Geplaatst --
Dit verhaal gaat over Elsa. Ze is razend populair op school. Alle jongens willen met haar. Maar wil ze wel populair zijn? Wil ze zo wel verder leven? Om altijd perfect te moeten zijn?
--
Elsa POV
'Is dit klas 3A?' hoor ik de conrector vragen. 'Ja' moet ze kunnen opmaken uit de klas. Ik kijk nog eens wat beter, wie is dat? Naast de conrector staat een jongen. Ik neem hem eens in me op; versleten nikes die ooit wit moeten zijn geweest, een vale spijkerbroek, een jack met een draak op de achterkant. Ik hoor gegrinnik in de klas. Ik kijk nog eens beter naar hem, hij heeft kort zwart haar. Hij lijkt wel .. emo.
'Dit is Sven' stelt de conrector hem voor. Sven, een mooie naam vind ik dat. Het past ook wel bij hem. Het tegenovergestelde van mijn naam: Elsa, wat is dat nou voor een naam? Hoe konden mijn ouders me ooit zo noemen? Lang tijd om nog na te denken krijg ik niet. Er wordt op mijn arm getikt, het is Daphne. 'Waar zit je met je gedachten?' hoor ik haar vragen. Ik zeg niks en ga snel verder met de opdrachten. Economie vind ik behoorlijk lastig in de derde. Ik geef toe, in de tweede ging het ook al lastig. Maar nu zit ik zelfs op bijles. Ja, ík.
Ik kan me niet concentreren, ik hoor dat er achter mij gefluisterd wordt. Ik kijk naar achteren. Bijna direct proberen alle jongens een blik van mij op te vangen. Ook al zeg ik het zelf, maar ik ben razend populair. Tenminste, dat zegt iedereen. Ik heb eigenlijk niks te klagen: ik heb goede vriendinnen, bijna alle jongens in de school willen met mij en zo kan ik nog wel een paar dingen opnoemen. Het is irritant hoor, al die jongens. Je hebt het gevoel dat je de hele tijd wordt bekeken. Alle jongens glimlachen naar mij, net alsof ze een wedstrijd doen: wie krijgt er met Elsa? Ik word al misselijk bij die gedachte. Ik geef toe, er zitten een paar hele lekkere jongens bij mij in de klas. Maar ik ben geen meid die zo op een jongen afstapt. Ik zie Sven verbaast kijken, hij heeft er geen idee van wat er afspeelt. Maar Justin tikt hem al aan. Ik vang maar een paar flarden op van het gesprek. Justin wijst naar mij, wat moet hij nou dan? vraag ik me af. 'Dat is Elsa' o my god, hij spreekt mijn naam haast goddelijk uit. Als hij merkt dat ik naar hem kijk, bloost hij. 'Elsa is echt de hotste meid van de hele school' meen ik te horen. Ik heb geen ogen nodig in mijn achterhoofd, om te weten dat ik nu door alle jongens word aangestaard.
Sven POV
'Dat is de hotste meid van de hele school' hoor ik Mick zeggen. Ik neem haar eens goed in me op: hippe laarzen, een spijkerbroek die waarschijnlijk meer dan 100 euro gekost moet hebben, een half lang truitje en make up om U tegen te zeggen. Nu snap ik waarom ze de hotste meid van de school is. Dan denk ik aan mijn eigen uiterlijk. Ik ben emo, dat klinkt mischien raar maar ik ben het toch. Sinds de 1e klas. Op mijn vorige school lachten ze mij allemaal uit, daarom ben ik hier ook naartoe gekomen. Ik werd zo gepest, ik ben er helemaal kapot van geweest. Ze hebben met hier nog niet uitgelachen in deze klas. Dat doet me goed. Dan zie ik ineens dat Elsa zich omdraait en iets tegen Justin probeert te zeggen. Wat heeft ze toch mooie ogen.
Elsa POV
Ik merk gewoon dat Sven naar me zit te kijken, gelukkig niet zoals de andere jongens. O, de bel gaat. Gelukkig, het is pauze. Als ik opsta hebben mijn vriendinnen zich al verzameld achter mij. Wat een schapen zijn het soms toch, helemaal niks durven te zeggen en maar achter mij aanlopen. Ik zie dat Sven zijn wenkbrauwen omhoog trekt, als hij ziet dat ik naar hem kijk.
Sven POV
Keek ze nou net naar mij? Ik zal het me wel verbeeld hebben, wie kijkt er nou naar mij? Ik heb nog geen vrienden gemaakt, geen enkele. Ze praten wel tegen mij, maar ik denk dat mijn uiterlijk ze afschrikt. Ik hoop echt niet dat het net zo gaat als op de vorige school.
Ik loop de kantine in, de populaire mensen zitten helemaal achterin. Ik zie Elsa zitten, in het midden, allemaal vrienden om haar heen. Er zitten zelfs mensen van andere klassen bij.. Dat raakt me, waarom kan ik nooit vrienden maken? Waarom nemen mensen me niet gewoon zoals ik ben? Ik ga aan een tafeltje bij het raam zitten, in mijn eentje. Justin en de anderen zijn nergens te bekennen.
Elsa POV
Ik ben blij dat het pauze is. Ik had het gevoel dat ik zo neerviel. Snel pak ik mijn boterhammen uit mijn tas, uit mijn gloednieuwe Guccitas. 'Had je zo'n honger?' glimlacht Daphne, als ze ziet hoe snel ik de boterhammen naar binnen heb ik gewerkt. 'Ja inderdaad' antwoord ik terug. Ook Kylie, Amanda en Nicole zijn er bij komen zitten. Al snel beginnen we te praten, over vanalles en nog wat. 'Die nieuwe jongen is echt uberlelijk' hoor ik naast me. 'Wat vind jij van hem, Elsa?' hoor ik naast me. 'Wat denk je zelf?' roep ik lachend. 'Gelukkig maar, je moet echt niet met hem omgaan. Dan keldert je imago zeker' lacht Amanda. Ik kijk de kantine eens rond, helemaal achter aan zie ik hem zitten, helemaal alleen. Ineens bekruipt een gevoel van medelijden me maar ik peins er niet over om naar hem toe te gaan, dan zou mijn imago zeker kelderen..
Alleen je gebruik van leestekens is niet helemaal correct. Even een voorbeeld:
Ik blijf volgen. Ben benieuwd hoe het verder gaat. 
. 
