_Annemiek schreef:Wat ik ookkrom vindt is dat ze alleenstaande in een eengezinswoning zetten terwijl er zoveel gezinnen noodgewdwongen klein wonen.
Dat noemen ze ook scheefwonen, maar in werkelijkheid is de huizenmarkt (zowel huur als koop) behoorlijk scheef.
Ik heb 12 jaar op een klein flatje gewoond, echt heel goedkoop, maar klein en erg gehorig.
Wel eens geïnformeerd naar wat groters.
In die periode werkte ik veel over (2.5 jaar structureel overgewerkt) dus mijn bruto jaarloon lag best hoog.
Over die overuren betaal je wel meer belasting dan over je gewone uren, dus het verschil tussen het bruto en netto jaarloon was best groot.
Maar daar wordt niet naar gekeken en door dat hoge jaarloon kwam ik alleen in aanmerking voor woningen die 2 á 3x zo duur waren als m'n flatje.
Ik snap de frustratie van mensen die juist graag zo'n flatje willen en dat daar dan iemand zit die niet wil doorstromen.
Maar 2 á 3x meer huur moeten betalen is niet echt motiverend.
Dus ik heb 12 jaar op dat flatje gewoond en heb afgelopen zomer dan toch de sprong naar wat groters gewaagd.
Omdat ik al die jaren ingeschreven stond en ze na mijn vertrek de huur van die flat konden opkrikken, kreeg ik de 1e beste woning waar ik op inschreef toegewezen en ben gelukkig maar 2x zoveel huur gaan betalen.
En nu zit ik dus in m'n eentje in een gezinswoning met 3 slaapkamers en een grote tuin.
Woon ik weer lekker scheef
Wat trouwens ook apart was:
Toen ik voor het eerst informeerde naar een grotere woning en ik hoorde dat ik minimaal 2x zoveel per maand ging betalen, ben ik ook eens naar koopwoningen gaan kijken.
En bij de bank geweest om eens te kijken wat mogelijk was.
Maar volgens de bank kon ik minder per maand missen dan volgens de woningbouw, is dat niet scheef dan?
dat heb ik jaren aan moeten horen )
