Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Vandaag, 11:23

Pony verkopen of niet?

Geplaatst door de TopicStarter : Vandaag, 11:23

Ik hoop dat het hier goed staat. Ik vind het best spannend om dit hier te plaatsen, maar ik weet niet wat ik moet doen. Ik zou graag jullie eerlijke mening willen hebben, maar ik zou het waarderen als het netjes gehouden wordt, want ik doe mijn best.

Ik loop al een behoorlijke tijd met mijn mentale gezondheid door meerdere privé dingen. Ik ben hierdoor ook gestopt met mijn opleiding. Het enige wat ik eigenlijk kan is in bed liggen. Ik heb weinig motivatie om iets te gaan doen. Ik hou niks vol, ook geen bijbaan. Ik probeer het elke keer opnieuw, maar het lukt me gewoon niet.

Ik zag 4 maanden geleden mijn oude pony te koop staan. Ik heb toen toch besloten dat ik haar wilde kopen, omdat ze constant doorverkocht werd. Ik dacht, zij gaat ervoor zorgen dat ik mijn motivatie terug krijg. Ik moest wel werken als ik haar had (ik moet haar zelf betalen). Alleen bleek dat toch iets te makkelijk gedacht te zijn. Ook is ze helemaal niet meer hetzelfde. Ze steigerde, kan amper aan het halster lopen (rennen, trekken etc.), ze schrikt overal van. Ik moet compleet opnieuw met haar beginnen, rijden kan ook niet, maar voor de lessen heb ik geen motivatie. Ook zit ik met het probleem dat ik dus geen een baan vol kan houden, ondanks dat ik wel dacht dat ik dat zou kunnen. Dus ik kan haar eigenlijk gewoon niet betalen momenteel. Ik vind het oneerlijk voor haar om haar te verkopen, ik heb haar net en ik denk dat er echt iets leuks van haar gemaakt kan worden met een beetje geduld en liefde. Maar ik kan haar amper bekostigen, en het lukt me net aan om te mesten en hooinetten te vullen en dat vind ik de extra stress gewoon niet waard.

Ik snap dat veel Bokkers gaan denken dat ik gek ben dat ik aan haar begonnen ben, en dat ik dit had kunnen voorspellen. En ergens snap ik dat ook wel en is dit ook mijn eigen schuld, maar ik was er echt van overtuigd dat zij mij weer beter ging maken en dat ik haar kon helpen. Ik weet nu gewoon niet wat ik het best kan doen. Ergens wil ik haar houden, zodat we weer zijn zoals vroeger toen ik haar net had. Maar de kosten en gebrek aan motivatie zitten mij nu gewoon enorm in de weg.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:29

Geplaatst: Vandaag, 11:29

Hoe oud ben je en wat voor begeleiding heb je of zou je kunnen zoeken? Geen motivatie en dan nog minder motivatie is ook wel een moeilijk te doorbreken cirkel als het enige wat je doet nóg wat harder piekeren is.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:36

Geplaatst: Vandaag, 11:36

Ik snap helemaal dat je had gehoopt dat het hebben van een eigen pony je de motivatie geeft om toch te gaan werken. In dat opzicht vind ik het niet gek dat je dit wilde proberen. Als iemand die zelf in een behoorlijke depressie heeft gezeten snap ik ook zeker dat het lastig is om motivatie te vinden, sorry dat je dit meemaakt. Ik denk ook echt dat alleen een psychiater je hiermee kan helpen om er weer bovenop te komen, of in ieder geval dat je weer normaal kan leven ipv alleen op bed liggen.
Wat betreft je pony, ik snap dat verkopen misschien niet iets wat je nu meteen wil gaan doen. En heel eerlijk, als je pony zo is, kun je haar dan wel kwijt aan iemand? Je beschrijft een behoorlijk gevaarlijke pony namelijk en die zijn moeilijk te verkopen. Is het misschien een idee om een leaser te vinden, die kan er mee aan de slag, jij hoeft er minder vaak naar toe en je kunt misschien een klein bedrag hier voor vragen. Of een volledige lease, dan blijft het ook jouw pony maar heb je er geen omkijken naar (ben hier verder niet bekend mee qua contractuele afspraken etc.) Ook moet je je heel goed realiseren dat je het nu misschien net kan betalen, maar wat als de dierenarts moet komen? Zelfs als het niet ernstig is kan dit al behoorlijk in de kosten lopen. Is er iemand je in zo'n geval kan helpen? Als het antwoord nee is, dan is het denk ik wel het eerlijkst om de pony aan iemand te verkopen die er wel voor kan zorgen..

Ik hoop dat je hier wat aan hebt, heel veel succes met de vervolgstappen hierin!

**Geplaatst door de TopicStarter** : Vandaag, 11:38

Geplaatst door de TopicStarter : Vandaag, 11:38

WillemijnL schreef:
Hoe oud ben je en wat voor begeleiding heb je of zou je kunnen zoeken? Geen motivatie en dan nog minder motivatie is ook wel een moeilijk te doorbreken cirkel als het enige wat je doet nóg wat harder piekeren is.

Ik ben 18. Ben jaren in behandeling/therapie geweest wat toen niet heeft gewerkt. En zit nu weer ergens anders voor een nieuwe behandeling, hopen dat dat wel wat wordt.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:41

Re: Pony verkopen of niet?

Geplaatst: Vandaag, 11:41

Jeetje wat erg.. Normaal zou ik hier echt boos van worden. Maar eerlijk? Ik begrijp je wel. Zelf ook gestruggeld met mentale problemen (en nog steeds). Ik geloof er wel in dat het beter kan worden. Ik zou zoals hierboven gezegd is iemand zoeken die er mee aan de slag wil gaan. Verkopen zou ik niet doen, zeker omdat jouw intentie was haar te kopen zodat ze niet opnieuw worde verkocht.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:44

Geplaatst: Vandaag, 11:44

En je had zo'n fijne update dat het beter ging met je pony. Is dat weer mis gegaan?

Ik begrijp ook wel dat als je er mentaal doorheen zit dat je juist een pony hebt gekocht waarvan je hoopte dat je weer meer motivatie zou krijgen.

Wat vinden je ouders van de pony?
Dragen zij bij en zo ja willen ze dat ook nog een poos doen.

Ik neem aan dat je hulp hebt voor je mentale gezondheid.
(edit lees nu van wel)
Hopelijk gaat het deze keer wel brengen wat je nodig hebt.

Betreft de pony, neem je ook niet teveel hooi op de vork?
Van bedlegerig jezelf bijvoorbeeld dwingen elke dag te gaan. (geen idee of dat zo is)
Dus dat je misschien met hulp van een bijrijder kleinere stapjes kunt maken.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:50

Re: Pony verkopen of niet?

Geplaatst: Vandaag, 11:50

Ik heb zelf een flinke burn out gehad. Liefst lag ik op bed te huilen om niks. Maar mijn paard was wel degene die mij enigzins bezig hield. Ik moest heen om te voeren en in iedergeval een borstel er overheen te halen. Ik heb het rijden die periode amper gedaan, maar ben veel wezen wandelen etc. Even tot rust komen zo zag ik het.

Is het niet een idee om een soort dagplanning te maken met bijv om de dag je paard er bij? En dat je dan even heen gaat voor voeren, borstelen of even wandelen. Korte momentjes. Ik denk dat als je voor je gevoel te weinig doet, hier de plezier weer in vind dat het vanzelf meer word.

**Geplaatst door de TopicStarter** : Vandaag, 11:52

Geplaatst door de TopicStarter : Vandaag, 11:52

DuoPenotti schreef:
En je had zo'n fijne update dat het beter ging met je pony. Is dat weer mis gegaan?

Ik begrijp ook wel dat als je er mentaal doorheen zit dat je juist een pony hebt gekocht waarvan je hoopte dat je weer meer motivatie zou krijgen.

Wat vinden je ouders van de pony?
Dragen zij bij en zo ja willen ze dat ook nog een poos doen.

Ik neem aan dat je hulp hebt voor je mentale gezondheid.
(edit lees nu van wel)
Hopelijk gaat het deze keer wel brengen wat je nodig hebt.

Betreft de pony, neem je ook niet teveel hooi op de vork?
Van bedlegerig jezelf bijvoorbeeld dwingen elke dag te gaan. (geen idee of dat zo is)
Dus dat je misschien met hulp van een bijrijder kleinere stapjes kunt maken.

Nope, mijn ouders betalen niks. Misschien kunnen ze wel bijspringen als er iets.
En ja, ik moet eerlijk zeggen dat ik ik me altijd heel schuldig voel dat ik niks met haar doe. Heb eigenlijk niet eens de motivatie om haar uit de paddock te halen en geef dan alleen een aai. Maar ik moet van mezelf echt elke dag gaan.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:59

Geplaatst: Vandaag, 11:59

Maar heb je wel inkomen dan? Anders word het sowieso wel erg moeilijk.

Maar een aai is prima. Even een borstel erover. Kleine stapjes.
Kijk per dag wat je kunt.
Die lat heel hoog leggen maakt het enkel moeilijker.
Maar alles wat je wél doet is meer dan op de bank zitten.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:59

Geplaatst: Vandaag, 11:59

Als ik het zo lees heeft die pony het een en ander meegemaakt.. mss is die aai over de bol en een lekkere knuffel ook precies wat zij nu even nodig heeft..

**Geplaatst door de TopicStarter** : Vandaag, 12:03

Geplaatst door de TopicStarter : Vandaag, 12:03

DuoPenotti schreef:
Maar heb je wel inkomen dan? Anders word het sowieso wel erg moeilijk.

Maar een aai is prima. Even een borstel erover. Kleine stapjes.
Kijk per dag wat je kunt.
Die lat heel hoog leggen maakt het enkel moeilijker.
Maar alles wat je wél doet is meer dan op de bank zitten.

Mwah, weinig inkomen. Ik moet het echt toveren. Soms hou ik een baantje net twee weken vol en heb ik toch weer het salaris van die twee weken. Maar dan alsnog kom ik vaak nog veel te kort.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:09

Geplaatst: Vandaag, 12:09

userrr1 schreef:
DuoPenotti schreef:
Maar heb je wel inkomen dan? Anders word het sowieso wel erg moeilijk.

Maar een aai is prima. Even een borstel erover. Kleine stapjes.
Kijk per dag wat je kunt.
Die lat heel hoog leggen maakt het enkel moeilijker.
Maar alles wat je wél doet is meer dan op de bank zitten.

Mwah, weinig inkomen. Ik moet het echt toveren. Soms hou ik een baantje net twee weken vol en heb ik toch weer het salaris van die twee weken. Maar dan alsnog kom ik vaak nog veel te kort.

Kun je niet naar het UWV stappen? Het zal dan nog steeds geen vetpot zijn maar in ieder geval iets. Eventueel kun je bij hen vraag doen naar opties om toch te kunnen werken. Zij kunnen jou ook helpen om een baan te vinden. Of via een detacheerder/uitzendbureau? En dan zou ik niet gelijk full time beginnen, kijk wat mogelijk is. Hoe lang werken hou je vol? Wat vind je leuk om te doen? En even geen focus op wat verdien je, want dat geeft ook stress.

**Geplaatst door de TopicStarter** : Vandaag, 12:14

Geplaatst door de TopicStarter : Vandaag, 12:14

Kun je niet naar het UWV stappen? Het zal dan nog steeds geen vetpot zijn maar in ieder geval iets. Eventueel kun je bij hen vraag doen naar opties om toch te kunnen werken. Zij kunnen jou ook helpen om een baan te vinden. Of via een detacheerder/uitzendbureau? En dan zou ik niet gelijk full time beginnen, kijk wat mogelijk is. Hoe lang werken hou je vol? Wat vind je leuk om te doen? En even geen focus op wat verdien je, want dat geeft ook stress.[/quote]

Het vinden van een baan is niet zo’n probleem. Het volhouden alleen dus. Mijn probleem is, is dat ik niet meer kom opdagen als een dag te zwaar voelt. Ook niet als ik ingeroosterd sta. Het maakt me dan echt niks uit. En dit doe ik helaas ook bij de banen die ik echt heel leuk vind.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:22

Geplaatst: Vandaag, 12:22

Ik zou haar verkopen. Je hebt het geprobeerd en het werkte niet. Een leuk adresje zoeken en niet de hoofdprijs willen. De tijd beter stoppen in werken aan jezelf. Medisch laten onderzoeken bv en dan misschien met hulp je opleiding weer afmaken.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:23

Geplaatst: Vandaag, 12:23

Heb je een diagnose?

Verder als je wat wil, moet je werken voor je geld waarmee je kan bekostigen wat je wil. Heel simpel.

Ik vind het juist eerlijk naar de pony toe om te verkopen naar iemand die wel financiële middelen heeft. En iets of wat motivatie om er heen te gaan voor dagelijkse verzorging, maar zoals ik lees doe je dat wel. Alleen de vraag hoelang je dat vol houd.
Je hebt een stap genomen die je pas kan nemen als je zelf weer gezond bent.

Ik wil je veel succes wensen met het werken aan jezelf en hoop dat je vanuit daar weer leuke dingen kan en wil doen.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:23

Geplaatst: Vandaag, 12:23

userrr1 schreef:
Kun je niet naar het UWV stappen? Het zal dan nog steeds geen vetpot zijn maar in ieder geval iets. Eventueel kun je bij hen vraag doen naar opties om toch te kunnen werken. Zij kunnen jou ook helpen om een baan te vinden. Of via een detacheerder/uitzendbureau? En dan zou ik niet gelijk full time beginnen, kijk wat mogelijk is. Hoe lang werken hou je vol? Wat vind je leuk om te doen? En even geen focus op wat verdien je, want dat geeft ook stress.

Het vinden van een baan is niet zo’n probleem. Het volhouden alleen dus. Mijn probleem is, is dat ik niet meer kom opdagen als een dag te zwaar voelt. Ook niet als ik ingeroosterd sta. Het maakt me dan echt niks uit. En dit doe ik helaas ook bij de banen die ik echt heel leuk vind.[/quote]

Ik zou dan samen met de werkgever overleggen hoe ze jou kunnen motiveren om wel te komen en de dagen minder zwaar te maken. Bijvoorbeeld aangepast werk, minder uren op de dag etc. Soms is een harde schop onder je reet ook belangrijk. Al voelt het niet fijn, je wil graag je pony houden en om die te betalen zul je toch echt moeten gaan werken. Of in ieder geval actie ondernemen om inkomen te krijgen. Het is zwaar, dat weet ik. Ik denk (weet eigenlijk wel zeker) dat jij het heus wel kunt, probeer een werkgever te vinden die mee wil denken en begin met 2 uurtjes om de dag bijv. en bouw dat uit. Wel op jou tempo natuurlijk, maar hou wel een stok achter de deur.

Als motivatie kun je ook zeggen als ik een maand bij die en die werk, dan mag ik iets leuks doen. Of jezelf een kadootje geven. Stel voor jezelf grenzen en probeer orde te krijgen. Ik heb ervaren dat ik motivatie verlies als ik geen structuur en orde heb. En hierdoor dan ook in een negatieve spiraal beland. Hier wil je uit, zorg dat je richting de positieve spiraal gaat (en een terugval is okay dat mag)

**Geplaatst**: Vandaag, 12:29

Geplaatst: Vandaag, 12:29

userrr1 schreef:
Het vinden van een baan is niet zo’n probleem. Het volhouden alleen dus. Mijn probleem is, is dat ik niet meer kom opdagen als een dag te zwaar voelt. Ook niet als ik ingeroosterd sta. Het maakt me dan echt niks uit. En dit doe ik helaas ook bij de banen die ik echt heel leuk vind.

Waarom is of wordt een dag voor jou te zwaar? Wat is daar de oorzaak van?

Persoonlijk, al heb ik de slechtste dag van mijn leven. Ik ga altijd. Waarom? Omdat mijn paard mij nodig heeft en dat geeft mij het doorzettingsvermogen om alles te doen wat ik moet doen. Dus ik geef mezelf ook een schop onder de kont wanneer dat nodig is. Je kunt jezelf andere paden aanleren in gedrag en coping mechanismen.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:36

Geplaatst: Vandaag, 12:36

Ik stel me ook de vraag,mankeer je echt iets of is het gewoon gemak zucht...Je kan niet van een werkgever verwachten dat hij gaat kijken wat de ts aankan daar is andere begeleiding voor....Wat vinden je ouders van dit alles? Ik zou met mijn kind echt alles aflopen, want dit lijkt niet op gewoon lui gedrag...
Ik had als jongere ook een moeilijk leven ,maar als ik niet voor mijn pony zou zorgen zeiden mijn ouders altijd...Dan word hij verkocht...dat vond ik zo erg dat het juist mijn drijfveer was om door te gaan...de pony is dan ook bij mij op oude leeftijd gestorven...
Maar ik heb het idee dat er met jou meer aan de hand is als alleen een motivatie probleem...Want anders zou ik zeggen ...schop onder je reet...die pony is afhankelijk van jou....

**Geplaatst**: Vandaag, 12:39

Re: Pony verkopen of niet?

Geplaatst: Vandaag, 12:39

Dat moet je maar een ding doen. Pony verkopen. En ooit, als je er weer aan toe bent, als je het zelf kan onderhouden, weer eens aan een pony denken. Maar voor nu is het niet verstandig.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:09

Re: Pony verkopen of niet?

Geplaatst: Vandaag, 13:09

Ik zou ook verkopen, vooral omdat de stress om het geld en je schuldgevoel richting de pony, waarschijnlijk je therapie proces in de weg zitten? Kan je dit bespreken met de therapeut?

Qua werk, minder uren (parttime) gaan werken?

Maar eerlijk, als ik het zo lees zit je niet op een punt in je leven dat werken en een paard onderhouden een langdurige mogelijkheid is. Ik zou zeggen, alles de deur uit en eerst maar eens zien dat je mentaal zo fit wordt, dat je weer je bed uit wilt en kunt en dat je weer zin krijgt in het leven. Werk en het onderhouden van welk dier dan ook, zijn van latere zorg.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:17

Geplaatst: Vandaag, 13:17

Zag dit toevallig voorbij komen....
De crux is inderdaad een plek vinden waar je je dag zinvol kunt invullen, maar waar begrip is voor je huidige staat.
Een depressie is eigenlijk een implosie... een shutdown van jezelf, je geest zet je even op pauze stand. Eigenlijk een heel natuurlijk beschermingsmechanisme van je geest.
Wel akelig, en eenmaal erin wil je eruit.... maar acceptatie dat het nu zo is zorgt in ieder geval voor minder weerstand en dus minder onrust in je kop.
Maar om nu weer afstand te doen van de pony en daarmee een 'reden' voor activiteit weer weg te halen is misschien niet verstandig.

Belangrijkste is dat je ritme krijgt en houdt, ook al verzet alles zich in je. Laat anderen je daarin ook helpen.
Ga op vaste tijden uit je bed, ga elke ochtend minimaal een half uur naar buiten, eet op gezette tijden, ga naar bed op vaste tijden... daar krijgt je systeem rust van. Kijk ook naar je eten (gezond eten, liefst geen suiker), minimaliseer je schermtijd.
Kijk eens of je samen met je ouders en misschien andere mensen een plan kunt maken om je dagen goed in te vullen, en maak je pony daar onderdeel van.

Misschien kun je ook iets met je ouders afspreken over de financiën mbt je pony? Je bent nog erg jong, in het kader van je welzijn willen ze je misschien wel helpen in ieder geval die zorg weg te nemen?

Zet em op! Zoek hulp, ook dit gaat voorbij....

**Geplaatst**: Vandaag, 13:31

Re: Pony verkopen of niet?

Geplaatst: Vandaag, 13:31

Ik vind het eigenlijk best onverantwoord van jouw ouders dat ze je een pony laten kopen waarvan ze al weten dat jij er niet voor kunt zorgen. Misschien dat ze je bewust tegen deze muur op laten lopen, niemand kan in jullie gezin kijken, maar hier is de pony wel de dupe van.

Als ik jou was zou ik de pony verkopen en heel serieus met je problemen aan de slag gaan. Zorgen om de pony kan je daar niet bij hebben.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:39

Geplaatst: Vandaag, 13:39

De tip van Ninx over regelmaat heeft mij ook geholpen, maar opnieuw therapie zoeken en/of spreken over ondersteunende medicatie bij de huisarts (let op: in combinatie met therapie of tijdens het wachten voor therapie) kan ook verlichting geven.

Ik herken het wel: Ik had ook een paard gekocht om mijzelf te motiveren, om regelmaat te vinden, om ergens voor te werken en waar ik hart en ziel kan insteken. Voor mij heeft het geholpen. Ik had en heb heel veel steun aan mijn merrie en ze betekend ze de wereld voor mij.

Verder heb ik geen aanvullende tips, maar je bent zeker niet alleen. :knuffel:

**Geplaatst**: Vandaag, 13:56

Geplaatst: Vandaag, 13:56

Sansa schreef:
De tip van Ninx over regelmaat heeft mij ook geholpen, maar opnieuw therapie zoeken en/of spreken over ondersteunende medicatie bij de huisarts (let op: in combinatie met therapie of tijdens het wachten voor therapie) kan ook verlichting geven.

Ik herken het wel: Ik had ook een paard gekocht om mijzelf te motiveren, om regelmaat te vinden, om ergens voor te werken en waar ik hart en ziel kan insteken. Voor mij heeft het geholpen. Ik had en heb heel veel steun aan mijn merrie en ze betekend ze de wereld voor mij.

Verder heb ik geen aanvullende tips, maar je bent zeker niet alleen.

Goede post! Het is belangrijk om iemand te hebben om voor te zorgen, waarvoor je je best moet gaan doen.

**Geplaatst**: Vandaag, 14:00

Re: Pony verkopen of niet?

Geplaatst: Vandaag, 14:00

TS is 18. Ouders helpen niet mee, ook niet financieel. TS heeft duidelijk problemen met structuur en (dus) met geld. Pony is de gemakkelijkste niet. Dit roept heel hard: verkopen.
Als je wilt pony-knuffelen, of rijden, dan is een manege een hele goede optie. Geen verplichtingen, wel pony's om je heen. Want dat dat helend kan werken, dat is heus waar.

Nomineer dit bericht ×