Geplaatst: 16-09-13 12:56 Hilli schreef:Aangezien je allebei nog thuis woont en dus nog nooit volledig je eigen huishouden hebt gedraaid, denk ik dat meteen samenwonen best pittig is. Je moet én wennen aan je eigen huis én aan het samenwonen. Beide dingen kunnen verkeerd gaan, dus met een beetje pech zit je met een duur huis in je eentje te balen dat je op jezelf woont. In alle andere gevallen woon je gewoon lekker samen en ben je blij dat je uit huis bent
Ik zou in eerste instantie huren. Alhoewel het voelt als 'geld weggooien', is het ook een prima manier om wel de lusten van een eigen huis te hebben, maar niet de lasten: als er iets kapot is dan bel je de verhuurder en wordt het gemaakt. Daarnaast kun je makkelijk nog een keer verhuizen, als bijvoorbeeld blijkt dat een tuin niks voor je is, of dat je juist liever een tuin wil in plaats van een balkon. Ook staan jullie beiden nog (volledig) aan het begin van je werkende leven en kan het best zijn dat je binnen een jaar (of twee) iets anders wil - en die baan kan maar zo een eind verderop zijn.
Op termijn kun je dan altijd nog voor een koophuis gaan. Andersom is lastiger.
Helemaal mee eens.
Ik zie genoeg relaties hierop alsnog stranden omdat het toch nog niet goed gaat. En dan zitten ze met een huis..............
Wij waren voor 100% zeker van elkaar, hebben voor elkaar gekozen en wilden samen een leven opbouwen, niet na weet ik het wat uit elkaar gaan. Bovendien kan dat ook na 20 jaar huwelijk en dan zit je alsnog met een koophuis. 
) ook nooit veel in het huis geïnvesteerd omdat ik dat zonde vond.... Dus dan wordt het ook nooit echt je huis.. Maar dat komt ook omdat ik sowieso zoiets had van "dit is tijdelijk"... Je kan het wel leuk inrichten met spullen, maar voor de rest... 
