9 jaar geleden nederland achter gelaten voor de liefde en aar Curacao vertrokken, 5 jaar lang is het plan geweest terug te gaan.
4 jaar geleden kreeg mijn vriend alleen een kans die ons heeft doen besluiten onze nederland plannen geheel los te laten en te blijven waar we zijn en dan komen oude plannen terug in een nieuw jasje.
In Maart 2018 mochten we dan ook eindelijk onze huur woning op een heerlijke plek in Curacao kopen en zouden we flink gaan verbouwen en de 8000m2 tuin kleinschalig in permaculture te gaan aanleggen voor wat meer richting zelfvoorzienend leven te gaan.
Alles was klaar, tekeningen, geld, ja we zouden het nu toch eindelijk gaan doen na 4 jaar dromen.
Maar het leven is het leven niet om deze plannen compleet te doen veranderen.
eind mei emigreerde mijn ouders ook naar Curacao en begon hun zoektocht naar een koopwoning bij ons in de buurt. Wij wonen op Bandabou, het landelijke deel van Curacao, waar de meeste woningen nog onderhands verkocht worden en om iets te vinden moet je veel praten met iedereen in de buurt.
Zo werden er steeds huizen met hoeveelheden grond aangeboden die te veel waren voor mijn ouders maar voor mijn droom, een permaculture free range lifestock farm ideaal.
Mijn ouders konden hun huis niet vinden en na een avond borrelen kwamen we tot de conclusie dat ons huis heel geschikt is voor mijn ouders en dat wij dan een nieuwe plek zouden zoeken.
En ja hoor, in december werd ons, het droomplekje met voor ons ideale huis in de schoot geworpen.
2 ha landbouw grond met een huis waar ze 35 jaar geleden mee gestart waren maar nu nog in de ruwbouw fase zaten.
Halvewege december zijn we eigenaar geworden, hebben we in 2 week zitten brainstrommen hoe het te gaan (ver)bouwen en halvewege januari start met slopen, veel sloopwerk.

Dit is waar wij de trotse nieuwe eigenaar van mogen zijn.

De zandweg/straat, een doodlopende weg met nog 1 ander huis eraan.

Een oude kluis waarvan wij pas 2 week geleden (na het openbraken) de herkomst van weten.
Erg leuk om te doen kan ik jullie vertellen, kluis openbreken terwijl je geen idee hebt wat aan te treffen en dan helemaal als de inhoud iets is wat je niet op het gigantische lijstje voorkwam wat stiekem door je hoofd spookt.

Ja wat zullen we er van zeggen, mijn nieuwe auto?
Ondertussen al wat onderdelen in de tuin gevonden, blijkt een subaru te zijn.

De eend, die alvast tot de bewoners behoort, wat een geluk dat ik straks eenden ga houden en dat kwak er gezellig bij mag.

Dit is wat we aan het bouwen zijn.

Een hutje op de heide euh mondi op Curacao.

Allemaal oud hout in de tuin, in nederland niet bijzonder maar op Curacao iets waar we heel zuinig op moeten zijn.

Het uitzicht vanuit onze toekomstige badkamer.

En zoals het er gisterenmorgen in de opkomende zon bijstond.

Uiteraard kom ik volgen ! Wat een mooie plek !

