Bokt.nl

Yessy schreef:

AmoorM schreef:

Ik schrok er behoorlijk van. In mijn hoofd is het ook een 'lijk' wat op de grond of in bed, in de douche heeft gelegen. En daar 4 dagen heeft gelegen. Ik zie het nog niet helemaal als een hoogbejaarde(?) wat rustig is ingeslapen in zijn bed(?) en 4 dagen later is gevonden door de wijkverpleging of familie en die er dan vrede mee hebben omdat hij/zij al op leeftijd was. In mijn gedachte is het nu geen kaal huis wat ik leuk kan inrichting.

Na een nachtje slapen vind ik het iets minder leguber. Maar mijn ouders vinden het nog wel zorgelijk. Als ik het dan wel aanneem, dan ben ik bang dat het verbouwen en inrichten toch een lading geeft omdat zij het er niet mee eens zijn. Dat vind ik ook zonde. Ik denk dat ik het laat gaan..

Veel mensen overlijden in hun slaap tegen de ochtend, als het hart harder moet gaan werken om je weer wakker te laten worden. Als het een oudere man was is de kans groot dat hij inderdaad rustig in bed of in een stoel is ingeslapen. Ik zou nog eens met je ouders om de tafel gaan en vragen waarom zij hier zo mee zitten. Is dat inderdaad vanwege jouw eerste reactie? Of hebben ze principiële bezwaren tegen huizen waarin ooit iemand is overleden? Want dan hou je weinig over zoals hierboven al vaker wordt gezegd. Ik woon zelf in een 100 jaar oud huis, de kans is vrij groot dat in elke kamer wel eens iemand overleden is. Maar er zweeft niets raars rond en lampen knipperen alleen als de koelkast/oven aanslaat

AmoorM schreef:

Mijn moeder zegt 'ja, jij komt thuis met het verhaal dat er een lijk heeft gelegen een aantal dagen en dan twijfel je of je er wel wilt wonen en maakt er een heel verhaal van. Dan twijfelen wij of je daar wel kunt aarden.' dit dus. Zij had waarschijnlijk ook geen huis aangenomen als ze wist dat er bijv iemand zelfmoord had gepleegt.

laraxXxemma schreef:

Ik zou blij wezen als ik thuis zou sterven. Liever thuis dan midden in de winkel of in het ziekenhuis.
Ja ook nog steeds als het dan 4 dagen later pas iemand opvalt. Dan ben ik toch al dood, merk ik niks meer van

Je moet het zelf aankunnen. Ik werk in het ziekenhuis dus ik kan dat zelf daardoor flink relativeren. Bij mij zou het een gebedje zijn de eerste keer verbouwen (ondanks dat ik niet gelovig ben) en de belofte dat ik het huis mooi zou maken en er veel plezier aan zou beleven.

En idd wat PabloBokt zegt, als je graag een huis wil moet je pakken wat je pakken kan met de huidige markt.

Achterom schreef:

AmoorM schreef:

Mijn moeder zegt 'ja, jij komt thuis met het verhaal dat er een lijk heeft gelegen een aantal dagen en dan twijfel je of je er wel wilt wonen en maakt er een heel verhaal van. Dan twijfelen wij of je daar wel kunt aarden.' dit dus. Zij had waarschijnlijk ook geen huis aangenomen als ze wist dat er bijv iemand zelfmoord had gepleegt.

Maar dat is helemaal niet gezegd, dat er iemand zelfmoord heeft gepleegd

safina schreef:

Soms worden mensen na overlijden een paar dagen thuis opgebaard. Omdat nabestaanden het fijn vinden iemand nog even thuis en in nabijheid te hebben. Heel nuchter bekeken is het dus allemaal zo'n ramp niet, een overleden persoon in een huis. Heb zelf ook in een appartement gewoond waarin de vorige bewoonster gevonden was, op de vloer in de badkamer. Hartstilstand. Nooit last van gehad.

Toch kan ik me er soms wel wat bij voorstellen. Zo ken ik iemand met een huis te koop waar haar vader zich ooit verhangen heeft in het trapgat. Ik geloof totaal niet in geesten en al die malligheid. Als iemand dood is, is hij dood. Niks engs of raars aan. Maar tóch zou ik dat huis niet willen. Ik visualiseer daar te makkelijk voor. Ik zie wat gebeurd is voor me als ik naar die plek kijk. En dat soort gebeurtenissen zijn geen dingen waarmee ik bezig wil zijn in mijn eigen huis. Mijn huis moet wel een relaxte plek zijn die fijne gedachten en gevoelens oproept. Er zit dus voor mij wel ergens een grens aan blijkbaar.

manzano schreef:

Je weet eigenlijk helemaal niks, zelfs niet hoe lang de overledene er heeft gelegen en je maakt het steeds spannender. Missch gewoon even afwachten hoe het verhaal écht in elkaar steekt?

manzano schreef:

Je weet eigenlijk helemaal niks, zelfs niet hoe lang de overledene er heeft gelegen en je maakt het steeds spannender. Missch gewoon even afwachten hoe het verhaal écht in elkaar steekt?

imaudy schreef:

Als je heel dapper bent met de buurman gaan praten, die zal wel wat weten

AmoorM schreef:

laraxXxemma schreef:

Ik zou blij wezen als ik thuis zou sterven. Liever thuis dan midden in de winkel of in het ziekenhuis.
Ja ook nog steeds als het dan 4 dagen later pas iemand opvalt. Dan ben ik toch al dood, merk ik niks meer van

Je moet het zelf aankunnen. Ik werk in het ziekenhuis dus ik kan dat zelf daardoor flink relativeren. Bij mij zou het een gebedje zijn de eerste keer verbouwen (ondanks dat ik niet gelovig ben) en de belofte dat ik het huis mooi zou maken en er veel plezier aan zou beleven.

En idd wat PabloBokt zegt, als je graag een huis wil moet je pakken wat je pakken kan met de huidige markt.

Als het een hoogbejaard persoon is wat vredig is heen gegaan in bed of op de bank, ja dan zou het een mooie manier zijn. Helaas is het in mijn hoofd een ander beeld. Ik weet niet of dit klopt, daarom heb ik de woningstichting gemaild.

AmoorM schreef:

manzano schreef:

Je weet eigenlijk helemaal niks, zelfs niet hoe lang de overledene er heeft gelegen en je maakt het steeds spannender. Missch gewoon even afwachten hoe het verhaal écht in elkaar steekt?

Dit is waar inderdaad. Ik hoop dat de woningstichting een eerlijk antwoord geeft.

luuntje schreef:

Ik zou het ook niet netjes vinden als de WBV jouw informatie verstrekt over de vorige bewoner.

Misschien kan je beter voor een nieuwbouwwoning gaan.
En tot die tijd thuis blijven wonen.