Geplaatst Ik ben nu wel een beetje klaar met altijd bang zijn, en kwam recent ergens een topic hier over angst en de tandarts tegen dus ik dacht dat er wellicht wel meer mensen zijn die eventuele ervaringen hebben en daarover zouden willen praten (Privé bericht ook altijd zeer welkom).
Tot voor kort wist ik niet eens dat mijn "aandoening" echt een naam had, maar wat ik heb valt dus onder de Dentofobie & ook grotendeels Trypanofobie. Makkelijk gezegd: enorme angst voor de tandarts en naalden.
Hoe ik hieraan kom: Ik ben direct na mijn geboorte geopereerd aan mijn voeten en dat is voor mij persoonlijk de enige reden die ik kan bedenken, hier moet ik ergens een trauma hebben opgelopen waarvan ik zelf dus niet weet. Al vanaf jongs af aan kwam ik in het ziekenhuis voor mijn voeten dus dat moet de aanleiding zijn.
Ik vond sinds jongs af aan bloedprikken en dergelijke daarom ook altijd al vreselijk, werd bij de tandarts zo bang en misselijk dat ik wel over kon geven (als klein kind al) en zelfs nu ik in de 20 ben en de geur van het steriele ruik krijg ik direct rillingen en heeft mijn lichaam zoiets van "weg hier".
Op den duur kon ik gewoon niet meer normaal naar de tandarts dus hebben mijn ouders hulp ingeschakeld, ook omdat ik dit zelf heel erg graag wilde. Ik gaf aan dat ik niet wist waar mijn angst vandaan kwam anders dan mijn operatie als baby & kwam zodoende in een traject terecht.
Dit traject was voornamelijk om te zien of ik uiteindelijk zelfstandig naar de tandarts zou kunnen. Wat hier gebeurde was gesprekken over de tandarts en wat mij zo tegenhield om mezelf als het ware open te stellen om te gaan. Puntje bij paaltje was ik zo bang dat er ook meting zijn gedaan doormiddel van stikkers over mijn lichaam. Zodra we het over de tandarts hadden & we die kamer in het ziekenhuis binnen gingen schoot mijn stres x100 en mijn hartslag sloeg de pan uit, ik kreeg enorme hoofdpijn en voelde me gewoon echt niet goed.
Wat ik hier nog van weet is dat we op den duur zo ver waren gekomen dat ik in de stoel ging liggen en de tandarts ter plekke alles aan mij liet zien, ik mocht het vasthouden etc. Dat was al een overwinning voor mij. De tips en trics waren eigenlijk zo van: focus op leuke dingen, focus op de paardenhobby die je hebt en dat soort dingen.
Puntje bij paaltje heeft mij dit totaal niet geholpen. Ik kon mij simpelweg gewoon niet omzetten naar "even denken aan wat leuks" terwijl iemand mij met een naald zou gaan prikken. Na een paar maanden therapie prikte meneer mij tijdens een sessie een keer echt net in mijn tandvlees en ben ik zo in paniek geraakt dat mijn ouders er ook wel klaar mee waren. Ik ben toen een paar weken daarna onder behandeling geholpen (lachgas, want geen naald).
Daarna heb ik er zelf maar voor gekozen om via privé onder narcose te gaan ondanks de enorme kosten die dit met zich meebrengt. Ik wilde gewoon graag een gezond gebit hebben en uiteindelijk een beugel zodat ik nette rechte tanden zou hebben.
Nu ben ik inmiddels een paar jaar verder en zou ik graag als een normaal mens naar een normale tandarts willen gaan zodat ik ook gewoon normaal een beugel kan en met een goed gebit verder kan. Ik heb echter de normale angsttherapie al gehad, en dit heeft voor mij absoluut niets gedaan. Ik zie dingen over EMDR en dat soort dingen & "het gewoon bespreekbaar maken bij de tandarts" alleen kom ik dus niet eens toe aan een poging tot behandeling omdat ik gewoon zo enorm in de stress raak als ik die naald al maar zie dat mijn lichaam gewoon blokkeert.
Ik ben ook altijd bang dat me iets overkomt. Toen ik 16 was en mijn pols brak was ik meer bang voor als ik eventueel een naald zou moeten krijgen dan mijn pols die gebroken was. Als er nu iets met me gebeurd en ik moet een injectie... ik ben meer bang voor de naald dan het ongeluk zeg maar. Dit is gewoon ook niet gezond natuurlijk.
Dus ik ben wel benieuwd of er mensen zijn die wellicht een goeie ervaring hebben met EMDR of een andere behandeling die hun heeft geholpen. Ik ben van plan deze week ook contact op te nemen met mijn huisarts om te kijken of hun wellicht andere hulp aan kunnen bieden dan de algemene angsttherapie die ik destijds hebt gehad, ik wil gewoon heel graag van mijn angsten af en normaal behandeld willen worden.
Bedankt voor het lezen van mijn topic. Nogmaals, je mag ook altijd een privé berichtje doen.
Er wordt dan gewerkt met het 'rampscenario' (het beeld dat je daarvan in je hoofd hebt). EMDR zou dus zeker geschikt kunnen zijn!
) pijn betekend. Wat best logisch klinkt. Verder zou ik ook oprecht niet weten hoe ik zo bang ben voor iets, haha. Ik heb ook niet echt gebeurtenissen meegemaakt bij de tandarts waar ik mijn angst vandaan zou kunnen hebben gehaald of het op terug zou kunnen koppelen. Ik vond die cadeautjes aan het einde vroeger altijd wel leuk. 
) en een keer bij jou thuis (of andere "neutaal/vertrouwde omgeving" langskomen om gewoon even te kijken/evt met spiegeltje/andere kleine instrumenten? 
Maar dat heeft er wel voor gezorgd dat hij engelengeduld had voor mij omdat hij zich goed kon inleven).