Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Vandaag, 18:58

Ik heb niet genoeg aan mezelf

Geplaatst door de TopicStarter : Vandaag, 18:58

Ik schrijf dit vooral omdat ik op zoek ben naar herkenning en benieuwd ben naar hoe anderen dit hebben aangepakt/hieraan hebben gewerkt.

Zonder andere mensen om me heen (vriendinnen, een partner...) lijk ik niet gelukkig te kunnen zijn.
Ik heb altijd het gevoel gehad meer volwassen te zijn dan leeftijdsgenoten. Daarom heb ik op school nooit echt aansluiting gevonden. Ik had wel vriendinnen waar ik vooral in schoolcontext mee optrok, maar na de middelbare school is daar niemand van blijven plakken omdat het gewoon niet echt 'mijn mensen' waren. Ik heb me om één of andere reden ook altijd te min gevoeld om bij de populaire meisjes op school aan te sluiten, dus sloot ik maar aan bij de 'rare eenden in de bijt', bij de mensen die ook nergens echt bij hoorden, omdat ik me dan tenminste niet onzeker voelde. Op dit moment (ben nu 23) zijn mijn vriendinnen op één hand te tellen, en daarbij komt nog dat zij allemaal een druk leven hebben en ik hen niet zo vaak kan zien. Sinds vorige zomer heb ik een relatie (mijn eerste) gehad met iemand en was ik gelukkiger dan ooit omdat ik eindelijk iemand had waarmee ik heel veel kon praten, doen... Die relatie heeft echter niet meer dan een half jaartje mogen duren. Ik had al veel eerder kunnen weten dat die persoon niet echt bij mij paste, maar naast dat liefde blind maakt denk ik dat op dat moment eender wie goed was geweest omdat ik gewoon zo verlangde naar iemand die mij zag staan. Nadat dit was afgelopen, was de leegte die ik voelde natuurlijk eens zo groot als voorheen. Ik haal nergens meer plezier uit en lijk echt anderen nodig te hebben om gelukkig te zijn. Ik zou heel graag niet meer afhankelijk zijn van anderen om gelukkig te kunnen zijn, maar ik weet echt niet waar te beginnen...

Zijn er mensen die dit herkennen? Hoe zijn jullie hiermee omgegaan?

**Geplaatst**: Vandaag, 19:55

Re: Ik heb niet genoeg aan mezelf

Geplaatst: Vandaag, 19:55

Mensen zijn gezelschapsdieren. Zo zijn we biologisch ook geprogrammeerd. Mensen met een partner leven langer, voor goede emotieregulatie zijn we ook deels afhankelijk van anderen. Ik vind het zo’n dooddoener dat er in de hulpverlening, of in lifestyle dingen op social media, zo gefocust wordt op dat je vooral gelukkig moet zijn met jezelf.
Natuurlijk kunnen mensen zo gekwetst zijn door anderen dat het vertrouwen beschadigd is, en het veiliger voelt om op jezelf te zijn. En met het individualisme in onze cultuur word je er ook bijna toe gedwongen.Natuurlijk moet je ook alleen kunnen zijn en jezelf af en toe kunnen vermaken, maar ik denk dat niemand echt gelukkig kan worden zonder de steun van anderen. We hoeven geen massa’s vrienden, maar wel een veilige basis van een paar mensen. De één is ontzettend introvert, die heeft weinig behoefte aan sociaal contact en vind het prima dat er ergens op de achtergrond een vriend aanwezig is die in geval van nood bereikt kan worden, dat geeft al een bepaalde veiligheid. En anderen laden echt op van onder de mensen zijn en kunnen er geen genoeg van krijgen.
Herken me wel in jouw verhaal, in mijn middelbare schooltijd heb ik me in mijn eentje ook wel gered. Maar nu ik studeer en een groot sociaal netwerk heb, kan ik me gewoon niet meer voorstellen dat ik ooit zonder heb kunnen leven. Wat zou je graag willen, adviezen over goed alleen kunnen zijn? Of meer mensen om je heen verzamelen? Is het handje vol vriendinnen wat je nu hebt voor jou genoeg, is het de druk van wat je ziet bij anderen dat je het gevoel hebt dat je meer vrienden zou moeten hebben?

**Geplaatst**: Vandaag, 20:06

Geplaatst: Vandaag, 20:06

Hierboven indd. Als jij je fijn voelt onder de mensen, dan ga je toch lekker erop uit en mensen ontmoeten? Wie weet vind je iemand waarmee je wel een diepe connectie kan krijgen. Kijk alleen zijn is belangrijk, uiteraard, je wilt niet compleet afhankelijk zijn, maar als je wat leuke hobby's hebt van jezelf en jezelf eens in de zoveel tijd prima kan vermaken is het toch goed? Je hoeft geen 10 vrienden, en als die handvol niet kan, dan ga je toch alleen? (is prima te doen en je ontmoet nieuwe mensen). Een diepe connectie met mensen is gewoon zeldzaam, het zal imo altijd wel wat oppervlakkig blijven, dat is toch een deel acceptatie, denk ik.

**Geplaatst**: Vandaag, 20:23

Re: Ik heb niet genoeg aan mezelf

Geplaatst: Vandaag, 20:23

En een diepe connectie opbouwen kost ook gewoon veel tijd. De mensen die zich in de eerste weken van een vriendschap in je armen storten met hun hele levensverhaal en ik ben er altijd voor je je mag me aaaaaltijd bellen en je bent m’n aaaallerbeste vriendin, zijn in mijn ervaring vaak ook het snelst weer vertrokken om de drama weer bij iemand anders te halen. En vriendschappen met een stuk minder drama die misschien wat oppervlakkig voelen, zijn tenminste bij mij vaak een stuk stabieler. Een aantal meiden waar ik buiten studie niet mee afsprak maar vaak samen mee in de collegezaal zat, bleken ineens super behulpzaam toen ik niet zo lekker ging, dat heeft mij toen echt verbaasd.

**Geplaatst**: Vandaag, 20:45

Re: Ik heb niet genoeg aan mezelf

Geplaatst: Vandaag, 20:45

Ik ben een stukje ouder dan jij en heb ook geen grote groep vrienden waar ik écht close mee ben. Maar degenen waar ik dus wel zo’n vriendschap mee heb kan ik op elk moment van de dag bellen als er wat aan de hand is. Ik zie ze momenteel helaas veel te weinig omdat ik in het buitenland woon en kijk er enorm naar uit dat we straks weer terug zijn in Nederland.
Daarnaast heb ik wel een grotere groep vrienden/goede kennissen, waar het heel gezellig mee is als ik ze zie maar niet persé mis als ik ze langere tijd niet zie.

En hoe verdrietig ook, vriendschappen kunnen komen en gaan. Mijn (dacht ik) beste vriendin heb ik nooit meer wat van gehoord nadat ik het nieuws bracht dat we moesten verhuizen. Ben echt een periode in hele diepe rouw geweest daarvan, en heb heel lang de hoop gehad ineens weer een belletje of appje te krijgen. Dat had tijd nodig om te slijten, en nu kijk ik terug op hele fijne jaren die we hebben gehad. Denk heus nog weleens “jammer dat het zo gelopen is”, maar het hoort bij het leven.

En een hechte vriendschap ontstaat niet zomaar, dat heeft tijd nodig.

**Geplaatst**: Vandaag, 21:14

Geplaatst: Vandaag, 21:14

Doe je vaak leuke dingen alleen? Dat heeft mij enorm gesterkt in mijn gevoel over mezelf.

Ik kon altijd al goed alleen zijn maar na een (best fijne) relatie van 4 jaar inclusief samenwonen was alleen zijn echt wel wennen. Ik heb gelukkig heel veel goede vriendinnen. Zeker een stuk of 7 die ik voor mijn gevoel dag en nacht kan bellen voor hulp. En dat is een luxe. Maar wel een waar ik zelf hard in geïnvesteerd heb want ik kan van mezelf soms echt sociaal niet sterk zijn. Ik had op school nooit echt veel vrienden.

Desondanks doe ik graag dingen alleen. Steden bezoeken, winkelen, musea, ergens wat eten of naar het theater. Hoef met niemand rekening te houden en ik kan gaan en staan waar ik wil.

Daardoor ben ik voor “dopamine” minder afhankelijk van een ander. Ik kan zelf heel prima wat leuks doen en echt een leuke tijd hebben.

**Geplaatst**: Vandaag, 21:19

Geplaatst: Vandaag, 21:19

Ik sprak laatst toevallig een nieuwe collega over eenzaam zijn en het op latere leeftijd moeilijk vrienden kunnen vinden. De tip die voor haar werkt, maar ook bij mij al wat heeft opgeleverd: ga vanuit vrijwilligerswerk, het paardrijden, andere hobbies actief mensen vragen of ze het leuk vinden om eens af te spreken. En plan dit ook actief. Anders blijft het er bij...

En ja, dat vind ik ook nog steeds spannend. Altijd een hele kleine vriendenkring gehad. Liever 1 of 2 hele goede vrienden dan 20 oppervlakkige 'vrienden'. Maar dat maakt nietdat het gevoel van eenzaamheid je soms bekruipt.

You got this :(:)

**Geplaatst**: Vandaag, 21:34

Geplaatst: Vandaag, 21:34

Ik herken dit wel.
Ik kan prima alleen zijn, maar soms is het te.
Er zijn de afgelopen periode ook wat vrienden weggevallen (eentje overleden en eentje gewoon uit elkaar gegroeid), en nu mis ik echt wel iemand die ik gewoon voor wat gezelligheid kan bellen.

Ik heb via sport wel contacten, en dat is gezellig, maar wel wat oppervlakkig.

Nomineer dit bericht ×