zonder het te vragen zomaar weer op mijn rug. Haar vader wilde haar nog tegen houden, maar het lukte hem niet. Sanne reed gewoon verder, en ik deed mijn uiterste best!

Haar vader geloofde haar deze keer dus wel! Sanne stapte met een glimlach af, en zei tegen haar vader ‘’zie je wel dat ik gelijk had!’’ haar vader stond met open mond te kijken. Ik was blij dat ik haar vader had overtuigt.

Haar vader ging eerder weg, want Sanne kwam zoals gewoonlijk altijd met de fiets, zo kon ze langer blijven, om nog wat te knuffel met mij.
Vandaag gingen we wandelen, in het straatje van de manege was het gras heel hoog, dus mocht ik voor beloning nog even wat grazen. Sanne ging in het gras zitten, en keek naar me. Wat was ik toch gelukkig, dacht ik in mezelf. Stiekem denk ik nog wel eens aan Meyke, maar dan wordt ik super chagrijnig. Gelukkig komt Sanne meestal op dat moment naar me toe!

Toen we klaar waren met grazen, mocht ik de paddock in. Sanne ging mijn stal een opknapbeurt geven. Er zaten nogal veel spinnenwebben, en de muur mocht ook wel eens geschrobd worden! (je moet iets doen om je mens bezig te houden!) Sanne was druk in de weer met alles, en op een gegeven moment ging ze zo lekker, dat ze ook haar kast had opgeruimd. Een hele lading dekjes, dekens en bandages kwamen eruit. Sanne wist maar amper dat ze die nog had! Ze vond zelfs een dekje met mijn naam erop! Wat ze super vond, om wedstrijd mee te rijden.

Want binnenkort gingen we namelijk weer op wedstrijd, en deze keer geen dressuur, nee deze keer gingen we springen.
Ik vond springen echt geweldig, en kon al heel hoog (vond ik zelf dan)!
Sanne was altijd na iedere springles supertrots op me, en knuffelde me uitbundig.
Overmorgen zouden we weggaan, en stiekem was ik eigenlijk wel een beetje zenuwachtig!

Morgen was de dag, ik stond rustig in mijn stalletje te doezelen. Sanne kwam zoals normaal supervrolijk op stal aan.
Ze zei dat ze me vandaag ging wassen, en invlechten. Ik vond het normaal, was het wel gewent. Eerst begon ze met mijn benen, en had ik nog een zweetdeken over mijn rug. Daarna haalde ze de deken eraf, en begon met een zachte straal, van mijn benen, mijn rug nat te maken!
Ik vond het super, en voelde me echt op mijn gemakt bij haar. Stiekem was ik toch nog een beetje zenuwachtig.
Dat zou wel overgaan dacht ik! Dus stond ik verder te doezelen op de wasplaats, waar ik lekker gedoucht werd.
Toen ging ze mijn staart en manen uitgebreid wassen, met shampoo. Ik vond het verschrikkelijk stinken, maar mijn manen en staart waren volgens Sanne superzacht! Dus vond ik het oké. Ze deed eerst mijn manen, en wachtte nog even met mijn staart, omdat ze dan gelijk met natte manen me in kon vlechten. Ik stond geduldig te wachten, en liet mijn hoofd een beetje zakken zodat Sanne er beter bij kon.
Sanne voelde zich ook gelukkig vertelde ze me.
Die nacht sliep ik als een roosje.

Die ochtend werd ik erg vroeg wakker. Vandaag was de wedstrijd!
Ik stond al opgewonden op mijn ontbijt te wachten, en ik kreeg vandaag meer kuilgras dan dat ik normaal kreeg! Lekker dacht ik!!
Sanne moest morgen weer naar school, ze vertelde me tijdens het poetsen, dat ze school echt heel erg haatte!
Ze werd veel gepest, omdat ze veel van mij hield. ONZIN!!!! Waar sloeg dat op? Haar school was hier dichtbij, ik zal morgen is even een bezoekje gaan brengen, dacht ik.

Sanne zette me in de trailer, en gaf me een beetje brok, en vulde mijn hooinet, het was een hele lange reis!
Toen we eindelijk aankwamen, bleef ik eerst een kwartiertje rustig in de trailer staan, en daarna werd ik eruit gehaald.
Ik stond half te slapen terwijl Sanne me opzadelde.
We liepen samen naar de in rij bak, waar het superdruk was.
Overal stonden moeder naar hun dochters te kijken, en liepen er mensen naar de hindernis, om hem hoger of lager te zetten.

Ik liep rustig met Sanne mee, terwijl Sanne opsteeg, werd ik door iedereen aangekeken. Ik voelde me er niet fijn bij.
Sanne dreef me aan, en liet me aan de lange teugel stappen.
Ineens begon iedereen te klappen, ik schrok even, maar bracht mezelf snel weer in balans, omdat ik anders bang was, dat ik Sanne liet vallen. En ik had al een verkeerde indruk op haar vader gemaakt…
Toen moesten we de ring in, we sprongen 70cm.
Ik sprong volgens Sanne huizenhoog! Ze was erg trots op me!
Daarna gingen we nog even over het terrein uitstappen. We hebben misschien wel een kwartier uitgestapt, daarna heeft ze me helemaal afgezadeld, en mijn zweetdeken opgedaan. Sanne was erg slim, want ze had prikpaaltjes, en stroomdraad meegenomen, om een klein weitje voor me te maken. Mijn tuig bleef dicht bij me, zodat Sanne me snel op kon zadelen, als ik een ereronde mocht galopperen.

En ja hoor, ik werd geroepen, opgezadeld, meegenomen, en mocht een ereronde galopperen! Was schitterde Sanne, ik had een oranje lintje aan mijn hoofdstel, en Sanne een mooie beker, met mijn en haar naam erop! En dat was nog niet alles, we kregen ook een schoonheidsprijs!
Sanne ging zeker tevreden naar huis!

Citaat:

Alles ging zo snel, ik was binnenkort alweer jarig. Ik ben benieuwd wat Sanne in haar gedachte had, ze verwent me zo vaak met cadeautjes. Ik ging nu maar lekker slapen, het was volgens mij al laat.
De volgende ochtend werd ik heel laat wakker. Sanne kwam toch pas rond de middag, dus kon ik lekker uitslapen. Mijn hele stal was versierd, en Emily kwam naar me toe! Ze gaf me een knuffel, en zei: ‘’gefeliciteerd lieve Quicksilver! Sanne heeft een geweldig cadeau voor je!’’ Nu werd ik zenuwachtig! Wat had Sanne in gedachte? Was het mooi? Wat kan ik verwachten? Is het een nieuw zadel? Nee, misschien niet. Nieuw hoofdstel dan? Nee ook niet. Misschien een nieuw setje? Dekje? Bandages? Peesbeschermers? Ik werd helemaal gek van alle gedachten wat het zou kunnen zijn. Emily zette me buiten, en ik begon keihard te rennen! Emily lachte me uit, en ik bokte een paar keer heel hoog!

Toen kwam Sanne aan, het was inmiddels in de vroege middag half 1.
Sanne had een heel groot ding bij, en het was ingepakt!
Ik kwam meteen naar het hek gerent, Sanne pakte een halstertouw, en nam me mee naar mijn stal. Ik was erg nieuwsgierig, Sanne liet me los in mijn stal staan, met de deur open. Ze had mijn cadeau onder mijn voerbak gelegd. Ik was echt heel nieuwsgierig, maar Sanne hield hem nog steeds dicht! Ik ging met mijn hoef schrapen, Sanne zei dat ik geduld moest hebben, en lachte. Eindelijk ze ging het cadeau open maken! Ik vond het echt geweldig! Het was een geblokt zweetdeken met de kleuren blauw en wit, met bijpassend dekje, neusbondje (met mijn naam!), bandages, en peesbeschermers onderlegd geblokt blauw met wit. Wat was het mooi! Sanne stond te stralen, en ze zei dat de rest van het cadeau straks nog zou komen.

toen een paar uurtjes later, rond 3 uur, gingen we een verjaardags- buitenrit maken. Samen met Emily en Smokey.
Ik vond het supergezellig, Sanne en Emily kletste voluit, en Smokey en ik ook! Aan het begin van de buitenrit hebben we alleen maar gestapt en gedraafd, en daarna gingen we naar een heel lang zandpad. Waar we volluit mochten galopperen! Wat ging ik hard, steeds harder en harder. Sanne kreeg me wel terug, maar liet me gewoon gaan! Toen we bij het eind bij het pad waren, remde ik af en liepen we samen terug naar de manege.

Toen ik afgezadeld was, en afgespoeld, en met mijn nieuwe deken op stal stond om op te drogen, kwam mijn 2e verassing! Een nieuw zadel, en een nieuw hoofdstel! Het hoofdstel had een frontriem met mijn naam erop, en op het zadel, achter op de lepel van het zadel, stond ook mijn naam! Wat was ik blij, het zadel paste precies, want een paar weken van te voren, was er iemand geweest om zadels te passen. Deze was op maat gemaakt! Mijn hoofdstel had een geblokte neusriem, met blauw en wit onderlegd! Ik was echt het gelukkigste paard van de hele wereld!

Ik was uiteindelijk opgedroogd, en kreeg mijn winterdeken terug op, en mocht terug naar de wei, samen met Smokey. We galoppeerden even, maar stonden daarna vredig te grazen.
Wat was ik gelukkig, ik heb het liefste vrouwtje ooit, een geweldige vriend, en de eigenaresse van de manege vind mij ook leuk, wat heb ik toch een fijn leven, dacht ik, terwijl ik mezelf liet vallen in het gras, en even in slaap doezelde.
Smokey stond de wacht te houden, terwijl ik weer wakker werd, ik was Smokey erg dankbaar, terwijl ik opstond, ging Smokey liggen, om vervolgens ook even te kunnen slapen. Waarbij ik natuurlijk de wacht hield!

Het werd al snel avond, en we moesten terug naar stal, ook al wilde ik niet, ik moest. Want vanavond zou het flink gaan stormen, en dan wilde ik niet buiten blijven! Sanne kwam me binnen zetten, knuffelde me even, en moest daarna gelijk weer met haar vader mee naar huis. Ze beloofde dat ze morgen terug zou komen.

Een paar weken geleden, was er een man geweest, die een ongeluk had gehad, kwam de volgende dag naar de manege.
Wat kwam die hier doen? Dat was de man die dat ongeluk had gehad hier! Hij liep de kantine in, en ik hoorde gepraat. Emily liep samen met de man naar buiten, en kwam naar Smokey en mij toe. Ze vertelde dat wij superhard hadden gehinnikt, om Emily wakker te maken, dus als waarschuwing, dat er iets aan de hand was in stal!
De man geloofde het bijna niet, ik snoof verontwaardigd! Dat sloeg helemaal nergens op. De man zei dat wij niks konden verstaan, en dat we niet zo slim waren! Nou dat sloeg al helemaal nergens op! Ik stampte geïrriteerd met mijn hoef op de grond, de man keek me raar aan, en zei dat ik normaal moest doen. Terwijl hij ineens verdacht dicht naast de draad van de wei stond, brieste ik. Hij gaf een gilletje, en Emily schoot in de lach. De man keek haar verontwaardigd aan, en Emily kon haar lach niet meer in houden, dus begon nog harder te lachen!
De man kon het niet laten, en begon ook te lachen. Hij snapte nu wel dat ik hem kon horen, want ik gaf een schrille hinnik!

De man had Emily bedankt, en reed weer weg. Nog steeds wist ik niet hoe hij heette. Maar ja, wat maakte mij het uit. Hij snapte tenminste dat ik hem wel kon verstaan! Dus daar maakte hij geen opmerkingen meer over! Smokey had ook erg met mijn actie gelachen, en we waren samen heel vrolijk die dag. We renden een paar rondjes door de wei, en stonden toen op ons gemakje te grazen.

Die dag kwam Sanne pas ’s avonds. En gingen we gewoon in de binnenbak dressuren. Ik vond het niet erg, want Sanne had die dag ervoor beloofd dat we over 4 dagen gingen springen. Dus daar had ik superveel zin in!
Het dressuren ging heel goed, Sanne was echt trots op me! Sanne poetste me na, deed mijn zweetdeken op, en zette me op stal. Ze had ook nog aan Emily gevraagd of zij mijn winterdeken vanavond op wilde doen, omdat Sanne vanavond weg moest, naar een verjaardag!

Terwijl Sanne wegfietste hinnikte ik haar nog eens na, en hoorde ik Sanne roepen ‘’Doei lieverd, tot morgen! Ik hou van je!’’, wat vond ik dat leuk om te horen!
Ondertussen stond ik gewoon op stal, het werd echt steeds kouder, toen kwam Emily met mijn winterdeken aan. Ze vertelde me, dat Sanne naar een verjaardag moest van een verre vriend, dus dat ze morgen ook heel laat was. Stiekem vond ik het niet leuk, ik voelde me echt veilig bij haar.
Maar ja, niks aan te doen natuurlijk.
Die nacht heb ik echt heerlijk geslapen.

De dag daarna werd ik echt heel laat wakker, het was gewoon al 12:00! Mijn voer van de ochtend lag gewoon nog in mijn bak. Dus heb ik dat snel opgegeten. We werden kort daarna weer gevoerd, maar dat kon ik echt niet op!

Rond 13:00 mochten Smokey en ik weer naar de wei, we renden en renden, ik was superdruk, Smokey daar in tegen had er al snel genoeg van, dus ging ik maar een beetje met de jollyball die in de wei lag spelen. Ik pakte hem op, en gooide hem meters de lucht in! Daarna viel hij ineens op mijn kont! Ik schrok me dood en gaf van schrik een bok naar achter, waarbij ik met mijn voet tegen de draad kwam, ik weer schrikken natuurlijk, en begon te rennen, neem ik die hele draad mee! Mijn voet ging steeds meer pijn doen, dus ik moest echt stoppen met rennen. Ik hinnikte schril, en Emily kwam al rennend op me af.
Wat ging er nu gebeuren? Kwam Sanne snel? Ik was echt heel bang! Was Sanne nu maar hier!