Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-11 20:29

[VER] Lady Jones

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-11 20:29

Hoi iedereen. Mijn verhaal speelt af in de tijd van de ridders
*Als iemand een betere titel weet Please let me know!*

Hier gaat ie:

Lauren
Daar zit ik dan, voor de spiegel, kijkend naar een jonge vrouw met lang blond krullend haar en licht blauwe ogen. Het koste me moeite te beseffen dat ik dat zelf was, de tijd, al die jaren waren door mijn vingers gegleden. Hier zat ik dan als 17 jarige. Iedere koning in de omgeving had mijn vader al om mijn hand gevraagd. Maar ik zei telkens dat ik er niet klaar voor was, en dat ik op mijn 17de ging kiezen tussen de koningen die er dan zouden zijn. Mijn vader respecteerde dat, mijn moeder wilde mij eigenlijk al zo vroeg mogelijk aan een man zetten. Anders willen ze je niet meer, had ze gezegd. Maar nu was ik er klaar voor, alleen ik wil gewoon wachten op diegene bij wie ik me veilig voel. Jammer genoeg zijn alle koningen in de buurt al dik tegen de veertig aan. Dat wil ik dus echt niet. Het moet een knappe jonge knaap zijn. Er wordt op de deur geklopt en ik schrik op uit mijn verbeelding. ‘Lady Lauren?’ Weer wordt er kort op de deur geklopt.
Ik zucht en lach nog een keer naar mezelf in de spiegel. ‘Ja Britt.’ Ze komt binnen. ‘Ik heb je jurk af!’ Zegt ze blij. Ik draai me om en sta op, terwijl ik naar de zacht roze jurk kijk besef ik dat ik nog in mijn zijde slaapjurk sta, maar dat maakt me niet zoveel uit. Britt was dan wel mijn eigen bediende, maar ik zie haar meer als een hele goede vriendin. Ik kijk naar de jurk. ‘Hij is mooi!’ ik geef haar een knuffel. ‘Dankjewel Britt. Hij is zo mooi.’ Ze straalt. ‘Wilt u hem aantrekken?’ vraagt ze opgewekt. ‘Ja graag.’ Ze legt hem op bed en loopt weer de kamer uit. Ik loop naar de jurk en pak hem op. Weer loop ik naar de spiegel en hang hem voor me. Perfect. Snel trek ik mijn slaapjurk uit en de roze jurk aan. Ik roep Britt weer naar binnen. Ze strikt de jurk vast. ‘Wat heb je toch een prachtig figuur, Lady’ Ik lach. We lopen samen naar beneden, via de mooie grote witte trap. Mijn vader loopt op dat moment onder aan de trap langs, hij stopt en lacht. ‘Ha, mijn zonneschijn.’ Hij houd lachend zijn armen open. Britt loopt snel door naar de keuken. Ik geef hem een knuffel. ‘Goeie morgen vader.’ We lopen naar de ontbijtkamer. Moeder zit al aan de grote, mooi versierde tafel. ‘Goeie morden moeder.’ Ik geef haar een snelle kus op haar wang. Als we beginnen met eten wordt er op de deur geklopt. Een van onze wachters komt naar binnen. ‘Mijnheer, Lady Victoria is aangekomen.’ Mijn vader knikt en er komt een vrouw met zwart kort haar aangelopen. Ze heeft een diep paarse jurk aan. Niet mijn stijl, maar er moeten verschillen zijn. Ik sta op en buig voor haar, daarna loop ik door naar buiten. Ik heb echt geen zin in z’n volwassen gesprek. Buiten besluit ik om een wandeling te gaan maken, door de bossen. Ik roep Jack, onze Sint Bernard. Hij komt meteen aangelopen. ‘Ga je mee Jackie?’ ik geef hem een aai over zijn hoofd en hij rent voor me uit. Na enige tijd komen we uit bij een meer.
Het Collovia meer. Jack rent het water in. Ik ga aan de waterrand zitten en kijk naar hoe hij zich vermaakt. Even later hoor ik een luid geschreeuw uit de bosjes komen. ‘Au, Godver.’ Zegt een mannen stem.
Jack komt uit het water en rent blaffend het bos in. Ik sta op. ‘Hallo? Is daar iemand?’
Het kwam er uit alsof ik gisteren de hele dag geschreeuwd had. Jack komt met trekkend met een arm in zijn mond de bosjes uit. Met volgend een mannen lichaam kreunend. ‘Laat los hond!’ Hij begint te grommen. De man kijkt mij aan, met een bange maar toch verwaande blik. ‘Lady Jones..’ Verder komt hij niet. Ik voel een vreemd gevoel, ik kan maar niet wegkijken van de man voor mij. Hij was perfect, voor mij. Niet voor mijn moeder, die zocht een keurige jonge man. Hij had bruin half lang warrig haar, licht blauwe ogen en natuurlijk een goddelijk lichaam voor zover ik dat kon zien. ‘Lady Jones, sorry dat ik u stoor.’ Jack had hem inmiddels losgelaten en met zijn hand op zijn arm stond hij op. ‘Wie ben jij?’ is het enige wat ik kan zeggen. Hij pakt mijn hand.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-11 20:31

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-11 20:31

omdat het stukje hiervoor best klein was

'Ik ben prins Jacob, Jacob Lowoir.’ Hij maakt een buiging erbij. ‘Ik woon in Quintown, het dorp naast uw vaders dorp.’ Gaat hij verder. Ik kijk naar zijn arm en zie dat er bloed vanaf komt. ‘Aangenaam prins Lowoir, sorry van mijn hond. Laat me het goedmaken, ik laat uw wond verzorgen.’
‘Dat hoeft echt niet Lady Jones.’ Hij lacht, en ik smelt weg. ‘Lauren.’ ‘Sorry wat zei je?’
‘Ik heet Lauren.’ Ik bloos. Ik pak zijn hand en trek hem mee richting het huis van mijn ouders. ‘Hoe oud ben je Jacob?’ Hij slofte achter me aan. ‘Morgen wordt ik 20 Lady.’ ‘Lauren.’ Zeg ik opnieuw. Hij lacht. Even later komen we aan bij het huis. ‘Lauren?’
‘Ja mam, ik ben terug.’ Ik trek Jacob snel mee naar binnen en een andere kamer in. Ik loop naar een kom met een handdoek erin. Jacob loopt door de kamer en bekijkt elk klein detail goed. Hij gaat op de zwarte sofa zitten. Ik ga naast hem zitten en leg de natte doek op zijn arm. ‘Aai.’ Hij trekt zijn arm terug. Ik lach. ‘Jacob, heb je een vrouw?’ vraag ik terwijl ik hem aankijk. Hij bloost. ‘Nee.’ Zegt hij met een lach. ‘Ik geniet van de vrijheid.
Trouwen komt later.’ Ik kijk hem aan en zonder het door te hebben komen onze gezichten dichter bij elkaar. Uiteindelijk drukken zijn lippen tegen de mijne. Ik proef zijn zachte lippen, maar het duurt te kort. De deur wordt met een ruk open gezwaaid en ik sta snel op. ‘Lauren!’ het is mijn vader. Hij kijkt gefrustreerd maar al snel verandert dat in een verbaasde blik als hij Jacob ziet zitten. ‘Wie is dat?’ Jacob staat op en gaat voor mijn vader staan.

‘Ik ben Jacob Lowoir, prins van Quintown.’ Hij steekt zijn hand uit. Maar mijn vader reageert niet. ‘Ja juist. Ik wilde even melden dat je moeder en ik meegaan met Lady Victoria. Ze heeft het heel zwaar en we moeten haar helpen.’
Ik ga naast Jacob staan. ‘Voor hoelang gaan jullie naar haar toe?’ ‘Waarschijnlijk voor een maand.’ Hij kijkt er pijnlijk bij. ‘En ik dan?’ ‘ Jij blijft hier bij Britt.’ ‘Hij geeft mij een knuffel en kijkt nog een keer naar Jacob. Bij de deur draait hij zich nog een keer om. ‘Dag lieverd.’ Even later horen we paarden hoeven over het pad lopen.
‘Lady, bent u al verloofd?’ Ik kijk hem aan. ‘Nee, nog niet. De hele dag doen we niks behalve praten. Laat in de middag besluit Jacob om naar huis te gaan. ‘Het lijkt me erg leuk als je op mijn verjaardag bal zou kunnen komen.’ Hij stopt en denkt na. ‘Ik zou het nog leuker vinden als je mijn date zou willen zijn.’ Ik bloos. ‘Je kent mij niet Jacob, maar ik zal er morgen zijn.’ ‘Beloofd?’ ‘Beloofd.’ Hij staat op en loopt naar de deur. Ik loop achter hem aan. Hij pakt mijn hand en zoent die. ‘Tot morgen, schoonheid.’ Ik bloos en kan niks zeggen. Hij loopt het kasteel uit. Britt stormt de trap af. ‘Lauren!! Dat zag ik!’ zegt ze met een lach. Ik draai me om naar haar toe. ‘Hij is….’ ‘Knap?’ vraagt ze. ‘Ja.’
Britt trekt me mee de eetzaal in. ‘Britt, dat was Jacob.’ Ze knikt. ‘Hij is het.’ Zeg ik daarna iets harder. Ze stopt met lopen. ‘Wat?’ Ik knik. ‘Hij? Nee kind, dat vinden je ouders nooit goed.’ Ik zucht. We lopen verder. ‘Hij heeft gevraagd of ik morgen naar zijn verjaardag bal kom.’ ‘Alleen?’ ‘Nee, jij moet mee.’ Ik geef haar een zetje. ‘Serieus?’ ‘Ja.’ We eten. Daarna lopen we omhoog, naar de kleding kamer. Dat is een grote kamer met allemaal kasten. Waarin allemaal jurken hangen. Ik doe een kast open. ‘Ik heb werkelijk geen idee wat ik aan moet trekken..’ en zucht. Britt trekt een andere deur open en haalt daar een prachtige witte jurk uit. ‘Jij of ik?’ ‘Jij?’ ‘Nee, doe jij die maar aan Britt.’ Ik haal een andere witte jurk met een zwarte lint net onder de borst tevoorschijn. ‘Deze doe ik aan.’ ‘Allebei wit? Weet je dat zeker?’ ‘Ja.’ Ik lach. We leggen de jurken klaar voor morgen. Ik ben moe en loop naar mijn bed en van meteen in slaap.

De volgende ochtend wordt ik wakker gemaakt door Britt. ‘Lauren, ontbijt. Opschieten, het is heel ver rijden naar Quintown.’ Ik laat mezelf uit het bed glijden en trek mijn klaargelegde jurk aan. Daarna knap ik mezelf op en kam mijn haar. Ik doe mijn zwarte hoge pumps aan. Even later loop ik van de trap af. Britt staat onderaan de trap met een andere jurk aan dan ze wilde aantrekken. ‘Waar is je witte jurk?’ ‘Deze is mooier.’ antwoord ze. Ik pak een broodje van tafel en loop naar de koets die buiten al klaar staat. ‘Goedemorgen Lady Jones.’ Zegt de koest meneer. Ik knik en stap in. Na een paar minuten komt Britt ook de koest in. Met een man. ‘Dit is Joe, Joe dit is…’ ‘Lady Jones.’ Maakt hij af. ‘Lauren.’ Voeg ik toe. We rijden weg. ‘Wij zijn verloofd.’ Zegt Britt met een grote glimlach. Ik knik en bekijk de man. Hij was lang, had zwart haar en ik schat rond de 30. Britt zelf was 25 dus dat kon wel. Het is knap als je rond die leeftijd nog iemand kan vinden, maar niet voor Britt. Zij was lang, slank en had bruin stijl haar. Dus nou niet echt een doorsnee vrouw. Laat in de middag komen we eindelijk aan in Quintown. We rijden een oprit op. Er staan 5 koetsen voor ons. Er liepen allemaal mensen omhoog het kasteel in. Het was een groot wit kasteel met erom heen nog kleine huizen. En in het midden van de oprit een waterfontein. We stoppen en de koetsman doet de deur open.

**Geplaatst**: 21-03-11 20:56

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 21-03-11 20:56

Mooi verhaal! ik wil meer!

**Geplaatst**: 22-03-11 18:29 · **Anoniem** Re: [VER] Lady Jones **Geplaatst**: 22-03-11 18:29 more!

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 22-03-11 18:29

more!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-03-11 19:23

Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-11 19:23

Dankje hier nog een stukje::::

De man genaamd Joe en Britt stappen uit. Ik als laatste. De mensen die achter onze koets zaten voel ik kijken naar ons. Ze denken waarschijnlijk dat ik hun kind ben. Ze wachten en laten mij voor gaan. Bij de poort staan wachters. Ze hebben lange lijsten in hun handen. Waarschijnlijk waar alle gasten opstaan. De wachter kijk naar mij en hoe ik eruit zie, hij lacht en tikt zo onopvallend mogelijk de wachter naast hem aan. De wachters aan de andere kant van de poort fluiten. ‘Lady Jones.’ Ze buigen. ‘Wie zijn dat vraagt een van de andere wachters. ‘Dat zijn mijn bediendes heren, val ze niet lastig.’ Britt en Joe lopen door. Ik loop achter ze aan en een iemand knijpt in mijn kont. Ik draai me met een ruk om en kijk in de ogen van een blonde jongen man. Ze zijn groen. ‘Dag schoonheid.’ Zegt hij. Ik rol met mijn ogen en loop door. Maar hij laat het niet van zich afweten en pakt mijn pols. ‘Waar ga jij zo snel heen?’ ‘Weet jij wel tegen wie je het hebt!’ Schreeuw ik tegen hem. Hij kijkt me verbaast aan. Iedereen kijkt. ‘Pardon?’ ik hoor mensen mijn naam fluisteren. ‘Is dat niet Lady Jones?’ Hoor ik telkens. Hij kijkt om zich heen en schijnt niks door te hebben. Iedereen begint te buigen, behalve hij, Britt en Joe. Die ook verbaast kijken. Ik neem een hap adem. ‘Ik ben…’ ‘Lady Jones!’ Schreeuwt iemand van binnen. Ik draai me om en zie Jacob staan. Iedereen gaat weer staan en kijkt naar Jacob. Hij komt naar me toe lopen. Hij pakt mijn hand en geeft die een kus. ‘Wat fijn dat je het gehaald hebt.’ Zeg hij. Hij kijk de jongen aan. ‘Alex.’ En de jongen man loopt weg. ‘Sorry.’ Ik glimlach. ‘Nu weet iedereen dat ik er ben.’

We lopen arm in arm naar binnen ze balzaal in. Er staan twee oudere mensen aan het begin van de trap en we lopen erheen. ‘Pap, mam, dit is Lady Jones.’ Zegt hij. Ik buig voor ze. ‘Ah, dus jij bent de vrouw waar zijn zoon het de hele dag over had. Ik kijk zijn kant op en hij bloost. Ik lach. De vader vraagt me ten dans en samen met hem beginnen wij de opening ceremonie. ‘Ze is knap Jacob, durf je dat wel aan?’ Vraagt de moeder. Hij knikt. ‘Je zou haar moeten beschermen tegen de mannen van buitenaf. Je hebt een juweel.’ Gaat ze verder. Ik probeer me te focussen op de vader. ‘Hoe ken je eigenlijk mijn zoon?’ Vraagt hij onder de dans. ‘Gisteren ontmoet meneer.’ ‘Waren.’ ‘Pardon?’ ‘Mijn naam is Waren Lowoir, mijn vrouw heet Lois Lowoir.’ Zegt hij. ‘Jou naam was Lauren nietwaar? Hier sta je bekent als Lady Jones.’ Gaat hij verder. ‘Ja, niemand weet eigenlijk dat ik Lauren heet.’ Ik glimlach naar hem. ‘Nou Lauren, Jacob hem je aardig te pakken. We hebben zo veel vrouwen voor hem uitgekozen, maar ze waren allemaal niet goed genoeg. Hij zocht de ware, sinds gisteren heeft hij het alleen maar over u geheid.’ Hij lacht. En de dans eindigt. Er wordt geklapt en de andere mensen beginnen nu ook te dansen. Waren loopt op een aparte manier naar zijn vrouw en ze valt in de lach en ze beginnen te dansen.Jacob pakt mijn hand en wij beginnen ook te dansen. ‘Mijn ouders vinden je nu al geweldig.’ Ik lach. Het nummer vertraagt en iedereen begint steeds dichter bij elkaar de dansen. Jacobs handen zakken verder naar beneden. Oh wat verlang ik naar deze jongen… ook al ken ik hem pas net.
Dan worden de deuren met een enorme klas open gegooid iedereen schrikt en kijkt. Jacob en ik ook. Hij pakt mijn hand. Er komt een grote groep mannen te paard binnen stormen. Dan beginnen de mensen te gillen en te rennen. De mannen komen met een grote vaart op mij en Jacob af. Een van de mannen springt van zijn paard en duwt Jacob en mij uit elkaar. Jacob valt met een harde klap op de marmeren vloer. En raakt buiten bewust. De man tilt daarna mij op en fluit een keer hard op zijn vingers. Het paard gehoorzaamt en komt terug rennen. De man legt mij voor zijn zadel en sport het paard hard aan, we vliegen weg. Bij de deur zet ik het op het gillen. ‘JACOB!’ ik zie hem niet meer liggen. Er zijn te veel mensen. Ik krijg tranen in mijn ogen. ‘JACOB!’ roep ik nog een keer. Dan voel ik een harde dreun en wordt alles zwart.

**Geplaatst**: 22-03-11 20:32

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 22-03-11 20:32

Meer!

**Geplaatst**: 22-03-11 20:57

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 22-03-11 20:57

nog meer!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-03-11 21:00

Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-11 21:00

haha morgen Ladies

Dankjewel voor reactie

**Geplaatst**: 23-03-11 18:19

Geplaatst: 23-03-11 18:19

Sorry maar ik vind het best nageaapt van mijn verhaal

Je hebt bijna precies dezelfde intro...

Mijn intro:
Tegenover mij zit een prachtige vrouw met lang blond krullend haar en warme bruine ogen, volle lippen en hoge jukbeenderen me aan te kijken. Het is moeilijk om te beseffen dat ik die vrouw was.
[UK] [VER] Prinses Lawcy en Alec.

Die van jou:

Citaat:
Lauren
Daar zit ik dan, voor de spiegel, kijkend naar een jonge vrouw met lang blond krullend haar en licht blauwe ogen. Het koste me moeite te beseffen dat ik dat zelf was

Jammer dat je zelf geen orginele intro kan verzinnen

En mijn 'man' heet ook Jacob

Laatst bijgewerkt door thoraklover op 23-03-11 18:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-03-11 18:21

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 23-03-11 18:21

maar hoe weet jij dan dat ze je heeft na-geaapt? O:)

mss wist ze wel helemaal niet dat jouwn verhaal bestond...

**Geplaatst**: 23-03-11 18:25

Geplaatst: 23-03-11 18:25

carmen99 schreef:
maar hoe weet jij dan dat ze je heeft na-geaapt? mss wist ze wel helemaal niet dat jouwn verhaal bestond...

Ze heeft zelf mijn verhaal gelezen en gereageerd

Duijfje schreef:
zag na Bertus nog 1 foutje. ergens staat is maar hoort in te zijn denk ik

Weer enorm mooi geschreven!! ik wacht al op het volgende stuk hihi

Duijfje schreef:
soms nog wel wat foutjes, maar dat hebben anderen ook al gezegd.
Ik blijf volgen, je schrijft super, heel boeiend

**Geplaatst**: 23-03-11 18:28

Geplaatst: 23-03-11 18:28

thoraklover schreef:
carmen99 schreef:
maar hoe weet jij dan dat ze je heeft na-geaapt? mss wist ze wel helemaal niet dat jouwn verhaal bestond...

Ze heeft zelf mijn verhaal gelezen en gereageerd

Duijfje schreef:
zag na Bertus nog 1 foutje. ergens staat is maar hoort in te zijn denk ik

Weer enorm mooi geschreven!! ik wacht al op het volgende stuk hihi

Duijfje schreef:
soms nog wel wat foutjes, maar dat hebben anderen ook al gezegd.
Ik blijf volgen, je schrijft super, heel boeiend

sorry dat ik zo ''vel'' reageerde... jullie verhalen zijn ALLEBEI mooi!

**Geplaatst**: 23-03-11 18:30

Geplaatst: 23-03-11 18:30

Ja maar dan nog zo sneu dat ze bijna precies dezelfde intro gebruikt en dezelfde naam Jacob

[edit] TS, je moet 1500 worden per post..

Laatst bijgewerkt door thoraklover op 23-03-11 18:35, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-03-11 18:34

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 23-03-11 18:34

idd erg na geaapt.
maarja.
verder wel leuk verhaaltje

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-11 19:06

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-11 19:06

Er zijn zo veel verhalen die ik heb gelezen waar iemand Jacob heette of Taylor *van Taylor Lautner @ Jacob Twilight*
dus dat was echt niet ten opzet... als je me niet gelooft kan ik je de site geven waar ik schrijf....1000 den Jacobs...

Het is een verhaal en nog steeds niet af... maar dat mijn intro hetzelfde is als die van jou wist ik.. Jou verhaal was boeiend en zo wilde ik ook z'n verhaal schrijven.. *niet hetzelfde*
Dat ik dan *echt niet expres* bijna hetzelfde intro heb... Sorry daarvoor.
Zal het snel veranderen de namen ook als dat je dwars zit, geen probleem, nu niet want heb te veel huiswerk...maar als ik tijd heb.. zal ik het doen

**Geplaatst**: 23-03-11 19:15

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 23-03-11 19:15

Ik snap het wel (klinkt egoïstisch zeg, om het van je eigen verhaal te zeggen

) Maar ik haat het als iemand mijn werk kopieert, omdat ik graag mijn eigen stijl wil houden waar mensen me aan kunnen herkennen, en als iemand dezelfde intro maakt voelt het net als of... ja ik weet niet, dan zie je niet meteen o dat ik een werk van thoraklover snap je? Namen mogen, maar ik heb het liefst dat je de intro verandert. En weet je, ik vind het zelfs een compliment dat je een beetje mijn stijl gebruikt, maar ontwikkel je zelf, en kijk dan wat er uit rolt. Dat is de kunst

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-11 19:29

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-11 19:29

het zat me toch best dwars dus toch maar nu even gedaan.. 1732...

Lauren
Het is vroeg in de ochtend als ik in de tuin zit met king op me schoot.*mijn jack russel* En met een moeder die maar door ratelde. Ik luisterde al niet meer en dacht aan mijn droom man, hoe die eruit zou zien. Mijn vader vertelde mij gisteren dat iedere koning in de omgeving mijn vader al om mijn hand gevraagd. Maar dan zei ik dat ik er niet klaar voor was, en dat ik op mijn 17de ging kiezen tussen de koningen of prinsen die er dan zouden zijn. Mijn vader respecteerde dat, mijn moeder wilde mij eigenlijk al zo vroeg mogelijk aan een man zetten. Anders willen ze je niet meer, had ze gezegd. Maar nu was ik er klaar voor, alleen ik wil gewoon wachten op diegene bij wie ik me veilig voel. Jammer genoeg zijn alle koningen in de buurt al dik tegen de veertig aan. Dat wil ik dus echt niet. Het moet een knappe jonge knaap zijn. Ik loop naar boven naar mijn kamer maar net veel langer word er op de deur geklopt en ik schrik op. ‘Lady Lauren?’ Weer wordt er kort op de deur geklopt.
Ik zucht en lach nog een keer naar mezelf in de spiegel. ‘Ja Britt.’ Ze komt binnen. ‘Ik heb je jurk af!’ Zegt ze blij. Ik draai me om en sta op, terwijl ik naar de zacht roze jurk kijk besef ik dat ik nog in mijn zijde slaapjurk sta, maar dat maakt me niet zoveel uit. Britt was dan wel mijn eigen bediende, maar ik zie haar meer als een hele goede vriendin. Ik kijk naar de jurk. ‘Hij is mooi!’ ik geef haar een knuffel. ‘Dankjewel Britt. Hij is zo mooi.’ Ze straalt. ‘Wilt u hem aantrekken?’ vraagt ze opgewekt. ‘Ja graag.’ Ze legt hem op bed en loopt weer de kamer uit. Ik loop naar de jurk en pak hem op. Weer loop ik naar de spiegel en hang hem voor me. Perfect. Snel trek ik mijn slaapjurk uit en de roze jurk aan. Ik roep Britt weer naar binnen. Ze strikt de jurk vast. ‘Wat heb je toch een prachtig figuur, Lady’ Ik lach. We lopen samen naar beneden, via de mooie grote witte trap. Mijn vader loopt op dat moment onder aan de trap langs, hij stopt en lacht. ‘Ha, mijn zonneschijn.’ Hij houd lachend zijn armen open. Britt loopt snel door naar de keuken. Ik geef hem een knuffel. ‘Goeie morgen vader.’ We lopen naar de ontbijtkamer. Moeder zit al aan de grote, mooi versierde tafel. ‘Goeie morgen moeder.’ Ik geef haar een snelle kus op haar wang. Als we beginnen met eten wordt er op de deur geklopt. Een van onze wachters komt naar binnen. ‘Mijnheer, Lady Victoria is aangekomen.’ Mijn vader knikt en er komt een vrouw met zwart kort haar aangelopen. Ze heeft een diep paarse jurk aan. Niet mijn stijl, maar er moeten verschillen zijn. Ik sta op en buig voor haar, daarna loop ik door naar buiten. Ik heb echt geen zin in z’n volwassen gesprek. Buiten besluit ik om een wandeling te gaan maken, door de bossen. Ik roep Jack, onze Sint Bernard. Hij komt meteen aangelopen. ‘Ga je mee Jackie?’ ik geef hem een aai over zijn hoofd en hij rent voor me uit. Na enige tijd komen we uit bij een meer.
Het Collovia meer. Jack rent het water in. Ik ga aan de waterrand zitten en kijk naar hoe hij zich vermaakt. Even later hoor ik een luid geschreeuw uit de bosjes komen. ‘Au, Godver.’ Zegt een mannen stem.
Jack komt uit het water en rent blaffend het bos in. Ik sta op. ‘Hallo? Is daar iemand?’
Het kwam er uit alsof ik gisteren de hele dag geschreeuwd had. Jack komt met trekkend met een arm in zijn mond de bosjes uit. Met volgend een mannen lichaam kreunend. ‘Laat los hond!’ Hij begint te grommen. De man kijkt mij aan, met een bange maar toch verwaande blik. ‘Lady Jones..’ Verder komt hij niet. Ik voel een vreemd gevoel, ik kan maar niet wegkijken van de man voor mij. Hij was perfect, voor mij. Niet voor mijn moeder, die zocht een keurige jonge man. Hij had bruin half lang warrig haar, licht blauwe ogen en natuurlijk een goddelijk lichaam voor zover ik dat kon zien. ‘Lady Jones, sorry dat ik u stoor.’ Jack had hem inmiddels losgelaten en met zijn hand op zijn arm stond hij op. ‘Wie ben jij?’ is het enige wat ik kan zeggen. Hij pakt mijn hand. Ik ben prins Jason, Jason Lowoir.’ Hij maakt een buiging erbij. ‘Ik woon in Quintown, het dorp naast uw vaders dorp.’ Gaat hij verder. Ik kijk naar zijn arm en zie dat er bloed vanaf komt. ‘Aangenaam prins Lowoir, sorry van mijn hond. Laat me het goedmaken, ik laat uw wond verzorgen.’
‘Dat hoeft echt niet Lady Jones.’ Hij lacht, en ik smelt weg. ‘Lauren.’ ‘Sorry wat zei je?’
‘Ik heet Lauren.’ Ik bloos. Ik pak zijn hand en trek hem mee richting het huis van mijn ouders. ‘Hoe oud ben je Jacob?’ Hij slofte achter me aan. ‘Morgen wordt ik 20 Lady.’ ‘Lauren.’ Zeg ik opnieuw. Hij lacht. Even later komen we aan bij het huis. ‘Lauren?’
‘Ja mam, ik ben terug.’ Ik trek Jason snel mee naar binnen en een andere kamer in. Ik loop naar een kom met een handdoek erin. Jason loopt door de kamer en bekijkt elk klein detail goed. Hij gaat op de zwarte sofa zitten. Ik ga naast hem zitten en leg de natte doek op zijn arm. ‘Aai.’ Hij trekt zijn arm terug. Ik lach. ‘Jason, heb je een vrouw?’ vraag ik terwijl ik hem aankijk. Hij bloost. ‘Nee.’ Zegt hij met een lach. ‘Ik geniet van de vrijheid.
Trouwen komt later.’ Ik kijk hem aan en zonder het door te hebben komen onze gezichten dichter bij elkaar. Uiteindelijk drukken zijn lippen tegen de mijne. Ik proef zijn zachte lippen, maar het duurt te kort. De deur wordt met een ruk open gezwaaid en ik sta snel op. ‘Lauren!’ het is mijn vader. Hij kijkt gefrustreerd maar al snel verandert dat in een verbaasde blik als hij Jason ziet zitten. ‘Wie is dat?’ Jason staat op en gaat voor mijn vader staan.Ik ben Jason Lowoir, prins van Quintown.’ Hij steekt zijn hand uit. Maar mijn vader reageert niet. ‘Ja juist. Ik wilde even melden dat je moeder en ik meegaan met Lady Victoria. Ze heeft het heel zwaar en we moeten haar helpen.’
Ik ga naast Jacob staan. ‘Voor hoelang gaan jullie naar haar toe?’ ‘Waarschijnlijk voor een maand.’ Hij kijkt er pijnlijk bij. ‘En ik dan?’ ‘ Jij blijft hier bij Britt.’ ‘Hij geeft mij een knuffel en kijkt nog een keer naar Jason. Bij de deur draait hij zich nog een keer om. ‘Dag lieverd.’ Even later horen we paarden hoeven over het pad lopen.
‘Lady, bent u al verloofd?’ Ik kijk hem aan. ‘Nee, nog niet. De hele dag doen we niks behalve praten. Laat in de middag besluit Jason om naar huis te gaan. ‘Het lijkt me erg leuk als je op mijn verjaardag bal zou kunnen komen.’ Hij stopt en denkt na. ‘Ik zou het nog leuker vinden als je mijn date zou willen zijn.’ Ik bloos. ‘Je kent mij niet Jason, maar ik zal er morgen zijn.’ ‘Beloofd?’ ‘Beloofd.’ Hij staat op en loopt naar de deur. Ik loop achter hem aan. Hij pakt mijn hand en zoent die. ‘Tot morgen, schoonheid.’ Ik bloos en kan niks zeggen. Hij loopt het kasteel uit. Britt stormt de trap af. ‘Lauren!! Dat zag ik!’ zegt ze met een lach. Ik draai me om naar haar toe. ‘Hij is….’ ‘Knap?’ vraagt ze. ‘Ja.’
Britt trekt me mee de eetzaal in. ‘Britt, dat was Jason.’ Ze knikt. ‘Hij is het.’ Zeg ik daarna iets harder. Ze stopt met lopen. ‘Wat?’ Ik knik. ‘Hij? Nee kind, dat vinden je ouders nooit goed.’ Ik zucht. We lopen verder. ‘Hij heeft gevraagd of ik morgen naar zijn verjaardag bal kom.’ ‘Alleen?’ ‘Nee, jij moet mee.’ Ik geef haar een zetje. ‘Serieus?’ ‘Ja.’ We eten. Daarna lopen we omhoog, naar de kleding kamer. Dat is een grote kamer met allemaal kasten. Waarin allemaal jurken hangen. Ik doe een kast open. ‘Ik heb werkelijk geen idee wat ik aan moet trekken..’ en zucht. Britt trekt een andere deur open en haalt daar een prachtige witte jurk uit. ‘Jij of ik?’ ‘Jij?’ ‘Nee, doe jij die maar aan Britt.’ Ik haal een andere witte jurk met een zwarte lint net onder de borst tevoorschijn. ‘Deze doe ik aan.’ ‘Allebei wit? Weet je dat zeker?’ ‘Ja.’ Ik lach. We leggen de jurken klaar voor morgen. Ik ben moe en loop naar mijn bed en van meteen in slaap.De volgende ochtend wordt ik wakker gemaakt door Britt. ‘Lauren, ontbijt. Opschieten, het is heel ver rijden naar Quintown.’ Ik laat mezelf uit het bed glijden en trek mijn klaargelegde jurk aan. Daarna knap ik mezelf op en kam mijn haar. Ik doe mijn zwarte hoge pumps aan. Even later loop ik van de trap af. Britt staat onderaan de trap met een andere jurk aan dan ze wilde aantrekken. ‘Waar is je witte jurk?’ ‘Deze is mooier.’ antwoord ze. Ik pak een broodje van tafel en loop naar de koets die buiten al klaar staat. ‘Goedemorgen Lady Jones.’ Zegt de koest meneer. Ik knik en stap in. Na een paar minuten komt Britt ook de koest in. Met een man. ‘Dit is Joe, Joe dit is…’ ‘Lady Jones.’ Maakt hij af. ‘Lauren.’ Voeg ik toe. We rijden weg. ‘Wij zijn verloofd.’ Zegt Britt met een grote glimlach. Ik knik en bekijk de man. Hij was lang, had zwart haar en ik schat rond de 30. Britt zelf was 25 dus dat kon wel. Het is knap als je rond die leeftijd nog iemand kan vinden, maar niet voor Britt. Zij was lang, slank en had bruin stijl haar. Dus nou niet echt een doorsnee vrouw. Laat in de middag komen we eindelijk aan in Quintown. We rijden een oprit op. Er staan 5 koetsen voor ons. Er liepen allemaal mensen omhoog het kasteel in. Het was een groot wit kasteel met erom heen nog kleine huizen. En in het midden van de oprit een waterfontein. We stoppen en de koetsman doet de deur open.

Laatst bijgewerkt door Duijfje op 23-03-11 19:41, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-03-11 19:38

Geplaatst: 23-03-11 19:38

Veel beter, dankjewel!

Let op dat je in een bepaalde tijd schrijft, je wisselt nu af in verleden tijd en tegenwoordige tijd. Verder zie ik nog een typefout:

Citaat:
'Goede morden moeder'

morden= morgen

Echt fijn dat je het zo sportief opneemt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-11 19:41

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-11 19:41

ik snap het wel hoor... had er niet echt meer aan gedacht.

dankje,, heb het verbetert.

**Geplaatst**: 23-03-11 19:44

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 23-03-11 19:44

Heb je trouwens 1500 woorden gebruikt? Anders word je topic gesloten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-11 19:45

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-11 19:45

1732- Nieuwe versie
of is dat te veel?

**Geplaatst**: 23-03-11 19:45

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 23-03-11 19:45

Nee dat is goed, het leek veel minder

*je verhaal leest te snel :))

*

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-11 19:47

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-11 19:47

whaha Dankje

wacht ook nog op die van jou!!!

de nieuwe *die ik dus heb verandert 1732*
Maar de oude was niet 1500 nee...

**Geplaatst**: 25-03-11 18:26

Re: [VER] Lady Jones

Geplaatst: 25-03-11 18:26

meer meer meeer!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-03-11 20:53

Geplaatst door de TopicStarter : 31-03-11 20:53

Et Voila
De man genaamd Joe en Britt stappen uit. Ik als laatste. De mensen die achter onze koets zaten voel ik kijken naar ons. Ze denken waarschijnlijk dat ik hun kind ben. Ze wachten en laten mij voor gaan. Bij de poort staan wachters. Ze hebben lange lijsten in hun handen. Waarschijnlijk waar alle gasten opstaan. De wachter kijk naar mij en hoe ik eruit zie, hij lacht en tikt zo onopvallend mogelijk de wachter naast hem aan. De wachters aan de andere kant van de poort fluiten. ‘Lady Jones.’ Ze buigen. ‘Wie zijn dat vraagt een van de andere wachters. ‘Dat zijn mijn bediendes heren, val ze niet lastig.’ Britt en Joe lopen door. Ik loop achter ze aan en een iemand knijpt in mijn kont. Ik draai me met een ruk om en kijk in de ogen van een blonde jongen man. Ze zijn groen. ‘Dag schoonheid.’ Zegt hij. Ik rol met mijn ogen en loop door. Maar hij laat het niet van zich afweten en pakt mijn pols. ‘Waar ga jij zo snel heen?’ ‘Weet jij wel tegen wie je het hebt!’ Schreeuw ik tegen hem. Hij kijkt me verbaast aan. Iedereen kijkt. ‘Pardon?’ ik hoor mensen mijn naam fluisteren. ‘Is dat niet Lady Jones?’ Hoor ik telkens. Hij kijkt om zich heen en schijnt niks door te hebben. Iedereen begint te buigen, behalve hij, Britt en Joe. Die ook verbaast kijken. Ik neem een hap adem. ‘Ik ben…’ ‘Lady Jones!’ Schreeuwt iemand van binnen. Ik draai me om en zie Jason staan. Iedereen gaat weer staan en kijkt naar Jason. Hij komt naar me toe lopen. Hij pakt mijn hand en geeft die een kus. ‘Wat fijn dat je het gehaald hebt.’ Zeg hij. Hij kijk de jongen aan. ‘Alex.’ En de jongen man loopt weg. ‘Sorry.’ Ik glimlach. ‘Nu weet iedereen dat ik er ben.’
We lopen arm in arm naar binnen ze balzaal in. Er staan twee oudere mensen aan het begin van de trap en we lopen erheen. ‘Pap, mam, dit is Lady Jones.’ Zegt hij. Ik buig voor ze. ‘Ah, dus jij bent de vrouw waar zijn zoon het de hele dag over had. Ik kijk zijn kant op en hij bloost. Ik lach. De vader vraagt me ten dans en samen met hem beginnen wij de opening ceremonie. ‘Ze is knap Jason, durf je dat wel aan?’ Vraagt de moeder. Hij knikt. ‘Je zou haar moeten beschermen tegen de mannen van buitenaf. Je hebt een juweel.’ Gaat ze verder. Ik probeer me te focussen op de vader. ‘Hoe ken je eigenlijk mijn zoon?’ Vraagt hij onder de dans. ‘Gisteren ontmoet meneer.’ ‘Waren.’ ‘Pardon?’ ‘Mijn naam is Waren Lowoir, mijn vrouw heet Lois Lowoir.’ Zegt hij. ‘Jou naam was Lauren nietwaar? Hier sta je bekent als Lady Jones.’ Gaat hij verder. ‘Ja, niemand weet eigenlijk dat ik Lauren heet.’ Ik glimlach naar hem. ‘Nou Lauren, Jason hem je aardig te pakken. We hebben zo veel vrouwen voor hem uitgekozen, maar ze waren allemaal niet goed genoeg. Hij zocht de ware, sinds gisteren heeft hij het alleen maar over u geheid.’ Hij lacht. En de dans eindigt. Er wordt geklapt en de andere mensen beginnen nu ook te dansen. Waren loopt op een aparte manier naar zijn vrouw en ze valt in de lach en ze beginnen te dansen.
Jason pakt mijn hand en wij beginnen ook te dansen. ‘Mijn ouders vinden je nu al geweldig.’ Ik lach. Het nummer vertraagt en iedereen begint steeds dichter bij elkaar de dansen. Jasons handen zakken verder naar beneden. Oh wat verlang ik naar deze jongen… ook al ken ik hem pas net.
Dan worden de deuren met een enorme klas open gegooid iedereen schrikt en kijkt. Jacob en ik ook. Hij pakt mijn hand. Er komt een grote groep mannen te paard binnen stormen. Dan beginnen de mensen te gillen en te rennen. De mannen komen met een grote vaart op mij en Jason af. Een van de mannen springt van zijn paard en duwt Jason en mij uit elkaar. Jason valt met een harde klap op de marmeren vloer. En raakt buiten bewust. De man tilt daarna mij op en fluit een keer hard op zijn vingers. Het paard gehoorzaamt en komt terug rennen. De man legt mij voor zijn zadel en sport het paard hard aan, we vliegen weg. Bij de deur zet ik het op het gillen. ‘JASON!’ ik zie hem niet meer liggen. Er zijn te veel mensen. Ik krijg tranen in mijn ogen. ‘JASON!’ roep ik nog een keer. Dan voel ik een harde dreun en wordt alles zwart.
Jason
Ik word wakker in mijn bed en wil meteen opstaan, maar mijn lichaam staat dat niet toe. Er wordt op de deur geklopt. ‘Ja?’ De deur gaat open en mijn ouders lopen de kamer binnen. Mijn moeder loopt door naar de kleding kamer en mijn vader gaat bij mij op bed zitten. Zijn gezicht staat op strak. ‘Hoe voel je je zoon?’ vraagt hij. ‘Het kan beter.’
‘Weet je nog iets over gisteren?’ ik doe mijn ogen dicht en probeer te denken aan gisteren. Ik zie de balzaal vol mensen. Ik zie… ik zie Lauren dansen met mijn vader. Dan zie ik ons samen dansen. Daarna ging het snel. Ridders, Lauren weg. Ik doe mijn ogen weer open en mij vader kijkt pijnlijk. ‘Lauren.’ Zeg ik. ‘Ze is weg, Jason. We weten niet waarheen. Ik heb al een aantal mannen erop uit gestuurd, maar ik denk dat het te vergeefs is.’ Hij kijkt weg. ‘Ik wil haar zoeken.’ ‘Nee, dat kan niet. Niet in deze toestand.’
‘Ik wil haar zoeken!’ schreeuw ik. Dat had ik beter niet kunnen doen er schiet een enorme pijn door mijn hoofd en ik zucht. ‘Precies, rustig aan jongen. We vinden haar wel.’ Ik draai me om en val in slaap.
Lauren
Ik word wakker met een enorme hoofdpijn. Terwijl ik rondkijk waar ik beland ben wordt er hard op de deur geklopt. Daarna komen er een man binnen. ‘ Mooi, je bent wakker.’ Zegt hij grijnzend. Ik ken die man. Hij was ook op het feest van Jason. Denk..denk..denk. ALEX. De man de me in mijn kont kneep! ‘Alex?’ vraag ik toch maar voor de zekerheid. ‘Ja schoonheid.’ Hij gaat aan het einde van het bed zitten. ‘Waar ben ik?’ ik kijk om me heen en ga van het bed af. Ik loop naar het raam en het enige wat ik zie is een en al landgoed…weilanden…overal waar je kijkt. Niks dorpjes. Niks water. Ik hoor Alex zijn adem achter me en draai me om. Kleed je om en kom naar het ontbijt. Hij pakt mijn hand en geeft er een kus op, vervolgens loopt hij de kamer uit. Ik loop naar een grote spiegel en zie dat ik nog steeds de jurk van gisteren aan heb, alleen dan met heel veel vlekken. Mijn haar zit ook verschrikkelijk. Zucht… ik wil naar huis. Naar Britt en me ouders. Ik kleed me uit en loop naar het bad. Als ik er eenmaal in lig sluit ik me ogen.
Jason
Een week later… en ik weet nog steeds niet waar Lauren is. Ik mis haar zo, ook al kende ik haar niet heel erg lang… Moeder heeft de hoop al opgegeven, ik niet. Ze is al aan het kijken bij andere vrouwen. Ik had tegen haar gezegd dat ik alleen Lauren wilde. Maar dan antwoordde ze dat we niet wisten waar ze was en dat ze misschien pas over tien jaar wordt terug gevonden. Ik kan wel wachten, maar mijn ouders niet.
‘Ik ga langs Alex, die was op het feest… misschien heeft hij haar nog gezien.’ Roep ik naar me ouders. ‘Je doet maar.’ Snauwt me moeder. Ik loop naar de stallen en zadel een volbloed Arabier op. Nickelson heet hij. Ik klim erop en geef het teken dat hij mag gaan. We rennen de stallen uit. Eerst het bos door. Daarna nog over het grootte landgoed van Alex Tio. Mijn vriend van vroeger. Maar door een stomme ruzie waren we uit elkaar gegroeid. Ik kom aan. Mijn Arabier zweet en ik geef hem aan een van de bediendes. ‘Ah Jason!’ Alex loopt op me af en geeft mij een handdruk. We lopen samen naar binnen. ‘Je bent net op tijd voor de lunch.’ Gaat hij verder. ‘Ik moet eerst even naar de toilet. Waar is die?’ Hij loopt voor me uit de trap op. ‘Hier is het.’ ‘Dankje.’ Vijf seconde later hoor ik een enorm geschreeuw gevolgd door een gebonk tegen een deur. ‘Trek je daar maar niks van aan. Ik wacht beneden.’ Alex loopt weer de trap af. Ik luister naar het geschreeuw. Het is een vrouw. Even later gaat het geschreeuw om in huilen. Diepe snikken… Arm kind.
Ik ga snel naar de wc en loop naar beneden.
Lauren
Ik schrik wakker van mijn zoveelste dagdroom. “Dankje” hoorde ik. Die stem! JASON! Ik krijg het niet uit mijn mond dus ik spring op van mijn stoel en ren naar de deur. Ik begin te schreeuwen. Ik probeer Jason te zeggen maar er komt geen enkel normaal woord uit. Daarna begin ik tegen de deur aan te bonken zo hard als ik kan. Ik probeer de hendel open de draaien maar die zit op slot. Als ik niemand meer hoor begint er een waterval uit mijn ogen te stromen. Ik kan niet meer. Een week in dit vergeten huis. Ik wil weg.
Ik zit in een hoekje met mijn knieën opgetrokken en leg mijn hoofd neer. Ik hoor het slot omdraaien en er komt een lijk bleke vrouw tevoorschijn. ‘Gaat het meis?’ het is een oudere vrouw van een jaar of 40. Ik grijp me kans en ren tegen haar aan de deur uit. ‘Pardon.’ Zeg ik nog gauw. Ik storm de trap af naar de eetkamer. Niemand. Daarna naar de keuken. Niemand. ‘Dag Jason.’ Hoor ik Alex zeggen en ik ren naar de deur. Het is al te laat. Ik zie Jason met een ren galop ervandoor gaan. Ik zak door mijn knieën. Alex staat naast me. ‘Hij is al weg.’ Zegt hij met een lach op zijn gezicht. Weer die tranen…

Nomineer dit bericht ×