“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”
Pippi langkous

“Sander? Sander?! Hebben we nog figuurzaagjes?” Waar is die man toch als ik hem nodig heb? Hij was toch zopas nog hier…. In de deuropening van de schuur blijf ik even staan, voor ik een grote stap neem over de plas die voor de deur is ontstaan. “Sander!” “Wat zeg je?" Vraagt Sander die net om de hoek van de schuur tevoorschijn komt. “Hebben we nog figuurzaagjes?” “Geen idee, maar als we ze nog hebben zitten ze in die gereedschapskist daar”
Ik rommel wat in de kist voor ik besluit hem ondersteboven te kiepen. Schroeven; spijkertjes, waarvan de meeste krom; hamers; beitels; messen; stukjes touw en schuurpapier. Ja, vooral schuurpapier, grote stukken, kleine stukjes, minuscule stukjes en allemaal versleten maar geen zaagjes. Met een zucht schuif ik alles weer terug in de kist. “Hmmm, wat nu?” Zaagjes kopen is geen optie, het duurt nog weken, zo niet maanden voor we weer naar de stad gaan, en de twee kerstkadootjes die ik in gedachten heb, zouden toch wel binnenkort klaar moeten zijn… Terwijl ik in gedachten mijn mogelijkheden af ga, strijkt Betsy luid spinnend langs mijn benen. “Hej kissemiss” Ik buk om haar aan te halen, trek een aardappelkistje naar mij toe en ga zitten. Betsy springt gelijk op schoot en na één of twee rondjes gedraaid te hebben, gaat ze liggen. Afwezig strijk ik zachtjes over haar kopje, in en uit gaan de nageltjes, in ritme met het spinnen. Zou ik het kunnen snijden in plaats van zagen? Of raspen? Of misschien een beetje van beide? Ja, ik denk dat dat wel zou kunnen maar vandaag wordt het niets meer, het is al veel te donker met dit sombere weer.


Eenmaal in huis schrijf ik gelijk figuurzaagjes op het lijstje voor volgend jaar. Steek de lampen aan en por de kachel op en drijf de somberheid naar buiten. Hier en daar zie je al voorbereidingen voor kerst. Van rogge stro, wat ik afgelopen juni zorgvuldig uitgezocht en geplukt heb voordat het in zaad kwam, heb ik nu kerstbokken, engeltjes en sterren gemaakt. Nu staan ze nog op de kast maar straks kunnen ze mooi in en onder de kerstboom. Het is traditioneel Scandinavisch handwerk en erg leuk om te doen.

In de avonduurtjes zit ik, tot ik het te koud krijg, op de rand van het bed te breien. Wanten moeten het worden. Dat kan Sander wel gebruiken met de koude dagen op de fiets. Tijdens het breien luister ik naar Sander’s gitaar en hoor hoe steeds vaker een kerstmelodietje het repertoar binnensluipt. Zachtjes zing ik mee “O christmas tree! O christmas tree! Thy leaves are so unchanging; not only green when summer's here, but also when ‘tis cold and drear” en zo is het helemaal, zelfs in de donkerste tijd van het jaar, zijn er altijd mooie dingen om naar (uit) te kijken. Kadootjes maken is daar voor mij één van. Voor Sander maak ik dit jaar meerdere kadootjes en daarvoor heb ik nog tijd genoeg maar voor 2 goede vriendinnen moeten de kadootjes wat eerder klaar.


Allebei zijn ze creatief en beide hebben ze onder het afgelopen jaar genoemd dat ze willen leren bandweven. ( in mijn volgende blogg zal ik jullie meer vertellen over wat bandweven precies is) In een boek had ik gezien hoe je ze kan maken van berkenhout en zo leek het mij een leuk project. Wat in het boek zo makkelijk leek, kostte in werkelijkheid meerdere probeersels voor het resultaat enigszins in de buurt kwam. Maar uiteindelijk had ik twee dunne plankjes zonder knoesten uit een stuk openhaardhout gekapt. Met een mes en veil heb ik ze helemaal vlak geschaafd en nu had ik eigenlijk de figuurzaagjes nodig.. om de bandweef wat meer persoonlijk te maken, wilde ik de ene versieren met een paardenkop. Ze heeft immers een arabieren stoeterij, dus een paardje lijkt mij passend, en de ander is een natuurliefhebber, en dat moest een eikenblad worden. Maar met een vijl, rasp en schuurpapier is het ook gelukt om de vorm erin te krijgen. Nu moest ik alleen nog de gleufjes en de gaatjes erin snijden. Op allebei heb ik een weef opgezet en een stukje geweven en met een beschrijving erbij gaat het ze vast en zeker lukken om verder te weven.


Nu dit project klaar is, heb ik weer wat meer tijd om aan Sanders kadootjes te werken en mijn nieuwe jurk, niet te vergeten!